ေရႊေငြနဲ႔သာသနာ အပ္စပ္မႈရွိမရွိ

ရဟန္းသံဃာမ်ားကုိ ပုိက္ဆံလွဴတဲ့အခါ တုိက္ရုိက္လွဴဒါန္းရင္ ရဟန္းသံဃာမ်ားမွာေရာ၊ လွဴဒါန္းသူမ်ားမွာပါ အက်ိဳးရသင့္သေလာက္ မရဘူးဆုိၿပီး Comment ေပးထားတာကုိ လူေတြအေနနဲ႔ ၀ိနည္းအေၾကာင္းနားမလည္လုိ႔ ေယာင္၀ါး၀ါးျဖစ္ၿပီး ပုိက္ဆံလွဴျခင္းမ်ားအတြက္ သံယယေတြျဖစ္ေနၾကတယ္။ အဲဒါ ေျဖရွင္းေပးပါဦးလုိ႔ ေတာင္းဆုိတာနဲ႔ ေရြေငြနဲ႔သာသနာ အပ္စပ္မႈရွိမရွိ၊ ဘယ္လုိလုပ္ရင္ အပ္စပ္တယ္ဆုိတာကုိ သိေစခ်င္လုိ႔ အခုလုိ ေရးသားေပးလုိက္ျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။

ေရႊေငြဟာ နိဗၺာန္ေရာက္ေအာင္အားထုတ္ေနတဲ့ ရဟန္းေတာ္မ်ားအတြက္ မအပ္ဘူးဆုိတာ နိဗၺာန္ေရာက္ေအာင္ လက္ေတြ႕အားထုတ္ေနတဲ့သံဃာမွာ ကိေလသာမ်ား မျဖစ္ေအာင္ မကုိင္ေဆာင္ရဆုိၿပီး ျမတ္စြာဘုရားရွင္က မိန္႔ေတာ္မူခဲ့တာပါ။ ဘာျဖစ္လုိ႔လဲဆုိေတာ့ လက္ေတြ႕ကမၼ႒ာန္းအားထုတ္ေနတဲ့သံဃာဆုိ ေရႊေငြေတြေပၚ တက္မက္မႈျဖစ္ျခင္း ကိေလသာ၊ ေရႊေငြရွိျခင္းေၾကာင့္ သူခုိးဓါးျမအႏၱရာယ္တုိ႔မွ ကင္းေ၀းေအာင္ မကုိင္ေဆာင္ခုိင္ျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။ တကယ္လုိ႔သာ ေရႊေငြမ်ားကုိ သာသနာမွာ မလွဴဒါန္းသင့္ဘူးဆုိရင္ ဘယ္ရဟန္းသံဃာ၊ လူေတြကမွ ဘုရားေရႊခ်ျခင္း၊ ေရႊသကၤန္းကပ္ျခင္းမ်ား ျပဳလုပ္ခုိင္းမည္ မဟုတ္ပါေပ။ တကယ္လုိ႔သာ ေရႊေငြလွဴဒါန္းသူမ်ားမွာ အျပစ္ျဖစ္တယ္ဆုိရင္ ဘုရားမွာေရာ ဘာျဖစ္လုိ႔ ေရႊေတြ လွဴၾကတာလဲ။ ဒီလုိ ဘုရားရွင္ကလက္မခံတာကုိ လွဴၾကတာဟာ အျပစ္မျဖစ္ဘူးလား။ ဒါဆုိ ဘုရားမွာေရႊခ်ခဲ့တဲ့ ရဟန္းရွင္လူမွန္သမွ် ကုသုိလ္မရဘဲ အကုသုိလ္ပဲ ရေနမွာလားဆုိတဲ့ ေမးခြန္းေတြ ေပၚလာႏုိင္ပါတယ္။

ဒါေၾကာင့္ သာသနာနဲ႔ေရႊေငြ အပ္စပ္မႈရွိမရွိကုိ က်မ္းဂန္းမ်ားတြင္ ဘယ္လုိေဖာ္ျပထားခဲ့ သလဲ၊ ျမတ္ဗုဒၶကေရာ ဘယ္လုိေတြ မိန္႔ၾကားခဲ့သလဲဆုိတာ ေလ့လာစမ္းစစ္ၾကည့္တဲ့အခါ မိလိႏၵပဉွာ၊ ေ၀ႆႏၱရာဒါနခန္းတြင္ မလွဴသင့္တဲ့ အဒါန၀တၳဳ(၁၀)ပါးထဲမွာ ေရႊေငြမပါတာ ကုိ ေတြ႕ရပါတယ္။ ေရႊေငြကုိ အသံုးအေဆာင္အတြက္၊ ေက်ာင္းအတြက္စတဲ့ အက်ဥ္းခ်ဳပ္နဲ႔ေျပာရမယ္ဆုိရင္ ပစၥည္ေလးပါး၊ အက်ယ္ခ်ဲ႕မယ္ဆုိရင္ေတာ့ ရဟန္းသံဃာမ်ားဆုိင္ရာ လုိအပ္ခ်က္မ်ားသံုးေဆာင္ရန္အတြက္ ေရႊေငြမ်ားကုိ လွဴဒါန္းလုိ႔ရပါတယ္။ လွဴဒါန္းသူမွာလည္း အျပစ္မရွိပါဘူး။

အဒါန၀တၳဳျဖစ္တဲ့ ဒီ(၁၀)မ်ိဳးကုိေတာ့ ရဟန္းသံဃာမ်ားအား မလွဴေကာင္းပါ။ လွဴဒါန္းရင္လည္း လွဴသူမွာ အျပစ္ရွိတယ္လုိ႔ မိလိႏၵပဉွာမွာ ေဟာထားတာ ေတြ႕ရပါတယ္။ မလွဴအပ္တဲ့ အဒါန၀တၳဳ(၁၀)မ်ိဳးကုိ စာဖတ္သူမ်ားသိရွိထားေအာင္ အက်ဥ္းခ်ဳပ္ေရးသားေပးရမယ္ဆုိရင္
၁။ ဘိန္းအရက္စတဲ့ မူးယစ္ေဆးပါးအလွဴ။
၂။ မိန္းမအလွဴ။
၃။ ႏြားမကုိ မိတ္လုိက္ဖုိ႔ ႏြားထီးလြတ္ေပးတဲ့အလွဴ။
၄။ ကိေလသာကုိ ဆြဲေဆာင္ႏုိင္တဲ့ ပန္းခ်ီေဆးရုပ္အလွဴ။
၅။ လက္နက္အလွဴ။
၆။ အဆိပ္အလွဴ။
၇။ သတၱ၀ါေတြကုိ ဖြဲ႕ေႏွာင္းဖုိ႔အတြက္ ေျခက်င္း၊ ႀကိဳး၊ ထိပ္တုန္း၊ လက္ထိပ္စတဲ့ အလွဴ။
၈။ သတ္စားဖုိ႔အတြက္ သားငါးအလွဴ။

၉။ အေလးတင္းေတာင္း ဂဏန္းေပါင္းစက္စသည္မ်ားျဖင့္ ရဟန္သံဃာအတြက္ ေငြစတဲ့အရာ၀တၳဳမ်ား ပုိမုိရရွိေအာင္ လိမ္လည္ေပးၿပီး လွဴေသာအလွဴ။ (ဥပမာ-ေက်ာင္းအတြက္ လွဴထားတဲ့ေငြမ်ားကုိ အဖြဲ႕အစည္းကျဖစ္ေစ၊ တစ္ေယာက္ေယာက္ျဖစ္ေစ သိမ္းထားတာကုိ ေက်ာင္းေငြပုိရေအာင္ဆုိၿပီး ဂဏန္းေပါင္းစက္ျဖင့္ ေပါင္းတဲ့အခါ ရွိရင္းထက္ ပုိမုိတုိးၿပီး လိမ္လည္ေပးတဲ့အလွဴ၊ အဒိႏၷာဒါန အလွဴမ်ိဳးပါ)
၁၀။ ကေခ်သည္လုိ႔ေခၚတဲ့ ဇာတ္သဘင္ပြဲလမ္းသဘင္အလွဴ။

ဒီေနရာမွာလည္း ဘုရား၊ ရဟန္းသံဃာမ်ားအတြက္ဆုိၿပီး ပြဲလမ္းသဘင္မ်ား မလွဴေကာင္းဘူးဆုိၿပီး ပါေနပါတယ္။ ခုေျပာခဲ့တဲ့ အလွဴေတြဟာ မလွဴအပ္တဲ့အလွဴေတြျဖစ္ၿပီး လွဴဒါန္းရင္ အက်ိဳးမရတဲ့အျပင္ အကုသုိလ္ပါရပါသတဲ့။ ဒါေၾကာင့္ မိမိတုိ႔က အလွဴအတန္းအႀကီးႀကီးလုပ္တဲ့ပြဲေတြမွာ၊ ဘုရားပြဲေတြမွာ ဇာတ္သဘင္မ်ား ၀ါသနာပါလုိ႔ျဖစ္ေစ၊ သူမ်ားတကာလည္း ၾကည့္ရေအာင္ဆုိတဲ့ေစတနာနဲ႔ျဖစ္ေစ ပြဲလမ္းသဘင္မ်ားလုပ္တဲ့အခါမွာ ဘုရား၊ ရဟန္းသံဃာမ်ားကုိလွဴတယ္ဆုိတဲ့ စကားနဲ႔ျဖစ္ေစ၊ စာနဲ႔ျဖစ္ေစ မသံုးမိေအာင္ သတိထားဆင္ျခင္ၿပီး မိမိတုိ႔အလွဴေအာင္ပြဲအေနနဲ႔ ေပ်ာ္ပြဲရႊင္ပြဲဆုိတာမ်ိဳးသာ သံုးႏႈန္းက်င့္ပျပဳလုပ္ၾကပါေလ။ တကယ္လုိ႔ မိမိတုိ႔က မသိနားမလည္ၿပီး ဘုရား၊ ရဟန္းသံဃာေက်ာင္းအတြက္ ပြဲလမ္းသဘင္လွဴဒါန္းတာလုိ႔ သံုးမိမယ္ဆုိရင္ မိမိတုိ႔မွာ ကုသုိလ္မရဘဲ အကုသုိလ္သာ ရရွိမွာမုိ႔ပါ။ အဲဒီေတာ့ ေျပာရင္းေျပာရင္းနဲ႔ လုိရင္းကုိမေရာက္ဘဲ စာဖတ္သူမ်ားသိေစခ်င္တာေတြလြန္းကဲၿပီး ေရးတာမ်ားသြားေနသျဖင့္ လုိရင္းကုိ ျပန္ေျပာပါမယ္။

ေရႊေငြမ်ားဟာ နိဗၺာန္ေရာက္ေအာင္ တရားလက္ေတြ႕အားထုတ္ေနတဲ့ ရဟန္းသံဃာအေနနဲ႔ မသံုးေဆာင္ေကာင္း၊ အလွဴမခံေကာင္းတာ မွန္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ အထက္ကေျပာခဲ့သလုိ ေရႊေငြမ်ားဟာ မလွဴဒါန္းသင့္တဲ့ အရာ၀တၳဳမ်ားတြင္ မပါဘဲ လွဴဒါန္းရင္လည္း လွဴဒါန္းသူမွာ အျပစ္မရွိတာေၾကာင့္ လွဴဒါန္းတဲ့လူကလည္း လြတ္လပ္စြာလွဴဒါန္းႏုိင္သလုိ ပစၥည္းေလးပါးအတြက္၊ အသံုးအေဆာင္လုိအပ္တာမ်ားအတြက္ အသံုးခ်ရန္ လုိအပ္လာရင္ ရဟန္းသံဃာမ်ားအေနနဲ႔လည္း အလွဴခံၿပီး ကုိင္ေဆာင္ထားႏုိင္ပါတယ္။

အဲဒီလုိကုိင္ေဆာင္လုိ႔ ရဟန္းသံဃာမွာ အျပစ္ကလည္း ေျပာသေလာက္ အျပစ္ႀကီးသြားတာ မဟုတ္ပါဘူး။ ရဟန္းသံဃာမ်ားအတြက္ အာပတ္(၇)မ်ိဳးရွိရာမွာ အေသးစားျဖစ္တဲ့ နိႆဂၢိပါစိတ္သာ သင့္တာမုိ႔ ဒါဟာလည္း ေရႊေငြကုိင္ၿပီး ကုသုိလ္ေကာင္းမႈလုပ္မယ္ဆုိရင္ ျပန္လည္ေခ်ပလုိ႔ရႏုိင္တာမုိ႔ ဘယ္ဟာက ပုိအက်ိဳးမ်ားမလဲဆုိတာ စဥ္းစားၾကည့္ရင္ သိႏုိင္ပါတယ္။ ဥပမာ-ေရႊေငြကုိင္ရင္ အာပတ္သင့္လုိ႔အျပစ္အေသးစား ရရွိသြားတယ္။ ဒါေပမဲ့ ေရႊေငြကုိင္ၿပီးေတာ့ အဲဒီအျပစ္ေသးစားေလး ကုိ ေခ်ပႏုိင္တဲ့ ကုသုိလ္မ်ိဳးကုိ ျပဳလုပ္မယ္ဆုိရင္ ဆံုးရံႈးတာနဲ႔ ျပန္လည္ရယူတာတြင္ ျပန္လည္ရယူျခင္းက ပုိမုိသာလြန္ပါက အျမတ္ထြက္တာေၾကာင့္ အျမတ္ထြက္မဲ့ ေကာင္းမႈမ်ိဳးရရွိမယ္ဆုိ ျပဳလုပ္သင့္ပါတယ္။

ရဟန္းသံဃာမ်ားဟာ ေရႊေငြကုိင္ရတာသည္ အလြန္ၾကမ္းၾကဳတ္တဲ့ ဆင္ေျပာင္ႀကီးကုိ ကုိင္ရသလုိ အႏၱရာယ္ရွိမွန္းေတာ့ သိၾကပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ အဲဒီလုိ ခြန္အားႀကီးတဲ့ ဆင္ေျပာင္ႀကီးကုိ အသံုးခ်ၿပီး ေကာင္းမႈကုသုိလ္နဲ႔ပတ္သတ္တာမ်ား ျပဳလုပ္ရမွာျဖစ္တဲ့အတြက္ ဆင္ေျပာင္းႀကီးကုိ လက္မလြတ္ႏုိင္သလုိ ေရႊေငြကုိလည္း ကုိင္ေဆာင္ေနရျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။

