ႏုိ၀င္ဘာလအတြက္ အေကာင္းဆံုးေဆာင္းပါးဆုရျခင္း

ဒါေလးကေတာ့ ေရႊျမန္မာဥယ်ာဥ္ဆုိဒ္ကေန ႏုိ၀င္ဘာလအတြက္ အေကာင္းဆံုး ဘာသာေရးေဆာင္းပါးဆု ခ်ီးျမွင့္တာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါနဲ႔ တစ္ဆက္တည္း စာဆုိေတာ္ေန႔ကုိ ဂုဏ္ျပဳေသာအားျဖင့္ စာေပေဟာေျပာပြဲအစီစဥ္မွာ ဦးဇင္းကုိ ေဟာေျပာပြဲပံုစံလုပ္ေပးဖုိ႔ ေတာင္းဆုိတာနဲ႔ လူကိုယ္တုိင္ေျပာသလုိခံစားၿပီး ေဆာင္းပါးတစ္ပုဒ္ ေရးေပးလုိက္ပါတယ္။

အဲဒီေဆာင္းပါးကုိလည္း တင္ေပးပါဦးမယ္ေလ။

တဏွာႏွင့္ဆႏၵ

ေမး။ ။ ေမွာ္ဆရာအဖြဲ႕မွ ရရွိေသာ ေမးခြန္းေျဖလႊာမ်ားကိုေတြ႕ရပါေသာေၾကာင့္ သိလိုေသာအခ်က္တခိ်ဳ႕က္ုိေမးလိုက္ရပါသည္။ ေက်းဇူးျပဳ၍ ေျဖၾကားေပးပါရန္ေမတၱာရပ္ခံအပ္ပါသည္။ ပါဠိဘာသာျဖင့္ တဏွာဆိုသည့္စကားလံုး၏ အဓိပၸါယ္ႏွင့္ ဆႏၵဆုိသည့္ စကားလံုး၏ အဓိပၸါယ္ကိုရွင္းရွင္းလင္းလင္းခြဲျခားသိလိုပါသည္။ အမွန္တကယ္ မရွင္းလင္းသည့္အတြက္ ေမးျမန္းျခင္းျဖစ္ပါသည္။ ပညာစမ္းျခင္းမဟုတ္ပါ။

 ေအာင္ထက္ႏုိင္၊ ေနရပ္မသိေသး။

အင္း ဒကာက ေမးလ္ကေန ခ်က္ျခင္း ေမးတာဆုိေတာ့ ဦးဇင္းလည္း စာေရးေနတာမုိ႔ ခုပဲ ခ်က္ျခင္း ေျဖေပးလုိက္ပါမယ္။ ဒီစကားလံုးႏွစ္ခုကုိ ရွင္းလင္းေအာင္ေျဖမယ္ဆုိရင္ေတာ့ အမ်ားႀကီး ေရးရမွာပါ။ ဒါေပမဲ့ သေဘာေပါက္ဖုိ႔အတြက္ေလာက္ကေတာ့ ခုပဲ ေျဖေပးလုိက္ပါမယ္။

တဏွာ-ဆုိတာက တက္မက္တဲ့စိတ္ကုိ ေခၚတာပါ။ ဆႏၵက ျဖစ္ခ်င္တာကုိ ဦးတည္တာပါ။ ဥပမာ-ဒကာက မိန္းကေလးတစ္ေယာက္ကုိ လုိခ်င္တာ၊ တက္မက္တာ၊ ပုိင္ဆုိင္ခ်င္တာ အဲဒါေတြက တဏွာပါ။ ဆႏၵ-ဆုိတာက အဲဒီမိန္းကေလးကုိ ေကာင္းစားေစခ်င္တဲ့ဆႏၵရွိတာ။ သူ႔ကုိ ေကာင္းစားေအာင္ဆုိၿပီး သူအက်ိဳးရွိမဲ့ေနရာကုိ သြားေစခ်င္တာ။ အဲဒါမ်ိဳးေတြက ဆႏၵပါ။ ဒါက ဥပမာအေနနဲ႔ေျပာတာေနာ္။

ထပ္ရွင္းေအာင္ေျပာရမယ္ဆုိရင္ တဏွာက ေလာဘ-ကုိယ္ပုိင္ဆုိင္ခ်င္တာ၊ ဆႏၵက သူ႔အက်ိဳးရွိေစခ်င္တာပါ။ ဒကာဟာ မိမိသားသမီးမ်ားကုိ ေကာင္းစားေစခ်င္တာဟာ ဆႏၵကုသုိလ္ျဖစ္ၿပီး မိမိသားသမီးေပၚမွာ သံေယာဇဥ္ျဖစ္ၿပီး မခြဲႏုိင္ မခြာႏုိင္ျဖစ္တာဟာ တဏွာပါ ဒကာ။ တခ်ိဳ႕က်ေတာ့လည္း ဆႏၵေနာက္မွာ တဏွာပါတတ္ပါတယ္။ ဥပမာ-သူတစ္ပါးကုိေတာ့ ေကာင္းစားေစခ်င္တဲ့ဆႏၵရွိတယ္။ ဒါေပမဲ့ အဲဒီလူေကာင္းစားရင္ ကုိယ္လည္း ေကာင္းစားမယ္ဆုိတဲ့ အဲဒီလူေပၚမွာ မီွတည္ေနတဲ့ တဏွာမ်ိဳးလည္း ရွိတတ္ပါတယ္။ အဲဒီေတာ့ မိမိက သူတစ္ပါးကုိ ေကာင္းစားေစခ်င္တဲ့ ဆႏၵသက္သက္ပဲရွိၿပီး ဘာေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မွ မရွိရင္ေတာ့ အဲဒါဟာ ဆႏၵမွန္လုိ႔ ေျပာရပါမယ္။ ဥပမာ-ဒုကၡသံသရာႀကီးထဲမွာ က်င္လည္ခ်င္တဲ့ တဏွာမရွိေတာ့လုိ႔ နိဗၺာန္ကုိ လုိခ်င္တာဟာ ဆႏၵပါ။ နိဗၺာန္ကုိေတာ့ လုိခ်င္တယ္။ ေလာကႀကီးထဲက ၀ဋ္ဒုကၡေတြကုိလည္း မစြန္႔ႏုိင္ေသးဘဲ တပ္မက္ေနေသးတယ္ဆုိရင္ေတာ့ အဲဒါဟာ ဆႏၵေနာက္မွာ တဏွာပါေသးတဲ့အတြက္ ေကာင္းမြန္ျပည့္စံုတဲ့ ဆႏၵမဟုတ္ပါ။

ဥပမာအေနနဲ႔ေျပာရမယ္ဆုိရင္ အဖြားႀကီးတစ္ေယာက္က ၿငိမ္းခ်မ္းမႈေတြသာရွိတဲ့နိဗၺာန္ကုိေတာ့ ရခ်င္တယ္ဆုိၿပီး နိဗၺာန္ရပါေစလုိ႔ အၿမဲဆုေတာင္းပါတယ္တဲ့။ အဲဒါကုိ လူတစ္ေယာက္ကသိေတာ့ အဖြားႀကီးနိဗၺာန္တကယ္လုိခ်င္ရင္ ခုေရာက္မယ္ဆုိ လုိက္မလားလုိ႔ေမးတဲ့အခါ နိဗၺာန္မွာ ေဆးလိပ္ေသာက္လုိ႔ရလားလုိ႔ ျပန္ေမးပါသတဲ့။ အဲဒီေတာ့ ေမးတဲ့လူက မရဘူးလုိ႔ ေျပာတဲ့အခါ ဒါဆုိ မလုိက္ေသးဘူးတဲ့။ ဘာျဖစ္လုိလဲဆုိေတာ့ နိဗၺာန္မွာ ေဆးလိပ္မေသာက္ရရင္ ေဆးလိပ္ေသာက္ခ်င္ေသးလုိ႔ ခုေတာ့ မလုိက္ေသးႏုိင္ေသးဘူးဆုိၿပီး ျပန္ေျပာလုိက္ပါတယ္သတဲ့။ ဒါျပင္ နိဗၺာန္ေရာက္ကုိေရာက္ရပါေစလုိ႔၏ဟု ဆုေတာင္းေနတဲ့လူတစ္ေယာက္ကုိ နေဘးလူတစ္ေယာက္က မင့္နိဗၺာန္ကုိရရင္ ခုယူမလားလုိ႔ေမးတဲ့အခါ ငါအိမ္ျပန္ၿပီး ဇနီးကုိ တုိင္ပင္ရဦးမယ္လုိ႔ေျပာတဲ့လူမ်ိဳးရဲ႕ နိဗၺာန္ဆုေတာင္းျခင္းဟာလည္း ဆႏၵေနာက္မွာ တဏွာရွိေသးတဲ့ ဆုေတာင္းျခင္းမ်ိဳးပါပဲ။ အဲဒီလုိ နိဗၺာန္ေတာ့လုိခ်င္တယ္။ ဒါေပမဲ့ ေလာကႀကီးထဲက တပ္မက္စရာေတြကုိေတာ့ စြန္႔လြတ္ႏုိင္တဲ့စိတ္မရွိေသးဘူးဆုိရင္ အဲဒီလူရဲ႕ နိဗၺာန္ဆုေတာင္းျခင္းဟာ တဏွာပါတဲ့ဆႏၵလုိ႔ ေျပာရပါမယ္။ အဲဒီေတာ့ တကယ္နိဗၺာန္ရဲ႕ခ်မ္းသာမႈကုိ လုိခ်င္တယ္ဆုိရင္ ဘယ္လုိသံေယာဇဥ္မဆုိ တပ္မက္မႈမ်ိဳးကုိမဆုိ စြန္႔လြတ္ႏုိင္တယ္ဆုိတဲ့စိတ္ျပတ္သားမႈရွိၿပီး နိဗၺာန္ကုိဆုေတာင္းတဲ့သူသာ တဏွာမပါတဲ့ ဆႏၵျဖစ္ပါတယ္။

အဲဒါေၾကာင့္ မိမိတုိ႔ဟာ တကယ္နိဗၺာန္ခ်မ္းသာကုိ လုိခ်င္တယ္၊ ေရာက္ခ်င္တယ္ဆုိရင္ေတာ့ ခုေျပာခဲ့သလုိ ဆႏၵေနာက္မွာ တဏွာမပါဘဲ ေလာကႀကီးထဲက တပ္မက္စရာေတြကုိ ခ်က္ျခင္းမစြန္႔လြတ္ႏုိင္ေသးေတာင္ နိဗၺာန္ကုိရရင္ေတာ့ စြန္႔လြတ္မယ္ဆုိတဲ့ စိတ္ျပတ္သားဖုိ႔ လုိပါတယ္။ ဒါမွလည္း မိမိဆုေတာင္းတဲ့အရာဟာ တဏွာမပါတဲ့ဆႏၵမုိ႔ ၿပီးျပည့္စံုတဲ့ ဆႏၵျဖစ္ကာ အက်ိဳးေပးလည္း ရာႏႈန္းျပည့္ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ ခု ဦးဇင္းတုိ႔ဗုဒၶဘာသာေတြ နိဗၺာန္ကုိဆုေတာင္းေနၾကတာက အေပၚကေျပာခဲ့တဲ့လူေတြလုိ တဏွာသံေယာဇဥ္ေတြမစြန္႔လြတ္နုိင္ေသးဘဲ ဆုေတာင္းေနၿပီး တကယ္ေရာက္မယ္ဆုိေတာ့ မလုိက္ခ်င္ဘဲျဖစ္ေနၾကတာမုိ႔ အက်ိဳးေပးကလည္း ရာႏႈန္းမျပည့္ဘဲျဖစ္ေနတဲ့အတြက္ သံသရာထဲမွာ အခ်ိန္ပုိၾကာေနရတာပါ။ ဒါေၾကာင့္ တကယ္လုိခ်င္ရင္ တကယ္ျပတ္သားဖုိ႔လုိတာဆုိတာ မွတ္သားလုိက္နာလုပ္ေဆာင္ၾကေပါ့ေလ။

ဒါကေတာ့ ခ်က္ျခင္းေမးတာကုိ ခ်က္ျခင္းေျဖလုိက္တဲ့အတြက္ မျပည့္စံုလုိအပ္ခ်က္မ်ားရွိပါက ခြင့္လြတ္ေပးၾကပါေလ။ စာဖတ္ပရိသတ္အားလံုး ကုိယ္စိတ္ႏွစ္ပါးခ်မ္းသာၿပီး လုိရာဆႏၵကုိ ၿပီးျပည့္စံုျဖစ္ေျမာက္ေအာင္ ေဆာင္ရြက္ႏုိင္ၾကပါေစလုိ႔ ဆႏၵျပဳလ်က္......။

ဒီတစ္ပါတ္ ဂ်ာနယ္ေဆာင္းပါး အေခ်ာင္မလုိခ်င္ၾကပါနဲ႔

လူသားအားလံုးဟာ ေလာကႀကီးထဲမွာ က်င္လည္ေနရသမွ်ကာလပတ္လံုး သူ႔ေနရာနဲ႔သူ ေရာက္ရာဘံုဌာန၊ သတၱ၀ါအမ်ိဳးအစားအလုိက္ တာ၀န္ကုိယ္စီ အလုပ္လုပ္ၾကရဦးမွာပါ။ မိမိတုိ႔ဟာ လူရယ္လို႔ျဖစ္လာရင္ေတာ့ အသက္အရြယ္အလုိက္ တာ၀န္ယူေဆာင္ရြက္ရမဲ့ အလုပ္ကိစၥမ်ား ကုိယ္စီကုိယ္စီ ရွိလာၾကပါတယ္။ အဲဒီလုိ လူျဖစ္လာလုိ႔ လူ႔တာ၀န္ကုိ မေဆာင္ရြက္ဘဲ အလကားေန၊ အလကားစား၊ ေပါ့ေပါ့ေနေပါ့ေပါ့စား လုပ္ေနမယ္ဆုိရင္ အဲဒီလူဟာ အလုိအေလ်ာက္ အေခ်ာင္သမားဘ၀ကုိ ေရာက္သြားပါတယ္။  အဲဒါေၾကာင့္ ရရွိလာတဲ့ လူ႔ဘ၀ေလးမွာ မိမိမ်က္ေမွာက္တာ၀န္မ်ားကုိ ေက်ပြန္ေအာင္ သိကၡာတရားနဲ႔အတူ ကိုယ္က်င့္တရားေကာင္းေအာင္ ေနရမွာျဖစ္သလုိ အနာဂတ္ဘ၀ေကာင္းစားေရးအတြက္လည္း ေကာင္းမႈေတြနဲ႔ ရွင္သန္ေပးေနရမွာပါ။

