Monday, January 17, 2011

ဆန္နီေနမင္း အေမးအေျဖ ဘာ့ေၾကာင့္ ကုိးကြယ္မႈျဖစ္လာပါသလဲ

ေလာကရွိ လူသားတုိ႔သည္ ေရေဘး၊ ေလေဘး၊ မီးေဘး၊ သားရဲတိရစၦာန္တုိ႔ေဘး အစရွိတဲ့ ဒုကၡေတြနဲ႔ ရင္ဆုိင္ရတဲ့အခါ သူတုိ႔ရဲ႕ အားကုိးရာကုိ ရွာလာၾကပါတယ္။ အဲဒီလုိ ရွာလာၾကရာ ပထမဦးဆံုး သစ္ပင္ ေတာ ေတာင္ေတြကုိ အားကုိးရာဆရာအျဖစ္ ကုိးကြယ္ၾကတယ္။ သစ္ပင္ေတာေတာင္ေတြမွာ နတ္ေတြရွိတယ္။ သူတို႔က ကယ္တင္ႏုိင္မယ္လုိ႔ ယံုၾကည္ၿပီး ကုိးကြယ္ၾကတယ္ေလ။ အဲဒီကေန တျဖည္းျဖည္း ဆရာလုပ္မဲ့ပုဂၢိဳလ္ေတြ အမ်ိဳးမ်ိဳးေပၚကာ အယူ၀ါဒေတြလည္း အမ်ိဳးမ်ိဳးျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီလုိ လူသားေတြဟာ ဘယ္သူ႕အယူ၀ါဒက မွန္တယ္။ ဘယ္သူ႔အယူ၀ါဒက လက္ခံသင့္တယ္ဆုိၿပီး ၀ါဒအမ်ိဳးမ်ိဳးေပၚ ဆရာအမ်ိဳးမ်ိဳးလည္း ကြဲျပားခဲ့ၾကတယ္။


အင္း အဓိကကေတာ့ အယူ၀ါဒကုိ မိဘဆရာသမားေတြဆီကေနလည္ေကာင္း မိမိတုိ႔ ပတ္၀န္းက်င္ကေနလည္းေကာင္း နီးစပ္ရာ ကုိးကြယ္မႈေတြ ျဖစ္လာၾကတာ မ်ားပါတယ္။ မိမိအယူ၀ါဒကုိ ေကာင္းေကာင္းမြန္မြန္သိၿပီး ဘာသာအားလံုးရဲ႕ ၀ါဒကုိလည္း နားလည္တဲ့ပုဂၢိဳလ္ဆုိရင္ေတာ့ ဘယ္ဟာက မွန္တယ္ မွားတယ္ဆုိတာသိၿပီး ဆရာသမား မိဘ မ်ိဳးရုိး အာဏာတုိ႔ ထိန္းခ်ဳပ္မႈမရွိဘူးဆုိရင္ မွန္တဲ့ဘက္ကုိ ေျပာင္းလဲလာၾကပါတယ္။ တစ္ခ်ိဳ႕က်ေတာ့ မွန္တဲ့၀ါဒဘက္ကုိ လုိက္ခ်င္ေသာ္လည္း မိဘဆရာသမား မ်ိဳးႏြယ္ အာဏာတုိ႔ကုိ မလြန္ဆန္ႏုိင္၍ ရွိရင္း၀ါဒကုိပဲ လက္ခံက်င့္သံုးေနရတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ေတြလည္း ရွိပါတယ္။

ခုေခတ္မွာၾကည့္ရင္ေတာ့ အဓိကဘာသာႀကီးေလးခုထဲမွာ မိမိတုိ႔နီးစပ္ရာ ဘာသာကုိ ကုိးကြယ္ၾကတာ မ်ားသလုိ မိမိတုိ႔ကုိးကြယ္ရာဘာသာ အယူ၀ါဒကုိလည္း ေကာင္းေကာင္းမသိ တျခားဘာသာတုိ႔၏ အယူ၀ါဒကုိလည္း ေကာင္းေကာင္း မသိၾကသူမ်ားက မ်ားပါတယ္။ ဒါ့ေၾကာင့္လည္း ဘာသာတစ္ခုႏွင့္တစ္ခု သိမ္းသြင္းမႈမ်ား ျဖစ္လာလွ်င္ သူမ်ားဘာသေနာက္ပါသြားၾကသည္က မ်ားေပသည္။

ထုိ႔ေၾကာင့္ မိမိဘာသာအယူ၀ါဒကုိ ေသခ်ာသိေအာင္ ေလ့လာလုိက္စားၿပီး က်င့္သံုးေနထုိင္သင့္ႏုိင္သလုိ တက္ႏုိင္လွ်င္ တျခားဘာသာအေၾကာင္းကုိလည္း ေလ့လာသင့္ပါတယ္။ အားလံုး အယူ၀ါဒ အမွန္တရားကုိ ေကာင္းစြာနားလည္ သေဘာေပါက္ၿပီး လုိက္နာက်င့္သံုးေနထုိင္ၾကၿပီး မ်က္ေမွာက္တမလြန္ ႏွစ္ခုလံုး၌ ကုိယ္စိတ္ႏွစ္ပါး က်န္းမာခ်မ္းသာၾကပါေစလုိ႔ ဆႏၵျပဳရင္း နိဂံုးခ်ဳပ္လုိက္ရေပသည္။

Sunday, January 16, 2011

ဆန္နီေနမင္း အေမးအေျဖ အေမြးတုိင္ပူေဇာ္ျခင္းနဲ႔ပတ္သတ္၍

အရွင္ဘုရား ေမးခြန္းေနာက္တစ္ခုေလာက္ ေမးပါရေစ။ ဖေယာင္းတုိင္၊ အေမြးတိုင္ ထြန္းတယ္ဆိုတာ ေလထဲကို ကာဗြန္တိုင္ ေအာက္ဆိုက္မ်ားေစတယ္။ ေလထု ညစ္ညမ္းမႈသာျဖစ္ေစၿပီး ဘာမွထူးမွာမဟုတ္ဘူးဆိုတာ မွန္ပါသလားဘုရား။

အင္း ဒီေမးခြန္းဟာလည္း တကယ္သိသင့္တဲ့ ေမးခြန္းေလးပါ။ ျမတ္စြာဘုရားေရွ႕မွာ အေမြးတုိင္ပူေဇာ္တယ္၊ ဆီးမီးပူေဇာ္တယ္၊ ပန္းပူေဇာ္တယ္ဆုိတာ ဘာေၾကာင့္ ဘယ္လိုပူေဇာ္ရတယ္ဆုိတာကုိ မသိၾကတာက မ်ားပါတယ္။


တကယ္ေတာ့ ျမတ္ဗုဒၶသည္ ကိေလသာအားလံုးကင္စင္ၿပီးျဖစ္လုိ႔ အေမြးနံ႔သာ စသည္တုိ႔ မလုိအပ္ေတာ့ပါ။ ျမတ္ဗုဒၶခႏၶာကုိယ္၌လည္း အတုမရွိေသာ အေမြးနံ႔သာတုိ႔ ျပည့္စံုေနပါတယ္။ အဲဒီလုိ အေမြးနံ႔သာစသည္တုိ႔လည္း အလုိမရွိ၊ သူကုိယ္တုိင္၌လည္း အေမြးနံ႔သာနဲ႔ျပည့္စံုေနတဲ့ ျမတ္ဗုဒၶသည္ အဘယ့္ေၾကာင့္ အေမြးနံ႔သာ ပူေဇာ္ျခင္း၊ ပန္းမ်ားပူေဇာ္ျခင္းတုိ႔ကုိ လက္ခံရသလဲဆုိတာ ေသခ်ာစဥ္းစား ၾကည့္သင့္ပါတယ္။

ျမတ္ဗုဒၶသည္ စာေရးသူတုိ႔ သတၱ၀ါေတြအေပၚမွာ မဟာကရုဏာေတာ္ရွင္ ျဖစ္တယ္ဆုိတာ ဒီဟာကုိ ေထာက္ဆၾကည့္တာနဲ႔ပင္ အေတာ္ေလး ၾကည္ညိဳစရာ ေလးစားစရာ ေကာင္းလွပါတယ္။ သူ႔အတြက္ မလုိအပ္တဲ့အရာေတြ သူတစ္ပါးက လာျပဳလုပ္တာကုိ လက္ခံျခင္းသည္ မဟာကရုဏာရွင္မုိ႔သာ တစ္ျခားမည္သူမွ် လက္ခံမည္မဟုတ္ေပ။