အဲဒီလုိပါပဲ ေရႊေငြကုိလွဴဒါန္းတဲ့ ဒကာ၊ ဒကာမမ်ားမွာလည္း ေယာနိေသာမနသိကာရ ကုသုိလ္စိတ္ေရွ႕သြားရွိၿပီး ငါတုိ႔လွဴတဲ့ ေရႊေငြဟာ သာသနာအတြက္ အက်ိဳးျပဳမွာပဲဆုိတဲ့စိတ္ဓာတ္နဲ႔ လွဴဒါန္းရင္ အက်ိဳးေပးသာရရွိၿပီး မေကာင္းက်ိဳးမရရွိတာ ေသခ်ာပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ယခုေခတ္ ေရႊေငြကုိင္ေနရတဲ့ ရဟန္းသံဃာမ်ားဟာလည္း မလြဲသာလုိ႔သာ ကုိင္ေနရျခင္းျဖစ္ၿပီး လွဴဒါန္းသူမ်ားကလည္း သာသနာအတြက္အက်ိဳးေပးမ်ားေအာင္ လွဴဒါန္းၾကျခင္းျဖစ္လုိ႔ အက်ိဳးဆုတ္ယုတ္မႈမ်ားမရွိဘဲ သင့္ေလ်ာ္ေလ်ာက္ပတ္မႈ ရွိတယ္ဆုိတာ ထင္ရွားလွပါတယ္။

ဦးဇင္းကုိလည္း ဒကာတစ္ေယာက္ကသာ ဦးဇင္းလုိအပ္တာကုိ ေနာက္ကေန အၿမဲတေစလုိက္ၿပီး ပုိက္ဆံရွင္းေပးေနမယ္ဆုိ ဘယ္ေငြကုိင္ေနမလဲေနာ္။ ေငြကုိင္ရတာ ေပ်ာက္ရမွာေၾကာက္ရ၊ သိမ္းထားရ၊ ကုိင္သြားရနဲ႔ အလုပ္အလြန္ရႈပ္ပါတယ္။ အဲဒီလုိ ေနာက္ကေန လုိက္ရွင္းေပးမဲ့လူ မရွိလုိ႔သာ ခုလုိ ကုိင္ေဆာင္ေနရတာပါ။ ဦးဇင္းလုိပါပဲ ေငြကုိင္ေနရတဲ့ ရဟန္းသံဃာအားလံုးဟာ ကပၸိယမရွိလုိ႔သာ ေငြကုိင္ေနရတာပါ။ ကုိင္ခ်င္လုိ႔ကုိင္ေနရျခင္း မဟုတ္ဘူးဆုိတာ လူတုိင္းသိမယ္ထင္ပါတယ္။ ဒါျပင္ ယခုေခတ္မွာ ေနာက္ကေန တေကာက္ေကာက္လုိက္ၿပီး ကူညီေပးမဲ့ ဒကာမရွိတဲ့ ရဟန္းသံဃာဆုိ ပုိက္ဆံမပါဘဲနဲ႔ ဘယ္လုိလုပ္မ်ား ခရီးသြားျခင္း၊ အသံုးအေဆာင္၀ယ္ျခင္းမ်ား ျပဳလုပ္ႏုိင္မလဲဆုိတာ စဥ္းစားၾကည့္ရင္ သိပါလိမ့္မယ္။

မီးဟာ လိမ္မာပါးနပ္စြာ အသံုးခ်တတ္ရင္ အက်ိဳးမ်ားသလုိ ေရႊေငြဟာလည္း သာသနာအတြက္အက်ိဳးရွိေအာင္ အသံုးခ်တတ္ရင္ အလြန္အက်ိဳးမ်ားတယ္ဆုိတာ လူတုိင္းသိပါလိမ့္မယ္။ ဦးဇင္းရဲ႕ စာဖတ္ပရိသတ္မ်ားကုိ ဗဟုသုတအသိဉာဏ္မ်ား တုိးပြားေစခ်င္တဲ့ ေစတနာ၊ မွားမွန္နဲ႔အက်ိဳးေပး နည္းမ်ားကုိ ခဲြျခားသိေစခ်င္တဲ့ ေစတနာ၊ လြဲမွားမႈမ်ားမျဖစ္ေစခ်င္တဲ့ ေစတနာေတြေၾကာင့္ ယေန႔ (17.12.2011) မွာေတာ့ ည (03.00 AM ) မွ အိပ္ရပါေတာ့တယ္။ ဦးဇင္းရဲ႕ စာဖတ္ပရိတ္သတ္မ်ားအားလံုး ကိုယ္စိတ္ႏွစ္ပါးခ်မ္းသာၿပီး လုိရာဆႏၵျပည့္၀ၾကပါေစလုိ႔ ဆုေတာင္းေမတၱာပုိ႔သလ်က္……။

မာရ္နတ္အေၾကာင္းနဲ႔ပတ္သတ္၍

ေမး။ ။ အရွင္ဘုရား မာရ္နတ္ႀကီး အေၾကာင္းစဥ္းစားစရာေတြမ်ားေနလို႔ ေမးခြင့္ျပဳပါအရွင္ဘုရား။ နတ္ျပည္ေျခာက္ထပ္ရဲ႕ အေပၚဆံုးအထပ္က မာရ္နတ္ႀကီးဟာ ဘယ္လိုေကာင္းမႈေတြေၾကာင့္ နတ္စည္းစိမ္ကို ရရွိခဲ့ပါသလဲ။ ဘယ္လိုေၾကာင့္ အမ်ားေကာင္းမႈေတြျပဳခ်ိန္မွာ ေဒါသတႀကီးနဲ႕ လိုက္ဖ်က္ဆီးတတ္ပါသလဲ။ ၀သဝတၱီနတ္ျပည္က က်န္နတ္မ်ားကေရာ ဆိုးယုတ္ၾကပါသလား။ ျမန္မာမ်ားရဲ႕အသိမွာ ဆိုးယုတ္ေသာနတ္တစ္ပါးျဖစ္တဲ့ မာရ္နတ္ႀကီးဟာ နတ္ျပည္ေျခာက္ထပ္ရဲ႕ အေပၚဆံုးအထပ္က နတ္အႀကီးအမွဴးျဖစ္တဲ့အတြက္ တာဝတိ`ံသာက သိၾကားမင္းထက္ တန္ခိုးအရာမွာ သာလြန္လိမ့္မယ္လို႔ေတာ့ ေတြးမိပါတယ္။ မာရ္နတ္မင္း ဖ်က္ဆီးတာေတြကို သိၾကားနတ္အပါအဝင္ ေလာကပါလနတ္မင္းၾကီးေလးပါးတို႔ တားဆီးႏိုင္ပါ့မလား အရွင္ဘုရား။

ေလးစားစြာျဖင့္ --ဒကာရဲညြန္႔

ေျဖ။ ။ အင္း မာရ္နတ္အေၾကာင္းကုိ ပိဋကတ္လမ္းညႊန္က်မ္း ဒုတိယတဲြ၊ စာမ်က္နွာ (၂၅၁)မွာ မာရ္နတ္(အစစ္၊အတု)ႏွစ္မ်ဳိး ေတြ႔ရပါတယ္။ (၁) မာရ္နတ္မင္း (အစစ္)မွာ ဝသဝတၱီလုိ႔ေခၚၿပီး အဲဒီနတ္ျပည္မွာေနကာ နတ္ျပည္ေျခာက္ထပ္ကို အစိုးရပါတယ္။ ဒီမာရ္နတ္မင္းအစစ္ကား ဘုရားရွင္အား ေႏွာက္ယွက္တဲ့ မာရ္နတ္မဟုတ္ေပ။ ဒီမာရ္နတ္က မာရ္နတ္အစစ္။

(၂) ဘုရားရွင္အား အေႏွာက္အယွက္ အမ်ဳိးမ်ဳိးေပးေနတဲ့မာရ္နတ္ႀကီးမွာ ''မာရ၊ ကဏွ၊ ပဇာပတိ၊ အနၲဂူ၊ နမုစိ၊ ပမတၲဗနၶု၊ ပါပိမ၊အနၲက''ဟုအမည္အမ်ဳိးမ်ဳိးေခၚကာ ပရနိမိၼတဝသဝတၲီဘံုမွာေနတဲ့ နတ္သားႀကီးပါ။ ပရနိမိၼတဝသဝတၱီနတ္မင္း မဟုတ္ပါဘူး။ ဓားျပသဖြယ္ ဆုိးသြမ္းတဲ့နတ္ဆိုးႀကီးသာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီမာရ္နတ္ကေတာ့ မာရ္နတ္အတု။

ဒီမာရ္နတ္ႀကီးဟာ ကကုသႏၷဘုရားရွင္ လက္ထက္ေတာ္တြင္ ေမာင္ျဖစ္သူက ဒုႆီမာရ္နတ္ျဖစ္ၿပီး ႏွမျဖစ္သူက ကာဠီအမည္ရိွေၾကာင္း၊ ၄င္းကာဠီရဲ႕သားဟာ ယခု ေဂါတမဘုရားရွင္လက္ထက္ေတာ္တြင္ မာရ္နတ္ျဖစ္လာေၾကာင္း သိရပါတယ္။ အဖကိုမူ မသိရပါ။ ဒုႆီမာရ္နတ္ဟာ သူၾကြယ္ပုဏၰားတြင္ စဲြဝင္ၿပီး ဘုရားရွင္ကိုဆဲေရးျခင္း၊ ရဟန္းတို႔ကို ဆဲေရးေခ်ာက္ခ်ားေစျခင္း၊ ကဲ့ရဲ႕ရႈတ္ခ်ျခင္း၊ ရဟန္း၊ ရဟန္းမတို႔အနီးတြင္ ဝိသဘာဂအာရံုဖန္ဆင္းၿပီး လူတို႔ကိုျမင္ေစျခင္း၊ ရဟန္း၊ ရဟန္းမတို႔အား အပ်ဳိမမ်ား၊ လူပ်ဳိမ်ားနွင့္ ဆက္ဆံၾကပံုတို႔ကို ဖန္ဆင္းျပျခင္း၊ မုဆိုး တံငါတို႔ကဲ့သို႔ ငါးမွ်ားပံု ငွက္ေထာင္ပံုတို႔ကိုဖန္ဆင္းျပျခင္း၊ လူတို႔က မၾကည္ညိဳေအာင္လုပ္ျခင္း၊ ေနာက္ဆံုးတြင္ ကကုသန္ဘုရားရွင္ရဲ႕ လက္ယာရံျဖစ္တဲ့ ဝိဓုရေထရ္ရဲ႕ ဦးေခါင္းကို ေက်ာက္ခဲနဲ႔ စုတ္ျပတ္ကဲြထြက္သြားေအာင္ ပစ္ျခင္းစသည္တို႔ကို ျပဳခဲ့ပါတယ္။

၄င္းေသေသာအခါ အဝီစိငရဲတြင္ ႏွစ္ေပါင္းတစ္သိန္းမွ် ကာလပတ္လံုး ဒုကၡခံရပါတယ္။ ၄င္းကား အရဟနၲဃာတကကံႀကီး ထိုက္ခဲ့သူျဖစ္ပါတယ္။ ယခုေဂါတမျမတ္စြာဘုရားရွင္ကုိ လုိက္လံဖ်က္စီးေနတဲ့ မာရ္နတ္ဟာ ဒုႆီမာရ္နတ္ရဲ႕ တူေတာ္ျဖစ္တယ္လုိ႔ သိရပါတယ္။

မာရ္ဆိုသည္မွာ ဖ်က္ဆီးျခင္း၊ ညႇဥ္းဆဲျခင္း၊ ေႏွာင့္ယွက္ျခင္း၊ တားဆီးျခင္း သေဘာရွိတဲ့ အရာမ်ားကို ဆိုလိုပါတယ္။ ၎မာရ္တို႔ဟာ ေဒ၀ပုတၱမာရ္၊ ကိေလသမာရ္၊ အဘိသခၤါရမာရ္၊ ခႏၶမာရ္၊ မစၥဳမာရ္ဟု ငါးမ်ဳိးရွိပါတယ္။

(၁) ေရႊပလႅင္ေတာ္ျမတ္ကို စစ္တပ္ျဖင့္တိုက္ၿပီး လုယူလိုတဲ့ မာရ္နတ္သားကို ေဒ၀ပုတၱမာရ္ဟု ေခၚတယ္။

(၂) ကိေလသာတရား (၁၀^၁၅၀၀) တို႔ကို ကိေလသမာရ္ဟု ေခၚတယ္။

(၃) ဘ၀သစ္ျဖစ္ဖို႔ရန္ စီမံလ်က္ ပစ္ခ်တတ္၊ ညြတ္တတ္ျပဳျပင္တတ္တဲ့ ေလာကီကုသုိလ္ကံ-အကုသုိလ္ကံတို႔ကို အဘိသခၤါရမာရ္ဟု ေခၚတယ္။

(၄) ရဟႏၲာမျဖစ္မီ အတြင္းကာလမွာ အဆိုပါ အဘိသခၤါရကံတို႔ရဲ႕ စီမံခ်က္အရ ဘ၀သစ္ျဖစ္ရလတၱံ႕ေသာ ခႏၶာငါးပါးတို႔ကို ခႏၶမာရ္ဟု ေခၚတယ္။

(၅) ေသျခင္းတရားကို မစၥဳမာရ္ဟု ေခၚပါတယ္။

တကယ္ေတာ့ ဘုရားရွင္မ်ားကုိ ေႏွာက္ယွက္ဖ်က္ဆီးေနတဲ့ မာရ္နတ္မင္းဟာ အစြန္းေရာက္သူတစ္ဦးလုိ႔ ေျပာရမွာပါ။ ဘာျဖစ္လုိ႔လဲဆုိေတာ့ သူ႔စိတ္ထဲမွာ (၃၁)ဘံုရွိတဲ့ သတၱ၀ါတုိ႔တြင္ သူသာတန္ခိုးႀကီးတယ္၊ ကာမဂုဏ္ဆိုတာ သတၱ၀ါေတြအတြက္ သူကပဲ ဖန္ဆင္းေပးထားတာမ်ိဳး အထင္ေရာက္ေနသူပါ။ သတၱ၀ါေတြ သံသရာမွာ ဘ၀မ်ိဳးစံု က်င္လည္ရင္း သူဖန္တီးေပးထားတဲ႔ ေလာကီအာရံု ကာမဂုဏ္ေတြကို ခံစားေနၾကတာပဲ သူကႀကိက္္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ကာမဂုဏ္ကို စြန္႔ပယ္ဖို႔ နည္းလမ္းမွန္မွန္နဲ႔ တရားေဟာမဲ့ ဘုရားေလာင္းေတြဆိုရင္ သူကလုိက္ၿပီး ေႏွာက္ယွက္တာပါ။