တခ်ိဳ႕က မိမိေကာင္းစားရင္ ၿပီးေရာဆုိၿပီးေတာ့ တရားတာ၊ မတရားတာကုိ ဂရုမစုိက္၊ ဘာမွအေလးမထားဘဲ ရရာနည္းနဲ႔ ျဖတ္လမ္းနည္းမ်ားအသံုးခ်ကာ ဥပေဒေဘာင္ျပင္ပက အလုပ္မ်ားျဖင့္ မိမိဘ၀ကုိ ရွင္သန္ၾကတဲ့လူေတြဟာ ေတာ္ေတာ္ေလးကုိ ဘ၀နာတဲ့လူေတြလုိ႔ ဆုိရမွာပါ။ ဘာျဖစ္လုိ႔လဲဆုိေတာ့ မိမိရလာတဲ့ဘ၀ေလးကုိ တန္ဖုိးရွိတဲ့လူတစ္ေယာက္ျဖစ္ေအာင္မလုပ္ဘဲ အဆံုးရံႈးခံလုိက္လုိ႔ပါပဲ။ လူျဖစ္လာၿပီးေတာ့ လူရဲ႕သိကၡာကုိမထိန္းဘဲ အေခ်ာင္သမားစိတ္ဓာတ္ေတြနဲ႔ အေခ်ာင္လုိခ်င္ေနတဲ့လူေတြကေတာ့ ေနရာတကာမွာျမင္ေတြ႔ေနရတာ ဒုနဲ႔ေဒးပါ။ လူတိုင္းေတာ့မဟုတ္ေပမဲ့ အားလံုးနီးပါး ျဖစ္ကုန္ေနၾကၿပီလို႔ ထင္ပါတယ္။ မိန္းကေလးပဲျဖစ္ျဖစ္၊ ေယာက္်ားေလးပဲျဖစ္ျဖစ္ အေခ်ာင္လိုခ်င္ရင္ေတာ့ အေခ်ာင္ေပးဆပ္ရမွာပါ။ အေခ်ာင္လုိခ်င္တဲ့လူေတြဟာ မ်ားေသာအားျဖင့္ စိတ္ဒုကၡေတြေရာက္ၿပီး ဘ၀ပ်က္သြားရတဲ့လူေတြ အမ်ားႀကီးရွိပါတယ္။ ဥပမာ-ရြဲကုန္သည္ဇာတ္ေတာ္ကုိ စာဖတ္သူမ်ား စဥ္းစားၾကည့္မယ္ဆုိရင္ အေခ်ာင္သမားစိတ္ဓာတ္ရွိသူရဲ႕ ဆုိးက်ိဳးနဲ႔ရလာဒ္ေတြကုိ သိပါလိမ့္မယ္။ ရြဲကုန္သည္ဇာတ္ေတာ္မွာ သူမ်ားပစၥည္းကုိ အေခ်ာင္မ်ားရမလုိ႔ဆုိၿပီး အေခ်ာင္လုိခ်င္တဲ့ လူဟာ ေနာက္ဆံုးဘ၀ပ်က္သြားခဲ့ရပါတယ္။ သူနဲ႔တန္ရာတန္ရာကုိ ေပးဆပ္လုပ္ကုိင္တဲ့သူကေတာ့ သူရဲ႕ရုိးသားတဲ့စိတ္ဓာတ္ေၾကာင့္ စိတ္ခ်မ္းသာစြာနဲ႔ အဆင့္ျမင့္ဘ၀ကုိေရာက္ရပါတယ္။ အဲဒါေၾကာင့္မုိ႔ မိမိတုိ႔သႏၱာန္မွာ ဘယ္အရာကုိမွ် အေခ်ာင္လုိခ်င္တဲ့စိတ္မထားၾကဘဲ သူနဲ႔တန္ရာကုိ ေပးဆပ္မယ္ဆုိရင္ တန္ဖုိးရွိတဲ့လူတစ္ေယာက္ ျဖစ္လာပါလိမ့္မယ္။

မိမိတို႔မွာ အေခ်ာင္ရခ်င္တဲ့စိတ္ဓာတ္ေလး ရွိေနတယ္ဆိုရင္ေတာ့ ဘယ္အလုပ္ကိုပဲလုပ္လုပ္ အဲဒီစိတ္ဓာတ္ေၾကာင့္ အဆင္မေျပမႈေတြက သူသြားေလရာတုိင္း ႏြားေနာက္လွည္းဘီးပမာ ကပ္လုိက္ ေနပါတယ္။ ကုိယ့္ကို ဘယ္ေလာက္ပဲ အလုပ္နဲ႔ပတ္သက္လို႔ ယံုၾကည့္မႈရွိပါေစ။ အဲဒီအေခ်ာင္စိတ္ဓာတ္ ေၾကာင့္ မဟုတ္တာေလးေတာ့ အနည္းငယ္လုပ္မိၾကပါတယ္။ အဲဒီအခါေတာ့ မိမိကို ယံုစားထားတာ ေတြဟာ သဲထဲေရသြန္သလုိ အလကား ျဖစ္ကုန္ေတာ့တာပါပဲ။ “လူႀကီးေတြမသိပါဘူးကြာ။  ဒါေလးမ်ား ဘာျဖစ္တာမွတ္လို႔။ ရတယ္၊ ဒီေလာက္ကေတာ့ ေအးေဆး’’စတာေတြကစၿပီး ျပႆနာအႀကီးအက်ယ္ တက္သည္ထိ ျဖစ္ရတတ္ပါတယ္။ မ်ားေသာအားျဖင့္ ကိုယ့္ကို မ်က္ႏွာလႊဲထားတဲ့ လုပ္ငန္းခြင္မ်ားတြင္ ပိုျဖစ္တတ္ပါတယ္။ ကိုယ့္လက္ကိုယ့္ေျခနဲ႔ ကိုင္တြယ္လုပ္ကုိင္ရတဲ့အခါ လြတ္လပ္မႈက မိမိဘက္မွာ ရွိတာေၾကာင့္ မဟုတ္တာလုပ္ခ်င္စိတ္ကေလးမ်ား အနည္းငယ္ျဖစ္လာတတ္ၿပီး အဲဒီစိတ္ကုိမထိန္းႏုိင္ဘဲ အမွားဘက္ကုိ ေျခလွမ္းမိတတ္ၾကပါတယ္။ အရင္က ရုိးသားခဲ့တဲ့သူေတာင္မွ အခြင့္အေရးရရင္ ယူခ်င္ၾကတာခ်ည္းပင္။ လြယ္ရင္ သူၾကြယ္ေတာင္ သူခုိးျဖစ္တတ္ေသးတာမုိ႔ မိမိစိတ္မွာ အေခ်ာင္သမားစိတ္ဓာတ္၀င္လာရင္ အျမန္တားဆီးႏုိင္ဖုိ႔ လုိပါတယ္။ ရိုးသားစြာ ရွာေဖြစားေသာက္ျခင္း ကသာ မိမိဘ၀ကုိ ေအးခ်မ္းေစပါတယ္။ စိတ္ေအးခ်မ္းမႈရွိမွလည္း ဘ၀က ပိုၿပီးျပည့္စံုတယ္လို႔ ခံစားရပါတယ္။ ဒါမွလည္း မိမိမ်က္ေမွာက္တမလြန္မွာ စိတ္ခ်မ္းသာစြာနဲ႔ ေနထုိင္ရမွာပါ။

တခ်ိဳ႕က အေရးႀကီးလုိ႔ျဖစ္ေစ၊ မိမိလိုခ်င္တဲ့ပစၥည္းတန္ဖိုး အလြန္မ်ားေနလုိ႔ျဖစ္ေစ တစ္ပါးသူတို႔ရဲ႕ ပစၥည္းမ်ားကိုယူမိ၊ ခိုးမိၾကတဲ့သူမ်ားလည္း ရွိပါတယ္။ တကယ္ေတာ့ ဒါဟာလည္း အေခ်ာင္သမား စိတ္ဓာတ္လို႔ ေခၚလို႔ရပါတယ္။ ကုိယ့္၀င္ေငြကို မိမိသာ အသိဆံုးသာမုိ႔ ေရွ႕ဆက္ေလွ်ာက္ရမဲ့ ခရီးလမ္းအတြက္ ၀င္ေငြထက္ မ်ားျပားလွတဲ့ ထြက္ေငြေတြကို သတိနဲ႔ ထိန္းရမွာပါ။ မိသားစုထဲပဲျဖစ္ျဖစ္၊ ကိုယ္နဲ႔နီးစပ္ရာ ပတ္၀န္းက်င္မွာဘဲျဖစ္ျဖစ္ အေခ်ာင္ရ အေခ်ာင္စားသမားဆိုရင္ေတာ့ လူတိုင္းက ၿငိဳျငင္ၾကမွာပါ။  တခ်ိဳ႕က်ေတာ့လည္း လူပ်င္းအားႀကီးကာ အေခ်ာင္သမားဘ၀ကုိ ေရာက္တတ္သလုိ တခ်ိဳ႕က်ေတာ့လည္း သူမ်ားအေခ်ာင္ရတာကုိျမင္ၿပီး အေခ်ာင္သမားမ်ားဘ၀ကုိ ေရာက္သြားၾကပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ မိမိပတ္၀န္းက်င္ အေပါင္းအသင္းမ်ားကုိလည္း ဂရုစုိက္ေလ့လာ ေပါင္းသင္းဆက္ဆံဖုိ႔ အေရးႀကီးပါတယ္။

အေခ်ာင္သမားစိတ္ဓာတ္နဲ႔ပတ္သတ္ၿပီး ရွင္းေအာင္ေျပာရမယ္ဆုိရင္ ရည္းစားစကားကုိလည္း မိမိေျပာမဲ့သူကုိ တကယ္လက္ထက္ယူျဖစ္ဖုိ႔ မေသခ်ာရင္ မေျပာသင့္ေပ။ ဘာျဖစ္လုိ႔လဲဆုိေတာ့ မိမိက သူတစ္ပါးကုိ ခ်စ္တယ္လုိ႔ေျပာထားရင္ အဲဒီအေျပာခံရတဲ့သူဟာ ကုိယ္ယူမယ္ထင္ၿပီး တျခားသူမ်ားက လာေျပာရင္ လက္မခံဘဲ ေနမိမွာပါ။ အဲဒီေတာ့ တကယ္လုိ႔မ်ား ကုိယ္ကမယူျဖစ္ရင္ အဲဒီအေျပာခံရတဲ့သူဟာ တျခားသူမ်ားကုိလည္း ျငင္းဆန္ထားလုိ႔ သူ႔မွာ ဟုိမေရာက္ဒီမေရာက္၊ ဟုိဟာမရ၊ ဒီဟာမရနဲ႔ ဘ၀မွာ လက္လြတ္ဆံုးရႈံးမႈမ်ားနဲ႔ ရင္ဆုိင္ရၿပီး ဘ၀ရဲ႕ဆံုးရႈံးမႈေတြ ခံစားရမွာေသခ်ာပါတယ္။ တကယ္လုိ႔ မိမိက လက္ထပ္ယူဖုိ႔ မေသခ်ာတဲ့အတြက္ သူ႔ကုိခ်စ္တယ္လုိ႔ မေျပာမိပါက သူကုိ တျခားလူက လာေျပာတဲ့အခါ သူရဲ႕ဘ၀ခရီး ရပုိင္ခြင့္ေတြ မဆံုးရံႈးေတာ့ပါဘူး။ အဲဒီေတာ့ မိမိတကယ္လက္ထက္ ယူႏုိင္မယူႏုိင္ဆုိတာကုိ ေသခ်ာစဥ္းစားၿပီး တကယ္လက္ထပ္ယူဖုိ႔ အေျခအေနရွိမွသာ သူတစ္ပါးကုိ ခ်စ္တယ္လုိ႔ ေျပာသင့္ပါတယ္။ တကယ္လုိ႔ မေသခ်ာဘူးဆုိရင္ေတာ့ သူတစ္ပါးကုိ ခ်စ္တယ္ဆုိတာေတာင္ မေျပာမိဖုိ႔ လုိပါတယ္။ ဘာျဖစ္လုိ႔လဲဆုိေတာ့ ဒါဟာ တျခားလူရဲ႕ ရပုိင္ခြင့္ေတြကုိ လက္လြတ္ေစႏုိင္လုိ႔ပါ။ တကယ္လုိ႔ ကုိယ္က တကယ္ခ်စ္လုိ႔ လက္ထပ္ယူဖုိ႔ ဆံုးျဖတ္ထားတဲ့အတြက္ သူတစ္ပါးကုိခ်စ္တယ္ေျပာၿပီး အေၾကာင္းမတုိက္ဆုိင္လုိ႔ လက္ထပ္မယူျဖစ္တာဆုိရင္ေတာ့ အဲဒီလူဟာ အေခ်ာင္သမားစိတ္ဓာတ္ရွိသူ မဟုတ္ဘူးေပါ့။ အဲဒါေၾကာင့္ မိန္းကလးမ်ားကလည္း ကုိယ့္ကုိ ခ်စ္တယ္ေျပာတုိင္း ဒီလူဟာ မိမိကုိ တကယ္လက္ထပ္ၿပီး ဘ၀တစ္ခုကုိ သက္ဆံုးတုိင္ တည္ေဆာက္မဲ့လူ ဟုတ္မဟုတ္ဆုိတာကုိ သတိထားေလ့လာေစာင့္ၾကည့္ၿပီးမွ အေျဖေပးသင့္ မေပးသင့္ ခ်င့္ခ်ိန္ၾကေပါ့ေလ။