စာေရးသူတုိ႔ လူသားမ်ားတြင္ တစ္စံုတစ္ေယာက္သည္ ေရေမႊးအေကာင္းဆံုးေတြ သံုးထားတယ္ဆုိပါစုိ႔၊ အဲဒီလူကုိ တစ္ေယာက္ေယာက္က သူ႔ေရေမြးေလာက္ မေကာင္းတဲ့အနံ႔ဆုိးတဲ့ အနံ႔တစ္ခုနဲ႔ ျဖန္႔ပက္ေပးမည္ဆုိလွ်င္ မဟာကရုဏာရွင္ မဟုတ္ေသာ စာေရးသူတုိ႔ လူသားမ်ား သည္းခံခြင့္လြတ္မည္ မဟုတ္သလုိ အသာတၾကည္နဲ႔လည္း ခြင့္ျပဳမွာ မဟုတ္ပါဘူး။

အင္း ျမတ္ဗုဒၶကေတာ့ မဟာကရုဏာရွင္ျဖစ္တဲ့အတြက္ သူ႔ပင္ကုိယ္ သဘာ၀ေလာက္ အေမြးနံ႔သာမရွိတဲ့ အေမြးတုိင္၊ ပန္းမ်ား သူနားမွာ ပူေဇာ္ျခင္းကုိ လက္ခံထားေပသည္။ ဒါဟာ ဘာျဖစ္လုိ႔လဲဆုိေတာ့ သတၱ၀ါေတြကုိ သနားငဲ့ညာၿပီး တရားထူး ျမန္ျမန္ရေစခ်င္လုိ႔ပါ။

အေမြးတုိင္ ပူေဇာ္တယ္၊ ပန္းပူေဇာ္တယ္ဆုိတာ တကယ္ေတာ့ အဲဒီအေမြးတုိင္၊ ပန္းပြင့္တုိ႔ရဲ႕ ျဖစ္ပ်က္ကုိ ရႈ႕ျမင္ၿပီး မိမိရဲ႕ခႏၶကုိယ္ကုိလည္း ရႈ႕တတ္ေအာင္လုိ႔ပါ။ အေမြးတုိင္ေလးကုိ ၾကည့္လုိက္လွ်င္ တစ္စ တစ္စနဲ႔ ေလာင္းၿမိဳက္ကုန္ဆံုးၿပီး ျပာျဖစ္ကာ ေျမႀကီးထဲေရာက္သြားပါတယ္။

အဲဒီလုိပဲ မိမိရဲ႕ ခႏၶာကုိယ္ႀကီးဟာ ေမြးလာၿပီးကေန တစ္ရက္တစ္ရက္နဲ႔ ကုန္ဆံုးကာ ေနာက္ဆံုးပ်က္စီးၿပီး ေျမႀကီးျဖစ္သြားပါတယ္။ ဘယ္ေလာက္ပင္ မိမိတုိ႔က မာန္မာနေတြတက္ၿပီး ျပဳျပင္ေစကာမႈ ခႏၶာကုိယ္ႀကီးကေတာ့ ပ်က္စီးရင္း ပ်က္စီးလ်က္ပါ။ ဒီလုိ အၿမဲတမ္းပ်က္စီးေနတဲ့ ခႏၶာကုိယ္ႀကီးအတြက္ ရွာေဖြေကၽြးေမြးရ၊ ျပဳျပင္ေပးရနဲ႔ မိမိမွာ ေန႔စဥ္ ေလာဘ၊ ေဒါသ၊ ေမာဟစတဲ့ ကိေလသာေတြ ျဖစ္ေနပါတယ္။ တစ္ခ်ိဳ႕ဆုိ သာမာန္လုပ္ရုိးလုပ္စဥ္ ေလာဘ၊ ေဒါသသာမကဘဲ သူမ်ားထက္ သာလြန္ေသာ မတရားမႈ ေလာဘ ေဒါသေတြျဖစ္ၿပီး ငါးပါးသီလေတြ က်ဳးလြန္းၾကကာ မေကာင္းမႈမ်ားကုိ သူမ်ားထက္ပုိ၍ ျပဳလုပ္ေနၾကပါတယ္။

မိမိခႏၶာကုိယ္ႀကီးဟာ အေမြးတုိင္လုိပဲ တစ္ရက္တစ္ရက္နဲ႔ ကုန္ဆံုးကာ ပ်က္စီးသြားမည္ဆုိတာကုိ ေန႔စဥ္နဲ႔အမွ် သတိရွိေနမယ္ဆုိလွ်င္ သာမာန္ထက္ပုိေသာ ကိေလသာမေကာင္းမႈမ်ား မိမိသႏၱာန္မွာ မျဖစ္ဘဲ ေကာင္းမႈကုသုိလ္မ်ားကုိလည္း ေန႔စဥ္နဲ႔ အမွ် ျပဳလုပ္ေနမွာ ေသခ်ာပါသည္။

အေမြးတုိင္နည္းတူ ပန္းပြင့္တုိ႔ ဖေယာင္းမီးတုိ႔ ပူေဇာ္ခုိင္းျခင္းသည္လည္း ထုိကဲ့သုိ႔ အျဖစ္အပ်က္မ်ားကုိ ေက်ာင္းမွာလာခုိက္၊ ဘုရားေရွ႕မွာရွိေနခုိက္တြင္ တရားရႈ႕မွတ္ တတ္ေအာင္ႏွင့္ တရားရႈ႕မွတ္ရန္ ပူေဇာ္ခုိင္းျခင္း၊ ခြင့္ျပဳျခင္းျဖစ္ပါေပသည္။ ဖေယာင္မီးလွဴလုိ႔ အသိဉာဏ္ေကာင္းျခင္းစတဲ့ အက်ိဳးေတြရရွိတာေတာ့ မွန္ပါေပသည္။ သုိ႔ေသာ္ ထုိအက်ိဳးမ်ားသည္ သာမညအရာသာျဖစ္ၿပီး တရားရႈ႕မွတ္ဖုိ႔ရန္သာ အဓိကအခ်က္ျဖစ္ေပသည္။

မိမိတုိ႔လူသားမ်ားက အေမြးတုိင္ပူေဇာ္ရျခင္း၊ ပန္းပူေဇာ္ရျခင္း၊ ဆီးမီး ပူေဇာ္ရျခင္းမ်ား၏ အဓိကအဓိပၸါယ္ကုိ ေသခ်ာက်နစြာ မသိေသာေၾကာင့္ ျဖစ္သလုိ ေတြးကာ ျဖစ္သလုိလုပ္ေနၾကေပသည္။ ဘုရား၌မီးထြန္းပူေဇာ္ပါဆုိလွ်င္ တစ္ခ်ိဳ႕ဆုိ ဘုရားကုိ မီးပူတုိက္သလုိျဖစ္ေအာင္ ဘုရားနားကပ္ကာ ပူေဇာ္သူမ်ားကုိလည္း စာေရးသူေတြ႕ဖူးေပသည္။ သုိ႔ေသာ္ စာေရးသူသည္ ပါးစပ္နဲ႔ေျပာလွ်င္ အျပစ္တင္ခံရမည္ေၾကာက္ေသာေၾကာင့္ စာနဲ႔ပဲ ေျပာလုိက္ပါသည္။ ဆီးမီးပူေဇာ္ျခင္း၊ အေမြးတုိင္လွဴျခင္းမ်ားသည္ မိမိအတြက္သာ အဓိကျဖစ္၍ ဘုရားနားကပ္ထားရန္ မလုိေပ။ ဘုရားေရွ႕၀ယ္ မိမိျမင္ေလာက္ေသာ ေနရာဆုိလွ်င္ ရေပသည္။