ဘုရားေလာင္းေတာထြက္မယ္ဆိုလဲ တားတာပဲ။ ဘုရားေလာင္း ေတာထြက္ခါနီးမွာ အသင္မင္းသား ေတာမထြက္ပါနဲ႔။ ေနာက္ (၇)ရက္ၾကာရင္ စၾကာရတနာ ဆိုက္ေရာက္လာပါမယ္။ အသင္မင္းသား စၾကာမင္းျဖစ္ေတာ႔မယ္။ အခုလို ငယ္တုန္းမွာ ကာမဂုဏ္ေတြ ခံစားပါဦး၊ တရားအားထုတ္တယ္ဆိုတာ အသက္ႀကီးျပီး ကာမဂုဏ္ေတြ မခံစားႏိုင္ေတာ့မွ လုပ္ရမွာေလ။ ေနာက္ေၾကာင္းျပန္လွည့္ပါ အသင္မင္းသားလို႔ တားပါတယ္။ ဘုရားျဖစ္ခါနီးေတာ့လည္း ေႏွာက္ယွက္တာပါပဲ။ ဘုရားျဖစ္ၿပီးေတာ့လည္း သင္လုိခ်င္တဲ့ သဗၺညဳတဉာဏ္ရၿပီ တရားမေဟာနဲ႔လုိ႔ တားပါေသးတယ္။ ဘုရားျဖစ္ၿပီး တရားလုိက္ေဟာေနေတာ့လည္း ျမန္ျမန္ပရိနိဗၺာန္စံဖုိ႔ ျမတ္စြာဘုရားကုိ လာလာေျပာပါတယ္။ အဲဒီေတာ့ ဒီမာရ္နတ္မင္းဟာ အစြန္းေရာက္သူတစ္ဦးျဖစ္ၿပီး သူအထင္မွားေနတဲ့ သူဖန္ဆင္းေပးထားတာလုိ႔ ထင္ေနတဲ့ ေလာကႀကီးထဲမွာရွိတဲ့ ကာမဂုဏ္မ်ားကုိသာ သူလုိပဲ အမ်ားကုိပါ ခံစားေစခ်င္တဲ့ အစြန္းေရာက္ မာရ္နတ္မင္း ျဖစ္ပါတယ္။ သူဟာ မာရ္နတ္မင္းဘ၀ကေန သက္တမ္းကုန္ရင္ေတာ့ သူလုပ္ခဲ့တဲ့ မေကာင္းမႈမ်ားကုိ ခံစားရပါလိမ့္မယ္။

ဒါေၾကာင့္ စိတ္ထားမေကာင္းဘဲ အမ်ားအက်ိဳးကုိ ဖ်က္စီးခ်င္သူ၊ ကုသုိလ္လုပ္ဖုိ႔ရန္ ေမ့ေနၿပီး ကာမဂုဏ္ထဲမွာပဲ ေပ်ာ္ပုိက္ေနသူမ်ားဟာ မာရ္နတ္မင္းနဲ႔တူေနတာေၾကာင့္ မိမိတုိ႔လည္း မာရ္နတ္မင္းမျဖစ္ေအာင္ သတိထားၾကပါလုိ႔ ေျပာၾကားရင္း စာဖတ္သူမ်ား ကုိယ္စိတ္ႏွစ္ပါးခ်မ္းသာပါေစလုိ႔ ဆႏၵျပဳလ်က္…..။

ေမးခြန္း(၂) အရွင္ဘုရား မာရ္နတ္ဟာ ရွင္ဥပဂုတ္တ ကိူယ္ေတာ္ျမတ္ႀကီးက ဘုရားရွင္အသြင္ဖန္းဆင္းျပမ ွေခြးေသေကာင္ပုတ္ၿဖဳတ္ေပးမယ္ဆိုလို ဘုရားရွင္အသြင္ဖန္ဆင္းၿပခဲ့ရဖးူတယ္လို႕ဖတ္ဖူးပါတယ္ဘုရား။ အဲဒီမာရ္နတ္က်ေတာ့ဘယ္သူပါလဲဘုရား။

ေျဖ။ ။ ဒကာမေရ အရွင္ဥပဂုတၱအေၾကာင္းဖတ္ရတဲ့စာထဲမွာလည္း မာရ္နတ္မင္းဟာ ျမတ္စြာဘုရားရွင္ကုိေတြ႕ဖူးတယ္လုိ႔ ပါရွိတာကုိေထာက္ဆၾကည့္မယ္ဆုိရင္ အဲဒီမာရ္နတ္ဟာလည္း ယခုေျပာျပတဲ့ ဘုရားရွင္လက္ထက္က မာရ္နတ္မင္းပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ မာရ္နတ္ေရာက္ေနတဲ့ ပရနိမၼိတ၀သ၀တၱီနတ္ျပည္ဟာ သက္တမ္းရွည္လွတဲ့အတြက္ လူျပည္သက္တမ္းနဲ႔ဆုိ အဲဒီခ်ိန္ထိ အသက္ရွင္ေနလုိ႔ ရပါတယ္ ဒကာမေရ။

ေမးခြန္း(၃) ဆရာေတာ္ဘုရား တပည့္ေတာ္စာအုပ္တစ္အုပ္ဖတ္ဖူးပါတယ္။ နာမည္ၾကီးစာအုပ္တစ္အုပ္ပါပဲဘုရား။ စာအုပ္နာမည္က ဗုဒၶဒုိင္ယာရီ ေရးသူက ပါရဂူ ဘာသာျပန္စာအုပ္တစ္အုပ္ပါပဲ။ အဲဒီထဲမွာ မာရ္နတ္ဆုိတာကုိ ခႏၶာကုိယ္တြင္းက မေကာင္းတဲ့စိတ္လို႔ ညႊန္ျပထားပါတယ္။ အဲဒါကေရာဘယ္အယူအဆက လာတာပါလဲဘုရား။ ေနာက္ၿပီး မာရ္နတ္နဲ႔ ရွင္ဥပဂုတ္ဇာတ္လမ္းဟာလည္း ေထရ၀ါဒပိဋကတ္ထဲမွာ လက္ခံထားပါသလား။ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားေက်ာင္းေတြထဲမွာ ရွင္ဥပဂုတ္ပုံေတာ္နဲ႔ ျပႆာဒ္ေတာ္ကုိ ေရကန္ျဖင့္ ထားရွိပူေဇာ္ထားတာကိုေတြ႕ရွိေနရပါသည္။ အမ်ားသိေစခ်င္တဲ့အရာျဖစ္မည္ဟု ယူဆမိပါသည္။ ဆရာေတာ္ေျဖၾကားေစလုိပါသည္။

ေျဖ။ ။ ဗုဒၶဒုိင္ယာရီထဲက မာရ္နတ္ဟာ တပည့္ေတာ္အေပၚမွာ ေျပာခဲ့တဲ့ မာရ္နတ္ငါးပါးထဲက တစ္ပါးပါးကုိလည္းေကာင္း၊ ႏွစ္ပါးသံုးပါးကုိ စုေပါင္းၿပီးလည္းေကာင္း ေခၚဆုိျခင္း ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ တပည့္ေတာ္ခုေရးတဲ့မာရ္နတ္က ပလႅင္တုတဲ့မာရ္နတ္ပါ။ ရွင္ဥပဂုတၱဇာတ္လမ္းဟာ ေထရ၀ါဒမွာမပါဘူးလုိ႔ေတာ့ ေျပာၾကပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ တပည့္ေတာ္ဖတ္ဖူးေလ့လာဖူးခဲ့တာကေတာ့ အေပၚက ဒကာမ ေမးခဲ့သလုိဖတ္ခဲ့ဖူးရတဲ့အတြက္ အဲဒီဇာတ္လမ္းထဲမွာပါတဲ့အေၾကာင္းအရာကုိၾကည့္မယ္ဆုိရင္ေတာ့ အဲဒီမာရ္နတ္ဟာလည္း ျမတ္ဗုဒၶကုိေတြ႕ဖူးတယ္လုိ႔ပါရွိတာေၾကာင့္ အဲဒီဇာတ္လမ္းအရကုိၾကည့္ၿပီး အဲဒီဇာတ္လမ္းပါ မာရ္နတ္ဟာလည္း တစ္ေယာက္တည္းသာ ျဖစ္ပါတယ္။ တပည့္ေတာ္လည္း ပိဋကတ္သံုးပံုကုိ အကုန္ကၽြမ္းက်င္ေအာင္ မေလ့လာရေသးေတာ့ ပိဋကတ္သံုးပံုမွာ ရွင္ဥပဂုတၱအေၾကာင္း ပါမပါေတာ့ ေသခ်ာမေျပာႏုိင္ပါ။ ဒါေပမဲ့ တပည့္ေတာ္ စဥ္းစားလုိ႔ ရတာကေတာ့ ရွင္ဥပဂုတၱမေထရ္အေၾကာင္း ပိဋကတ္ထဲမွာ မပါဘူးဆုိတာ ျဖစ္ႏုိင္ပါတယ္။ ဘာျဖစ္လုိ႔လဲဆုိေတာ့ ဥပဂုတၱဟာ တတိယသဂၤါယနာ မတင္ခင္အခ်ိန္မွ ေပၚေပါက္ခဲ့တာဆုိေတာ့ ပိဋကတ္ထဲမွာ မပါ၀င္ႏုိင္ပါ။ ဒါျပင္ တတိယသဂၤါယနာမွာ ဂုိဏ္းဂဏေတြ အမ်ားႀကီးကြဲသြားေသးတာဆုိေတာ့ ရွင္ဥပုဂုတၱဟာ ဘယ္ဂုိဏ္း၀င္မွန္းမသိတာေၾကာင့္လည္း မွတ္တမ္းတင္ျခင္းမ်ား မထားခဲ့ရတာလည္းျဖစ္ႏုိင္ပါတယ္။ အဲဒီေတာ့ ရွင္ဥပဂုတၱအေၾကာင္းဟာ တကယ္ကုိ ေလ့လာသံုးသပ္ဆင္ျခင္ႏုိင္ၾကည့္မွသာ အေျဖမွန္ဟာ ထြက္လာမဲ့အရာမုိ႔ တပည့္ေတာ္လည္း အဲဒီေလာက္ အခ်ိန္မေပးႏုိင္တာေရာ၊ ပညာအဆင့္နိမ့္ေသးတာေရာ၊ ဗဟုသုတနည္းပါးေသးတာေရာ၊ ဉာဏ္ပါရမီနည္းတာေရာေၾကာင့္ တပည့္ေတာ္လုိပုဂၢိဳလ္အေနနဲ႔ေတာ့ ေသခ်ာေပါက္ ဆံုးျဖတ္မေပးႏုိင္ပါ။ အဲဒီေတာ့ အျခားအျခားေသာပညာရွင္မ်ားရဲ႕ စာေပမ်ား၊ ေဟာၾကားခ်က္မ်ားကုိေထာက္ဆၾကည့္ၿပီး ယံုသင့္မယံုသင့္ စဥ္းစားရပါလိမ့္မယ္။

ဒါကေတာ့ ဦးဇင္းကုိ မာရ္နတ္နဲ႔ပတ္သတ္ၿပီး ေမးလာသူမ်ားအား ျပန္ေျဖေပးထားတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဦးဇင္း စာဖတ္ပရိသတ္အားလံုး ဗဟုသုတတုိးပြားရန္အတြက္ တင္ျပေပးလုိက္ျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။ မွားမွန္ပါလာရင္လည္း ဦးဇင္းရဲ႕ စာေပအားနည္းမႈဟု မွတ္ယူၾကပါေလ။ ဦးဇင္းစာဖတ္ပရိသတ္မ်ားအားလံုး ကိုယ္စိတ္ႏွစ္ပါးခ်မ္းသာၿပီး လုိရာဆႏၵျပည့္၀ၾကပါေစလုိ႔ ဆႏၵျပဳလ်က္.......။

ဇာတ္တူသား စားျခင္းနဲ႔ပတ္သတ္၍

ေမး။ ။ အရွင္ဘုရား။ တပည့္ေတာ္နာမည္က စုိုင္းေန၀င္သိန္းပါဘုရား။ အခုမေလးရွားမွာ အလုပ္လုပ္ေနပါတယ္။ တပည့္ေတာ္စိတ္ထဲမွာ တစ္ႏုန္႔ႏုန္႔ခံစားေနရလို႔ သိခ်င္တာေလးကို ေမးခြင့္ျပဳပါဘုရား။ တပည့္ေတာ္ဖူးစာရွင္ေလးဆိုဒ္မွ သတင္းတစ္ပုဒ္ကို ဖတ္မိေတာ့ ေတာ္ေတာ္ေလးတုန္လႈပ္သြားပါတယ္ဘုရား။ တရုတ္ျပည္မွာ ကေလးငယ္ေတြကို လူသားစြပ္ၿပဳပ္ လုပ္ၿပီးေသာက္ေနၾကတာကို ဖတ္မိလို႔ပါဘုရား။ ေတာ္ေတာ္ေလးလည္း သံေ၀ဂရပါတယ္ဘုရား။ အဲဒီအေၾကာင္းနဲ႔ပက္သက္လို႔ ဘုရားရွင္ေဟာၾကားခဲ့တဲ့ ဇာတ္တူသားမစားရဘူးဆိုတာကိုေတာ့ သိရပါတယ္ဘုရား။ ဘုရားရွင္ေဟာၾကားခဲ့တဲ့ ဇာတ္တူသားစားရင္ ခံရမဲ့အျပစ္ေတြကို တပည့္ေတာ္တြင္သာမက စာဖတ္ပရိတ္သတ္မ်ား သိရွိေအာင္  ေျဖၾကားေပးပါလို႔ ေတာင္းပန္ေလွ်ာက္ထားအပ္ပါတယ္ဘုရား။ အရွုင္ဘုရားက်န္းက်န္း မာမာနဲ႔  သာသနာ့အက်ိဳးကို ထမ္းရြက္နိုင္ပါေစလို႔ ဆုေတာင္းေပးပါတယ္ဘုရား။

စိုင္းေန၀င္းသိန္း

ေခတၱ မေလးရွား

ေျဖ။ ။ အင္း ဒကာက သိခ်င္လုိ႔ေမးေတာ့လည္း ေျဖေပးရမွာေပါ့ေလ။ ျမတ္စြာဘုရားခင္ဗ်လည္း (၄၅)ႏွစ္ေလး အသက္ရွင္ရတဲ့ အခ်ိန္ကာလေလးရွိတာမုိ႔ စၾကာ၀ဠာအနႏၱမွာရွိတဲ့ စရုိက္စံုသတၱ၀ါေတြအတြက္ ဒါေတြေတာ့ မလုပ္နဲ႔၊ ဒါေတြမစားနဲ႔ဆုိၿပီး အကုန္ေဟာဖုိ႔က အခ်ိန္မရခဲ့ဘူးေလ။ ပါရမီကံရွိၿပီး သူေတာ္ေကာင္းစိတ္ရွိတဲ့ပုဂၢိဳလ္ေတြကုိ အဓိကေရြးခ်ယ္ၿပီး နိဗၺာန္ေရာက္ေအာင္ အဓိကထားေဟာေပးေနရတာဆုိေတာ့ ရတဲ့အခ်ိန္ေလးကုိ အက်ိဳးမ်ားမဲ့ဘက္ကမွာ အသံုးခ်သြားရတယ္။ စရုိက္စံုရွိၾကတဲ့သတၱ၀ါေတြအားလံုးအတြက္ ဒါေတြမလုပ္နဲ႔၊ ဒါေတြမႀကံနဲ႔၊ ဒါေတြမစားနဲ႔ဆုိၿပီး ျဖစ္လာသမွ် သတၱ၀ါေတြရဲ႕စိတ္ဓာတ္ေတြကုိ အကုန္ေျပာျပဖုိ႔ဆုိတာက အခ်ိန္နဲ႔အလုပ္လုပ္ရတာမုိ႔ ျပည့္စံုေအာင္ေတာ့ ဘယ္ေျပာျပႏုိင္ပါမလဲ။ ဒါေၾကာင့္ ျမတ္စြာဘုရားက အဓိကအက်ိဳးမရွိတဲ့ သံသရာဘယ္ကစသလဲစတဲ့ အေတြးမ်ားကုိ မေတြးၾကဘဲနဲ႔ တရားဘယ္လုိရေအာင္ အားထုတ္ရမလဲဆုိတာ စဥ္းစားၿပီး တရားအားထုတ္ဖုိ႔ကုိပဲ အဓိကထား ေျပာခဲ့တယ္ေလ။