ခုေခတ္မွာ မ်ားေသာအားျဖင့္ တရား၀င္လက္ထပ္ယူမယ္ဆုိတာကုိ စိတ္မကူးဘဲ ခ်စ္တယ္ေျပာၿပီး အေျဖရပါက ခဏတာလက္တြဲ ျပဳမႈတာေတြ မ်ားေနပါတယ္။ ဒါဟာ ဘာျဖစ္လုိ႔လဲဆုိေတာ့ မိန္းကေလးမ်ားကလည္း မိမိနဲ႔အတူ ကုိယ္ပုိင္ကမၻာေလးတည္ေဆာက္မဲ့သူ ဟုတ္မဟုတ္ဆုိတာကုိ ေသခ်ာမစဥ္းစားဘဲ တဏွာကုိဦးစားေပးၿပီး အလြယ္တကူ အေျဖေပးၾကတဲ့အတြက္ ေယာက်္ားေလးမ်ားက လည္း အေခ်ာင္ရလုိ႔ တြဲသြားတြဲလာလုပ္ေနၾကတာပါ။ ဒါျပင္ ပုိဆုိးတာက အေခ်ာင္ရရင္ စားမယ္၀ါးမယ္ဆုိၿပီး အမ်ိဳးမ်ိဳးလိမ္ညာဟန္ေဆာင္ပန္ေဆာင္ မူယာေတြလုပ္ၿပီး ခႏၶာကုိယ္ပါ အေခ်ာင္ယူလုိက္ၾကျခင္းေတြပါပဲ။ တကယ္တမ္း မိမိခ်စ္တဲ့လူဆုိရင္ တရား၀င္လက္ထက္ယူၿပီး ကုိယ္ပုိင္ကမၻာေလးတည္ေဆာက္လုိ႔ အိမ္ေထာင္ဦးစီးတာ၀န္ယူကာ လုပ္ကုိင္ေကၽြးေမြးရမဲ့ တာ၀န္ေတြ ယူေပးရမယ္။ မိမိေၾကာင့္ ေပါက္ဖြားလာမဲ့ သားသမီးမ်ားကုိလည္း ေကၽြးေမြးေပးတာကအစ တာ၀န္ယူရမွာပါ။

ခုေတာ့ အဲဒီလုိမဟုတ္ဘဲ အေခ်ာင္သာစားခ်င္ၿပီး လုပ္ေကၽြးရမွာေၾကာက္လုိ႔ မယူျခင္း၊ ေမြးလာမဲ့ကေလးကုိလည္း တာ၀န္မယူခ်င္တာဟာ အေခ်ာင္သမားမ်ားသာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီေနရာမွာ တခ်ိဳ႕က ေစာဒကတက္လာႏုိင္ပါတယ္။ တခ်ိဳ႕ႏုိင္ငံကလူေတြ ဒီလုိပဲ ျပဳမႈေနထုိင္တာေတာ့ ဘာေျပာမလဲလုိ႔ေမးလာရင္ မိမိနဲ႔ လူမ်ိဳး၊ ယဥ္ေက်းမႈ၊ ဘာသာအယူဆမတူရင္ အရာအားလံုးကုိ လုိက္မတုဖုိ႔ လုိတယ္ဆုိတာ မွတ္ထားပါလုိ႔ပဲ ေျပာရပါေစ။ ကံအက်ိဳးေပးကုိ မယံုၾကည္တဲ့လူေတြနဲ႔ ေနရာတကာမွာ ႏႈိင္းယွဥ္အတုယူ က်င့္သံုးမယ္ဆုိရင္ မိမိပါ ကံအက်ိဳးေပးကုိ မယံုၾကည္တဲ့လူျဖစ္သြားပါက ေနာက္ေနာင္ဘ၀မ်ားတြင္ ရင္ေလးစရာေတြနဲ႔ ႀကံဳေတြ႕ရမယ္ဆုိတာ သတိထားဖုိ႔ လုိပါတယ္။ အဲဒီလုိသာ သတိရား၊ ဆင္ျခင္မႈတရားေတြ မရွိၾကဘူးဆုိရင္ သံသရာစက္ကြင္းထဲကေန လြတ္လိမ့္မည္ မဟုတ္ေပ။

ေယာက်္ားေလးေရာ မိန္းကေလးမ်ားပါ သတိထားဆင္ျခင္မႈတရားမ်ား ကင္းမဲ့ေနျခင္းေၾကာင့္ ျမန္မာႏုိင္ငံ ရံုးပိတ္ရက္မ်ားတြင္ အေခ်ာင္သမားေတြနဲ႔ ကာမရာဂဦးစားေပးတဲ့ မိန္းကေလးမ်ား တည္းခုိးခန္းေတြ ျပည့္ေနတယ္လုိ႔ အြန္လုိင္းေပၚကေနတဆင့္ သတင္းမ်ားသိေနရပါတယ္။ အဲဒီလုိ အေခ်ာင္စားေနၾကတာဟာ မိမိယဥ္ေက်းမႈထိခုိက္တဲ့အျပင္ မေကာင္းမႈမ်ားျဖစ္ကာ မ်က္ေမွာက္မွာလည္း မိမိတုိ႔မွာ အနည္းနဲ႔အမ်ားေတာ့ ဆုိးက်ိဳးျဖစ္တယ္ဆုိတာ လူေတာထဲမွာေနတဲ့လူေတြက စာေရးသူထက္ ပုိသိမယ္ထင္ပါတယ္။ အဲဒီလုိ သိရဲ႕သားနဲ႔ ျပဳလုပ္ေနၾကတာဟာ ကုိယ္ခ်င္းစာတရားမရွိတဲ့ အေခ်ာင္သမားစိတ္ဓာတ္ရွိသူမ်ားသာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါျပင္ တခ်ိဳ႕က်ေတာ့လည္း ကိုယ္ပိုင္မိသားစု ကမာၻေလးတည္ေဆာက္ၿပီး မေနခ်င္ဘဲ အလြယ္နည္း၊ ျဖတ္လမ္းနည္းနဲ႔ ေပ်ာ္ပါးေနၾကသူေတြဟာလည္း တကယ့္ကို အေခ်ာင္သမားမ်ားပါ။ တစ္သက္လံုး တာ၀န္ယူရမယ့္အလုပ္ကို ေရွာင္ေျပးၿပီး ခဏတာအတြက္ေတာ့  ပိုက္ဆံေပးရင္ရတာပဲဆိုၿပီး မေကာင္းတဲ့ အက်င့္စရိုက္ေတြနဲ႔ အေခ်ာင္သမား စိတ္ဓာတ္ေတြေပါင္းကာ ပ်က္စီးေနၾကတာပါ။ ေယာက္်ားသားမ်ားအတြက္ေတာ့ ဒီအေခ်ာင္သမား ဆိုတဲ့စိတ္က ဘ၀ေတာ့မပ်က္ေပမဲ့ နာမည္ေတာ့ ပ်က္ေလာက္ပါတယ္။

တခ်ိဳ႕က်ေတာ့လည္း သူတစ္ပါးကုိ ခ်စ္တယ္ေျပာၿပီး လိမ္ညာမယူဘဲ အသံုးအျဖဳန္းမ်ားကုိ မက္ေမာ၊ ကုိယ္နဲ႔မတန္မရာေတြကုိသံုးခ်င္ၿပီး မိမိျဖစ္ခ်င္တာကုိေရွ႕တန္းတင္ကာ အရွက္သိကၡာ၊ မိန္းမဣေျႏၵကုိ မထိန္းသိမ္းဘဲ အလြယ္နည္းနဲ႔ အေခ်ာင္ရမဲ့ပုိက္ဆံကုိသာမက္ေမာၿပီး မိမိခႏၶာကုိယ္အား ေပးဆပ္တဲ့မိန္းကေလးမ်ားနဲ႔ ကာမရာဂကုိ က်ဳးလြန္ေနၾကတာဟာလည္း အေခ်ာင္သမားစိတ္ဓာတ္ရွိတဲ့ မိန္းကေလးမ်ား ရွိေနၾကလုိ႔ပါ။ တကယ္လုိ႔သာ အေခ်ာင္သမားစိတ္ဓာတ္မရွိဘူးဆုိရင္ ဒီလုိေပ်ာ္ေတာ္ဆက္မ်ား ေလာကမွာ ရွိမွာမဟုတ္ေပ။ တခ်ိဳ႕ေသာ မိန္းကေလးမ်ားက်ေတာ့လည္း တုိက္ရုိက္ေတာ့ ခႏၶာကိုယ္ကုိ ေရာင္းမစားေပမဲ့ သြယ္၀ုိက္တဲ့နည္းနဲ႔ မာယာမ်ားကာ သူမ်ားပုိက္ဆံကုိ အေခ်ာင္လုိခ်င္တဲ့သူေတြကလည္း ရွိေနၾကပါတယ္။ ဘယ္အရာမွ အလားကားမရဘူးဆိုတာ အားလံုးသိၾကမွာပါ။ သူတစ္ပါးဆီက တစ္ခုုခုရယူၿပီးရင္ေတာ့ ထိုက္သင့္သေလာက္ျပန္ၿပီး ေပးဆပ္ၾကရပါတယ္။ ဒီလုိသူတစ္ပါးဆီက အလကားမရမွန္းသိၿပီး မိမိဘက္ကတစ္ခုခုေပးရမဲ့ဆုိတာကုိ သိရဲ႕သားနဲ႔ အေခ်ာင္မ်ားရမလားလုိ႔ လုပ္ၾကည့္တဲ့သူေတြဟာ အႏၱရာယ္က မိမိလက္တကမ္းမွာရွိေနတာကို မသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္ၿပီး လုပ္ေနၾကတာကေတာ့ ရဲတင္းလြန္းတယ္လုိ႔ ဆိုခ်င္ပါတယ္။ မိမိဘ၀ကို မိမိပိုင္တယ္ဆိုေပမဲ့ အမ်ိဳးဂုဏ္ကုိ ထိန္းရမယ္ဆိုတာလည္း သိထားသင့္ပါတယ္။ ဒါျပင္ မိမိမ်က္ေမွာက္ဘ၀အတြက္တြင္မကဘဲ တမလြန္အတြက္ပါၾကည့္ၿပီး လူသားတုိ႔ရဲ႕ ေစာင့္ထိန္းရမဲ့ ကုိယ္က်င့္တရားမ်ား ရွိဖုိ႔လုိသလုိ လူသားဆုိတာ အရွက္နဲ႔လူလုပ္ရတဲ့အတြက္ အရွက္သိကၡာ တည္ရွိဖုိ႔ လည္း ဂရုစုိက္ရပါမယ္။

မိမိခ်စ္တဲ့သူကုိ တရား၀င္လက္ထပ္ယူၿပီး ေပါင္းသင္းေနထုိင္ကာ အိမ္ေထာင္တစ္ခုကုိ တည္ေထာင္တဲ့အခါမွာ မိမိက အလုပ္မလုပ္ဘဲ သူတစ္ပါးပစၥည္းခုိးျခင္းစတဲ့ မတရားတဲ့အလုပ္ေတြနဲ႔ လုပ္ကုိင္ေကၽြးေမြးၾကတာဟာလည္း မိမိရဲ႕ လံုလ၊ ၀ီရိယ၊ ဉာဏ္အစြမ္းအားေတြကုိ မဟုတ္တဲ့ေနရာ အသံုးခ်ကာ အေခ်ာင္ရလုိစိတ္နဲ႔ ျပဳလုပ္မေကၽြးသင့္ေပ။ တကယ္တမ္းစဥ္းစားၾကည့္မယ္ဆုိရင္ ဒါမ်ိဳးေတြဟာ မလုပ္သင့္ပါဘူး။ ကုိယ္ကေတာ့ မိသားစုကုိ ျပည့္စံုခ်မ္းသာေစခ်င္တယ္ဆုိၿပီး သူတစ္ပါးမိသားစု စိတ္ဆင္းရဲေအာင္လုပ္တာဟာ မတရားတဲ့လုပ္ရပ္ျဖစ္လုိ႔ ဘယ္ေသာအခါမွ ေရရွည္ခံမဲ့ ခ်မ္းသာမ်ိဳးမဟုတ္သလုိ ေနာက္ေနာင္ဘ၀တြင္လည္း မိမိတစ္ေယာက္တည္းသာ အဲဒီအေခ်ာင္လုပ္ရပ္ရဲ႕ အက်ိဳးရလဒ္ေတြကုိ ခံစားရမွာပါ။ ဒါျပင္ ဒီလုိမေကာင္းတဲ့အလုပ္နဲ႔ လုပ္ေကၽြးျခင္းဟာ ေလာကီစည္းကမ္းနဲ႔မညီလုိ႔ မ်က္ေမွာက္မွာ အမ်ားက အထင္ႀကီးေလးစားမႈမရွိသလုိ အနာဂတ္ဘ၀တြင္ လည္း မိမိလုပ္ရပ္ရဲ႕ဆုိးက်ိဳးမ်ားကုိ မိသားစုမ်ားက ၀ုိင္း၀န္းခံစားေပးမွာမဟုတ္တဲ့အတြက္ သန္႔ရွင္းတဲ့အလုပ္မ်ားနဲ႔သာ လုပ္ကုိင္ေကၽြးေမြးသင့္ပါတယ္။ တခ်ိဳ႕က မေကာင္းမႈနဲ႔ လုပ္ကိုင္ေကၽြးလုိ႔ ငါ့မိသားစု ဒီဘ၀မွာ ခ်မ္းသာၿပီးေနရတာကုိ ေပ်ာ္ရႊင္ေနတတ္သေဘာက်ေနတတ္ၿပီး ေနာက္ေနာင္ ဘ၀ေတြမွာ ကုိယ္တစ္ေယာက္တည္း ဒီမေကာင္းမႈဆုိးက်ိဳးေတြကုိ ခံစားရမယ္ဆုိတဲ့ အသိဉာဏ္မရွိၾကေပ။ တကယ္ေတာ့ မ်က္ေမွာက္မွာသာ အိမ္ေထာင္ဦးစီးမ်ားက မေကာင္းမႈနဲ႔လုပ္ေကၽြးလုိ႔ ခ်မ္းသာတဲ့ ပစၥည္းမ်ားကုိ မိသားစုအားလံုးက ၀ုိင္း၀န္းခံစားႏုိင္ေသာ္လည္း ထုိမေကာင္းမႈရဲ႕ ဆုိးက်ိဳးေတြကုိ မ်က္ေမွာက္မွာပဲျဖစ္ေစ၊ တမလြန္မွာပဲျဖစ္ေစ ခံစားရတဲ့အခါ ျပဳလုပ္သူတစ္ေယာက္သာ ခံစားရတဲ့အတြက္ အိမ္ေထာင္ဦးစီးမ်ားအေနနဲ႔ ကုိယ့္မိသားစုကုိ အေခ်ာင္ရတဲ့အလုပ္မ်ားနဲ႔ လုပ္ကုိင္မေကၽြးမိဖုိ႔ အေရးႀကီး ပါတယ္။