ယခုေခတ္ ဆီးမီးပူေဇာ္ရာ၀ယ္ လွ်ပ္စစ္မီးမ်ားျဖင့္ ပူေဇာ္ထားၾကသည္မ်ားလည္း ေတြ႕ရေပသည္။ ထုိကဲ့သုိ႔ လွ်ပ္စစ္မီးျဖင့္ ပူေဇာ္ျခင္းသည္ မိမိတုိ႔အဓိကလုပ္ရမည့္ တရားရႈ႕မွတ္ရန္ မျဖစ္ႏုိင္ေသာေၾကာင့္ အဓိကအက်ိဳးေတာ့ ရရွိေတာ့မည္ မဟုတ္ေပ။ လွ်ပ္စစ္မီးပူေဇာ္ေသာ အက်ိဳးသာ ရရွိေပမည္။ တကယ္ေတာ့ ျမတ္ဗုဒၶသည္ ေျခာက္ပါးေသာေရာင္ျခည္ေတာ္မ်ားျဖင့္ ျပည့္စံုသူျဖစ္ေသာေၾကာင့္ မည္သည့္ အလင္းေရာင္ကမွ် မထုိးေဖာက္ႏုိင္ပါ။ သုိ႔ေသာ္ သတၱ၀ါမ်ားအတြက္ တရားရႈ႕မွတ္ႏုိင္ရင္ ဆီးမီးပူေဇာ္ခြင့္ ေပးခဲ့ပါသည္။

နိဂံုးခ်ဳပ္အေနျဖင့္ စာေရးသူတုိ႔ လူသားမ်ားသည္ အေမြးတုိင္ကဲ့သုိ႔ တစ္စတစ္နဲ႔ ပ်က္စီးေနေသာ ဤခႏၶာကုိယ္ႀကီး မပ်က္စီးခင္ မာန္မာန ေလာဘစသည့္ မေကာင္းမႈမ်ား ေရွာင္ၾကဥ္ကာ အၿမဲပ်က္စီးေနေသာ ခႏၶာကုိယ္ႀကီးကုိ တရားသေဘာျဖင့္ ေန႔စဥ္ရႈ႕မွတ္ၿပီး ေကာင္းမႈမ်ား ျပဳလုပ္ဖုိ႔ရန္ အေရးႀကီးေပသည္။ အေမြးတုိင္စသည္တုိ႔ လွဴဒါန္းပူေဇာ္ ၾကေသာအခါတြင္လည္း တရားမ်ား ရႈ႕မွတ္ပြားမ်ားႏုိင္ၾကပါေစလုိ႔ ဆႏၵျပဳလ်က္..............။

မွတ္ခ်က္/ ယခုေျဖဆုိခဲ့ေသာ အေၾကာင္းအရာမ်ားတြင္ အမွားမ်ားလည္း ပါႏုိင္ေပသည္။ စာေရးသူသည္ ပိဋကတ္က်မ္းတတ္ဆရာေတာ္ မဟုတ္သလို စာေပတတ္ကၽြမ္းသူလည္း မဟုတ္ေသာေၾကာင့္ ျဖစ္ေပသည္။

Friday, January 14, 2011

ဒုစရုိက္ႏွင့္သုစရုိက္

ဒုစရုိက္ဆယ္ပါးႏွင့္သုစရုိက္ဆယ္ပါးအေၾကာင္းကုိ ရွင္းျပခုိင္းလုိ႔ ရွင္းျပေပးလုိက္ပါတယ္။ ဒုစရုိက္ဆယ္ပါးဆုိသည္မွာ တကယ္ေတာ့ ကာယကံ ၀စီကံ မေနာကံမ်ားသာ ျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီကာယကံ ၀စီကံ မေနာကံမ်ားကုိ အက်ယ္ခ်ဲ႕လုိက္ေတာ့


၁။ ပါဏာတိပါတ-သူတစ္ပါးအသတ္ကုိ သတ္ျခင္း။

၂။ အဒိႏၷာဒါန-သူတစ္ပါး ပစၥည္းဥစၥာကုိ ခုိးယူျခင္း။

၃။ ကာေမသုမိစၧာစာရ-သူတစ္ပါး သားမယားကုိ ျပစ္မွားျခင္းဆုိတဲ့ ကာယကံသံုးပါးႏွင့္

၄။ မုသာ၀ါဒ-မဟုတ္မမွန္ေျပာဆုိျခင္း။

၅။ ပိသုဏ၀ါစာ-ကုန္းေခ်ာစကား ေျပာဆုိျခင္း။

၆။ ဖရုသ၀ါစာ-ၾကမ္းတမ္းေသာစကားကုိ ေျပာဆုိျခင္း။

၇။ သမၹပၸလာပ၀ါစာ-အက်ိဳးမရွိ အခ်ည္းႏွီးေသာ စကားကုိေျပာဆုိျခင္းဆုိတဲ့ ၀စီကံေလးပါး

၈။ အဘိဇၥ်ာ-သူတစ္ပါးစည္းစိမ္ကုိ မတရားႀကံစည္ျခင္း။

၉။ ဗ်ာပါဒ-သူတစ္ပါးပ်က္စီေအာင္ ႀကံစည္ျခင္း။

၁၀။ မိစၧာဒိ႒ိ-လြဲမွားေသာ အယူ၀ါဒလက္ခံက်င့္သံုးျခင္းဆုိတဲ့ မေနာကံသံုးပါး။

အထက္ေဖာ္ျပပါ (၁၀)ပါးသည္ မလုပ္သင့္ မျပဳေကာင္းေသာ အက်င့္ဆုိးမ်ား ျဖစ္ေပသည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ထုိ(၁၀)ပါးကုိ ဒုစရုိက္-လူမုိက္တုိ႔ ျပဳလုပ္ေသာအက်င့္ဟု ေခၚဆုိပါသည္။

တစ္ခါ သုစရုိက္ဆယ္ပါးဆုိသည္မွာ

1) ဒါန-စိတ္ထားျဖဴစင္ ေစတနာေကာင္းစြာ ႏွေျမာမႈမရွိဘဲ လြတ္လြတ္စြန္႔ႀကဲ ေပးကမ္း လွဴဒါန္းျခင္း။

(2) သီလ-ကုိယ္ႏႈတ္ႏွစ္ပါးတုိ႔၌ ေကာင္းမြန္မွန္ကန္ေသာ အက်င့္ရွိျခင္း။

(3) ဘာ၀နာ-သမထ,၀ိပႆနာ ဘာ၀နာ(၂)ပါးကုိ ေလ့လာပြားမ်ားျခင္း။

(4) အပစာယန-ရတနာသံုးပါး ဆရာသမား မိဘတုိ႔ကုိ ရုိေသေလးစားျခင္း။

(5) ေ၀ယ်ာ၀စၥ-ကုသုိလ္ျပဳလုပ္ေသာပြဲမ်ား၌ တက္ႏုိင္သည့္ဘက္မွ မပ်င္းမရိ ေ၀ယ်ာ၀စၥ အသြယ္သြယ္ကုိ ျပဳလုပ္ေပးျခင္း။

(6) ပတၱိဒါန-မိမိျပဳလုပ္ထားေသာ ကုသုိလ္မ်ားကုိ ကုိယ္ပုိင္အတၱမရွိဘဲ ဘုရားရွင္၏ အနတၱ၀ါဒအတုိင္း အမ်ားအား အမွ်ေ၀ေပးျခင္း။

(7) ပတၱာႏုေမာဒန-သူတစ္ပါးျပဳလုပ္ေသာ ေကာင္းမႈမ်ားကုိ ေကာင္းခ်ီး၀မ္းေျမာက္ေပးကာ သာဓုေခၚဆုိျခင္း။

(8) ဓမၼသ၀န-ျမတ္ဗုဒၶ၏ တရားမ်ားကုိ နာယူမွတ္သားျခင္း။

(9) ဓမၼေဒသနာ-မိမိတက္သိသေလာက္ ျမတ္ဗုဒၶ၏တရားမ်ားကုိ အမ်ားအား ျဖန္႔ေ၀ ေဟာၾကားေပးျခင္း။

(10) ဒိ႒ိဇုကမၼ-နိဗၺာန္ေရာက္ေၾကာင္း ေကာင္းမြန္ေသာ အယူ၀ါဒ ယံုၾကည္ခ်က္ရွိျခင္း။

အထက္ပါ(၁၀)ပါးေသာ ေကာင္းမႈမ်ားသည္ လူနတ္နိဗၺာန္ သံုးတန္ေသာ ခ်မ္းသာကုိေရာက္ေအာင္ လုပ္ေဆာင္ေပးေသာေၾကာင့္ ေကာင္းမြန္ေသာသုစရုိက္ တရားဟုလည္းေကာင္း၊ လူသားတုိ႔အား ေကာင္းက်ိဳးခ်မ္းသာမ်ား တုိးပြားေစတတ္ေသာ တရားမ်ားျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ကုသလကမၼပထတရားဟုလည္းေကာင္း ေခၚဆုိၾကေပသည္။