အင္း ဟုတ္ေတာ့လည္း ဟုတ္ပါတယ္။ တခ်ိဳ႕က သံသရာဘယ္ကစသလဲကုိ သိခ်င္ေနၾကေသးတယ္။ နိဗၺာန္ေရာက္ေအာင္ ဘယ္လုိလုပ္ရမလဲဆုိတဲ့အဓိကအခ်က္ေတာ့ မစဥ္းစား၊ မေမးၾကဘူး။ ဘာမဟုတ္တဲ့အလုပ္နဲ႔ အခ်ိန္ကုိအလဟႆျဖစ္ေအာင္ သံုးပစ္ေနခ်င္ၾကတယ္ေလ။ အဲဒီလုိမဟုတ္တာနဲ႔ အခ်ိန္ကုန္ခ်င္တဲ့လူေတြကုိ ဦးဇင္းကလည္း ဘာမွေျပာမရတဲ့အခါ ဒီေလာက္ေတာင္ အက်ိဳးရွိမဲ့အရာနဲ႔အခ်ိန္မကုန္ခ်င္တဲ့လူ မင့္တကယ္သိခ်င္တဲ့ သံသရာဘယ္ကစဆုိတာကုိ ေနာက္မွစဥ္းစား၊ ၀ါးေလးတစ္လံုးကုိ ျဖတ္လုိက္တဲ့အခါ ၀ါးလံုး၀ုိင္းေလးေပၚလာတာကုိ မင့္ျမင္ရလိမ့္မယ္။ အဲဒီ၀ါးလံုး၀ုိင္းေလးဟာ ဘယ္ကေနစ၀ုိင္းသလဲဆုိတာကုိ မင့္အရင္စဥ္းစား၊ ဒါကုိ မင့္စဥ္းစားေနတာနဲ႔ အေျဖမရဘဲ အခ်ိန္ေတြ အလဟႆျဖစ္မွာေတာ့ ေသခ်ာတယ္။ လူသာေသသြားမယ္။ ဒါကုိ စဥ္းစားရမွာမဟုတ္ဘူးလုိ႔ ေျပာခဲ့ပါတယ္။ သူက မဟုတ္တာနဲ႔ အခ်ိန္ကုန္ခ်င္မွေတာ့ သူစိတ္ခ်မ္းသာေအာင္ ကုိယ္ကလည္း ေျဖေပးလုိက္တယ္ေလ။ တကယ္လည္း ဟုတ္ပါတယ္။ ျမတ္စြာဘုရားက အဲဒီလုိ မဟုတ္တဲ့အရာေတြ စဥ္းစားၿပီး ရရွိတဲ့အခ်ိန္ေလးကုိ မကုန္သြားေအာင္ မစဥ္းစားသင့္တာ မစဥ္းစားဘဲ အဓိကအေရးႀကီးတာကုိပဲ စဥ္းစားလုပ္္ေဆာင္ၾကပါလုိ႔ ေျပာခဲ့ျခင္းျဖစ္ပါတယ္။

မိမိတုိ႔ လူ႔ေလာကမွာလည္း ေန႔စဥ္နဲ႔အမွ် အလုပ္ေတြတန္းစီးရွိေနၾကပါတယ္။ အဲဒီလုိ တန္းစီရွိေနတာထဲက အဓိကအေရးႀကီးတာကုိပဲ ဘယ္သူမဆုိ ဦးစားေပးလုပ္ၾကေလ့ရွိပါတယ္။ အဲဒီလုိပဲ ျမတ္စြာဘုရားရွင္ကလည္း (၄၅)ႏွစ္သက္တမ္းေလးရတဲ့အခ်ိန္ကုိ သတၱ၀ါေပါင္းစံုအတြက္ ေျပာစရာ၊ ေဟာစရာ၊ မိန္႔စရာေတြ အမ်ားႀကီးရွိၿပီး အမ်ားႀကီးေျပာျပခ်င္ေပမဲ့ အခ်ိန္မရတဲ့အတြက္ အဓိကက်တဲ့အရာေတြကုိပဲ ဦးစားေပးလုပ္ခဲ့ပါတယ္။ ဒါဟာလည္း မိမိတုိ႔ သာမာန္လူေတာင္ ဘာမွမဟုတ္ဘဲနဲ႔ တစ္ေယာက္တည္းအလုပ္မ်ားေနတတ္တယ္ဆုိတာ လူတုိင္းသိပါလိမ့္မယ္။ အဲဒီလုိ ဘာမွမဟုတ္ေသးတဲ့ မိမိတုိ႔သာမာန္လူေတာင္ အလုပ္မ်ားေနတဲ့အတြက္ အဓိကအလုပ္ကုိဦးစားေပးၿပီး အဓိကအေရးမႀကီးလွတဲ့အလုပ္ကုိ လ်စ္လ်ဴရႈ႕ထားခဲ့ရတာေတြ အမ်ားႀကီးရွိၾကပါလိမ့္မယ္။ ဒါေၾကာင့္ တခ်ိဳ႕အရာေတြကုိ ျမတ္စြာဘုရားက ဘာျဖစ္လုိ႔ မေဟာခဲ့တာလဲလုိ႔ေမးရင္ အဲဒီေမးတဲ့လူကုိပဲ ဦးဇင္းက မင့္ကေရာ အလုပ္မ်ားတဲ့အခါ ဘာျဖစ္လုိ႔ အေရးမႀကီးတဲ့အလုပ္ကုိ မလုပ္ခဲ့တာလဲလုိ႔ ျပန္ေမးရပါလိမ့္မယ္။

ခုလည္း ဒကာက ဇာတ္တူသားစားရင္ ဘယ္လုိအျပစ္ေတြျဖစ္သလဲလုိ႔ သိခ်င္တဲ့အခါက်ေတာ့ ဦးဇင္းကလည္း ျမတ္စြာဘုရားရွင္ အခ်ိန္ရလုိ႔ ေျပာျပခဲ့တာေလးကုိ ျပန္ေျပာျပေပးပါမယ္။ အသားငါးစားျခင္းနဲ႔ပတ္သတ္ၿပီး ျမတ္စြာဘုရားရွင္က ရဟန္းေတာ္မ်ားကုိေတာ့ ေအာက္ပါအသားမ်ား မစားၾကနဲ႔။ စားရင္ အျပစ္ရွိတယ္လုိ႔ မိန္႔ေပးခဲ့ပါတယ္။ ဒါဟာလည္း တကယ္ေတာ့ အျပစ္မ်ားစြာျဖစ္တဲ့အရာေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ လူေတြကဲ့ရဲ႕ျခင္းမွကင္းၿပီး လူေတြၾကည္ညိဳဖြယ္ျဖစ္ေအာင္၊ ေရာဂါမ်ားမျဖစ္ေအာင္၊ အႏၱရာယ္လည္းကင္းေအာင္ဆုိၿပီး မစားၾကနဲ႔လုိ႔ ျမတ္စြာဘုရားရွင္က ကရုဏာနဲ႔ေျပာခဲ့ျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။ ရဟန္းေတာ္မ်ားအတြက္ မစားသင့္တဲ့ အသားမ်ားကေတာ့

၁။ လူသား-ဇာတ္တူသားျဖစ္လုိ႔။

၂။ ဆင္သား-ရွင္ဘုရင္ရဲ႕ အသုံးအေဆာင္ျဖစ္တဲ့အတြက္ မင္းျပစ္မင္းဒဏ္မသင့္ေအာင္ ႀကိဳတင္ ကာကြယ္နုိင္ေအာင္လို႔။

၃။ ျမင္းသား-ရွင္ဘုရင္ရဲ႕ အသုံးအေဆာင္ျဖစ္တဲ့အတြက္ မင္းျပစ္မင္းဒဏ္မသင့္ေအာင္ ႀကိဳတင္ကာကြယ္ နုိင္ေအာင္လို႔။

၄။ ေခြးသား-စက္ဆုပ္ရြံရွာဖြယ္ျဖစ္လို႔။

၅။ ေျမြသား-စက္ဆုပ္ရြံရွာဖြယ္ျဖစ္ၿပီး ေရာဂါျဖစ္ႏုိင္လုိ႔။

၆။ က်ားသား-အနံ႔ခံၿပီး စားသူကို အႏၱရာယ္ေပးတတ္လို႔။

၇။ သစ္သား-အနံ႔ခံၿပီး စားသူကို အႏၱရာယ္ေပးတတ္လို႔။

၈။ ျခေသၤ႔သား-အနံ႔ခံၿပီး စားသူကို အႏၱရာယ္ေပးတတ္လို႔။

၉။ ေအာင္းသား-အနံ႔ခံၿပီး စားသူကို အႏၱရာယ္ေပးတတ္လို႔။

၁၀။ ၀ံသား-အနံ႔ခံၿပီး စားသူကို အႏၱရာယ္ေပးတတ္လို႔ဆုိၿပီး ဒီအသား(၁၀)မ်ိဳးကုိေတာ့ ရဟန္းေတာ္မ်ား အေနနဲ႔ အထက္ကေျပာခဲ့သလုိ လူေတြၾကည္ညိဳမမဲ့ေအာင္၊ ေရာဂါမရေအာင္၊ အႏၱရာယ္ကင္းေအာင္ဆုိၿပီး မစားၾကနဲ႔လုိ႔ ျမတ္ဗုဒၶက မိန္႔ေတာ္မူခဲ့တာပါ။ ဒီအသားေတြမွလြတ္တဲ့ က်န္တဲ့အသားမ်ားကုိေတာ့

၁။ ဒိ႒မံသ-ကုိယ္႔ကိုရည္စူးၿပီး ကုိယ့္မ်က္စိေရွ႕မွာ ခ်က္ထားတဲ့ဟင္းလ်ာ၊

၂။ သုတမံသ-ကုိယ္႔ကိုရည္စူးၿပီး သတ္ျဖတ္ထားတယ္လို႔ တဆင္႔စကားၾကားသိထားတဲ့ဟင္းလ်ာ၊

၃။ ပရိသကၤ ိတမံသ - ကုိယ္႔ကိုရည္စူးၿပီး သတ္ျဖတ္ထားတယ္လို႔ စိတ္က ယုံမွားသံသယရွိေနတဲ့ ဟင္းလ်ာေတြမဟုတ္ရင္ စားသံုးႏုိင္ပါတယ္၊ မစားဘဲ ေရွာင္ရင္လည္း ေရွာင္လုိ႔ရပါတယ္လုိ႔ မိန္႔ၾကားေပးခဲ့ ပါတယ္။

အင္း လူေတြသားအတြက္ေတာ့ ကိုယ္တိုင္မသတ္တဲ့ဟင္းဆုိ ၀ယ္ယူခ်က္ျပဳတ္စားေသာက္ႏုိင္ပါတယ္။ မိမိသမၼာအာဇီ၀အလုပ္နဲ႔ရတဲ့ေငြကုိ စိတ္တုိင္းက်၀ယ္ယူ စားသံုးတာဟာ အျပစ္မရွိတဲ့အတြက္ စိတ္တုိင္းက်စားႏုိင္ပါတယ္။ တကယ္လုိ႔ မိမိက သတၱ၀ါေတြေပၚ သနားျခင္းကရုဏာေမတၱာေတြရွိလုိ႔ ဘယ္အသားငါးမဆုိ မစားဘဲေနႏုိင္ရင္ေတာ့ ျဗဟၼစုိရ္တရားနဲ႔ေနထုိင္တဲ့အတြက္ ေကာင္းက်ိဳးေတာ့ ရရွိပါတယ္။

အဲဒီေတာ့ ေမးခြန္းရွင္ေမးတဲ့ ဇာတ္တူသား လူသားကုိ ရဟန္းေတာ္မ်ားအေနနဲ႔ေတာ့ လံုး၀မစားရပါ။ လူသားေတြအေနနဲ႔ေတာ့ မိမိသမၼာအာဇီ၀နဲ႔ရလာတဲ့ေငြကုိ ေမတၱာကရုဏာ၊ ရြံရွာစိတ္မရွိဘူးဆုိရင္ေတာ့ ဇာတ္တူသားကုိ စားၾကေပါ့ေလ။ ကုိယ္တုိင္သတ္ရင္ေတာ့ ဘယ္သတၱ၀ါကိုမဆုိ အျပစ္ရွိတယ္ဆုိတာေတာ့ လူတုိင္းသိၾကမယ္ ထင္ပါတယ္။

ပြင့္ေတာ္မူခဲ့ၿပီးတဲ့ ျမတ္စြာဘုရားရွင္အားလုံးေသာ္မွ ခြ်တ္လို႔မရႏုိင္တဲ႔လူအစရွိတဲ့ သတၱ၀ါေတြ အမ်ားႀကီးရွိခဲ့ေသးတာဆုိေတာ့ ခုလုိေခတ္မ်ိဳးမွာ လူဆုိးလူမုိက္စိတ္ေပါက္ၿပီး ထင္ရာလုပ္ေနတဲ့လူေတြလည္း အမ်ားႀကီးရွိပါလိမ့္မယ္။ အဲဒီေတာ့ အဲဒီလုိ လူေတြကုိ မိမိတက္ႏုိင္ရင္ ေျပာဆုိဆံုးမေပးမယ္။ ေျပာဆုိဆံုးမေပးလုိ႔မွမရရင္ေတာ့ သေဗၺသတၱာကမၼႆကာ-သတၱ၀ါတခု ကံတခု၊ ျပဳသူအသစ္ ခံရသူအေဟာင္း၊ ၀ဋ္ေၾကြးရွိလို႔ ခံၾကရတာ၊ ခုမေကာင္းမႈလုပ္တဲ့လူေတြကုိ သူမ်ား၀ဋ္ေၾကြးေတာ့ ကုိယ့္ကေပ်ာက္ေအာင္လုပ္ေပးၿပီးရင္ မိမိ၀ဋ္ေၾကြးကုိ သူမ်ားကျပန္လည္ေျပေပ်ာက္ေအာင္ လုပ္ေပးတဲ့အခါက်ရင္လည္း အလွည့္က်ရင္ မႏြဲ႕ၾကစတမ္းဆုိတဲ့အတုိင္း ကိုယ့္အလွည့္လည္း မၾကာခင္ေရာက္လာမွာမုိ႔ ျပင္ဆင္ထားဖုိ႔ မေမ့ၾကနဲ႔ေပါ့ေလ။