ႏိုင္ငံျခားမွာ အလုပ္သြားလုပ္တဲ့သူေတြကလည္း မိမိမိသားစုမ်ားကုိ တာ၀န္မေက်ပြန္၊ ေဖာက္ျပန္မႈမ်ားရွိမယ္ဆုိရင္ ဒါဟာ အေခ်ာင္သမားမ်ားျဖစ္သြားပါတယ္။ တျခားႏိုင္ငံမွာသြားၿပီး အလုပ္လုပ္ၾကရတဲ့အခါက်ေတာ့ သူမ်ားႏုိင္ငံက ဓေလ့အတုိင္း လုိက္လုပ္တတ္မိၾကတဲ့အတြက္ အိမ္ေထာင္ေရးေဖာက္ျပန္မႈေတြ၊ သစၥာမဲ့မႈေတြ၊ အိမ္ေထာင္ပ်က္မႈေတြ ရွိတတ္ပါတယ္။ အဲဒီလုိျဖစ္တဲ့သူေတြဟာ မိမိတာ၀န္ကုိ မိမိဆံုးခန္းတုိင္ေအာင္ မယူခ်င္တဲ့ အေခ်ာင္သမားမ်ားပါ။ တစ္ရြာကို တစ္က်ီမက ေဆာက္ကုန္ၾကတာ ေတာ္ေတာ္ကေလးကို ၾကားေနရပါတယ္။ တျခားႏုိင္ငံကုိ အလုပ္သြားလုပ္တဲ့အခါ ဒီဘက္မွာလဲ မလြတ္မလပ္၊ ဟိုဘက္လဲမကင္းျဖစ္ေနၾကတဲ့ လူေတြဟာ မိမိတာ၀န္တစ္ခုကုိ ၿပီးဆံုးေအာင္ယူမဲ့ဆုိတဲ့ စိတ္ဓာတ္မထားဘဲ အေခ်ာင္ရတုန္း စားလုိက္ဦးမယ္ဆုိတဲ့ စိတ္နဲ႔ ေတြ႕တဲ့ေနရာ အေခ်ာင္ႏႈိက္ေနၾကတာဟာ တကယ္ကုိ အေခ်ာင္သမားေတြျဖစ္လုိ႔ပါ။

ျမတ္ဗုဒၶကုိယ္တုိင္ကလည္း အေခ်ာင္သမားစိတ္ဓာတ္နဲ႔ပတ္သတ္ၿပီး သံဃာေတာ္မ်ားကုိ သာသနာေဘာင္မွာ အေခ်ာင္စားၿပီး မေနၾကပါနဲ႔။ လူေတြရဲ႕ လွဴဒါန္းမႈနဲ႔ ထိုက္တန္တဲ့ သာသနာ ျပဳလုပ္ငန္းမ်ားျဖစ္ေစ၊ မဂ္ဗုိလ္နိဗၺာန္ကုိ ကုိယ္တုိင္သိျမင္ေအာင္ျဖစ္ေစ၊ သူတစ္ပါးသိျမင္ေအာင္ျဖစ္ေစ တစ္ခုခုကုိ ျပဳလုပ္ေပးပါ။ အေခ်ာင္သမားဆုိတာ ေနာက္ဘ၀မွာလည္း အေခ်ာင္ပဲ ျဖစ္ရတာမုိ႔ ဘယ္အရာကုိမွ အေခ်ာင္မလုိခ်င္ၾကပါနဲ႔။ ေကာင္းမႈ၊ ဆိုးမႈေတြကို မိမိတို႔ဘာသာ ဖန္တီးမိၾကတာမို႔ ကိုယ့္ကိုကုိယ္သာ အသိဆံုးနဲ႔ အေရးႀကီးဆံုးပါ။ သူတစ္ပါးေၾကာင့္မဟုတ္ဘဲ “ကိုယ့္ကိုကိုယ္ဖ်က္ သံေခ်းတက္ဆိုတာလုိ မိမိကိုယ္ကုိ ဘယ္လိုအေနအေျခရွိတယ္ဆိုတာ ခ်င့္ခ်ိန္ၾကည့္ရင္ သိပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ မိမိတုိ႔ဟာ တစ္ခုခုကုိ လုိခ်င္တယ္ဆုိရင္ အဲဒီအရာနဲ႔ ညီမွ်တဲ့တန္ဖုိးကုိ လုပ္ေဆာင္ေပးပါ။ ဒီဘ၀မွာ အေခ်ာင္ရလုိ႔ တစ္ခုခုကုိ ယူလုိက္တယ္ဆုိရင္ ေနာက္ေနာင္ဘ၀ေတြမွာ ဒီထက္မကတဲ့ ဒုကၡေတြျပန္လည္ေပးဆပ္ရမွာမုိ႔ ဘယ္အရာကုိမွ အေခ်ာင္မလုိခ်င္ၾကပါနဲ႔။


ဂ်ာနယ္ကုိ ဖတ္ခ်င္တယ္ဆုိရင္ေတာ့ http://www.mediafire.com/?7u002mu4k3rgh2q#2 မွာ Download လုပ္ယူႏုိင္ပါတယ္။

ေသာတာပန္နဲ႔ပတ္သတ္၍ သိေကာင္းစရာမ်ား(၂)

ေမး။ ။ တစ္ခုထပ္မံေလွ်ာက္ထားလိုသည္မွာ “ဘံုစဥ္စံ”ဟူေသာ စကားလံုး ျဖစ္ပါတယ္။ ထိုစကားလံုးဟာ ေသာတာပန္တည္ၿပီးသူတို႔ကို ဆိုလိုေသာစကားလံုးသာျဖစ္ပါသလားဘုရား။ ထိုသို႔ျဖစ္သည္ရွိေသာ္ လူေသာတာပန္အရိယာေသၿပီးလွ်င္ အထက္ဘံုတို႔ကိုသာ ဘံုစဥ္စံ တက္သြားမည္ျဖစ္၍ လူ႔ဘံု၌ တဖန္ျပန္၍ ပဋိသေႏၶ မျဖစ္ရေတာ့ဟူ၍ မွတ္ယူရမည္ေလာ။ ရွင္းလင္းျပသေပးေတာ္မူပါအရွင္ဘုရား။

သန္းထုိက္ထြန္း၊ စကၤာပူ

ေျဖ။ ။ ေသာတာပန္အမ်ိဳးအစားေတြက အမ်ားႀကီးရွိပါတယ္။ ဥပမာ-လူ႔ဘ၀မွာပဲ (၇)ႀကိမ္လံုးျဖစ္ၿပီး ေနာက္ဆံုးဘ၀မွာမွ ရဟႏၱာျဖစ္မဲ့သူ၊ နတ္ျပည္မွာပဲေနၿပီး ရဟႏၱာျဖစ္မဲ့သူ၊ လူျပည္လာၿပီး နတ္ျပည္မွာ ရဟႏၱာျဖစ္မဲ့သူ။ နတ္ျပည္ကေန သကဒါဂါမ္ျဖစ္ၿပီး သုဒၶ၀ါသျဗဟၼာျပည္မွာ ရဟႏၱာျဖစ္မဲ့သူစတာေတြ အမ်ိဳးမ်ိဳးရွိၾကပါတယ္။ ဘာျဖစ္လုိ႔ ဒီလုိကြဲျပားရသလဲဆုိေတာ့ ေသာတာပန္ျဖစ္တဲ့ပုဂၢိဳလ္ဟာ (၇)ဘ၀တိတိ ႀကိဳက္တဲ့ဘံုေတြမွာ ႀကိဳက္သလုိသြားလာႏုိင္ခြင့္ရွိလုိ႔ မိမိႏွစ္သက္တဲ့ဘ၀တြင္ အဆင့္တတ္ၿပီး ရဟႏၱာျဖစ္ႏုိင္ပါတယ္။ ေသာတာပန္ျဖစ္ၿပီးတဲ့ဘ၀ကေန ေနာက္ထပ္(၇)ဘ၀ထိပဲ သံသရာထဲမွာ က်င္လည္ရမွာပါ။ ဒါဟာလည္း မိမိတုိ႔ အားထုတ္မႈအေပၚမွာ မူတည္ပါတယ္။ တခ်ိဳ႕က်ေတာ့လည္း တစ္ဘ၀ပဲကူးၿပီး ေနာက္ဘ၀မွာ ရဟႏၱာျဖစ္ေအာင္ လုပ္ၾကပါတယ္။ တခ်ိဳ႕က်ေတာ့ ႏွစ္ဘ၀ေနတယ္။ တခ်ိဳ႕က်ေတာ့လည္း (၇)ဘ၀ထိေနထုိင္ၾကကာ (၇)ဘ၀ေနာက္ဆံုးမုိ႔ ေနာက္ဆံုးဘ၀က်မွ ရဟႏၱာျဖစ္ေအာင္ အားထုတ္ၾကပါတယ္။ ဒီလုိ ကြာျခားရတဲ့အေၾကာင္းကေတာ့ ၀ိပႆနာအားထုတ္မႈ အားေကာင္းမေကာင္းေပၚမွာ မူတည္သလုိ ပါရမီနည္းမ်ားေပၚမွာလည္း မူတည္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ၀ိပႆနာအားထုတ္မႈအားေကာင္းတဲ့သူ၊ ပါရမီေကာင္းတဲ့သူဟာ တစ္ဘ၀ကူးၿပီး ရဟႏၱာျဖစ္သလုိ အားမေကာင္းတဲ့သူကေတာ့ (၇)ဘ၀ထိေနထုိင္ၿပီးမွ ရဟႏၱာျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။

ဘံုစဥ္ကေတာ့ ေသာတာပန္တည္သူမ်ားရဲ႕ ႀကိဳက္ႏွစ္သက္ရာအလုိက္ ျဖစ္လုိ႔ရပါတယ္။ ၀ိသာခါေက်ာင္းအမကေတာ့ နတ္ျပည္ကေန ျဗဟၼာ့ျပည္ဘံုစဥ္စံျဖင့္ ရဟႏၱာျဖစ္ၿပီး အထက္ကေျပာခဲ့တဲ့ သိၾကားမင္းကေတာ့ လူ႔ျပည္မွာလာၿပီး သကဒါဂါမ္ျဖစ္ကာ ျဗဟၼာ့ျပည္မွာ ရဟႏၱာျဖစ္မယ္တဲ့။ အဲဒီေတာ့ ဘံုစဥ္စံဆုိတာ တခ်ိဳ႕ေသာ ေသာတာပန္မ်ားအတြက္ျဖစ္ၿပီး တခ်ိဳ႕ေသာ ေသာတာပန္မ်ားအတြက္ မဟုတ္ပါလုိ႔ မွတ္ယူရပါမယ္။

ေသာတာပန္ပုဂၢိဳလ္ဟာ ကိေလသာမ်ား ၾကြင္းက်န္ေသးေသာ္လည္း အပါယ္လားေၾကာင္း မေကာင္းမႈတို႔ကို ျပဳလုပ္ျခင္းမရွိတာေၾကာင့္ အပါယ္သို႔လားရျခင္း သေဘာမရွိေတာ့ပါ။ ဒါျပင္ ေအာက္သုိ႔ေလွ်ာ့က်႐ိုးထံုးစံမရွိဘဲ အထက္မဂ္ကုိသာ တက္ၾကေလ့ရွိပါတယ္။ ယခင္ဘ၀က ေသာတာပန္ျဖစ္ၿပီးသူမ်ားဟာ ယခုဘ၀တြင္ သကဒါဂါမ္စတဲ့ အထက္မဂ္ဖိုလ္ကိုသာ ရဖို႔အေၾကာင္း ရွိပါေတာ့တယ္။ ယခင္ဘ၀က ေသာတာပန္ျဖစ္ၿပီးသူဟာ မဂ္ရဲ႕နိယာမသေဘာအရ ေမြးကတည္းက ေသာတာပန္အျဖစ္ ေမြးဖြားလာေသာေၾကာင့္ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ျမတ္စြာဘုရားလက္ထက္က တရားတစ္ပုဒ္ေဟာၿပီးတိုင္း ေသာတာပန္ျဖစ္ၾကတဲ့ ပုဂၢိဳလ္တို႔တြင္ ယခင္ဘ၀က ေသာတာပန္ျဖစ္ၿပီးသူမ်ား မပါပါ။ အရင္ဘ၀က ေသာတာပန္ျဖစ္ခဲ့သူမ်ားဆုိရင္လည္း အထက္မဂ္ဗိုလ္ျဖစ္တဲ့ သကဒါဂါမ္၊ အနာဂါမ္၊ ရဟႏၲာမ်ား ျဖစ္ၾကပါလိမ့္မယ္။

ဘ၀တစ္ခုကေန ေသာတာပန္ျဖစ္ၿပီးသူမ်ားရဲ႕ လက္ရွိဘ၀တြင္ ထူးျခားတဲ့လကၡဏာမ်ားကုိ သိရွိရန္အတြက္ တင္ျပေပးရမယ္ဆုိရင္ အဲဒီလုိ ေသာတာပန္ျဖစ္ခဲ့သူ၊ ျဖစ္ၿပီးသူမ်ားဟာ အမိသတ္ျခင္း၊ အဘသတ္ျခင္း၊ ရဟႏၲာသတ္ျခင္း၊ ဘုရားရွင္ကို ေသြးစိမ္းတည္ေအာင္ျပဳျခင္း၊ သံဃာကြဲျပားေအာင္ျပဳျခင္း၊ ဘုရားမွတပါး အျခားဆရာကို ကိုးကြယ္ရာဟု မိမိကုိယ္တုိင္လည္း မျပဳ၊ သူတစ္ပါးကုိလည္း မညႊန္ျပျခင္း (ဘာသာေျပာင္းျခင္း)ဆုိတဲ့ အဘိ႒ာနေျခာက္မ်ိဳးကို ယခုဘ၀တြင္ မိမိရဲ႕ေသာတာပန္အျဖစ္ကို မသိေသာ္လည္း မဂ္ရဲ႕ မေျပာင္းမလဲတည္ၿမဲတဲ့ နိယာမသေဘာအရေၾကာင့္ အထက္ပါအခ်က္တုိ႔ကုိ မျပဳလုပ္ေပ။