ဤမွ်ေလာက္ ရွင္းျပလွ်င္ လူသားတုိ႔သည္ ေရွာင္ၾကဥ္ရမည့္ အရာမ်ားျဖစ္ေသာ ဒုစရုိက္ဆယ္ပါးႏွင့္ လုိက္နာက်င့္သံုးေဆာင္ရြက္ရမည့္ သုစရုိက္ဆယ္ပါးတုိ႔ကုိ သိရွိနားလည္လိမ့္မည္ ထင္ပါသည္။

ထုိ႔ေၾကာင့္ လူသားအားလံုး ရခဲလွတဲ့လူ႔ဘ၀ေလး မကုန္ခင္မွာ ဒုစရုိက္မ်ားကုိ ေရွာင္ၾကဥ္ႏုိင္ကာ သုစရုိက္တရားမ်ား က်င့္ႀကံႀကိဳးကုတ္ အားထုတ္လုိက္နာ ေဆာင္ရြက္ႏုိင္ၾကပါေစလုိ႔ ဆႏၵျပဳလ်က္.........................။

Wednesday, January 12, 2011

ဆန္နီေနမင္း အေမးအေျဖ သံဃာတုကုိ လွဴမိခဲ့လွ်င္

အရွင္ဘုရား။ တကယ္လို႔ ရဟန္းမစစ္တဲ့ ကိုယ္ေတာ္ကို ကိုးကြယ္မိရင္ ဘယ္လိုအက်ိဳးယုတ္မႈေတြ ျဖစ္ႏုိင္ပါသလဲ။ ဥပမာ သကၤန္း၀တ္နဲ႔ မျမင္ကြယ္ရာမွာ လုပ္ခ်င္တာလုပ္တဲ့ ကိုယ္ေတာ္မ်ိဳးကို ဆိုလိုတာပါဘုရား။ အဲလိုရဟန္းမ်ိဳးကို လွဴမိရင္ မေကာင္းမႈလုပ္တာကို အားေပးရာေရာက္တယ္လို႔ ၾကားဖူလို႔ပါ။ ရွင္းျပေပးပါဘုရား။

အင္း... ဒကာေမးတဲ့ ေမးခြန္းေလးက ဦးဇင္းတုိ႔ ဗုဒၶဘာသာမွာ ေတာ္ေတာ္ေလးကုိ သံသယျဖစ္ေနၾကမဲ့ ေမးခြန္းေလးပါပဲ။ မိမိက ရဟန္းစစ္မစစ္ကုိ အရင္သိေအာင္ ေလ့လာစံုစမ္းဖုိ႔ေတာ့ လုိပါတယ္ ဒကာ။ ဥပမာ..ဒီရဟန္းသည္ ရဟန္းေယာင္ေဆာင္ကာ လုပ္စားေနေသာ ရဟန္းလား။ ရဟန္းစစ္ပါလ်က္ ရဟန္းနဲ႔မသင့္ေလ်ာ္သည့္အရာမ်ားကုိ ျပဳလုပ္ေနေသာ ရဟန္းလားဆုိတာကုိ ေသခ်ာစမ္းသပ္ ေလ့လာစံုစမ္းပါ။


ထုိသုိ႔ မစံုစမ္းမေလ့လာဘဲ သံဃာစစ္ကုိ သံဃာတုဟု စြပ္စြဲမိပါက လူပုဂၢိဳလ္မ်ားမွာ အျပစ္မ်ားစြာ ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ေသခ်ာစံုစမ္းဖုိ႔ရန္ေတာ့ လုိပါတယ္။

ရဟန္းမစစ္ဘဲ ရဟန္းေယာင္ေဆာင္ထားေသာ ပုဂၢိဳလ္ကုိ လွဴမိလွ်င္ လွဴေသာလူမွာ အျပစ္မရွိပါေပ။ ရဟန္းေယာင္ေဆာင္ထားေသာ ပုဂၢိဳလ္မွာသာလွ်င္ သာသနာကုိ အလြဲသံုးစားလုပ္ေသာေၾကာင့္ ငရဲကုိလားေစႏုိင္ေသာ ႀကီးစြာေသာ ျပစ္မႈျဖစ္ပါသည္။

ရဟန္းေတာ့ စစ္ပါသည္။ သုိ႔ေသာ္ ရဟန္းနဲ႔မသင့္ေလ်ာ္သည့္ အရာမ်ားကုိ ျပဳလုပ္ေသာပုဂၢိဳလ္ကုိ လွဴမိလွ်င္လည္း လွဴေသာသူမ်ားမွာ အျပစ္မျဖစ္ပါ။ သုိ႔ေသာ္ ရဟန္းျဖစ္ၿပီး ရဟန္းနဲ႔မသင့္ေလ်ာ္သည့္ ၀ိနည္းစည္းကမ္းမ်ားကုိ ေဖာက္ဖ်က္ပါက ဆုိင္ရာ၀ိနည္းစည္းကမ္းအလုိက္ အျပစ္ရွိေပသည္။ ဥပမာ...ရဟန္းျဖစ္ေအာင္ သိမ္၀င္ထားေသာ သံဃာသည္ (၁) ေမထုန္အမႈကိစၥ ျပဳလုပ္ျခင္း၊ (၂) ပစၥည္းဥစၥာ ခုိးယူလည္ပတ္လိမ္ယူျခင္း၊ (၃) လူကုိသတ္ျခင္း၊ လူေသေစေလာက္ေသာ အရာ၀တၳဳမ်ားကုိ သူတစ္ပါးအားေပးျခင္း၊ ခုိင္းျခင္း၊ (၄) စ်ာန္တရား မဂ္တရားစတဲ့ တရားထူးမ်ား မရရွိဘဲ ရရွိသည္ဟု သူမ်ားနားလည္ယံုၾကည္ေအာင္ ေျပာဆုိျခင္းမ်ား ျပဳလုပ္ပါက ထုိသံဃာသည္ ငရဲကုိလားေစတတ္ေသာ အျပစ္မ်ား ျဖစ္ေပသည္။

ထုိေလးမ်ိဳးေသာ အျပစ္ႀကီးမ်ားမွအပ အျခားေသာ အျပစ္မ်ားသည္ သိမ္၀င္ထားေသာ ရဟန္းျဖစ္ပါက ကုစားလုိ႔ရေသာေၾကာင့္ ႀကီးေလးေသာ အျပစ္မဟုတ္ပါ။ သုိ႔ေသာ္ လူျမင္မေကာင္းသည့္အရာမ်ားကုိ လူျမင္ေအာင္ျပဳလုပ္ေသာ အျခားအျပစ္မ်ားသည္လည္း သာသနာထိခုိက္ေသာေၾကာင့္ ထုိက္သင့္ေသာ အျပစ္မ်ား ရွိေပသည္။

လွဴဒါန္းသူႏွင့္ အလွဴခံသည့္ပုဂၢိဳလ္ႏွစ္ဦးမွာ လွဴဒါန္းသူဘက္က အျပစ္မရွိပါ။ အလွဴခံပုဂၢိဳလ္မွာသာလွ်င္ အလွဴခံထုိက္ေသာ ဂုဏ္မရွိလွ်င္ အျပစ္ရွိေပသည္။ လွဴဒါန္းသူမ်ားမွာ စိတ္ထားေပၚမူတည္၍ အက်ိဳးနည္းမ်ားမႈသာ ကြာျခားပါသည္။