ကုိင္း ဒီေလာက္ဆုိရင္ေတာ့ ေမးခြန္းရွင္ေရာ၊ ဦးဇင္းစာဖတ္ပရိသတ္အားလံုးေရာ နားလည္ သေဘာေပါက္လိမ့္မယ္ ထင္ပါတယ္။ အဲဒီေတာ့ ရခဲလွတဲ့လူ႔ဘ၀ေလး၊ သိခဲလွတဲ့ ဗုဒၶအသိဉာဏ္ေလးရွိေနခ်ိန္၊ ႀကံဳခဲလွတဲ့ သာသနာနဲ႔ေတြ႕ႀကံဳေနခ်ိန္၊ ရွိခဲလွတဲ့ သူေတာ္ေကာင္းတရားမ်ား ထြန္းကားေနခ်ိန္ မေသခင္ေလး၀ယ္ မိမိတုိ႔ဘ၀ကုိ ဘယ္လုိက်င့္သံုးေနထုိင္ျဖတ္သြားရမယ္ဆုိတာ သေဘာေပါက္လိမ့္မည္ ထင္ပါရဲ႕။

စာဖတ္သူအားလံုး ဘ၀ကုိေကာင္းမြန္စြာ ျဖတ္သန္းႏုိင္ၾကပါေစလုိ႔ ဆႏၵျပဳလ်က္……။

အရွင္ေကာမလ(ခ)ဆန္နီေနမင္း

sanninaymin@gmail.com

http://www.sanninaymin.com

ကုိလံဘုိၿမိဳ႕၊ သီရိလကၤာႏုိင္ငံ။

အရွင္ဆန္နီေနမင္း (သို႔မဟုတ္) ေကာင္းကင္ထက္က ေနတစ္စင္းနဲ႔ အင္တာဗ်ဳး

 အဖြဲ႕၀င္အားလံုး မဂၤလာအေပါင္းနဲ႔ ျပည့္စံုၾကပါေစလို႔ ႏႈတ္ခြန္းဆက္သပါတယ္။ ခဏတာရပ္ဆိုင္းထားတဲ့ ထာ၀ရရဲ႕ အင္တာဗ်ဴးအစီအစဥ္ေလးေရွ႕ဆက္ၾကရေအာင္ပါ။ ထာ၀ရသူငယ္ခ်င္းမ်ားဆိုဒ္ထဲမွာ ရွိတဲ့ကိုယ္တိုင္ေရး ကေလာင္ရွင္မ်ားနဲ႔ အျခားေသာ အက်ိဳးေဆာင္ ပုဂၢိဳလ္မ်ား၊ ထင္ရွားသူမ်ားကို ဆိုဒ္ထဲရွိ သူငယ္ခ်င္းအေပါင္းနဲ႔ မိတ္ဆက္အင္တာဗ်ဴးျပီး အေတြးအျမင္မ်ားကို ဖလွယ္သြားမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဆိုဒ္ထဲမွာ အင္တာဗ်ဴးအဖြဲ႔က သတိမထားမိေသးေသာ အျခားပုဂိၢိဳလ္မ်ားကိုလည္း အဖြဲ႕မွာလာေရာက္သတင္းေပးၾကဖို႔ ေမတၱာရပ္ခံအပ္ပါတယ္။ ထာ၀ရသူငယ္ခ်င္းမ်ားလည္း အင္တာဗ်ဴးအဖြဲ ့ရဲ႕ လိုအပ္ခ်က္ကေလးမ်ားကိုအဖြဲ႕ေလးမွာ လာေရာက္ ေ၀ဖန္ႏိုင္ပါတယ္။

ယခုတစ္ပတ္ ေဖာ္အဲဗားအဖြဲ႔ရဲ႕ အလွည့္က်သူကေတာ့ အမ်ားသိၿပီးသားျဖစ္တဲ့ " အရွင္ဆန္နီေနမင္း (သို႔မဟုတ္) ေကာင္းကင္ထက္ကေနတစ္စင္း" ပါ။

ကဲစလိုက္ၾကရေအာင္။

ဦးဇင္းဘုရား တပည့္ေတာ္တို႔ ထာ၀ရသူငယ္ခ်င္းမ်ား အင္တာဗ်ဴးအဖြဲ႔ေလးကပါဘုရား။

* ခုလုိ ေတြ႕ရတာ ၀မ္းသာပါတယ္။ ဘာေတြမ်ား ကူညီေပးရမလဲ။

-တပည့္ေတာ္တို႕အဖြဲ႔ေလးကို ဦးဇင္းနဲ႕ မိတ္ဆက္ျပီး အေမးအေျဖ လုပ္ခြင္ ့ေပးပါဘုရား။
တပည္ ့ေတာ္ကဘာသာေရးထဲထဲ၀င္၀င္သိပ္မသိေတာ ့မွားတာေလးမ်ားရွိရင္ခြင္ ့လႊတ္ေပးေစခ်င္ပါတယ္ဘုရား။

* ေအာ္-ဦးဇင္းက အားလံုးကုိ အေမးေျဖလုပ္ေပးေနတာဆုိေတာ့ စိတ္တုိင္းက်သိခ်င္တာမ်ား ေမးႏုိင္ပါတယ္။ ပုဂၢိဳလ္ေရးရာေရာ၊ လူမႈေရး၊ ဘာသာေရး၊ ပညာေရးေတြပါ ေမးလုိ႔ရပါတယ္။ ဦးဇင္း တက္သိထားသမွ်အသိပညာမ်ားဟာ အမ်ားအတြက္မုိ႔ အားတဲ့ခ်ိန္တုိင္း ေျဖေပးေနပါတယ္။ ဘာသာေရးနဲ႔ေ၀းေနလုိ႔ျဖစ္ေစ၊ ရဟန္းသံဃာမ်ားနဲ႔ စကားမေျပာဘူးလုိ႔ျဖစ္ေစ ဦးဇင္းကုိ အားနာတာ၊ ေၾကာက္ရြံ႕စရာ မလုိပါဘူး။ ဦးဇင္းနဲ႔သိတဲ့ ေကာင္ေလးေတြ၊ ေကာင္မေလးေတြအားလံုးကုိလည္း ဦးဇင္းက အားလံုးကုိ ညီအကုိေမာင္ႏွမေဆြမ်ိဳးသားခ်င္းလုိ သေဘာထားၿပီးသားျဖစ္တဲ့အတြက္ လြတ္လပ္စြာေျပာဆုိတုိင္ပင္ ခင္မင္လုိ႔ရပါေၾကာင္း အၿမဲေျပာပါတယ္။ ကုိယ့္ေမာင္ႏွမသားခ်င္လုိ သေဘာထားလုိက္မယ္ဆုိရင္ ႏွစ္ဦးႏွစ္ဘက္ အားနာစရာမလုိဘဲ ေမးျမန္းေျပာဆုိလုိ႔ရသလုိ လြတ္လပ္ပြင့္လင့္စြာလည္း ေျပာဆုိႏုိင္သြားပါတယ္။ ဘယ္သူမဆုိ ေမြးကတည္းက ဘာသာေရးအသိဉာဏ္မ်ား သိရွိလာတာမဟုတ္သလုိ ရဟန္းသံဃာမ်ားနဲ႔ စကားေျပာတတ္လာတာလည္းမဟုတ္တဲ့အတြက္ မေျပာတတ္ခင္မွာ ေျပာတတ္သလုိ ဆက္ဆံေျပာဆုိလုိ႔ ရပါတယ္။

ကုိယ့္စိတ္ထဲက ျပစ္မွားလုိတဲ့စိတ္မရွိရင္ အျပစ္မျဖစ္တဲ့အတြက္ ေျပာတတ္သလုိေျပာပါလုိ႔ ဦးဇင္းနဲ႔ခင္တဲ့ လူငယ္အားလံုးကုိ ဒီတုိင္းပဲ ေျပာထားေပးပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္လည္း ဦးဇင္းgamil မွာဆုိ အေကာင့္(၂၀၀၀)ေက်ာ္ရွိေနကာ facebook မွာလည္း ေထာင္ေက်ာ္ရွိေနတာပါ။ ဦးဇင္းရဲ႕ ပြင့္လင္းစြာဆက္ဆံေျပာဆုိမႈေၾကာင့္ အားလံုးကလည္း ေမာင္ႏွမေတြလုိ ျဖစ္ေနၾကပါတယ္။ ဦးဇင္းကုိ တခ်ိဳ႕က ဘုန္းႀကီးနဲ႔ စကားမေျပာတတ္ဘူးဆုိၿပီး အေကာင့္ကေနထြက္သြားဖုိ႔ ႀကိဳးစားၾကပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ဦးဇင္းက မင့္တုိ႔လူငယ္ေလးေတြ အဲဒီလုိ ရဟန္းသံဃာမ်ားနဲ႔မေျပာမဆုိတတ္လုိ႔ဆုိၿပီး ေနလာခဲ့ၾကတဲ့အခါက်ေတာ့ ဘာသာေရးအသိဉာဏ္မ်ား လက္လြတ္ဆံုးရံႈးရတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ကုိယ့္စိတ္ထဲမွာျပစ္မွားလုိတဲ့စိတ္မရွိရင္ ေျပာတတ္သလုိ ေျပာဆုိၿပီး ရဟန္းသံဃာမ်ားနဲ႔ေျပာဆုိကာ သိခ်င္တာမ်ားကုိ ေမးျမန္းေဆြးေႏြးပါလုိ႔ ဦးဇင္းကေတာ့ အားလံုးကုိ ေျပာဆုိေလ့ရွိပါတယ္။

-ဦးဇင္းရဲ႕ ဘြဲ႕နာမည္၊သက္ေတာ္နဲ ့၀ါေတာ္ေလးသိပါရေစဘုရား။

* ဦးဇင္းဘြဲ႕က အရွင္ေကာမလ ပါ။ အသက္က(၂၈) ပါ။ ရဟန္း၀ါကေတာ့(၈)၀ါ။ အသက္(၁၂)ႏွစ္သားကအရြယ္မွာ မိဘမ်ားရဲ႕ အလွဴမဂၤလာမွာ ကုိရင္၀တ္ခဲ့တာကေန သာသနာ့ေဘာင္ကုိ ေရာက္ရွိခဲ့တာပါ။ ဒါေၾကာင့္မုိ႔ အတန္းပညာေတာင္ ကုိရင္၀တ္နဲ႔ ဆက္လက္သင္ယူခဲ့ရပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ တကၠသုိလ္၀င္တန္းထိပဲ အတန္းပညာသင္ယူခဲ့ၿပီး ေနာက္ပုိင္းတြင္ ဗုဒၶစာေပမ်ားကုိပဲ ဆက္လက္သင္ယူခဲ့ပါတယ္။

-ဦးဇင္းရဲ႕လက္ရွိေနရပ္..နဲ ့ဇာတိေလးသိခြင္ ့ေပးပါဘုရား။

* ၂၀၁၀ ခုႏွစ္ကေန ယခုခ်ိန္ထိ သီရိလကၤာႏုိင္ငံမွာ ပညာသင္ေနပါတယ္။ ဦးဇင္းမိဘေတြကေတာ့ မံုရြာၿမိဳ႕မွာ ေနတဲ့အတြက္ မံုရြာၿမိဳ႕ဟာ ဦးဇင္းဇာတိပါ။ ဒါေပမဲ့ မိဘမ်ားဟာ အဘုိအဖြားမ်ား အသက္ႀကီးလာတဲ့အတြက္ အဘုိအဖြားမ်ားေနရပ္ျဖစ္တဲ့ စစ္ကုိင္းတုိင္း၊ ဘုတလင္ၿမိဳ႕နယ္၊ လက္ပန္ေျမာက္ရြာမွာ ယခုေနထုိင္ၾကပါတယ္။

-တက္ခဲ့တဲ့တကၠသိုလ္နဲ႔ရခဲ့တဲ့ဘြဲေတာ္၊ အခုလက္ရွိတက္ေနတဲ့ တကၠသိုလ္ေလးလည္းမိန္႔ပါအုန္းဘုရား။

* မႏၱေလးၿမိဳ႕၊ သာသနာ့တကၠသုိလ္ကေန B.A (Buddhism) ဘြဲ႕ရရွိၿပီး ယခု သီရိလကၤာႏုိင္ငံ၊ ေကလနိယတကၠသုိလ္မွာ M.A (philosophy) ဘြဲ႕ ေအာင္ျမင္လုိ႔ Master of philosophy (M.phil) ဘြဲ႕ ဆက္လက္သင္ယူေနပါတယ္။

-လက္ရွိဆန္နီေနမင္းဆိုတဲ ့ကေလာင္နာမည္ေလးေရြးၿဖစ္ခဲ ့ပံုေလးသိပါရေစဘုရား။

* အင္း။ ဒီနာမည္ျဖစ္လာပံုကုိ ေျပာရမယ္ဆုိရင္ နည္းနည္းရွည္မယ္။ ဘာျဖစ္လုိ႔လဲဆုိေတာ့ ဦးဇင္းသီရိလကၤာကုိစေရာက္ေတာ့ ဒီႏုိင္ငံမွာ အင္တာနက္ကအခ်ိန္ျပည့္ရတဲ့အတြက္ ျပည္ပေရာက္ေနလုိ႔ ပလႅင္ေပၚတတ္ တရားမေဟာႏုိင္ေပမဲ့ ငါအားတဲ့ခ်ိန္ေလးေတြမွာ လူသားမ်ားအတြက္ အက်ိဳးရွိေအာင္ မိမိသိထားတဲ့ အသိပညာမ်ားကုိ အင္တာနက္ကေန မွ်ေ၀ေပးမယ္ဆုိၿပီး ေဆာင္းပါးေရးျခင္း၊ အေမးအေျဖမ်ားလုပ္ေပးျခင္းတုိ႔ ျပဳလုပ္ေပးခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီလုိလုပ္ေပးတဲ့အခါက်ေတာ့ တခ်ိဳ႕က အင္တာနက္ကုိ ရဟန္းသံဃာေတြ မသံုးသင့္ဘူး၊ ဆုိဒ္ေတြထဲမွာလည္း မ၀င္သင့္ဘူးဆုိၿပီး ဦးဇင္းကုိေျပာလာၾကပါတယ္။ ဒါနဲ႔ ဦးဇင္းလည္း ဘုန္းႀကီးဘြဲ႕ကုိမသံုးဘဲ ဦးဇင္းအေမေပးထားတဲ့ ဆန္နီေနမင္းဆုိတဲ့ လူနာမည္နဲ႔ ကေလာင္နာမည္ေပးရင္းကေန ဆန္နီေနမင္းဆုိတဲ့ ဦးဇင္းရဲ႕လူနာမည္ကုိ သံုးျဖစ္သြားတာပါ။ အဲဒီလုိအသံုးျပဳရင္း ပုိ႔စ္တင္ျခင္းေတြမ်ားလာတဲ့အခါ ေနာက္ပုိင္း ဂ်ာနယ္မ်ားမွာ ေဆာင္းပါးေတြေရးေပးေနရတာေၾကာင့္ ဆန္နီေနမင္းဆုိတာ ရဟန္းတစ္ပါးျဖစ္ေၾကာင္း ယခုေနာက္ပုိင္းတြင္ အင္တာနက္သံုးသူတုိင္းနီးပါးေရာ၊ ဂ်ာနယ္ဖတ္သူမ်ားပါ သိေနၾကပါၿပီ။ လူသိမ်ားေနၿပီးျဖစ္တဲ့ ဒီနာမည္ကုိပဲ မထူးေတာ့ပါဘူးဆုိၿပီး ဦးဇင္းကုိယ္ပုိင္၀က္ဆုိဒ္တစ္ခုလုပ္တဲ့အခါမွာလည္း ဒီနာမည္ပဲ အသံုးျပဳလုိက္ပါတယ္။