ယခုဘ၀တြင္ ရတနာသံုးပါး ထင္ရွားရွိရင္ ဘာသာျခားမွာေမြးဖြားခဲ့ရင္ေသာ္မွလည္း အရြယ္ေရာက္တဲ့အခါ ရတနာသံုးပါးကိုသာ ယံုၾကည္ကိုးကြယ္လာမွာပါ။ မိမိရဲ႕ သေဘာဆႏၵအရေသာ္လည္းေကာင္း၊ သူတစ္ပါးရဲ႕ တုိက္တြန္းခ်က္ေၾကာင့္ေသာ္လည္းေကာင္း ပါဏာတိပါတစတဲ့ မေကာင္းမႈတို႔ကို မျပဳလုပ္ပါ။ အဲဒီလုိ ငါးပါးသီလၿမဲျခင္း၊ အယူမမွားျခင္းတို႔အျပင္ ေသာတာပန္အျဖစ္ေမြးဖြားလာတဲ့ပုဂၢိဳလ္ဟာ သမၼာအာဇီ၀နည္းျဖင့္သာ စီးပြားရွာျခင္း၊ သူတစ္ပါး ႀကီးပြားခ်မ္းသာသည္ကို မနာလိုျငဴစူတဲ့ ဣႆာ၊ မိမိစီးပြား မိမိရပိုင္ခြင့္မ်ားကို ႏွေျမာတြန္႔တိုတဲ့ မစၧရိယမ်ားမရွိျခင္း၊ အဂတိေလးပါး မလိုက္စားျခင္း၊ ရတနာသံုးပါးနဲ႔ပတ္သတ္ၿပီး ေဒါမနႆမျဖစ္ျခင္း၊ လြန္က်ဴးမိတဲ့အျပစ္မ်ားကို ဖံုးကြယ္ထားမႈမရွိျခင္း စတဲ့အခ်က္မ်ားနဲ႔လည္း ျပည့္စံုပါတယ္။

ဒါျပင္ ေသာတာပန္ဟု တုိက္ရုိက္သိႏုိင္တဲ့အခ်က္မ်ားကုိ ထပ္မံတင္ျပေပးရမယ္ဆုိရင္

၁။ ေလာဘ ေဒါသ ေမာဟေပၚတုိင္ေပၚတုိင္း ခ်က္ခ်င္းသိျခင္း။

၂။ သိတာနဲ႔တစ္ၿပိဳင္နက္ ၿငိမ္းေအးေအာင္လုပ္ႏုိင္ျခင္း။

၃။ သာသနာတြင္းမွတစ္ပါး အျခားမွာ ၿငိမ္းခ်မ္းမႈခ်မ္းသာကုိ ရႏုိင္တဲ့လမ္းလံုး၀မရွိဘူးဟု ယံုၾကည္မႈရွိျခင္း။

၄။ က်ဴးလြန္ထားတဲ့အျပစ္ကုိ ခ်က္ခ်င္းကုသလုိတဲ့စိတ္ရွိၿပီး ကုသုိလ္နဲ႔ ျပန္လည္ကုသျခင္း။

၅။ ကိစၥႀကီးငယ္ရွိလို႔ အကူအညီ သက္ေသလုိက္ရျငားေသာ္လည္း သီလ သမာဓိ ပညာ အပ်က္မခံ၊ အထိခုိက္မခံျခင္း။

၆။ တရားေတာ္နာတဲ့အခါ အာ႐ံုတစ္ပါး စိတ္မသြားဘဲ ေကာင္းမြန္စြာနာယူျခင္း။

၇။ ခႏၶာဉာဏ္ေရာက္တရားေတြနာရတဲ့အခါ ၀မ္းေျမာက္လုိ႔မဆံုး၊ ၾကည္ညိဳမဆံုး၊ ေက်းဇူးတင္မဆံုးျဖစ္ျခင္း။

ဒီအခ်က္ေတြနဲ႔ ျပည့္စံုရင္ေတာ့ အဲဒီလူဟာ ေသာတာပန္လုိ႔ ေခၚလုိ႔ရပါတယ္တဲ့။ အဲဒီေတာ့ ေသာတာပန္ဆုိတာ ဘယ္လုိဟာလဲဆုိတာလည္း သိနားလည္ၿပီး ဘယ္သူက ေသာတာပန္ျဖစ္ႏုိင္မျဖစ္ႏုိင္ဆုိတာလည္း ခန္႔မွန္းလုိ႔ရေလာက္ၿပီလုိ႔ ထင္ပါတယ္။ ေသာတာပန္တစ္ေယာက္ရဲ႕ အဂၤါမ်ားနဲ႔ ေသာတာပန္ဟုတ္မဟုတ္ကုိ စစ္ေဆးၾကည့္လုိ႔ရၿပီဆုိရင္ က်န္တဲ့အထက္မဂ္ဗုိလ္ရတဲ့ပုဂၢိဳလ္ေတြအေၾကာင္းကုိ ပုိၿပီး စစ္ေဆးၾကည့္လုိ႔ ရႏုိင္ပါၿပီေလ။

ဒီေနရာမွာ ဆက္စပ္မိတာနဲ႔ ရဟႏၱာမ်ား ယခုမ်က္ေမွာက္ေခတ္မွာရွိလားလုိ႔ ေမးလာၾကတဲ့လူေတြအားလံုးပါ သိရွိနားလည္ေအာင္ ေျပာျပေပးလုိက္ပါမယ္။ ျမတ္ဗုဒၶက သာသနာတည္းဟူေသာ သူေတာ္ေကာင္းတရားထြန္းကားေနသမွ်ကာလပတ္လံုး ရဟႏၱာမဆိတ္သုဥ္းပါလုိ႔ သုဘဒၵရဟန္းကုိ ေဟာေတာ္မူခဲ့တဲ့ မဟာပရိနိဗၺာနသုတ္တြင္ မိန္႔ေတာ္မူခဲ့တဲ့အတြက္ သာသနာရွိေနရင္ ေသာတာပန္ကေန ရဟႏၱာထိပါ ျဖစ္ႏုိင္ပါတယ္။ အဲဒီေတာ့ မိမိတုိ႔ျဖစ္ခ်င္ရင္ ျဖစ္ေအာင္လုပ္ရမဲ့နည္းလမ္းမ်ားကုိ စနစ္တက်လုိက္နာၿပီး က်င့္ႀကံဖုိ႔သာ လုိပါတယ္။

ဒါျပင္ မိမိကုိယ္တုိင္ေသာ္လည္းေကာင္း၊ သူမ်ားကုိလည္းေကာင္း အရိယာပုဂၢိဳလ္ဟုတ္မဟုတ္ကုိ အထက္ကေသာတာပန္အဂၤါမ်ားနဲ႔ ကုိက္ညီၾကည့္ကာ ဆံုးျဖတ္ယံုၾကည္ၾကပါေလ။ ကုိင္း အပုိင္း(၂)ကုိ ေမွ်ာ္ေနၾကတယ္ဆုိလုိ႔ ခ်က္ျခင္းပဲ အခ်ိန္ေပးၿပီး ေရးေျဖေပးလုိက္ပါတယ္။ အမ်ားအတြက္ အခ်ိန္ေပးျခင္းကုိ ဒီမွာေတာ့ ဒီမွ်နဲ႔ပဲ ရပ္တန္႔ရင္း စာဖတ္ပရိသတ္အားလံုး ကုိယ္စိတ္ႏွစ္ပါး ခ်မ္းသာၿပီး လုိရာဆႏၵျပည့္၀ၾကပါေစလုိ႔ ဆုေတာင္းေမတၱာပုိ႔သလ်က္…။

ေသာတာပန္နဲ႔ပတ္သတ္၍ သိေကာင္းစရာမ်ား(၁)

ေမး။ ။ လူ-ေသာတာပန္အရိယာ ေသၿပီးေနာက္ လူ႔ဘံု၌ တဖန္ျပန္၍ ပဋိသေႏၶျဖစ္႐ိုး ထံုးစံရွိပါသလားဘုရား။ “အရိယာေသာတာပန္တည္ၿပီးလွ်င္(ေသာတာပန္ကိစၥ၌အလံုးစံုၿပီးေျမာက္ၿပီး ျဖစ္၍၊ စ်ာန္ကိစၥတို႔လို “ေလွ်ာလို႔” တဖန္ျပန္လည္ျဖစ္တည္ေအာင္ လုပ္ရ႐ိုး ထံုးစံလံုးဝမရွိ၊) ပုထုဇဥ္ အျဖစ္သို႔ ျပန္ေရာက္႐ိုး ထံုးစံလံုးဝမရွိ၊ အပါယ္ေလးဘံုသို႔ ေရာက္႐ိုးထံုးစံလံုးဝမရွိ၊ (၈)ခုေျမာက္ဘဝ ေရာက္႐ိုးထံုးစံလံုးဝမရွိ၊ အလြန္ဆံုး (၇)ဘဝ သုဂတိ၌က်င္လည္၍ နိဗၺာန္သို႔ မ်က္ေမွာက္ျပဳရသည္။ ” ထိုသို႔ သံဃာေတာ္မ်ား ေဟာၾကားသည္ကို ၾကားနာခဲ့ဖူးပါသည္။

ထိုသို႔ဆိုလွ်င္ တပည့္ေတာ္ ေတြးမိသည္မွာ လူအရိယာေသာတာပန္ ေသၿပီးေနာက္ လူ႔ျပည္၌ လူ႔ပဋိသေႏၶ ေနရသည္ရွိေသာ္ လူေသာတာပန္ကေလးပဲ ေမြးရမည္။ (ျပတ္ျပတ္သားသား ဆံုးျဖတ္ဖို႔ရာ မဝံ့ရဲ၍ အရွင္ဘုရားကို တိုင္ပင္ရပါသည္ဘုရား။) သို႔မဟုတ္၊
ထိုသို႔မဟုတ္ဘဲ လူအရိယာေသာတာပန္ ေသၿပီးေနာက္ လူ႔ဘံု၌ တဖန္ျပန္၍ ပဋိသေႏၶ မျဖစ္ရေတာ့ဟူ၍ မွတ္ယူရမည္ေလာ။

သန္းထုိက္ထြန္း၊ စကၤာပူ

ေျဖ။ ။ လူေသာတာပန္ေသၿပီးလွ်င္ လူ႔ဘ၀ကုိ ျပန္လည္ျဖစ္ႏုိင္ပါတယ္။ ျမတ္ဗုဒၶလက္ထက္က ေသာတာပန္တည္သူမ်ားဟာ ယခုခ်ိန္ဆုိ နတ္ျပည္၊ ျဗဟၼာျပည္ေရာက္ေနမွာ ေသခ်ာပါတယ္။ အဲဒီေတာ့ သူတုိ႔ဟာ တကယ္လုိ႔မ်ား လူ႔ျပည္ကုိလာခ်င္ပါက ေဂါတမျမတ္စြာဘုရားရဲ႕ သာသနာေတာ္မွာေတာ့ လူ႔ျဖစ္ခြင့္ေတာ့ ႀကံဳေတာ့မွာ မဟုတ္ပါ။ ဘာျဖစ္လုိ႔လဲဆုိေတာ့ နတ္သက္တမ္းဟာ ၾကာရွည္လွတဲ့အတြက္ သာသနာကြယ္ၿပီးေနာက္ပုိင္း သာသနာမရွိတဲ့အခ်ိန္မွသာ လူျဖစ္ၾကပါလိမ့္မယ္။ သာသနာပကာလမွာ ပေစၥကဗုဒၶါမ်ားေတာင္ ျဖစ္ၾကေသးတယ္ဆုိေတာ့ ေသာတာပန္လူမ်ားလည္း ျဖစ္ႏုိင္ပါတယ္။ ပေစၥကဗုဒၶါေတြဟာ သူတုိ႔လည္း ေသာတာပန္အဆင့္ကေန တစ္ဆင့္ခ်င္းတက္ၿပီး ျဖစ္ရမွာပါ။ ဒါေၾကာင့္ သာသနာပကာလမွာ ယခုသာသနာေခတ္က ေသာတာပန္တည္သူမ်ား၊ နတ္ျပည္ေရာက္ေနတဲ့ ေသာတာပန္မ်ားဟာ လူျဖစ္ႏုိင္ၾကပါတယ္။

ဓမၼပဒပါဠိေတာ္၊ တဏွာ၀ဂ္၊ သကၠပဥွသုတ္မွာ သိၾကားမင္းဟာ ေသာတာပန္တည္သြားသူ ျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီအခါမွာ သူဟာ လူ႔ျပည္ကုိ ျပန္လည္လာဦးမယ္လုိ႔ ေျပာသြားပါတယ္။ အဲဒီေတာ့ သိၾကားမင္း လူ႔ျပည္လာမဲ့အခ်ိန္ဟာ သာသနာမရွိတဲ့အခ်ိန္သာ ျဖစ္မွာပါ။ ဘာျဖစ္လုိ႔လဲဆုိေတာ့ သိၾကားမင္းဘ၀သက္တမ္းမကုန္ခင္ သာသနာက ကြယ္မွာမုိ႔ပါ။ ဒါေၾကာင့္ လူ႔ဘ၀နဲ႔ေသာတာပန္တည္သူျဖစ္ေစ၊ နတ္ဘ၀ကေနေသာတာပန္တည္သူျဖစ္ေစ လူ႔ျပည္ကုိလာခ်င္ပါက လာ၍ျဖစ္ႏုိင္ပါတယ္။ သိၾကားမင္းေျပာသြားတဲ့စကားကုိ ေထာက္မယ္ဆုိရင္ လူေသာတာပန္ကေလး ေမြးဖြားႏုိင္တယ္ဆုိတာကုိလည္း အတိအက်မွတ္သားႏုိင္ပါတယ္။