လွဴဒါန္းမည့္ ဒကာ ဒကာမမ်ားသည္ မည္သည့္သံဃာကုိမဆုိ မိမိက လွဴဒါန္းမည္ဆုိလွ်င္ မိမိလွဴဒါန္းသူ၏ ဂုဏ္သိကၡာ သမာဓိတုိ႔ကုိ အာရံုမျပဳဘဲ သံဃာအားလံုး၏ ဂုဏ္ေတာ္မ်ားကုိ အာရံုျပဳကာ လွဴဒါန္းမည္ဆုိလွ်င္ မေရတြက္ႏုိင္ေသာ အက်ိဳးမ်ား ရရွိပါသည္။ အကယ္၍ မိမိသည္ သံဃာ့ဂုဏ္ကုိ အာရံုျပဳရန္ ခက္ခဲၿပီး သံဃာေကာင္း သံဃာစစ္ သီလ၊ သမာဓိ၊ ပညာစတဲ့ တစ္ခုခုေသာ ဂုဏ္မ်ားနဲ႔ျပည့္စံုေသာ သံဃာမွသာ လွဴဒါန္းခ်င္လွ်င္ေတာ့ ေသခ်ာစံုစမ္းေလ့လာ၍ လွဴဒါန္းမႈ ျပဳလုပ္ပါေလ။

ျမတ္ဗုဒၶအလုိအရ ေနာင္အခ်ိန္ သာသနာကြယ္ခါနီးကာလတြင္ လက္မွာသကၤန္း ပတ္ထားေသာ လူကုိေတာင္မွ သံဃာအမွတ္ျဖင့္ သံဃာ့ဂုဏ္ကုိ အာရံုျပဳၿပီး လွဴဒါန္းလွ်င္ ရွင္သာရိပုတၱရာအစရွိေသာ ရဟႏၱာမ်ားအပါအ၀င္ သံဃာအားလံုးအား လွဴဒါန္းရာ ေရာက္ေသာေၾကာင့္ အက်ိဳးေပးမ်ားသည္ဟု ေဟာၾကားထားသည္ကုိ ေထာက္ဆလွ်င္ မိမိတုိ႔၏ စိတ္ေစတနာသည္ အဓိကက်ေပသည္။

နိဂံုးခ်ဳပ္အေနျဖင့္ ေျပာခ်င္သည္မွာ လွဴဒါန္းမည့္ ဒကာ ဒကာမမ်ားသည္ အကယ္၍ မိမိ၌ လွဴဒါန္းခ်င္ေသာ ေစတနာလည္းျဖစ္ေန၊ လွဴဒါန္းရန္လည္း ပစၥည္း၀တၳဳကအရန္သင့္၊ အလွဴခံပုဂၢိဳလ္ကလည္း မိမိေရွ႕တြင္ ေရာက္ေနပါက မိမိလွဴမည့္ အလွဴခံပုဂၢိဳလ္၏ သီလ၊ သမာဓိ၊ ပညာတုိ႔ကုိ မိမိက မသိထားလွ်င္ သံဃာ့ဂုဏ္ကုိ အာရံုျပဳကာ လွဴဒါန္းမႈ ျပဳလုပ္ပါေလ။

တကယ္ေတာ့ အလွဴခံႏွင့္ လွဴသူႏွစ္ဦးတြင္ လွဴသည့္ပုဂၢိဳလ္၌ အျပစ္မရွိေသာ ေၾကာင့္ မိမိေစတနာထားတတ္ဖုိ႔ရန္သာ မိမိ၏အက်ိဳးေပးေပၚမူတည္ေနသျဖင့္ မိမိရဲ႕ စိတ္ေစတနာေလးကုိ ေကာင္းမြန္စြာ ထားတတ္ေအာင္သာ က်င့္ႀကံႀကိဳးစား အားထုတ္ေပးပါလုိ႔ ေျပာၾကားရင္း အားလံုး ရခဲလွတဲ့ လူ႔ဘ၀ေလး မကုန္ခင္မွာ ဒါန၊ သီလ၊ ဘာ၀နာမ်ားကုိ ေန႔စဥ္မျပတ္ ျပဳလုပ္ႏုိင္ၾကပါေစလုိ႔ ဆႏၵျပဳလ်က္...............။

Tuesday, January 11, 2011

ဆန္နီေနမင္း အေမးအေျဖ ျမတ္ဗုဒၶကုိ ကုိးကြယ္ျခင္းနဲ႔ပတ္သတ္၍

အရွင္ဘုရား တပည့္ေတာ္ဗုဒၶဘာသာစစ္စစ္ပါ စကားေလးတစ္ခြန္းေလာက္ ေမးေလွ်ာက္ခ်င္လို႔ပါဘုရား။ မင္းတို႔ကကြာ ေန႔တိုင္းေန႔တိုင္း စဥ္ေပၚမွာတင္ထားတဲ့ ေျခာက္လက္မေလာက္ရိွတဲ့ ရုပ္တုေလးကိုေန႔တုိင္းေန႔တုိင္း ရိွခိုးေနတယ္ ေန႔တို္င္းေန႔တုိင္း ထမင္းေတြဘာေတြလဲေၾကြးေနတယ္ အကယ္၍မင္းတို႔အိမ္မီးေလာင္ရင္ အဲ့ဒီ႐ုပ္တုက မင္းတို႔ကို ကယ္ဖို႔ေနေနသာသာ သူေတာင္မွ မီးအရင္ေလာင္ေသးတယ္ ကိုယ့္ဟာနဲ႔ကိုပဲ လြတ္ေအာင္ေျပးၾကရတယ္ မင္းတို႔ကိုဘယ္အရာကကယ္မွာလဲ”တဲ့။ အရွင္ဘုရားအေနနဲ႔ ဒီေမးခြန္းေလးကိုေျဖၾကားေစခ်င္ပါတယ္။

အင္း။ ဒီေမးခြန္းေလးဟာ ဗုဒၶဘာသာ၀င္တုိင္း သံသယျဖစ္ေနၾကမယ္ ထင္ပါတယ္။ ခု ဒကာေမးထားတဲ့ ေမးခြန္းက ဆင္တုေတာ္ကုိ အိမ္မွာ ပူေဇာ္ထားတာ အိမ္မီးေလာင္ရင္ ဘယ္သူမွ မကယ္တင္ႏုိင္ဘူးတဲ့။ ဒါမွန္ပါတယ္။ ဦးဇင္းတုိ႔ ျမတ္ဗုဒၶ သက္ေတာ္ထင္ရွားရွိရင္လည္း ကယ္တင္မွာ မဟုတ္ပါဘူး။ ဘာျဖစ္လုိ႔ဆုိေတာ့ ျမတ္ဗုဒၶသည္ ကယ္တင္ရွင္ မဟုတ္လုိ႔ပါ။


ဘာသာတုိင္းရဲ႕ အိမ္ေက်ာင္းမ်ား၌ မိမိတုိ႔ဆုိင္ရာ ကုိးကြယ္မႈေတြ ထားရွိၾကပါတယ္။ ဦးဇင္းတုိ႔ ျမတ္ဗုဒၶက ကယ္တင္ရွင္မဟုတ္လုိ႔ မကယ္တင္ႏုိင္သလုိ ကယ္တင္ရွင္ဘုရားမ်ားသည္လည္း ရုတ္တရက္ အိမ္ေက်ာင္းမ်ားကုိ မီးေလာင္လွ်င္ မကယ္တင္ႏုိင္ပါ။ ဘုရားေတြသာ မဟုတ္ပါဘူး။ မိမိတုိ႔၏ မိခင္ဖခင္ဘုိးဘြားမ်ားကုိလည္း မိမိတုိ႔၏အိမ္မ်ား၌ ကုိးကြယ္ရာအျဖစ္ ထားၾကပါတယ္။ သုိ႔ေသာ္ သူတုိ႔သည္လည္း ကယ္တင္ရွင္ မဟုတ္ေသာေၾကာင့္ မကယ္တင္ႏုိင္ပါ။ မိမိကုိးကြယ္ဆည္းကပ္ျခင္းသည္ သူတုိ႔၏ ကယ္တင္မႈကုိ ရယူလုိေသာေၾကာင့္ မဟုတ္ပါ။ သူတုိ႔၏ ဂုဏ္ေက်းဇူးမ်ားကုိ တန္ဖုိးထား ျမတ္ႏုိးေသာေၾကာင့္လည္းေကာင္း သူတုိ႔ကုိ ေက်းဇူးဆပ္ျခင္းတစ္မ်ိဳး အေနနဲ႔လည္းေကာင္း ကုိးကြယ္ၾကျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။