-ဦးဇင္းအေနနဲ႔တပည့္ေတာ္တို႔ ထာ၀ရသူငယ္ခ်င္းမ်ားဆိုဒ္ကေလးကို စသိခဲ့ပံုေလးမ်ား မွတ္မိအုန္းမလားဘုရား။ မန္ဘာ၀င္ျဖစ္ခဲ့ပံုေလးလည္း သိပါရေစဘုရား။

* စတင္သိရွိတာကေတာ့ (2011. 03) လပုိင္းေလာက္မွာ ဦးဇင္းဘေလာ့တစ္ခုလုပ္ၿပီး စာေရးတင္ပါတယ္။ အဲဒါနဲ႔ ကုိယ့္ဆုိဒ္မွာေရးတာနဲ႔ဆုိ လူသိနည္းၿပီး ကုိယ့္ေရးတဲ့စာကုိ အမ်ားမသိရင္ ငါလည္းေရးရက်ိဳးနည္းသလုိ အမ်ားလည္း ဗဟုသုတမရဘဲျဖစ္ေနတယ္။ ဒါေၾကာင့္ အမ်ားဖတ္ရေအာင္ ဆုိဒ္ေတြကုိ လုိက္တင္ေပးမယ္ဆုိၿပီး ဆုိဒ္ေတြလုိက္ရွာရင္းကေန ဒီဆုိဒ္ကုိ မန္ဘာ၀င္ၿပီး ပုိ႔စ္မ်ား တင္ျဖစ္ခဲ့တာပါ။

-ဒီဆိုဒ္မွာ post ေတြတင္ၿဖစ္ခဲ ့ပံုနဲ ့ရည္ရြယ္ခ်က္ေလးလည္းသိပါရေစဘုရား။

* ဦးဇင္း သာသနာ့ေဘာင္ေနရျခင္း ရည္ရြယ္ခ်က္ကုိက အမ်ားအက်ိဳးလုပ္ေပးခ်င္လုိ႔ပါ။ လူ႔ေဘာင္လူေလာကမွာဆုိ အမ်ားအက်ိဳးကုိ သာသနာေဘာင္ေလာက္ လုပ္ေပးလုိ႔မရပါဘူး။ ဘာျဖစ္လုိ႔လဲဆုိေတာ့ လူ႔ေဘာင္လူေလာကမွာ အမ်ားအက်ိဳးထက္ ကုိယ့္က်ိဳးလုပ္ေပးစရာေတြ အမ်ားႀကီးရွိေနလုိ႔ပါ။ ဥပမာ-အိမ္ေထာင္က်တာနဲ႔ ကုိယ့္က်ိဳးဆုိတာေတြက တစ္စတစ္စ တုိးပြားလာရတယ္ေလ။ သာသနာ့ေဘာင္မွာက တစ္စတစ္စတုိးပြားစရာ သံေယာဇဥ္မရွိတာေၾကာင့္ အမ်ားအက်ိဳးကုိ ပုိမုိလုပ္ေဆာင္ႏုိင္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ လူ႔ေဘာင္လူေလာကမွာ ေနခ်င္တဲ့စိတ္ရွိေသာ္လည္း အဲဒီစိတ္ကုိ အမ်ားအက်ိဳးလုပ္ေပးခ်င္တဲ့စိတ္နဲ႔ အႏုိင္ရေအာင္ တုိက္ခုိက္ၿပီး အမ်ားအက်ိဳးကုိ လုပ္ေပးေနတာပါ။ အဲဒါေၾကာင့္မုိ႔လည္း ဦးဇင္းကုိယ္ပုိင္ဆုိဒ္မွာတင္မကဘဲ ဦးဇင္းလက္လွမ္းမီသမွ်ဆုိဒ္အားလံုးကုိ မန္ဘာ၀င္ၿပီး ပုိ႔စ္ေတြ တင္ေပးေနတာပါ။

-တင္ခဲ ့တဲ ့post အေရအတြက္နဲ ့.အၾကိဳက္ဆံုးpost ကေလးလည္းသိပါရေစ။

*ပုိ႔စ္အေရအတြက္ကေတာ့ (၁၂၇)ခု ရွိပါၿပီ။ အႀကိဳက္ဆံုးပုိ႔စ္ကုိ ေျပာပါဆုိရင္ေတာ့ ကုိယ္တုိင္ေရးထားတာခ်ည္းမုိ႔ ကုိယ့္ငပိကုိယ္ခ်ဥ္ဆုိသလုိ အားလံုးကုိ ႀကိဳက္တယ္လုိ႔ေျပာရမွာပါ။ ဒါေပမဲ့ လူငယ္ေတြအတြက္ ပညာေပးအေနနဲ႔ ေရးသားေပးထားတဲ့ ေဆာင္းပါးေတြထဲမွာေတာ့ အေခ်ာင္မလုိခ်င္ၾကပါနဲ႔ ေဆာင္းပါးရယ္၊ ကာေမသုမိစၦာစာရကံအေၾကာင္းအက်ယ္ဖြင့္ဆုိခ်က္ပုိ႔စ္(၂)ခုဟာ အသံုးအ၀င္ဆံုး ျဖစ္လိမ့္မယ္ ထင္ပါတယ္။

-တပည္ ့ေတာ္တို ့ဆိုဒ္ကေလးအေပၚဦးဇင္းရဲ ့အၿမင္ေလးသိပါရေစဘုရား။

* အင္း။ ဆုိဒ္တစ္ခုကုိ ပုိက္ဆံေပးၿပီး လုပ္ရတယ္။ အမ်ားအတြက္ မိမိအခ်ိန္ထဲကေန ထုတ္ႏႈတ္ၿပီး လုပ္ေပးရတယ္ဆုိတာေတြက ပရဟိတစိတ္ရွိသူမ်ားသာ လုပ္ႏုိင္တာမုိ႔ ကုိယ့္က်ိဳးအတြက္ထက္ အမ်ားအက်ိဳးကုိ ဦးစားေပးသူမ်ားျဖစ္တာေၾကာင့္ အမ်ားေကာင္းက်ိဳးလုပ္တဲ့ဆုိဒ္လုိ႔ပဲ ျမင္ပါတယ္။

-ဆိုဒ္ထဲက ေဖာ္အဲဗားဗုဒၶဘာသာသင္တန္းအေပၚဦးဇင္းရဲ ့မွတ္ခ်က္ကေလးလည္းေပးပါအုန္းဘုရား။

* ခုလုိ မိမိတုိ႔ဗုဒၶဘာသာ၀င္မ်ားအတြက္ အသိပညာတုိးပြားေအာင္လုပ္ေပးတဲ့အတြက္ ေကာင္းပါတယ္။ ဆက္လက္အၿမဲတေစ လုပ္ႏုိင္ေအာင္လည္း လုိအပ္တာမ်ားရွိရင္ ဦးဇင္းလည္း တက္ႏုိင္သမွ် ကူညီေပးပါမယ္။

-ဦးဇင္း ရဲ ့ကိုယ္ပိုင္ဘေလာ ့ေလးကိုလည္းမိတ္ဆက္ေပးပါအုန္းဘုရား။

* ဦးဇင္းလည္း အစကေတာ့ ျပည္ပမွာအလကားရတဲ့ blogspot.com ကုိ လုပ္ခဲ့တာပါ။ ကုိယ္ပုိင္ဆုိဒ္၀ယ္ဖုိ႔က်ေတာ့ ဘဏ္အေကာင့္ရွိမွ ၀ယ္လုိ႔ရတာမုိ႔ မ၀ယ္ႏုိင္ခဲ့ပါဘူး။ ဒါေပမဲ့ ဦးဇင္းဘေလာ့ကုိ ေနာ္ေ၀းႏုိင္ငံမွာေနတဲ့ ဒကာမႀကီးတစ္ေယာက္က ဦးဇင္းဘေလာ့ကစာေတြဟာ အမ်ားအတြက္ အက်ိဳးမ်ားတာမုိ႔ ျမန္မာျပည္ကလူေတြပါ အလြယ္တကူဖတ္ရႈ႕ႏုိင္ေအာင္ဆုိၿပီး ေဒါ့ကြန္း၀ယ္လွဴေပးလုိက္ပါတယ္။ အဲဒါနဲ႔ ခုေတာ့ http://www.sanninaymin.com/ ျဖစ္သြားပါၿပီ။ တခ်ိဳ႕ ဦးဇင္းမအားလုိ႔ တျခားဆုိဒ္ေတြမွာ မတင္ျဖစ္တဲ့ ပုိ႔စ္ေတြကုိလည္း ဦးဇင္းဆုိဒ္မွာ ရွိေသးတဲ့အတြက္ အခ်ိန္ရရင္ ဦးဇင္းဆုိဒ္ကုိလည္း ၀င္ေရာက္ဖတ္ရႈ႕ၾကဖုိ႔ တုိက္တြန္းခ်င္ပါတယ္။ အက်ိဳးရွိမဲ့ဗဟုသုတမ်ား ရေစခ်င္လုိ႔ပါ။ စာဖတ္သူမ်ားလဲ ဘာမွရတာမဟုတ္တဲ့အတြက္ ေၾကာ္ညာတယ္လုိ႔ေတာ့ မထင္လုိက္ပါနဲ႔ေလ။

-ဘေလာ ့ေလးေရးၿဖစ္ခဲ ့ပံုနဲ ့ရည္ရြယ္ခ်က္ေလးသိပါရေစဘုရား။

* ေရးျဖစ္ခဲ့ပံုကေတာ့ အေပၚမွာေျပာခဲ့သလုိ ဒီႏုိင္ငံမွာ အင္တာနက္အခ်ိန္ျပည့္ရေနတာေၾကာင့္ရယ္၊ ျပည္ပမွာမုိ႔ ပလႅင္ေပၚတတ္တရားမေဟာႏုိင္လုိ႔ မိမိအသိပညာမ်ား အမ်ားအတြက္ အသံုးမခ်ရတာမ်ိဳး မျဖစ္ရေလေအာင္ အားတဲ့ခ်ိန္တုိင္းမွာ ေဆာင္းပါးေရးျခင္း၊ သိခ်င္လုိ႔လာေမးထားတဲ့ ေမးခြန္းမ်ားကုိ ေျဖဆုိေပးျခင္းမ်ား လုပ္ေပးေနပါတယ္။

-တစ္ခါတစ္ေလမွာဘာသာေရးနဲ ့ပတ္သက္လို ့သိခ်င္တာမရွင္းလင္းတာေလးမ်ားရွိခဲ ့ရင္..ဦးဇင္းကိုဘယ္လိုဆက္သြယ္ေမးၿမန္နိုင္ပါသလဲဦးဇင္းဘုရား။

* အင္း တစ္ခါတစ္ေလမွမဟုတ္ပါဘူး။ သိခ်င္တာရွိတုိင္း ေမးလ္ပုိ႔ထားလုိ႔ရပါတယ္။ ျပည္ပကလူေတြဆုိရင္ေတာ့ ေမးလ္မပုိ႔ႏုိင္လည္း ဖုန္းဆက္ေမးလုိ႔ရပါတယ္။ ဦးဇင္းအားတဲ့ခ်ိန္တုိင္း ေျဖေပးပါမယ္။ ဦးဇင္း gmail က sanninaymin@gmail.com. Facebook က http://www.facebook.com/sanninayminn ။ Phone က 0094-758320168.တုိ႔မွာ ဆက္သြယ္လုိ႔ ရပါတယ္။

-ၿပီးခဲ့တဲ့တစ္ပတ္ကfacebookမွာ ေရပန္းစားသြားတဲ့ေရသန္႔ဗူးနဲ႔ စြယ္ေတာ္ကိစၥဦးဇင္းရဲ ့အၿမင္နဲ ့ၿဖစ္နိုင္ေခ်ေလးမိန္ ့ပါအုန္းဘုရား။

* အဲဒါကေတာ့ နည္းနည္းေျဖရခက္မယ္လုိ႔ ထင္တယ္။ ဘာျဖစ္လုိ႔လဲဆုိေတာ့ ဒါဟာ လုပ္ႀကံဖန္တီးမႈလည္း ျဖစ္ႏုိင္သလုိ တကယ္လည္း ျဖစ္ႏုိင္လုိ႔ပါ။ အဲဒီေတာ့ ကုိယ္တုိင္ကုိယ့္ေရွ႕မွာ ျမင္ရမွသာ အမွားအမွန္ကုိ စာေပနဲ႔ညွိၿပီး ေကာက္ခ်က္ခ်လုိ႔ရမွာ။ ဒီလုိေရသန္႔ဗူးထဲမွာ စြယ္ေတာ္ရိပ္ေပၚေအာင္ လုပ္ႀကံဖန္တီးမႈနဲ႔လည္း လုပ္လုိ႔ရတယ္ေလ။ ဦးဇင္းfacebook မွာ လုိက္လံၾကည့္တဲ့အခါမွာေတာ့ ေရသန္႔ဗူးမွာ စြယ္ေတာ္ပံုေပၚတယ္ဆုိတာ မရွင္ဘူးျဖစ္ေနတာကုိ ေတြ႕ရပါတယ္။ စြယ္ေတာ္ပံုမတူတာကုိပါ။ ေနာက္ၿပီး ဒီေရသန္႔ဗူးမွာေပၚတယ္ဆုိတာက စြယ္ေတာ္ကဘယ္နားေရာက္ေနလုိ႔ ဘယ္လုိလာေပၚရတာလဲဆုိတာလည္း မသိရဘူးျဖစ္ေနပါတယ္။ သူ႔ဘာသာေနတဲ့ ေရသန္႔ဗူးမွာ စြယ္ေတာ္ကလာေပၚတာလား။ လာေပၚတာဆုိရင္လည္း စြယ္ေတာ္ဟာ ခုေရာက္ေနတဲ့စြယ္ခင္းက်င္းျပထားပံုနဲ႔ တူေနရပါမယ္။ ေရသန္႔ဗူးမွာေပၚတာက တစ္မ်ိဳး၊ စြယ္ေတာ္ခင္းက်င္းျပထားပံုက တစ္မ်ိဳးျဖစ္ေနမယ္ဆုိရင္ေတာ့ လုပ္ႀကံမႈေၾကာင့္ျဖစ္ဖုိ႔က မ်ားေနပါတယ္။ စြယ္ေတာ္က လမ္းေရွ႕မွာ အပူေဇာ္ခံေနလုိ႔ နီးစပ္ရာေရသန္႔ဗူးမွာ စြယ္ေတာ္ရိပ္လာထင္တယ္ဆုိရင္ေတာ့ ဒါဟာ ေရာင္ျခည္ေတာ္ဟပ္တာ ျဖစ္ႏုိင္ပါတယ္။ အဲဒီေတာ့ ဒီကိစၥဟာ ေရွ႕ေနာက္ဆက္စပ္ၿပီး ေတြးတာၾကည့္မွရယ္၊ ကုိယ္တုိင္ေတြ႕ႀကံဳမွရယ္ မွားမွန္ကုိဆံုးျဖတ္လုိ႔ ရမွာပါ။ တကယ္လုိ႔ ကုိယ့္ေရွ႕မွာျမင္ရတဲ့လူရွိရင္လည္း အဲဒီလူက ဘာျဖစ္ႏုိင္တယ္ဆုိတာကုိ သူ႕ကုိယ္ေတြ႕ကုိတင္ျပရင္း အမ်ားကုိေျပာျပမယ္ဆုိရင္ အမ်ားကလည္း ျပန္လည္သံုးသပ္ျပေပးႏုိင္ပါလိမ့္မယ္။