ေနာက္တစ္ခုက လူေသာတာပန္ကေလး ေမြးမေမြးကိစၥကုိ ျမတ္ဗုဒၶတုိက္ရုိက္ေဟာထားတဲ့ ပါဠိေတာ္ထဲမွာေတာ့ မေတြ႕ဖူးပါဘူး။ ဒါကလည္း အထူးဆန္း မဟုတ္ပါဘူး။ ဘာျဖစ္လုိ႔လဲဆုိေတာ့ ေသာတာပန္ျဖစ္သြားတဲ့လူဟာ စက္ဆုတ္ရြံရွာဖြယ္ေကာင္းတဲ့ လူ႔ျပည္ကုိ လာခ်င္စိတ္မရွိၾကတာ မ်ားပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ေသာတာပန္မ်ားဟာ နတ္ျပည္မွာပဲ ျဖစ္ၾကတာပါ။ အဲဒါေၾကာင့္ ျမတ္စြာဘုရားေဟာခဲ့တဲ့တရားေတာ္ေတြထဲမွာ မေတြ႕ရျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။ သိၾကားမင္းႀကီးကသာ လူ႔ျပည္ကုိ လာဦးမယ္လုိ႔ သူတစ္ေယာက္တည္းပဲ ေျပာသြားတာပါ။ က်န္တဲ့ေသာတာပန္ျဖစ္သူေတြကေတာ့ လူ႔ျပည္ကုိလာမယ္လုိ႔မေျပာဘဲ နတ္ျပည္ကုိသာ သြားေရာက္ၾကၿပီး ေနာက္ဆံုး သုဒၶါ၀ါသျဗဟၼာျပည္မွာ ရဟႏၱာျဖစ္သြားၾကပါလိမ့္မယ္။

ဒါေပမဲ့ ျမတ္ဗုဒၶတရားေတြကုိ အက်ယ္ခ်ဲ႕ဖြင့္ဆုိၿပီး ေတြးေခၚႀကံဆႏုိင္တဲ့ အ႒ကထာဆရာေတာ္မ်ား၊ ဋီကာဆရာေတာ္မ်ားႏွင့္ တည္ေတာဆရာေတာ္ကဲ့သုိ႔ေသာ ဆရာေတာ္မ်ားကေတာ့ လူေသာတာပန္ေမြးတာရွိခဲ့တယ္လုိ႔ ျမတ္ဗုဒၶလက္ထက္က ေကာသလမင္းႀကီးရဲ႕ သားေတာ္ႏွင့္အထိန္းေတာ္ရဲ႕သားေတာ္ႏွစ္ေယာက္ကုိ ေထာက္ဆၿပီး ယူဆၾကပါတယ္။ အဲဒီသားေတာ္ႏွစ္ေယာက္ဟာ ေမြးၿပီးမၾကာခင္ ကင္မြန္းတပ္မဂၤလာလုပ္တဲ့အခါ စကားေျပာၾကတာကုိ ေကာသလမင္းရဲ႕ သမီးျဖစ္သူ သုမနေဒ၀ီက ၾကားခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီအခါ သုမနေဒ၀ီမင္းသမီးက ဒီကေလးႏွစ္ေယာက္အေၾကာင္းကုိ ျမတ္ဗုဒၶအား သြားေလွ်ာက္တဲ့အခါ ျမတ္ဗုဒၶက သူတုိ႔ဟာ ကႆပဘုရားရွင္လက္ထက္က တရားက်င့္ခဲ့တဲ့ ရဟန္းေတာ္မ်ားျဖစ္ေၾကာင္း၊ အဲဒီဘ၀ကေန နတ္ျပည္ေရာက္ၿပီး ယခုဘ၀မွာ လူလာျဖစ္ေၾကာင္း၊ သူတုိ႔ဟာ ဒီဘ၀မွာ ရဟႏၱာမ်ား ျဖစ္ၾကမယ္လုိ႔ မိန္႔ေတာ္မူခဲ့ပါတယ္။

အဲဒီကေလးႏွစ္ေယာက္ဟာ ဘ၀ေတြကုိ ျပန္လည္မွတ္မိတဲ့ ဇာတိႆရဉာဏ္ရရွိတယ္ဆုိတာကုိေတာ့ သူတုိ႔ကေလးႏွစ္ေယာက္ စကားေျပာတာကုိ ေထာက္ဆၿပီး သိႏုိင္ပါတယ္။ သူတုိ႔ဟာ ေသာတာပန္ဟုတ္မဟုတ္ကုိေတာ့ သူတုိ႔အရင္ဘ၀က တရားက်င့္ခဲ့တာရယ္၊ နတ္ျပည္ကုိေရာက္ခဲ့တာရယ္၊ ေနာက္ၿပီး ဒီဘ၀မွာလည္း တကယ္ကုိ ရဟႏၱာမ်ားျဖစ္သြားၾကတာေတြကုိေထာက္ဆၿပီး ကႆပဘုရားရွင္လက္ထက္က တရားက်င့္ရင္း ေသာတာပန္ျဖစ္ခဲ့ၾကကာ ေဂါတမျမတ္စြာဘုရားလက္ထက္မွာ ေသာတာပန္ကေလးမ်ားဟု ယူဆၾကျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။

ေမးခြန္းရွင္က ေသာတာပန္အေၾကာင္းနဲ႔ဆက္စပ္လုိ႔ ႏွစ္ခုေမးထားတာဆုိေတာ့ က်န္တစ္ခုကုိ ဆက္လက္ေရးသားလုိက္ပါဦးမယ္။

တုိင္းျပည္တစ္ခု လွပေစဖုိ႔

ကမၻာေပၚတြင္ လူသားခ်င္းအတူတူျဖစ္လာၾကေသာ္လည္း လူမ်ိဳးခ်င္းမတူၾကျခင္းေၾကာင့္ တုိင္းႏုိင္ငံမ်ား ကြဲျပားျခားနားခဲ့ရပါတယ္။ အဲဒီလုိ မိမိတုိ႔လူမ်ိဳးတိုင္းျပည္ဆုိၿပီး အသီးသီး ကြဲျပားသြားသလုိ ႏုိင္ငံေရး၊ စီးပြားေရး၊ ယဥ္ေက်းမႈစတဲ့အခ်က္မ်ားလည္း တစ္ႏုိင္ငံႏွင့္တစ္ႏုိင္ငံ မတူညီၾကေပ။ မိမိတုိ႔လူမ်ိဳးႏုိင္ငံ ေကာင္းစားေရးမ်ားကုိ ႏုိင္ငံအုပ္ခ်ဳပ္သူမ်ားႏွင့္ တုိင္းသူျပည္သား မ်ားဟာ အားသြန္းႀကိဳးပမ္းေဆာင္ရြက္ေလ့ရွိၾကပါတယ္။ သုိ႔ေသာ္ တခ်ိဳ႕ႏုိင္ငံမ်ားတြင္ စည္းစနစ္ မမွန္ကန္မႈေၾကာင့္ တုိးတတ္သင့္သေလာက္ မတုိးတတ္ဘဲျဖစ္ေနပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ တုိင္းျပည္ တစ္ခုတုိးတတ္ဖုိ႔ရန္ သတ္မွတ္က်င့္သံုးရမဲ့ နည္းစနစ္မ်ားကုိ ရွာေဖြတင္ျပေပးလုိက္ပါတယ္။

တုိင္းျပည္တစ္ခု လွပတုိးတတ္ဖုိ႔ရန္အတြက္ ဘယ္လုိနည္းစနစ္မ်ား သတ္မွတ္က်င့္သံုး ရမလဲ။ အုပ္ခ်ဳပ္သူမ်ားရဲ႕ အဓိကလုိအပ္ခ်က္ဟာ ဘာလဲ။ အုပ္ခ်ဳပ္သူမ်ားႏွင့္ျပည္သူမ်ားဟာ ဘယ္လုိျပဳမႈေနထုိင္ရင္ တုိင္းျပည္တုိးတတ္ေအာင္ျမင္မလဲစတဲ့အခ်က္မ်ားကုိ စဥ္းစားၾကည့္တဲ့ အခါ ျမတ္ဗုဒၶသက္ေတာ္ထင္ရွားရွိစဥ္အခါက အဖက္ဖက္မွ တုိးတတ္ေအာင္ျမင္ခဲ့တဲ့ ေ၀သာလီျပည္အေၾကာင္းကုိ သတိရလုိက္ပါတယ္။ ေရွးယခင္က ေ၀သာလီျပည္မင္းမ်ား တုိးတတ္ ေအာင္ျမင္ရန္အတြက္ က်င့္သံုးခဲ့တဲ့ နည္းစနစ္မ်ားကုိ အတုယူက်င့္သံုးမယ္ဆုိရင္ မလြဲဧကန္ တုိးတတ္ေအာင္ျမင္မွာပါ။ အဲဒီလုိလုိက္နာသံုးျခင္းေၾကာင့္ တုိင္းျပည္အုပ္ခ်ဳပ္သူမ်ား စည္းလံုး ညီညြတ္မႈရွိေနမယ္ဆုိရင္ တျခားတုိင္းျပည္မ်ားက မိမိတုိင္းျပည္ဖြံ႔ၿဖိဳးတုိးတတ္မႈကုိ မနာလုိ ၀န္တုိစိတ္ျဖစ္ကာ အေႏွာက္အယွက္ေပးမည့္ေဘးမွလည္း ကင္းလြတ္ပါလိမ့္မယ္။ အဲဒီလုိ အဖက္ဖက္မွျပည့္စံုၿပီး ဖြံ႔ၿဖိဳးတုိးတတ္ရန္အတြက္ လုိက္နာက်င့္သံုးရမည့္အရာမ်ားကေတာ့

၁။ တုိင္းျပည္ကုိအုပ္ခ်ဳပ္တဲ့ အဖြဲ႕အစည္းမ်ားဟာ အခ်င္းခ်င္းမၾကာခဏ စည္းေ၀းတုိင္ပင္ရပါမယ္။ အစည္းေ၀းလုပ္တယ္ ဆုိတာ ေကာင္းတဲ့အက်င့္တစ္ခုျဖစ္သလုိ လုပ္သင့္တဲ့အလုပ္ တစ္ခုလည္း ျဖစ္ပါတယ္။ မ်ားျပားလွတဲ့ တုိင္းသူျပည္သားမ်ားအတြက္ လုိအပ္ခ်က္မ်ားကုိ ဦးေခါင္းတစ္လံုးတည္းႏွင့္စဥ္းစားတာထက္ ဦးေခါင္းအမ်ားႀကီးမ်ားႏွင့္ စဥ္းစားတုိင္ပင္ျပဳလုပ္တာ က ေကာင္းေသာအႀကံမ်ား ျဖစ္ေပၚလာႏုိင္ပါတယ္။ အမ်ားႏွင့္စည္းေ၀းတုိင္ပင္ျခင္းေၾကာင့္ တုိင္းျပည္အတြက္လုိအပ္ခ်က္မ်ားကုိ အားလံုးက ၀ုိင္း၀န္းတင္ျပၾကသျဖင့္ တုိင္းျပည္တုိးတတ္ေရး အတြက္ လုပ္ေဆာင္ရမဲ့အရာမ်ားကုိသိရွိနားလည္ၿပီး လုပ္ေဆာင္ေပးမွသာ တုိင္းျပည္ဟာ တုိးတတ္မွာပါ။ စည္းေ၀းတုိင္ပင္ျခင္းမရွိရင္ တုိင္းျပည္မွာေန႔စဥ္ျဖစ္ပ်က္သမွ်တုိ႔ကုိ မသိရွိလုိ႔ ျပဳလုပ္မေပးႏုိင္ဘူးဆုိရင္ တုိးတတ္တဲ့တုိင္းျပည္ ျဖစ္လာမည္မဟုတ္ေပ။

၂။ အစည္းအေ၀းက်င္းပတဲ့အခါ လူႀကီးမ်ားဟာ တက္ညီလက္ညီႏွင့္ ေဆြးေႏြးတုိင္ပင္ ေျပာဆုိကာ တုိင္းျပည္အတြက္ လုိအပ္ခ်က္မ်ားကုိ ေဆာင္ရြက္ေပးရပါမယ္။ ဒါဟာလည္း အထူးလုိအပ္တဲ့ အခ်က္ပါ။ အဖြဲ႔အစည္းအားလံုး တစ္ဦးႏွင့္တစ္ဦး ညီညြတ္မႈရွိမွသာ တုိင္းျပည္ အတြင္း လုိအပ္တဲ့ျပဳျပင္စရာမ်ားကုိ တက္ညီလက္ညီနဲ႔ ျပဳလုပ္ႏုိင္မွာပါ။

၃။ ေရွးယခင္က ပ႒ာန္းထားတဲ့ ဥပေဒမ်ားကုိ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈမလုပ္ဘဲ အဲဒီစည္းကမ္း မ်ားကုိသာ မင္းႏွင့္ျပည္သူမ်ားဟာ စနစ္တက် လုိက္နာက်င့္သံုးရပါမယ္။ ခုစည္းကမ္းတစ္မ်ိဳး ထုတ္လုပ္ ေတာ္ၾကာ ေျပာင္းသြားလုိက္ျဖစ္ေနရင္ တုိင္းသူျပည္သားမ်ားဟာ ဘာလုပ္လုိ႔ဘာကုိင္ ရမွန္းမသိဘဲျဖစ္ေနျခင္းေၾကာင့္ တုိင္းျပည္တုိးတတ္ေရးလုပ္ငန္းမ်ား ေႏွာင္ေႏွးေနပါလိမ့္မယ္။ အလုပ္တစ္ခုဟာ ေသခ်ာက်နစြာ သိရွိနားလည္ၿပီး လုပ္ကုိင္ေဆာင္ရြက္မွသာ ေအာင္ျမင္တာပါ။ ခု ဟုိဟာ လုပ္မယ္၊ ေတာ္ၾကာ ဒါလုပ္မယ္ဆုိၿပီး ဗ်ာမ်ားေနပါက တစ္ခုမွမၿပီးေျမာက္ျခင္းေၾကာင့္ တုိင္းျပည္တုိးတတ္လာလိမ့္မည္ မဟုတ္ေပ။

စည္းကမ္းတစ္ခု ထုတ္ေတာ့မယ္ဆုိရင္ ဒီစည္းကမ္းဟာ အမ်ားျပည္သူလုိက္နာ က်င့္သံုးႏုိင္မဲ့အရာ ဟုတ္မဟုတ္ကုိ အမ်ားႏွင့္တုိင္ပင္ၿပီး ဥပေဒထုတ္ရပါမယ္။ အဲဒီလုိမဟုတ္ဘဲ မိမိတုိ႔ထုတ္ခ်င္တဲ့စည္းကမ္းထုတ္ေနမယ္ဆုိရင္ အဲဒီဥပေဒကုိ ဘယ္သူမွလည္း လုိက္နာက်င့္သံုးမႈ မရွိပါက ထုိတုိင္းျပည္ဟာ တုိးတတ္ေအာင္ျမင္တဲ့ ႏုိင္ငံတစ္ခု ျဖစ္လာမည္မဟုတ္ပါ။ ဒါေၾကာင့္ ရွိခဲ့ၿပီးေသာ စည္းကမ္းမ်ားကုိသာ အားလံုးက လုိက္နာက်င့္သံုးႏုိင္ေအာင္ ေဆာင္ရြက္ ေပးရပါမယ္။