ဦးဇင္းတုိ႔ ျမတ္ဗုဒၶအား ကုိးကြယ္ဆည္းကပ္ျခင္းသည္ ျမတ္ဗုဒၶက မိမိတုိ႔ကုိ ကယ္တင္ေပးရန္ မဟုတ္ပါ။ ျမတ္ဗုဒၶ သက္ေတာ္ထင္ရွားရွိသကဲ့သုိ႔ အၿမဲ ေအာက္ေမ့ႏုိင္ေအာင္၊ ျမတ္ဗုဒၶ၏ ဂုဏ္ေက်းဇူးမ်ားကုိ မေမ့ေအာင္၊ ျမတ္ဗုဒၶ ေဟာၾကားခဲ့ေသာ တရားေတာ္မ်ားကုိ သတိရေနၿပီး အၿမဲက်င့္ႀကံေနထုိင္ႏုိင္ေအာင္၊ ျမတ္ဗုဒၶရဲ႕ မိမိတုိ႔အေပၚမွာ ထားရွိခဲ့တဲ့ ေက်းဇူးတရားေတြကုိ ျပန္လည္ေက်းဇူးဆပ္ေသာ အားျဖင့္ မိမိတုိ႔၏ အိမ္ေက်ာင္းမ်ား၌ ေစတီဆင္တုေတာ္မ်ားအား ပူေဇာ္မႈစသည္တုိ႔ကုိ ျပဳလုပ္ေပးေနၾကျခင္း ျဖစ္ေပသည္။

ျမတ္ဗုဒၶသည္ သူတစ္ေယာက္တည္းအတြက္ နိဗၺာန္ခ်မ္းသာကုိ အလြယ္တကူနဲ႔ရႏုိင္ပါလ်က္ သတၱ၀ါေတြကုိ ငဲ့ညာသနားၿပီး ေမတၱာကရုဏာထားကာ ေလးသေခ်ၤႏွင့္ကမၻာတစ္သိန္းကာလပတ္လံုးႏွင့္ ဘုရားျဖစ္ေသာ (၄၅)၀ါကာလပတ္လံုး သူမ်ားမလုပ္ႏုိင္ေသာ ဆင္းရဲပင္းပန္းျခင္းမ်ားကုိ ရင္းႏွီးကာ လုပ္ေပးခဲ့ေပသည္။ ထုိကဲ့သုိ႔ မိမိတုိ႔အေပၚမွာ ေက်းဇူးႀကီးမားေသာ ပုဂၢိဳလ္ကုိ မိမိတုိ႔က အေလးမထား ဂရုမစုိက္ဘဲေနမည္ဆုိလွ်င္ ထုိသူေလာက္ မုိက္မဲ့ေသာသူ အဘယ္မွာရွိမည္နည္း။ မ်က္ေမွာက္ကာလတြင္ေတာင္မွ လတ္တေလာ ေက်းဇူးတင္စရာေကာင္းေသာ ပုဂၢိဳလ္မ်ားကုိ မိမိတုိ႔၏အိမ္၊ ရံုး၊ အက်ၤီမ်ား၌ အမွတ္တရအျဖစ္ ကုိးကြယ္ပူေဇာ္ ေနေသးတာပဲ ဘ၀ေပါင္းမ်ားစြာအတြက္ ေက်းဇူးမ်ားလွေသာ ျမတ္ဗုဒၶကုိ မိမိတုိ႔က ကုိးကြယ္ပူေဇာ္မႈ မလုပ္ဘဲ မေနသင့္ပါဘူးေလ။

တကယ္ေတာ့ မိမိတုိ႔ ေစတီရုပ္တုေတာ္မ်ားကုိ အိမ္မ်ား၌လည္းေကာင္း၊ ေက်ာင္းကန္မ်ား၌လည္းေကာင္း ကုိးကြယ္ပူေဇာ္လွ်င္ သက္ေတာ္ထင္ရွားရွိေသာ ျမတ္ဗုဒၶကဲ့သုိ႔ ကုိးကြယ္ပူေဇာ္မႈ ျပဳလုပ္ေပးရပါမည္။ ျဖစ္ကလတ္ဆန္း မလုပ္သင့္ပါ။ ထုိသုိ႔ ကုိးကြယ္ရာ၌လည္း ျမတ္ဗုဒၶကုိ ကုိးကြယ္ရံုျဖင့္ ေကာင္းက်ိဳးမရႏုိင္ေသာ္လည္း ျမတ္ဗုဒၶ၏ ဂုဏ္ေတာ္ေက်းဇူးေတာ္မ်ားအား ပူေဇာ္လွ်င္၊ ျမတ္ဗုဒၶေဟာၾကားခဲ့ေသာ တရားေတာ္မ်ားကုိ လုိက္နာက်င့္သံုးလွ်င္ကား တုႏုိင္မရေသာ ေကာင္းက်ိဳးခ်မ္းသာမ်ား ရရွိပါလိမ့္မည္။
ဤမွ်ေလာက္ ရွင္းျပလွ်င္ လံုေလာက္မည္ ထင္ပါသည္။ ျမတ္ဗုဒၶကုိလည္း ကုိးကြယ္ပံု ကုိးကြယ္နည္းမ်ားလည္း သိရွိမည္ထင္ပါသည္။ ျမတ္ဗုဒၶ၏ တရားေတာ္မ်ားအတုိင္းလည္း လုိက္နာက်င့္သံုးလိမ့္မည္ဟု ထင္ေသာေၾကာင့္ ယခု အေမးကုိ ဒီမွာပဲ နိဂံုးခ်ဳပ္လုိက္ပါေပသည္။ အားလံုး လုိက္နာက်င့္သံုးႏုိင္ၿပီး ေကာင္းက်ိဳးခ်မ္းသာမ်ား ဆထက္တပုိး တုိးပြားၾကပါေစလုိ႔ ဆႏၵျပဳလ်က္............။

Monday, January 10, 2011

မိမိကုိယ္ကုိ သန္႔ရွင္းပါ

လူသားတုိ႔သည္ မ်ားေသာအားျဖင့္ ရုပ္ပုိင္းဆုိင္ရာ မိမိခႏၶာကုိယ္ သန္႔ရွင္းေရးကုိ ေန႔စဥ္လုိလုိ ျပဳလုပ္ေနၾကေသာ္လည္း စိတ္ပုိင္းဆုိင္ရာ သန္႔ရွင္းဖုိ႔ရန္အတြက္ေတာ့ ေမ့ေလ်ာ့ေနသလုိ မျပဳလုပ္ခ်င္သလုိ ျဖစ္ေနၾကေပသည္။ တကယ္ေတာ့ ရုပ္ပုိင္းဆုိင္ရာ မည္မွ်ပင္ သန္႔ရွင္းေနေစကာမႈ စိတ္ပုိင္းဆုိင္ရာ ညစ္ပတ္ေနပါက အသံုးမက် လူရာမ၀င္ေသာ လူတစ္ေယာက္သာ ျဖစ္ေပသည္။ မ်ားေသာအားျဖင့္ လူသားတုိ႔သည္ ရုပ္ပုိင္းဆုိင္ရာ သန္႔ရွင္းၿပီး လူၾကည့္ေကာင္းေအာင္ အဖုိးတန္ရတနာပစၥည္း အ၀တ္အစားမ်ား ျပဳလုပ္ထားလွ်င္ လူရာ၀င္ အဆင့္တန္းမွီေသာ လူတစ္ေယာက္ဟု ထင္မွတ္ေနၾကေပသည္။


ရုပ္ပုိင္းဆုိင္ရာေရာ စိတ္ပုိင္းဆုိင္ရာေရာ ႏွစ္မ်ိဳးလံုး တုိးတက္ လွပသန္႔ရွင္းေအာင္ ျပဳလုပ္ႏုိင္လွ်င္ေတာ့ လူရာအ၀င္ဆံုးေသာ လူတစ္ေယာက္ပင္ ျဖစ္ပါသည္။ တကယ္လုိ႔ မိမိက (၂)ခုလံုးစလံုး သန္႔ရွင္းေအာင္ မလုပ္ႏုိင္လွ်င္ အဓိကအက်ဆံုးျဖစ္သည့္ စိတ္ပုိင္းဆုိင္ရာကုိ အေလးထား၍ သန္႔ရွင္းေပးရပါမည္။