-ျမန္မာျပည္က ရဟန္းသံဃာေတြက ႏိုင္ငံျခားသြားျပီး စာသင္ၾကတယ္၊ ႏိုင္ငံျခားသားေတြက ျမန္မာျပည္လာျပီး စာေပေတြ သင္ၾကားေလ့လာၾကတယ္၊ အဲ့ဒါ ဘယ္လိုကြာျခားခ်က္ ရွိတယ္ဆိုတာေလး ေျဖၾကားေပးေစခ်င္ပါတယ္ဘုရား။ ဦးဇင္းရဲ႕ အျမင္ေလးေပါ့ဘုရား။

* အင္း အဲဒါကေတာ့ သြားလာသင္ယူတဲ့လူေတြေပၚမွာ မူတည္တဲ့အတြက္ ပုံေသေတာ့ ေျပာလုိ႔ မရဘူးေပါ့။ ျပည္ပကလူေတြကေတာ့ ျမန္မာျပည္က စာေပထြန္းကားမႈကုိ ေလ့လာခ်င္တာရယ္၊ ျမန္မာျပည္မွာက အထူးသျဖင့္ ၀ိပႆနာလုိင္း ပုိမုိအားေကာင္း ျဖစ္ထြန္းေခတ္စားတာရယ္ေၾကာင့္ ျမန္မာျပည္ကုိ ေလ့လာၾကတာ ျဖစ္ႏုိင္ပါတယ္။ သီရိလကၤာႏုိင္ငံက လူေတြဆုိရင္လည္း ၀ိပႆနာကုိ ျမန္မာျပည္မွာ သင္ယူေလ့လာခ်င္တယ္လုိ႔ ေျပာၾကပါတယ္။ ျမန္မာျပည္ဟာ ပရိယတၱိ၊ ပရိပတၱိနဲ႔ျပည့္စံုတဲ့အတြက္ အလြန္ေကာင္းမြန္ပါတယ္။ တစ္ခုရွိတာက ေခတ္နဲ႔ညီေအာင္ သင္ျပေပးမႈ အားနည္းျခင္း၊ ေခတ္မီပစၥည္းမ်ား ျမန္မာျပည္မွာ အသံုးမျပဳႏုိင္ျခင္းတုိ႔သာ လုိအပ္ေနတာပါ။ တကယ္လုိ႔ ျမန္မာျပည္သာ ႏုိင္ငံတကာနဲ႔ရင္ေဘာင္တန္းႏုိင္ေအာင္ ေခတ္မီပစၥည္း အင္တာနက္မ်ိဳးေတြကအစ အသံုးျပဳေပးႏုိင္မယ္ဆုိရင္ ျမန္မာျပည္မွာပဲ ကမၻာေပါင္းစံုက ပညာလာသင္လုိ႔ရေအာင္ လုပ္လုိ႔ရပါတယ္။ အဲဒီေတာ့ ျမန္မာျပည္မွာ အဓိက လုိအပ္ေနတာက ေခတ္မီေအာင္ လုပ္ႏုိင္ဖုိ႔ပါပဲ။

ဦးဇင္းကေရာ ဘာျဖစ္လုိ႔ ျပည္ပကုိထြက္ၿပီး ပညာသင္ရတာလဲ လုိ႔ေမးရင္ ျမန္မာျပည္မွာက ျပည္ပကလုိ ေခတ္မီပစၥည္းမ်ား အသံုးမျပဳရလုိ႔ ရယ္၊ ေနာက္ၿပီး ျမန္မာျပည္မွာေနရင္ အေနာက္တုိင္းပညာရွင္မ်ားရဲ႕ အေတြးအေခၚအယူအဆေတြ မသိရ၊ မေဆြးေႏြးရလုိ႔ရယ္၊ ျပည္ပမွာဆုိ ပညာသင္ရင္း ဆရာနဲ႔တပည့္၊ ေက်ာင္းသားအခ်င္းခ်င္း အျပန္အလွန္ အႀကံဉာဏ္ယူလုိ႔ရတာရယ္၊ ဒီမွာက်ေတာ့ ႏုိင္ငံတကာလူမ်ိဳးေပါင္းစံုနဲ႔ ေပါင္းသင္းေနရတာ ဆုိေတာ့ ေန႔စဥ္သူတုိ႔ဗဟုသုတ၊ ကုိယ့္ဗဟုသုတမ်ား မွ်ေ၀လုိ႔ရတာတုိ႔ေၾကာင့္ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါျပင္ အဓိကအက်ဆံုးအရာကေတာ့ ျပည္ပကဘြဲ႕ရရင္ ႏုိင္ငံတကာအသိမွတ္ျပဳဘြဲ႕ျဖစ္တာမုိ႔ ဥေရာပစတဲ့ႏုိင္ငံမ်ားကုိ သာသနာျပဳသြားတဲ့အခါ ဒီဘြဲ႕ေတြပါရင္ လူေလးစားတဲ့အတြက္ တကယ္လုိ႔ မိမိက သူတုိ႔ကုိ ေဟာေျပာတဲ့အခါမွာလည္း ဘြဲ႕အရွိန္ေၾကာင့္ မိမိစကားကုိ သူတုိ႔လက္ခံေပးၾကႏုိင္တဲ့ အေျခအေနရွိလုိ႔ပါ။ ဦးဇင္းရဲ႕အဓိကရည္ရြယ္ခ်က္ကလည္း ႏုိင္ငံတကာကုိ မိမိသိတဲ့ အသိပညာမ်ား ျဖန္႔ေ၀ေပးခ်င္တာေၾကာင့္ ျမန္မာျပည္ကေန ျပည္ပကုိ ဆင္းရဲပင္ပန္းခံ ထြက္လာတာပါ။ တကယ္ေတာ့ မိမိျမန္မာႏုိင္ငံမွာ ဇိမ္နဲ႔စားေနလုိ႔ရပါတယ္။ ခုေတာ့ ျပည္ပမွာ ကုိယ္တုိင္ခ်က္ျပဳတ္စားေသာက္ ေစ်း၀ယ္ေနရတဲ့အတြက္ ႏုိင္ငံတကာမွာ သာသနာျပဳႏုိင္ဖုိ႔အတြက္သာ ခံယူခ်က္မရွိဘူးဆုိရင္ ဦးဇင္းျမန္မာျပည္မွာပဲ ဇိမ္နဲ႔ေနေနမွာပါ။

_ယခုလို စိတ္ရွည္ရွည္နဲ႕ ေျဖၾကားေပးတဲ့ ဦးဇင္းကို အထူးေက်းဇူးတင္ရွိပါတယ္ ဘုရား။

* အင္း ဦးဇင္းလည္း ခုလုိ ကုိယ္ေျပာခ်င္တာကုိ ေျပာခြင့္ရတဲ့အတြက္ ေက်းဇူးတင္စရာမလုိဘူးလုိ႔ ေျပာပါရေစ။ ဘာျဖစ္လုိ႔လဲဆုိေတာ့ ဘယ္သူမွမေမးဘဲ ကုိယ့္ဘာသာေန႔စဥ္ ပညာေပးေတြ ေရးေနရတာကုိ ခုလုိ တကူးတကေမးတာကုိ ေျဖေပးရေတာ့ ဦးဇင္းေျဖေပးရတာ ထူးဆန္းမႈေလး ျဖစ္သြားတဲ့အတြက္ ၀မ္းသာပါတယ္။

-တပည့္ေတာ္တို႕ ထာ၀ရသူငယ္ခ်င္းမ်ားအတြက္ ဦးဇင္းရဲ႕ဆံုးမစကားေလး မိန္႔ေပးပါဦးဘုရား။

* ရခဲလွတဲ့ လူ႔ဘ၀ေလး ရေနခ်ိန္၊ သိခဲလွတဲ့ ဗုဒၶအသိဉာဏ္ေလးရွိေနခ်ိန္၊ ႀကံဳခဲလွတဲ့ သာသနာနဲ႔ ႀကံဳေနရခ်ိန္၊ ရွိခဲလွတဲ့ သူေတာ္ေကာင္းတရားမ်ားထြန္းကားေနခ်ိန္ဆုိတဲ့ ဒီလုိအခ်ိန္ေလးေတြ စုမိေနခ်ိန္ေလးတြင္ ေကာင္းမႈမ်ားနဲ႔ ဘ၀ကုိျဖတ္သန္းၿပီး မိမိပန္းတုိင္ကုိ လ်င္ျမန္စြာေရာက္ေအာင္ လုပ္ေဆာင္ၾကပါလုိ႔ ေျပာခ်င္ပါတယ္။

- ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ဘုရား။ ဦးဇင္းလဲ က်န္းက်န္းမာမာနဲ႕ သာသနာအက်ိဳး ဆထက္ တိုးသယ္ပိုးႏိုင္ပါေစလို႕့ ထာ၀ရသူငယ္ခ်င္းမ်ားကိုယ္စားဆုေတာင္းေပးပါတယ္ဘုရား။

ဒါကေတာ့ Forever friends ၀က္ဆုိဒ္က ဦးဇင္းအား အင္တာဗ်ဴးလုပ္ထားတာကုိ အားလံုးဖတ္လုိ႔ရေအာင္ တင္ေပးလုိက္ပါတယ္။ အားလံုး ကုိယ္စိတ္ႏွစ္ျဖာ က်န္းမာခ်မ္းသာၿပီး လုိရာဆႏၵျပည့္၀ၾကပါေစလုိ႔ ဆႏၵျပဳလ်က္.....။

ဘုန္းႀကီးေက်ာင္း၀င္းတြင္ ဖိနပ္စီးေကာင္းပါသလား

          ေမး။ ။ အရွင္ဘုရား ဘုန္းႀကီးေက်ာင္း၀င္းတြင္ ဖိနပ္စီးသင့္မစီးသင့္ကုိ တပည့္ေတာ္တုိ႔ လူသားမ်ားအေနျဖင့္ ျငင္းခုန္မႈေတြ အမ်ိဳးမ်ိဳးျဖစ္ေနၾကပါတယ္။ တခ်ိဳ႕ကလည္း စီးလုိ႔ရတယ္ဆုိၿပီး စီးၾကတယ္။ တခ်ိဳ႕ကလည္း မစီးသင့္ဘူးဆုိၿပီး မစီးၾကဘူးဘုရား။ အထူးသျဖင့္ေတာ့ လူငယ္ပုိင္းေတြက ဘုန္းႀကီးေက်ာင္း၀င္းမွာ ဖိနပ္ခၽြတ္ရလုိ႔ဆုိၿပီး ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းကုိ သြားရမွာ အေတာ္၀န္ေလးၿပီး ေရွာင္ေနၾကတယ္ဘုရား။ အဲဒါ အရွင္ဘုရားအေနျဖင့္ တက္ႏုိင္သေလာက္ ေျဖၾကားေပးပါရန္ ေလွ်ာက္ထားလုိက္ပါတယ္ဘုရား။

ေျဖ။ ။ အဲဒါနဲ႔ပတ္သတ္ၿပီး စာေရးသူတုိ႔ ဗုဒၶဘာသာလူမ်ိဳးမ်ားတြင္ အေတာ္ေလးကုိ သံသယျဖစ္ေနၾကတာ ေတြ႕ရပါတယ္။ ေရွးေရွးေသာ လူႀကီးမ်ားက ဘုန္းႀကီးေက်ာင္း၀င္းအတြင္း ဖိနပ္မစီးၾကနဲ႔။ ဗိမၺိသာရမင္းႀကီးကဲ့သုိ႔ ေျခဖ၀ါးကုိ ဓါးနဲ႔ခြဲခံရမယ္ဆုိၿပီး ေျပာဆုိခဲ့တာေၾကာင့္ ဗုဒၶဘာသာ၀င္မ်ား ဖိနပ္မစီးရဲၾကေပ။ သုိ႔ေသာ္ ဗိမၺိသာရမင္း အဘယ့္ေၾကာင့္ ေျခဖ၀ါးကုိ ဓါးနဲ႔အခြဲခံရသည္ကုိေတာ့ ေသခ်ာက်နစြာ သိရွိနားလည္သူက နည္းပါးလွပါတယ္။

တကယ္ေတာ့ ဗိမၺိသာရမင္းဟာ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္း၀င္းထဲတြင္ ဖိနပ္စီးခဲ့လို႔ ေျခဖ၀ါးကုိ ဓါးနဲ႔ခြဲခံရတာ မဟုတ္ပါဘူး။ ဘုရားေစတီေတာ္ရင္ျပင္ေပၚ၀ယ္ ဖိနပ္စီးခဲ့ျခင္း၊ ရဟန္းသံဃာမ်ား သီတင္းသံုးေနထုိင္ရန္ ခင္းထားတဲ့အခင္းေပၚ ေျခေဆးျခင္းမရွိဘဲ ညစ္ေပတဲ့ေျခေထာက္နဲ႔ နင္းခဲ့ျခင္းအကုသုိလ္ကံေၾကာင့္ ယခုမ်က္ေမွာက္ဘ၀တြင္ ေျခဖ၀ါးကုိ ဓါးနဲ႔ခြဲခံရတာပါ။

စာေရးသူတုိ႔ ဗုဒၶဘာသာမ်ားဟာ တကယ္အေလးထားရမည္ကုိ အေလးမထားဘဲ မျဖစ္စေလာက္ေလးကုိေတာ့ အေလးထား ျပဳလုပ္လုိက္နာက်င့္သံုးေလ့ ရွိၾကပါတယ္။ တကယ္စဥ္းစားၾကည့္ရင္ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းေပၚတြင္ ဖိနပ္မစီးဘဲ ညစ္ေပတဲ့ေျခေထာက္နဲ႔ တက္ရင္သာ သံဃိကေက်ာင္း ညစ္ေပလုိ႔ အျပစ္ရွိပါတယ္။  ဘုန္းႀကီးေက်ာင္း၀င္းအတြင္း ဖိနပ္စီးရင္ အျပစ္ရွိတယ္ဆုိလုိ႔ လုိက္နာၾကေသာ္လည္း ေက်ာင္း၀င္းအတြင္း တံေတြးေထြးျခင္း၊ က်င္ႀကီးက်င္ငယ္စြန္႔ျခင္း၊ အမႈိက္ျပစ္ျခင္းစတဲ့ ေက်ာင္း၀င္းညစ္ေပေစတဲ့အမႈကိစၥကုိမ်ားေတာ့ အလြယ္တကူ ျပဳလုပ္ေနၾကတာကုိ ေတြ႕ေနရပါတယ္။ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္း၀င္းသန္႔ရွင္ေအာင္၊ ရဟန္းသံဃာမ်ားေရွ႕ ရုိရုိေသေသျဖစ္ေအာင္ဆုိၿပီး ဖိနပ္ေတာ့ မစီးၾကပါဘူး။ ဒါေပမဲ့ က်န္တဲ့ညစ္ေပတဲ့အရာမ်ားကုိ ျပဳလုပ္မယ္ဆုိရင္ ဘယ္ၾကည့္ေကာင္းပါမလဲေနာ္။ တကယ္စဥ္းစားၾကည့္ရင္ ဘာကုိျပဳလုပ္တာက ပုိအျပစ္ႀကီးမယ္ဆုိတာ သိႏုိင္လိမ့္မယ္ ထင္ပါတယ္။