၄။ တုိင္းျပည္အုပ္ခ်ဳပ္သူမ်ားဟာ မိမိတို႔ထက္ အသက္ႀကီးေသာ အရာရွိမ်ားအား ရုိေသေလးစားၿပီး ေျပာစကားကုိလည္း နားေထာင္ရပါမယ္။ မိမိထက္ႀကီးသူမ်ားက ဒါလုပ္ဆုိရင္ တိက်မွန္ကန္စြာ မခုိးမကပ္ဘဲ လုပ္ရမွာပါ။ အဲဒီလုိမဟုတ္ဘဲ ခုိင္းတာတစ္မ်ိဳး လုပ္တာတစ္မ်ိဳးျဖစ္ေနပါက တုိင္းျပည္လုိအပ္ခ်က္မ်ား မၿပီးေျမာက္သျဖင့္ ဆုတ္ယုတ္ပ်က္စီးမႈမ်ား ျဖစ္ေနပါမယ္။ အထက္လူႀကီးႏွင့္ေအာက္လူငယ္မ်ားဟာ တစ္ဦးႏွင့္တစ္ဦး နားလည္မႈ၊ ကုိယ္ခ်င္းစာမႈရွိၿပီး ဆရာကတပည့္ကုိ ေစတနာထားသလုိ တပည့္ကလည္း ဆရာကုိ ရုိေသေလးစား ေျပာစကားနားေထာင္ရပါမယ္။ ဒါမွလည္း ဆရာတပည့္ ခ်စ္ခင္ညီညြတ္မႈရွိသျဖင့္ အလုပ္တုိင္းဟာ ေအာင္ျမင္မွာပါ။ ႀကီးတဲ့သူမ်ားကလည္း ေအာက္လက္ငယ္သားမ်ားဟာ မိမိခုိင္းသလုိ လုပ္မလုပ္ဆုိတာကုိ ေသခ်ာေလ့လာ စစ္ေဆးေပးရပါမယ္။ ခုိင္းသာခုိင္းၿပီး ျပန္လည္စစ္ေဆးျခင္း မရွိဘူးဆုိရင္ ေအာက္လက္ငယ္သားမ်ားရဲ႕ ကၽြမ္းက်င္မႈအားနည္းလုိ႔ျဖစ္ေစ၊ အလုပ္ကုိ ခုိးကပ္လုပ္လုိ႔ျဖစ္ေစ၊ ေျပာစကားနားမေထာင္ဘဲ သူတုိ႔လုပ္ခ်င္တာလုပ္လုိ႔ျဖစ္ေစ ခၽြတ္ယြင္းခ်က္မ်ား ရွိႏုိင္ပါတယ္။ အဲဒီလုိ ျဖစ္လာႏုိင္တဲ့ခၽြတ္ယြင္းခ်က္မ်ားကုိ အထက္လူႀကီးက လုိက္လံစစ္ေဆးမႈမရွိဘဲ ဒီတုိင္းသာ ထားလုိက္မယ္ဆုိရင္ ထုိတုိင္းျပည္ဟာ တုိးတတ္ ေအာင္ျမင္ေသာ တုိင္းျပည္ ျဖစ္လာမည္မဟုတ္ေပ။

၅။ မိမိတုိ႔တုိင္းျပည္မွာရွိတဲ့ အမ်ဳိးသမီးမ်ားအား အႏုိင္က်င့္ျခင္း၊ ႏွိပ္စက္ျခင္း၊ သိမ္းပုိက္ျခင္းမ်ား မျပဳလုပ္ရပါ။ အဲဒီလုိမျဖစ္ေအာင္လည္း အုပ္ခ်ဳပ္သူမ်ားက စည္းကမ္းစနစ္ႏွင့္ တင္းၾကပ္ေပးရပါမယ္။ အားငယ္တဲ့ မိန္းမသားမ်ားအား မိမိတုိ႔က အားမာန္ႀကီးတယ္ဆုိၿပီး အႏုိင္က်င့္တာဟာ မေကာင္းမႈတစ္မ်ိဳးပါ။ အားႏြဲ႔တဲ့အမ်ိဳးသမီးမ်ားအား အႏုိင္က်င့္ေသာ သူယုတ္မာမ်ားရွိေနမယ္ဆုိရင္ ထုိတုိင္းျပည္ဟာ တုိးတတ္မည္မဟုတ္ေပ။ ဒါေၾကာင့္ တုိင္းျပည္တြင္းရွိ အမ်ိဳးသမီးမ်ားအား ႏုိင္ထက္စီးနင္းမလုပ္ဘဲ ေယာက်္ားမ်ားႏွင့္ တန္းတူအခြင့္ေရးေပးကာ တက္ႏုိင္သမွ် ေဖးမကူညီျခင္းျဖင့္ ႏုိင္ငံေတာ္ႀကီးတုိးတတ္ေအာင္ ျပဳလုပ္ေပးရပါမယ္။

၆။ တုိင္းသူအုပ္ခ်ဳပ္သူမ်ားဟာ ေရွးယခင္ကမင္းတို႔ရဲ႕ နတ္ကြန္း (ေစတီ)တို႔ကို အ႐ိုအေသ အေလးအျမတ္ ပူေဇာ္ၾကရပါမယ္။ တုိင္းျပည္အက်ိဳးရွိေအာင္ အသက္စြန္႔လုပ္ေဆာင္ေပးခဲ့ေသာ ပုဂၢိဳလ္မ်ားအား ေက်းဇူးဆပ္သည့္အေနျဖင့္ ေရွးယခင္က ျပဳလုပ္ခဲ့တဲ့အတုိင္း အထိမ္းအမွတ္ ပူေဇာ္မႈမ်ား ျပဳလုပ္ေပးရပါမယ္။ ဒါမွလည္း လူႀကီးသူမမ်ားကုိ ရုိေသျခင္းေၾကာင့္ ေက်းဇူးသိတတ္ေသာ ႏုိင္ငံေတာ္ႀကီးျဖစ္ကာ တုိးတတ္ေအာင္ျမင္မွာပါ။ ပူေဇာ္သင့္တာကုိ မပူေဇာ္ဘဲ မပူေဇာ္သင့္တဲ့အရာမ်ားကုိ ပူေဇာ္ပသအားထားေနမယ္ဆုိရင္ ထုိတုိင္းျပည္ဟာ ဆုတ္ယုတ္ပ်က္စီးျခင္းႏွင့္သာ ရင္ဆုိင္ရဖြယ္ ရွိပါတယ္။

၇။ မိမိတုိင္းျပည္သုိ႔ မႂကြလာေသးေသာ ရဟန္းသံဃာတို႔ကုိ ႂကြလာေစေအာင္ တုိင္းျပည္ အတြင္းမွာရွိေနေသာ ရဟန္းသံဃာမ်ားကုိ ခ်မ္းသာစြာေနရေအာင္ ျပဳလုပ္ေပးရပါမယ္။ ဒါမွသာ တုိင္းျပည္တစ္ခုဟာ သူေတာ္ေကာင္းတုိ႔ရွိေနျခင္းေၾကာင့္ အစစအရာရာ ျပည့္စံုၿပီး ေဘးအႏၱရာယ္အေပါင္းမွ ကင္းလြတ္ခ်မ္းသာေနမွာပါ။ အုပ္ခ်ဳပ္သူေရာ ျပည္သူျပည္သားမ်ားကပါ သူေတာ္ေကာင္းတရား မရွိၾကဘူးဆုိရင္ ထုိတုိင္းျပည္ဟာ အႏၱရာယ္အေပါင္းက်ေရာက္ၿပီး ပ်က္စီးမႈမ်ားႏွင့္သာ ရင္ဆုိင္ရပါလိမ့္မယ္။ ဒါေၾကာင့္ တုိင္းျပည္တြင္း သူေတာ္ေကာင္းတရား ထြန္းကားေအာင္ ျပဳလုပ္ေပးရပါမယ္။

ဒီ(၇)ခ်က္ဟာ တိုင္းျပည္တုိးတတ္ျခင္းရဲ႕ နည္းလမ္းမ်ားျဖစ္ျခင္းေၾကာင့္ ဒီမုိကေရစီလမ္းစဥ္လုိ႔ ဆုိႏုိင္ပါတယ္။ ယခုေခတ္ သတ္မွတ္ေနတဲ့ ဒီမုိကေရစီနည္းလမ္း မ်ားစြာရွိေပမဲ့ ဒီ(၇)ခ်က္သာ ျပည့္စံုေအာင္ က်င့္သံုးမယ္ဆုိရင္ ထုိတုိင္းျပည္ဟာ တုိးတတ္မွာ အမွန္ပါ။ အဲဒီနည္းလမ္းမ်ားကုိ မက်င့္သံုးဘဲ တုိင္းျပည္ရွိ လူသားအားလံုးက တစ္ဦးႏွင့္တစ္ဦး နားလည္မႈမရွိ၊ လုိက္ေလ်ာ့မႈမရွိဘဲ တင္းမာေနၾကမယ္ဆုိရင္ ဘယ္ေသာအခါမွ တုိးတတ္တဲ့ႏုိင္ငံ ျဖစ္လာမွာမဟုတ္ပါ။ တုိင္းျပည္အုပ္ခ်ဳပ္သူမ်ားကလည္း ငါတုိ႔က အုပ္ခ်ဳပ္သူေတြဆုိၿပီး လုပ္ခ်င္တာ လုပ္ေနမယ္။ တုိင္းျပည္တြင္းရွိ ျပည္သူႏွင့္အဖြဲ႔အစည္းမ်ားကလည္း သူတုိ႔အုပ္ခ်ဳပ္ တာ နည္းလမ္းမက်ဘူးဆုိၿပီး ျပစ္တင္မႈေတြ တုိက္ခုိက္မႈေတြ ျဖစ္ေနၾကမယ္ဆုိရင္ တစ္ဦးႏွင့္တစ္ဦး ညီညြတ္နားလည္မႈမရွိျခင္းေၾကာင့္ ထုိတုိင္းျပည္ဟာ တုိးတတ္မႈမရွိဘဲ ပ်က္စီးမႈမ်ားႏွင့္သာ ရင္ဆုိင္ရမွာ ေသခ်ာပါတယ္။

မိမိႏုိင္ငံသားခ်င္း မေက်မနပ္ျဖစ္ၿပီး ရန္ၿငိဳးမ်ားထားကာ တုိက္ခုိက္မႈမ်ားလုပ္ေနၾကမည္ ဆုိပါက တုိင္းျပည္ဘ႑ာေငြမ်ားဟာ တုိက္ခိုက္မႈအတြက္ သံုးလုိက္ရျခင္းေၾကာင့္ အလဟႆျဖစ္သြားပါတယ္။ အဲဒီလုိ တုိင္းျပည္အတြက္ အက်ိဳးမရွိဘဲ တုိင္းျပည္ဘ႑ာေငြမ်ား ဆုံးရံႈးေနမယ္ဆုိရင္ တုိင္းျပည္ဟာ ဆင္းရဲၿပီးဆင္းရဲျဖစ္ေနမွာပါ။ ဒါျပင္ တုိင္းျပည္အတြင္း တုိက္ခုိက္မႈမ်ားျဖစ္ေနရင္ ျပည္သူျပည္သားမ်ားဟာ အသက္အႏၱရာယ္ႏွင့္ရင္ဆုိင္ ေနရျခင္းေၾကာင့္ စီးပြားေရးအလုပ္ကုိင္မ်ားပ်က္စီးကာ တုိင္းျပည္ႀကီး ပ်က္စီးသထက္ ပ်က္စီးေနပါလိမ့္မယ္။

ဒါေၾကာင့္ တစ္ဦးႏွင့္တစ္ဦး၊ အဖြဲ႔အစည္းတစ္ခုႏွင့္တစ္ခုဟာ တုိင္ပင္သင့္တာ တုိင္ပင္ၿပီး လုပ္သင့္တာကုိလည္း ညီညြတ္စြာျဖင့္ မိမိလူမ်ိဳးတုိင္းျပည္တုိးတတ္ေအာင္ မာန္မာနေတြ တင္းမာမႈေတြမရွိၾကဖုိ႔ လုိ္ပါတယ္။  တုိင္းျပည္တြင္းရွိ အဖြဲ႔အစည္းအားလံုးဟာ တစ္ဦးႏွင့္တစ္ဦး နားလည္ညီညြတ္မႈရွိၿပီး တုိင္းျပည္အတြက္ ျပဳလုပ္စရာရွိတာကုိ ေဖးမကူညီလုပ္ကိုင္ ေဆာင္ရြက္ၾကမယ္ဆုိရင္ တုိးတတ္တဲ့ႏုိင္ငံတစ္ခု ျဖစ္လာမွာပါ။ အဲဒီလုိမဟုတ္ဘဲ တုိင္းျပည္တြင္းရွိ အဖြဲ႕အစည္းအားလံုးဟာ မိမိေကာင္းစားဖုိ႔ တစ္ခုတည္းသာၾကည့္ၿပီး ဘယ္သူေသေသ ငေတမာရင္ၿပီးေရာဆုိတဲ့စိတ္ဓာတ္မ်ားရွိေနလွ်င္ေတာ့ ထုိတုိင္းျပည္ဟာ ဘယ္ေသာအခါမွ တုိးတတ္လာလိမ့္မည္မဟုတ္ေပ။