စိတ္ပုိင္းဆုိင္ရာ တုိးတက္သန္႔ရွင္းေအာင္ သီလေစာင့္ထိန္းျခင္း ျပဳလုပ္ေပးရပါမည္။ အနည္းဆံုး ငါးပါးသီလေစာင့္ထိန္းကာ မိမိေန႔စဥ္ ရုပ္ပုိင္းဆုိင္ရာ သန္႔ရွင္းသကဲ့သုိ႔ စိတ္ပုိင္းဆုိင္ရာကုိလည္း ေန႔စဥ္သန္႔ရွင္းေအာင္ ျပဳလုပ္ေပးသင့္ပါသည္။ သီလေဆာက္တည္ေသာအခါ၌လည္း မိမိတက္ႏုိင္သည့္ေန႔ရက္မ်ားတြင္ ေဆာက္တည္ႏုိင္ပါသည္။ ရွစ္ရက္ လျပည့္ လကြယ္ေန႔မ်ားမွာ ဥပုသ္သီလ မေဆာက္တည္ႏုိင္လွ်င္ မိမိအားသည့္ရက္မ်ား၌ ရွစ္ပါးသီလဥပုသ္ကို တစ္ပါတ္ တစ္ရက္ေတာ့ ေစာင့္ထိန္းသင့္ပါသည္။

အဘယ့္ေၾကာင့္ဆုိေသာ္ ငါးပါးသီလသည္ လူသားမွန္လွ်င္ ေစာင့္ထိန္း လုိက္နာရမည့္ လူ႔က်င့္၀တ္ျဖစ္၍ ေစာင့္ထိန္းလုိက္နာရေပမည္။ ရွစ္ပါးသီလကုိမႈ လူသားတုိ႔သႏၱာန္တြင္ ေန႔စဥ္နဲ႔အမွ် ကိေလသာအညစ္အေၾကးမ်ား ၿငိကပ္ေန၍ ထုိကိေလသာမ်ားကုိ တစ္ပါတ္တစ္ရက္ေတာ့ သန္႔ရွင္းေပးသင့္ပါသည္။

မိန္းကေလးမ်ား ဦးေခါင္း၌ရွိေသာ ဆံပင္မ်ားသည္ အစေလွ်ာ္ခါစရက္တြင္ ဆံပင္မ်ားသန္႔ရွင္း၍ ေပါ့ပါးကာ ေနလုိ႔ေကာင္းေသာ္လည္း တစ္ပါတ္ခန္႔ၾကာေသာအခါ ျမဴမႈန္းအစရွိေသာ ညစ္ေပမႈမ်ား ျဖစ္လာေသာေၾကာင့္ ေခါင္းေလးလံထုိင္မိႈင္းမႈမ်ား ျဖစ္လာကာ ဦးေႏွာက္မ်ားပင္ မလန္းဆန္းေတာ့ပါ။

ထုိ႔အတူ စိတ္ပုိင္းဆုိင္ရာ ကိေလသာမ်ားသည္ လူသားတုိ႔သႏၱာန္၌ေန႔စဥ္ ထူထပ္ညစ္ေပေနေသာေၾကာင့္ တစ္ပါတ္တစ္ရက္ ရွစ္ပါးသီလဥပုသ္ ေစာင့္ထိန္းကာ စိတ္သန္႔ရွင္းမႈ ျပဳလုပ္ေပးသင့္ပါသည္။ ရွစ္ပါးသီလေစာင့္ထိန္းေသာအခါ ညစာတစ္ရက္မစား၍ ခႏၶာကုိယ္အစားအိမ္ အနားေပးေသာေၾကာင့္ အစာအိမ္သန္႔ရွင္းေပးျခင္းျဖစ္၍ က်န္းမာေရးလည္း ညီညြတ္ေပသည္။ ထုိ႔ေနာက္ ေမထုန္ကိစၥစေသာ ကိေလသာစိတ္မ်ား မိမိသႏၱာမွာမရွိ၍ စိတ္ပုိင္းဆုိင္ရာ သန္႔ရွင္းမႈမ်ားျဖစ္ကာ ဦးေႏွာက္မ်ား ၾကည္လင္လန္းဆန္းေနေပမည္။

ထုိ႔ျပင္ သီလေဆာက္တည္ေသာအခါ မိမိသည္ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းသုိ႔သြားၿပီး သီလယူရန္ အခြင့္မသာပါက မိမိအိမ္၌ရွိေသာ ဘုရားစင္ေရွ႕၌ သီလေဆာက္တည္၍ ရပါသည္။ သီလေဆာက္တည္ေသာအခါ၌လည္း မိမိသည္ ပါဠိဘာသာမရပါက မိမိတတ္သိနားလည္သည့္ ျမန္မာစကားျဖင့္ ရြတ္ဆုိ၍ သီလေဆာက္တည္ႏုိင္ေပသည္။

နိဂံုးခ်ဳပ္အေနျဖင့္ ေျပာခ်င္သည္မွာ လူသားတုိ႔သည္ ရုပ္ပုိင္းဆုိင္ရာ သန္႔ရွင္းေတာက္ေျပာင္ၿပီး တန္ဖုိးႀကီးမားေသာ အ၀တ္ပစၥည္းမ်ားျဖင့္ တန္ဆာဆင္ထားလွ်င္ လူရာ၀င္သည္ဟု ထင္ျမင္ေနၾကေသာေၾကာင့္ ရုပ္ပုိင္းဆုိင္ရာကုိပဲ အဓိကထား၍ ျပဳလုပ္ေနၾကေပသည္။ တကယ္ေတာ့ စိတ္ပုိင္းဆုိင္ရာ သန္႔ရွင္းမႈသည္သာ လူရာ၀င္ေသာေၾကာင့္ စိတ္ကုိသာလွ်င္ အဓိကထား၍ သန္႔ရွင္းေပးရန္ အထူးလုိအပ္ေပသည္။ စိတ္ေရာကုိယ္ပါ သန္႔ရွင္းႏုိင္လွ်င္ေတာ့ လူရာအ၀င္ဆံုးေသာ လူသားတစ္ေယာက္ျဖစ္၍ လူရာအ၀င္ဆံုးလူသားမ်ားျဖစ္ေအာင္ ျပဳလုပ္ႏုိင္ၾကပါေစလုိ႔ ဆႏၵျပဳလုိက္ရပါေပသည္။

Sunday, January 9, 2011

ဘုန္းႀကီးေက်ာင္း၀င္းတြင္ ဖိနပ္စီးေကာင္းပါသလား

အထက္ေဖာ္ျပပါ ေခါင္းစဥ္နဲ႔ပတ္သတ္၍ စာေရးသူတုိ႔ ဗုဒၶဘာသာလူမ်ိဳးမ်ား၌ အေတာ္ေလးကုိ သံသယျဖစ္ေနၾကေပသည္။ ေရွးေရွးေသာ လူႀကီးမ်ားက ဘုန္းႀကီးေက်ာင္း၀င္းအတြင္း ဖိနပ္မစီးနဲ႔ ဗိမၺိသာရမင္းႀကီးကဲ့သုိ႔ ေျခဖ၀ါးကုိ ဓါးနဲ႔ခြဲခံရမယ္ဆုိၿပီး ေျပာဆုိခဲ့ေသာေၾကာင့္ ဗုဒၶဘာသာ၀င္မ်ား ဖိနပ္မစီးရဲၾကေပ။ သုိ႔ေသာ္ ဗိမၺိသာရမင္းသည္ အဘယ့္ေၾကာင့္ ေျခဖ၀ါးကုိ ဓါးနဲ႔အခြဲခံရသည္ကုိေတာ့ ေသခ်ာက်နစြာ သိရွိနားလည္သူက နည္းပါးေပသည္။


တကယ္ေတာ့ ဗိမၺိသာရမင္းသည္ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္း၀င္းထဲတြင္ ဖိနပ္စီးခဲ့၍ ေျခဖ၀ါးကုိ ဓါးျဖင့္ခြဲခံရျခင္း မဟုတ္ပါေပ။ ဘုရားေစတီေတာ္ရင္ျပင္ေပၚ၀ယ္ ဖိနပ္စီးခဲ့ျခင္းေၾကာင့္ ျဖစ္ေပသည္။ ထုိ႔ျပင္ ဗိမၺိသာရမင္းသည္ ရဟန္းသံဃာမ်ား သီတင္းသံုးေနထုိင္ရန္ ခင္းထားေသာအခင္းေပၚ ေျခေဆးျခင္းမရွိဘဲ ညစ္ေပေသာ ေျခေထာက္ျဖင့္ နင္းခဲ့ျခင္းအကုသုိလ္ကံေၾကာင့္ ယခုမ်က္ေမွာက္ဘ၀တြင္ ေျခဖ၀ါးကုိ ဓါးျဖင့္ခြဲခံရျခင္း ျဖစ္သည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းမ်ားတြင္ ေက်ာင္းထုိင္သံဃာမ်ားက ခြင့္ျပဳလွ်င္ စီးေကာင္းပါသည္။