 ဒါျပင္ ေျခလ်င္သြားရင္ေတာ့ ဖိနပ္မစီးရဘူးဆိုလုိ႔ လုိက္နာတယ္ထားပါဦး။ ေက်ာင္းထဲကုိ ကားဆုိင္ကယ္စက္ဘီးနဲ႔ ၀င္တဲ့အခါက်ေတာ့ ဘာျဖစ္လုိ႔ ဖိနပ္စီးၿပီး ၀င္ေနၾကတာလဲ။ တကယ္လုိ႔သာ ေက်ာင္း၀င္းအတြင္း ဖိနပ္စီးလုိ႔ အျပစ္ရွိမယ္ဆုိရင္ ကားစတဲ့ ယာဥ္မ်ားေပၚတြင္ ဖိနပ္စီးၿပီး ေက်ာင္းသုိ႔၀င္ရင္လည္း အျပစ္ရွိပါလိမ့္မယ္။ ဒါေၾကာင့္ လုိက္နာမယ္ဆုိရင္လည္း အားလံုးကုိ လုိက္နာပါ။ မလုိက္နာဘူးဆုိရင္လည္း ေက်ာင္း၀င္းညစ္ပစ္ေစတာမ်ိဳးေတာ့ မလုပ္ဘဲနဲ႔ ဖိနပ္ေလာက္ေတာ့ စီးၾကေပါ့ေလ။

ျမတ္စြာဘုရား သက္ေတာ္ထင္ရွားရွိစဥ္အခါက မဟာရာဇာအမည္ရွိတဲ့မင္းဟာ သံဃာေတာ္မ်ား စႀကံၾကြေနသည့္ေနရာတုိင္ေအာင္ ဖိနပ္စီးသြားခဲ့ပါတယ္။ သံဃာေတာ္မ်ားေရွ႕ေရာက္တဲ့အခါတြင္ ဘုရားရွင္ အဘယ္မွာ သီတင္းသံုးေနသလဲေလွ်ာက္တဲ့အခါ သံဃာေတာ္မ်ားက ဘုရားရွင္ ေက်ာင္းေပၚတြင္ သီတင္းသံုးေနေတာ္မူတယ္လုိ႔ လမ္းညႊန္ေပးလုိက္ပါတယ္။ အဲဒီလုိ ဘုရားရွင္ရွိရာကုိသိၿပီး ေက်ာင္းေပၚသုိ႔တက္ခါနီးမွသာ ဖိနပ္ခၽြတ္ျခင္း၊ မင္း၀တ္တန္ဆာမ်ား ခၽြတ္ထားျခင္းတုိ႔ကုိ ေထာက္ဆၾကည့္မယ္၊ ဗိမၺိသာရမင္းဟာ ဘုရားရင္ျပင္ေပၚ၀ယ္ ဖိနပ္စီးခဲ့ျခင္း၊ သံဃာေတာ္မ်ား သီတင္းသံုးရန္အတြက္ ခင္းထားတဲ့အခင္းေပၚတြင္ ညစ္ေပတဲ့ေျခေထာက္နဲ႔ နင္းခဲ့ျခင္းေၾကာင့္ ေျခဖ၀ါးဓါးခြဲခံရျခင္းတုိ႔ကုိ ေထာက္ဆၾကည့္မယ္ဆုိရင္ ေက်ာင္း၀င္းအတြင္း တလင္ျပင္ေပၚ၀ယ္ ဖိနပ္စီးႏုိင္တယ္လုိ႔ ေကာက္ခ်က္ခ်ႏုိင္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ဘုရား၀င္းအတြင္းႏွင့္ ေစတီရင္ျပင္ထက္မွာေတာ့ သံဃာမ်ားပင္ မစီးရတာေၾကာင့္ လူမ်ားစီးဖုိ႔ဆုိ ပုိေ၀းပါတယ္။

မိေထြးေတာ္ေဂါတမီႏွင့္ မင္းသမီးငါးရာတုိ႔ ဘိကၡနီ၀တ္ရန္ ေက်ာင္းေတာ္သုိ႔သြားတဲ့အခါ ဘုရားရွင္ကုိ အရုိအေသ ကင္းမဲ့ရာေရာက္မည္စုိးလုိ႔ဆုိၿပီး ယာဥ္ရထားမစီးဘဲ ေျခလ်င္သြားခဲ့ၾကပါတယ္။ အဲဒီေတာ့ မိမိတကယ္ ရတနာသံုးပါးကုိ ရုိေသေလးစားပါက ဖိနပ္၊ ယာဥ္မစီးဘဲ ေက်ာင္း၀င္းသုိ႔၀င္ရင္ေတာ့ ပုိေကာင္းပါတယ္။ သုိ႔ေသာ္ ေက်ာင္းေပၚ၊ ဘုရားရင္ျပင္ေပၚသုိ႔ တက္မည္ဆုိရင္ေတာ့ ေျခဆင္းၿပီးမွ တက္ပါေလ။ မိမိရဲ႕က်န္းမာေရးေၾကာင့္ ရတနာသံုးပါးကုိ ရုိေသေလးစားေသာ္လည္း မလြဲသာတဲ့အေျခအေနျဖစ္ေနရင္ေတာ့ သံဃာေတာ္မ်ားထံ ခြင့္ေတာင္ၿပီး ေက်ာင္း၀င္းအတြင္း ဖိနပ္စီးျခင္း၊ ယာဥ္စီးျခင္းမ်ား ျပဳလုပ္ႏုိင္ပါတယ္။

ယခုေခတ္ လူငယ္မ်ားဟာ မ်ားေသာအားျဖင့္ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းမ်ားတြင္ ဖိနပ္ခၽြတ္ရမယ္ဆုိတာကုိ ၀န္းေလးေနၾကပါတယ္။ ဖိနပ္ခၽြတ္ရမွာစုိးလုိ႔ဆုိၿပီး တခ်ိဳ႕ဆုိရင္ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းကုိပင္ မသြားခ်င္ၾကေပ။ သူတုိ႔ေျခေထာက္ တစ္ခုခုျဖစ္သြားမွာကုိ စုိးရိမ္ေနၾကတယ္ ထင္ပါဘိ။ အဲဒီေတာ့ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းမွာ ဖိနပ္ခၽြတ္ရမွာစုိးလုိ႔ဆုိၿပီး မသြားဘဲေနတာစာရင္ ဖိနပ္စီးသြားၿပီး ေကာင္းမႈလုပ္တာက ပုိမုိအက်ိဳးရွိတဲ့အတြက္ ဖိနပ္ခၽြတ္ရမွာပ်င္းလုိ႔ဆုိတဲ့အေၾကာင္းျပခ်က္နဲ႔ေတာ့ ေကာင္းမႈကုသုိလ္မလုပ္ဘဲ မေနလုိက္ပါနဲ႔။ အဲဒီလုိ ေကာင္းမႈကုသုိလ္မ်ား မလုပ္ျဖစ္ပါက မိမိအတြက္ သံသရာမွာ မ်က္ႏွာငယ္ေလးျဖစ္ၿပီး ဒုကၡပင္လယ္ ေက်ာ္ျဖတ္ေနရပါဦးမယ္။ ဒါေၾကာင့္ မိမိတို႔အဓိကထားရမည့္အရာနဲ႔ သာမညထားရမည့္အရာတုိ႔ကုိ ေသခ်ာက်နစြာ ေလ့လာလုိက္စားၿပီး လုိက္နာက်င့္သံုးႏုိင္ေအာင္ ျပဳလုပ္ၾကပါလုိ႔ တုိက္တြန္းရင္း ဤမွ်နဲ႔ပင္ နားပါရေစ။ ဆက္လက္တင္ျပႏုိင္ေအာင္ အၿမဲႀကိဳးစားလ်က္.................။

ကံသံုးပါးနဲ႔ပတ္သတ္၍

ေမး။ ။ ဦးဇင္းဘုရား တပည့္ေတာ္ အမည္ကသိန္းေဇာ္ပါ။ ဦးဇင္းဆုိဒ္ကုိဝင္ၿပီး ဖတ္ေလ့ရွိပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ဘယ္ေနရာကေနၿပီး ေမးခြန္းမ်ား ေမးျမန္းရမည္ကုိ မသိပါသျဖင့္ ဂ်ီေမးမွ ေပးပုိ႔၍ ေမးလုိက္ရပါသည္။ တပည့္ေတာ္အေနျဖင့္ ကံသုံးပါးထဲတြင္ မေနာကံသည္ အျပစ္အႀကီးဆုံးဟု ျမတ္စြာဘုရားမွ ေဟာၾကားထားသည္ကုိ မရွင္းလင္းပါသျဖင့္ ဂရုဏာေရွ႕ထား၍ ေျဖၾကားေပးေစလုိပါသည္ဘုရား။ တပည့္ေတာ္၏ သာမာန္အျမင္မွာ ကာယကံသည္ မေနာကံထက္ အျပစ္ႀကီးသည္ဟု ျမင္မိလုိ႔ပါဘုရား။ စိတ္ျဖင့္ ျပစ္မွားျခင္းသည္ ကုိယ္ထိလက္ေရာက္ (ကာယကံေျမာက္) ျပစ္မွားသည္ေလာက္ အျပစ္မႀကီးဟု ယူဆမိေသာေၾကာင့္ပါဘုရား။ တပည့္ေတာ္ ေမးျမန္းလုိသည္မွာ ၾကာျမင့္လွပါၿပီဘုရား။


သိန္းေဇာ္၊ ပဲရစ္၊ ျပင္သစ္ႏုိင္ငံ။

မိမိကုိယ္ကုိ သိၾကရဲ႕လား

သူငယ္ခ်င္းေတြအတြက္ အလုပ္မ်ားေနတာနဲ႔ (၃)ရက္ေက်ာ္ အခ်ိန္ကုန္သြားလုိ႔ ကုိယ့္အတြက္လည္း စာမေရးျဖစ္၊ အမ်ားအတြက္လည္း ေဆာင္းပါးေရာ၊ အေမးအေျဖေရာ မေရးျဖစ္ေသးပါ။ ဒါနဲ႔ သူငယ္ခ်င္းတစ္ပါးက ဟာသတစ္ခုေျပာတာကုိ ဦးဇင္းအႀကံရတာနဲ႔ ဦးဇင္းစာဖတ္ပရိတ္သတ္မ်ားအတြက္ ပညာေပးခ်င္လုိ႔ ဟာသေရာ ဦးဇင္းအႀကံေလးပါ ခ်က္ျခင္းေရးသားတင္ျပေပးလုိက္ပါတယ္။

သူငယ္ခ်င္းေျပာတဲ့ ဟာသေလးကေတာ့ ဒီလုိပါ။ " ၾကက္ဥႏွင့္ဘဲဥေရာင္းတဲ့ အထမ္းသမားတစ္ေယာက္ဟယ လမ္းမေပၚမွာ ၾကက္ဥလား? ဘဲဥလား? ဆုိၿပီး ေအာ္ဟစ္ေရာင္းသြားေနတယ္တဲ့။ အဲဒါကုိ အဘုိႀကီးတစ္ေယာက္ကၾကားၿပီး အထမ္းသမားကုိ " မင့္ၾကက္ဥေတြ၊ ဘဲဥေတြေရာင္းၿပီး ၾကက္ဥႏွင့္ဘဲဥေတာင္ မခြဲျခားတတ္ဘူးလားလုိ႔ အျပစ္တင္ကာ ငါေျပာျပမယ္ ေသခ်ာမွတ္ထားလုိ႔ေျပာၿပီး ေရွးကအထမ္းထဲမွာပါတဲ့ အ၀ါေရာင္သမ္းေနတဲ့ဟာက ၾကက္ဥ၊ ေနာက္အထမ္းမွာပါတဲ့ အျဖဴေရာင္နဲ႔ကဟာက ဘဲဥဆုိၿပီး ခြဲျခားျပလုိက္ပါသတဲ့"။

ဒီေနရာမွာ ဦးဇင္းလည္း စဥ္းစားမိသြားပါတယ္။ ဘာကုိ စဥ္းစားမိသလဲဆုိေတာ့ မိမိတုိ႔ လူသားမ်ားဟာ လူ႔ေတာ့ျဖစ္လာၿပီး ကုိယ့္ကုိကုိယ္ လူဆုိတာေရာ ေသခ်ာရဲ႕လား? လူဆုိရင္ လူလုိေရာ ေနထုိင္ျပဳမႈက်င့္သံုး လုိက္နာေဆာင္ရြက္သလား? မိမိတုိ႔ရဲ႕ ေနာက္ဆံုးပန္းတုိင္ကုိေရာက္ေအာင္ က်င့္ေဆာင္ႀကိဳးကုတ္မႈရွိရဲ႕လား? ဆုိတဲ့ အခ်က္ေတြပါပဲ။ တကယ္ေတာ့ ဒါေတြဟာ ဆန္းစစ္ေ၀ဖန္သံုးသပ္ဆင္ျခင္ ျပဳလုပ္ေဆာင္ရြက္ရမဲ့ အရာေတြပါ။ ဒါမွသာ မိမိတုိ႔ဟာ လူျဖစ္မွန္းသိၿပီး လူပီသတဲ့လူတစ္ေယာက္ ျဖစ္မွာပါ။ အဲဒီလုိ မစဥ္းစား ျပဳလုပ္ေဆာင္ရြက္မႈမ်ိဳး မရွိဘူးဆုိရင္ေတာ့ အဘုိႀကီးထင္ေနတဲ့အတုိင္း ၾကက္ဥဘဲဥေရာင္းေနေပမဲ့ ၾကက္ဥဘဲဥမခြဲျခားတတ္ေသးသလုိ မိမိတုိ႔ဟာလည္း မိမိကုိယ္ကုိ ဘာဆုိတာ ေသခ်ာမသိေသးတဲ့သူမ်ားသာ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။

စာဖတ္သူအားလံုး ေန႔စဥ္နဲ႔အမွ် ေကာင္းေသာအႀကံမ်ားႀကံစည္ႏုိင္ကာ ေကာင္းမႈမ်ားနဲ႔သာ အခ်ိန္ကုန္လြန္ႏုိင္ၾကပါေစလုိ႔ ဆႏၵျပဳလ်က္.......။