စာေရးသူတုိ႔ ဗုဒၶဘာသာမ်ားသည္ တကယ္အေလးထားရမည္ကုိ အေလးမထားဘဲ မျဖစ္စေလာက္ေလးကုိေတာ့ အေလးထား၍ ျပဳလုပ္လုိက္နာက်င့္သံုးေနၾကေပသည္။ တကယ္စဥ္းစားၾကည့္လွ်င္ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းေပၚတြင္ ဖိနပ္မစီးဘဲ ညစ္ေပေသာေျခေထာက္ျဖင့္ တက္လွ်င္သာ သံဃိကေက်ာင္း ညစ္ေပေသာေၾကာင့္ အျပစ္ရွိေပသည္။ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္း၀င္းအတြင္း ဖိနပ္စီးလွ်င္ အျပစ္ရွိတယ္ဆုိလုိ႔ လုိက္နာၾကေသာ္လည္း ေက်ာင္း၀င္းအတြင္း တံေတြးေထြးျခင္း၊ က်င္ႀကီးက်င္ငယ္စြန္႔ျခင္း၊ အမႈိက္ျပစ္ျခင္းစတဲ့ ညစ္ေပေသာအမႈကိစၥကုိမ်ားေတာ့ အလြယ္တကူ ျပဳလုပ္ၾကေပသည္။ တကယ္စဥ္းစားၾကည့္လွ်င္ မည္သည့္အရာက ပုိမုိ၍ အျပစ္ရွိသည္ကုိ သိႏုိင္လိမ့္မည္ ထင္ပါသည္။

ထုိ႔ျပင္ ဗုဒၶဘာသာမ်ားသည္ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္း၀င္းအတြင္း ဖိနပ္စီးလွ်င္ အျပစ္ရွိတယ္လုိ႔ေတာ့ ယူဆၾကပါတယ္။ သုိ႔ေသာ္လည္း ကားဆုိင္ကယ္စက္ဘီးျဖင့္ ဖိနပ္စီးလွ်က္ ၀င္ေနၾကေပသည္။ တကယ္လုိ႔သာ ေက်ာင္း၀င္းအတြင္း ဖိနပ္စီးလွ်င္ အျပစ္ရွိပါက ထုိသုိ႔ကားမ်ားေပၚတြင္ ဖိနပ္စီးျခင္းသည္လည္း အျပစ္ရွိေပလိမ့္မည္။

ျမတ္စြာဘုရား သက္ေတာ္ထင္ရွားရွိစဥ္အခါက မဟာရာဇာအမည္ရွိေသာမင္းသည္ သံဃာေတာ္မ်ား စႀကံၾကြေနသည့္ေနရာတုိင္ေအာင္ ဖိနပ္စီးကာ သံဃာေတာ္မ်ားအား ဘုရားရွင္ အဘယ္မွာ သီတင္းသံုးေနသလဲေလွ်ာက္ေသာအခါ သံဃာေတာ္မ်ားက ဘုရားရွင္ ေက်ာင္းေပၚ၌သီတင္းသံုးေနသည္ဟု ေျဖၾကားေသာအခါမွသာ ဘုရားရွင္ရွိရာ ေက်ာင္းေပၚသုိ႔တက္ခါနီးတြင္ ဖိနပ္ခၽြတ္ျခင္း၊ မင္း၀တ္တန္ဆာမ်ား ခၽြတ္ထားျခင္းတုိ႔ကုိေထာက္ဆ၍လည္းေကာင္း၊ ဗိမၺိသာရမင္းသည္ ဘုရားရင္ျပင္ေပၚ၀ယ္ ဖိနပ္စီးခဲ့ျခင္း၊ သံဃာေတာ္မ်ား သီတင္းသံုးရန္အတြက္ ခင္းထားေသာအခင္းေပၚ၌ ညစ္ေပေသာ ေျခေထာက္ျဖင့္ နင္းခဲ့ျခင္းတုိ႔ကုိ ေထာက္ဆလွ်င္ ေက်ာင္း၀င္းအတြင္း တလင္ျပင္ေပၚ၀ယ္ ဖိနပ္စီး၍ ရပါသည္။

မိေထြးေတာ္ေဂါတမီႏွင့္ မင္းသမီးငါးရာတုိ႔သည္ ဘိကၡနီ၀တ္ရန္ ေက်ာင္းေတာ္သုိ႔သြားေသာအခါ ဘုရားရွင္ကုိ အရုိအေသ ကင္းမဲ့ရာေရာက္မည္ဆုိး၍ ယာဥ္ရထားမစီးဘဲ ေျခလ်င္သြားခဲ့သည္ကုိေထာက္လွ်င္ မိမိတကယ္ ရတနာသံုးပါးကုိ ရုိေသေလးစားပါက ဖိနပ္၊ ယာဥ္ မစီးဘဲ ေက်ာင္း၀င္းသုိ႔၀င္လွ်င္ေတာ့ ေကာင္းပါသည္။ သုိ႔ေသာ္ ေက်ာင္းေပၚ၊ ဘုရားရင္ျပင္ေပၚသုိ႔ တက္မည္ဆုိလွ်င္ေတာ့ ေျခဆင္းၿပီးမွ တက္သင့္ပါသည္။ မိမိ၏ က်န္းမာေရးေၾကာင့္ ရတနာသံုးပါးကုိ ရုိေသေလးစားေသာ္လည္း ေက်ာင္း၀င္းအတြင္း ဖိနပ္စီးျခင္း၊ ယာဥ္စသည္စီးျခင္းတုိ႔သည္ အျပစ္မရွိ၍ ျပဳလုပ္ႏုိင္ပါသည္။

ယခုေခတ္ လူငယ္မ်ားသည္ မ်ားေသာအားျဖင့္ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းမ်ားတြင္ ဖိနပ္ခၽြတ္ရမည္ကုိ ၀န္းေလးေနၾကသည္။ ဖိနပ္ခၽြတ္ရမည့္ကိစၥေၾကာင့္ တစ္ခ်ိဳ႕ဆုိလွ်င္ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းကုိပင္ မသြားခ်င္ၾကေပ။ သူတုိ႔၏ ေျခေထာက္မ်ား ဘာမ်ားျဖစ္သြားမလဲလုိ႔မ်ား စုိးရိမ္ေနၾကတယ္ ထင္ပါဘိ။ အဲဒီလုိ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္း၀င္းအတြင္း ဖိနပ္ခၽြတ္ရန္ ၀န္းေလးေနသည့္ လူငယ္မ်ားအတြက္ စာေရးသူတင္ျပေသာ ယခုပုိ႔စ္ေလးက အက်ိဳးရွိမည္ထင္ပါသည္။

နိဂံုးခ်ဳပ္အေနျဖင့္ စာေရးသူေျပာခ်င္သည္မွာ စာေရးသူတုိ႔ ဗုဒၶဘာသာမ်ားသည္ အဓိကထားရမည့္အရာႏွင့္ သာမညထားရမည့္အရာတုိ႔ကုိ ေသခ်ာက်နစြာ ေလ့လာလုိက္စားၿပီး လုိက္နာက်င့္သံုးရန္ လုိေပသည္။ စာေရးသူ သိေစခ်င္ေသာ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္း၀င္းအတြင္း၌ ဖိနပ္စီးသင့္ မစီးသင့္သည္ကုိ ဒီေလာက္တင္ျပလွ်င္ လံုေလာက္မည္ဟု ထင္ျမင္မိေသာေၾကာင့္ ဤမွ်နဲ႔ပင္ နားပါရေစ။ ဆက္လက္တင္ျပႏုိင္ေအာင္ အၿမဲႀကိဳးစားလ်က္.................။