တုိင္းျပည္တြင္းရွိ လူသားအားလံုးဟာ မိမိတုိင္းျပည္ကုိ လွပေစခ်င္တယ္ဆုိရင္ေတာ့ အုပ္ခ်ဳပ္သူမ်ားကလည္း ေ၀သာလီမင္းသားမ်ား အုပ္ခ်ဳပ္သလုိ စည္းစနစ္တက်အုပ္ခ်ဳပ္ကာ တုိင္းျပည္လုိအပ္ခ်က္မ်ားကုိ ျပဳျပင္ေဆာင္ရြက္ေပးရပါမယ္။ ျပည္သူမ်ားကလည္း မိမိတုိင္းျပည္ တုိးတတ္ေရးအတြက္ စည္းကမ္းမ်ားလုိက္နာကာ လုပ္စရာရွိတာကုိ မခုိးမကပ္ဘဲ ျပဳလုပ္ ေဆာင္ရြက္သြားမယ္ဆုိရင္ ဘက္စံုဖြံ႔ၿဖိဳးတုိးတတ္တဲ့ ႏုိင္ငံေတာ္ႀကီးတစ္ခုအျဖစ္ ကမၻာေပၚမွာ ရပ္တည္ႏုိင္ၿပီး ေမာ္ၾကြားႏုိင္မွာ အမွန္ပါ။

ဒီေဆာင္းပါးေလးကုိ လြန္ခဲ့တဲ့(၃)လေလာက္က တကၠသုိလ္ေက်ာင္းသူတစ္ဦးကေန စာစီစာကံုးေရးခုိင္းတာေၾကာင့္ ေရးေပး လုိက္ပါတယ္။ ေနာက္ပုိင္းက်ေတာ့ ဂ်ာနယ္တစ္ခုကေန တုိင္းျပည္တုိးတတ္ရန္အတြက္ လုိအပ္တဲ့အခ်က္အလက္မ်ားကုိ ျမတ္ဗုဒၶေဟာၾကားခဲ့တဲ့ နည္းလမ္းမ်ားနဲ႔ ေရးသားေပးပါလုိ႔ ေတာင္းဆုိတာနဲ႔ ဒါကုိပဲ အေခ်ာသတ္ျပန္ေရးေပးလုိက္ပါတယ္။ အဲဒီဂ်ာနယ္က ထည့္မထည့္ေတာ့ ဦးဇင္းကုိ အေၾကာင္းမျပန္လုိ႔ ေသခ်ာမသိရေသးေပ။ အခု ဦးဇင္းလည္း ၀က္ဆုိဒ္တင္ဖုိ႔ ေရးခ်ိန္လည္း မအားေသးတာနဲ႔ ဘာမ်ားတင္စရာရွိလဲလုိ႔ လုိက္ၾကည့္လုိက္တဲ့အခါ ဒီေဆာင္းပါးေလးေတြ႕တာနဲ႔ အင္တာနက္မွာ မတင္ရေသးတာမုိ႔ ဦးဇင္းစာဖတ္ပရိသတ္မ်ား လုပ္ငန္းခြင္မွာျဖစ္ေစ၊ တုိင္းျပည္အတြက္ျဖစ္ေစ အသံုး၀င္တဲ့အေၾကာင္းအရာေလးမ်ား ပါေနျခင္းေၾကာင့္ အသံုးတည့္က အသံုးျပဳႏုိင္ရန္ အင္တာနက္ေပၚသုိ႔ တင္ေပးလုိက္ျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။

အရွင္ေကာမလ(ခ)ဆန္နီေနမင္း

sanninaymin@gmail.com

http://www.sanninaymin.com/

ကုိလံဘုိၿမိဳ႕၊ သီရိလကၤာႏုိင္ငံ။

ဒီေခါင္းစဥ္ေလး ရခဲ့တယ္

ဦးဇင္းလည္း Master of Philosophy (M.phil) ဘြဲ႕ က်မ္းတင္ဖုိ႔ ေခါင္းစဥ္ရဖုိ႔ရန္အတြက္ အရင္တစ္ပတ္က ေဆြးေႏြးခဲ့တာ အဆင္မေျပတာနဲ႔ ဒီတစ္ပတ္တနလၤာေန႔တြင္ တစ္ေခါက္ျပန္လည္သြားေရာက္ၿပီး ပါေမာကၡနဲ႔ သြားေတြ႕လုိက္ပါတယ္။ အရင္တစ္ပတ္က ပါေမာကၡေျပာတဲ့စကားေတြကုိ ျပန္လည္ဆန္းစစ္ၾကည့္တဲ့အခါ ျမန္မာျပည္ႏွင့္သီရိလကၤာရဲ႕ ဘာသာေရးအေၾကာင္း ကြာျခားမႈဓေလ့ထံုးစံေတြကုိ အေတာ္ေလးသိခ်င္ စိတ္၀င္စားပံုရွိေနတယ္ဆုိတာ စဥ္းစားမိတာနဲ႔ မထူးပါဘူးေလ သူမ်ားမေရးေသးေတာ့လည္း ကုိယ္ပဲ ေရးလုိက္တာေပါ့ဆုိၿပီး

1. A comparative study of the Buddhist ordinations between Sri Lanka and Myanmar.

2. Significance of Buddhist festivals in Theravada Buddhism: An analysitical study with a special reference to Sri Lanka and Myanmar history.

ေခါင္းစဥ္ႏွစ္ခုကုိ စဥ္းစားသြားပါတယ္။

ဒါနဲ႔ ဆရာနဲ႔လည္းေတြ႕ေရာ ဆရာေရ ဦးဇင္းကေတာ့ ဆရာတုိ႔ႏုိင္ငံမွာ (၄)ႏွစ္ေက်ာ္ေနရဦးမွာဆုိေတာ့ ဒီႏုိင္ငံက ဘာသာေရးယဥ္ေက်းမႈ ဓေလ့ထံုစံေတြကုိ ေလ့လာခ်င္တယ္။ စိတ္လည္း၀င္စားတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဒီေခါင္းစဥ္ႏွစ္ခုထဲက တစ္ခုကုိ ေရြးခ်ယ္ေပးပါလုိ႔ သူတုိ႔ႏုိင္ငံအေၾကာင္း စိတ္၀င္စားတယ္ေျပာလုိက္တာနဲ႔ နံပါတ္(၁)ေခါင္းစဥ္ A comparative study of the Buddhist methods of ordinations in Sri lanka and Myanmar ဆုိတဲ့ေခါင္းစဥ္မွာ Methods of ေလးထည့္ေပးၿပီး between ေနရာမွာ in ထည့္ေပးကာ “A comparative study of the Buddhist methods of ordinations in Sri Lanka and Myanmar-သီရိလကၤာႏွင့္ျမန္မာႏုိင္ငံတုိ႔၏ ရွင္ျပဳရဟန္းခံျခင္းအေၾကာင္းမ်ားကုိ ဗုဒၶဘာသာနည္းလမ္းမ်ားျဖင့္ ႏိႈင္းယွဥ္တင္ျပေလ့လာျခင္း”ဆုိတဲ့ေခါင္းစဥ္ကုိ အတည္ျပဳေပးလုိက္ပါတယ္။ ဒီေခါင္းစဥ္ဟာ လြယ္မလုိနဲ႔ ခက္ဆုိတာမ်ိဳးပါ။ ဘာျဖစ္လုိ႔လဲဆုိေတာ့ ျမန္မာႏုိင္ငံႏွင့္သီရိလကၤာ သာသနာေရာက္ရွိပံုကေန စေရးရမွာျဖစ္သလုိ ျမတ္ဗုဒၶလက္ထက္က ရွင္ျပဳရဟန္းခံအေၾကာင္းေတြကုိပါ ေလ့လာသံုးသပ္ျပရမွာဆုိေတာ့ သမုိင္းေၾကာင္းလည္း ႏုိင္မွျဖစ္မွာပါ။ ျမန္မာႏုိင္ငံအေၾကာင္းကေတာ့ ထားပါေတာ့ ျမန္မာလုိေရးထားတဲ့စာေတြကုိ ကုိယ္ကဖတ္တတ္တယ္ေလ။ သီရိလကၤာအေၾကာင္းကေတာ့ အဂၤလိပ္လုိအကုန္မရွိရင္ သီရိလကၤာစကားပါ သင္မွျဖစ္မွာ။ ဒါမွလည္း တခ်ိဳ႕အေၾကာင္းအရာေတြကုိ အင္တာဗ်ဴးလုပ္ၿပီး စံုစမ္းေလ့လာလုိ႔ ရမွာေလ။

ဒီတစ္ခါေခါင္းစဥ္သြားေဆြးေႏြးတဲ့အခါက်ေတာ့လည္း သံုးခြန္းပဲ ေျပာလုိက္တာနဲ႔ အဆင္ေျပသြားတယ္။ အရင္တစ္ပတ္ကေတာ့ နာရီ၀က္ၾကာေအာင္ ေခါင္းစဥ္တစ္ခုကုိ ေရြးခ်ယ္ေပးဖုိ႔ေျပာလည္း မရ၊ ကုိယ္ႀကိဳက္တာလည္း ေျပာမရခဲ့ပါဘူး။ ခုအဆင္ေျပခ်င္ေတာ့ ခဏေလးပဲ။ ဒါဟာလည္း ဦးဇင္းရဲ႕ ေကာင္းမႈေတြလည္း ပါမယ္ထင္ပါတယ္။ ဘာျဖစ္လုိ႔လဲဆုိေတာ့ ေခါင္းစဥ္အတည္ျပဳရန္ သြားမေျပာခင္ တနဂၤေႏြေန႔က သူငယ္ခ်င္းေတြကုိ စားစရာဒါနျပဳခဲ့တယ္ေလ။ ေနာက္ၿပီး သြားခါနီးလည္း ပါေမာကၡကုိ တကၠသုိလ္ေရာက္သည္အထိ တစ္လွမ္းလံုး ေမတၱာပုိ႔တယ္။ ဘုရားဂုဏ္ေတာ္ေတြ ရြတ္သြားတယ္။ ဒါျပင္ သူတုိ႔ႏုိင္ငံကအေၾကာင္းေရာ ျမန္မာအေၾကာင္းပါ ပါေနတဲ့ေခါင္းစဥ္ဆုိေတာ့ ပါေမာကၡစိတ္၀င္စားတာလည္း ပါတာေပါ့ေလ။

ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ဒီဇင္ဘာ(၁၀)ရက္ေန႔မွာေတာ့ ေက်ာင္းအပ္ရေတာ့မယ္။ ေက်ာင္းအပ္ရရင္ ေက်ာင္းေၾကးက ဘယ္လုိသြင္းရမလဲလုိ႔ ေငြလက္ခံတဲ့ ဆရာတစ္ေယာက္ကုိ သြားေမးၾကည့္တဲ့အခါက်ေတာ့ M.phil က တစ္ႏွစ္ကုိ USD (900) Ph.D က တစ္ႏွစ္ကုိ USD (1000) တဲ့။ သီရိလကၤာႏုိင္ငံမွာက M.phil တန္းကုိ (၂)ႏွစ္၊ Ph.D တန္းကုိ (၃)ႏွစ္ျပ႒ာန္းထားပါတယ္။ တကယ္လုိ႔ မိမိက M.phil က်မ္းေရးတဲ့အခါ က်မ္းေခါင္းစဥ္နဲ႔ပတ္သတ္တာကုိ လုိရင္းအခ်က္ေတြ၊ အေတြးေခၚအသစ္ေတြ တစ္ႏွစ္အတြင္း မ်ားမ်ားတင္ျပေပးႏုိင္မယ္ဆုိရင္ေတာ့ တစ္ႏွစ္တည္းနဲ႔ M.phil တန္းကုိ Upgrade လုပ္ၿပီး အဆင့္ေက်ာ္တတ္ကာ Ph.D တန္းကုိ တက္လုိ႔ရပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ M.phil ဘြဲ႕ေတာ့ မရေတာ့ဘူးေပါ့ေလ။ ဒါျပင္ Ph.D က်မ္းေရးတဲ့အခါ သံုးႏွစ္နဲ႔မၿပီးဘူးဆုိရင္ တစ္ႏွစ္သက္တမ္းထပ္တုိးေပးပါတယ္။ မ်ားေသာအားျဖင့္လည္း သက္တမ္းတုိးယူၾကရပါတယ္။ ဘာျဖစ္လုိ႔လဲဆုိေတာ့ သံုးႏွစ္အတြင္းမွာ က်မ္းေရးတဲ့အခါ က်မ္းဟာျပည့္စံုလံုေလာက္မႈမျဖစ္တာရယ္။ တကၠသုိလ္က ဆရာအားလံုးရဲ႕ စိတ္ႀကိဳက္မျဖစ္တာရယ္ေၾကာင့္ တစ္ႏွစ္ျဖစ္ေစ၊ ေျခာက္လျဖစ္ေစ သက္တမ္းတုိး ယူၾကရပါတယ္။ ဒါက ဦးဇင္းသိသေလာက္အေတြ႕အႀကံဳမ်ားကုိ သီရိလကၤာႏုိင္ငံမွာ ေဒါက္တာလုပ္ခ်င္သူမ်ားပါသိရေအာင္ တင္ျပေပးတာပါ။

သီရိလကၤာႏုိင္ငံမွာ ဘုန္းႀကီးမ်ားသာမဟုတ္၊ လူေက်ာင္းသားမ်ားပါ ေဒါက္တာလုပ္လုိ႔ ရပါတယ္။ ကုိးရီးယား၊ ဂ်ပန္၊ တရုတ္ႏွင့္သီရိလကၤာလူမ်ား ေလာကီဘြဲ႕ကေန M.A ဒီပလုိမာတက္ေရာက္ၾကကာ ေဒါက္တာအထိ လုပ္ေနၾကတာ ရွိပါတယ္။ ျမန္မာျပည္က B.SC ဘြဲ႕ရရွိၿပီးသူဆုိ သီရိလကၤာႏုိင္ငံမွာ M.A ဒီပလုိမာတက္ၿပီး M.A, M.phil, Ph.D ဘြဲ႕တုိ႔ကုိ လူမ်ားေရာ ဘုန္းႀကီးမ်ားပါ ဆက္တတ္လုိ႔ ရပါတယ္။ တကယ္လုိ႔ မိမိက အဂၤလိပ္စာလည္း ေတာ္မယ္၊ ပုိက္ဆံလည္း ရွိမယ္ဆုိရင္ေတာ့ ဒီႏုိင္ငံက M.phil ဘြဲ႕ယူၿပီး အေမရိကန္၊ အဂၤလန္ႏုိင္ငံတုိ႔မွာပါ ေဒါက္တာဘြဲ႕သြားတတ္လုိ႔ ရပါတယ္။

ဦးဇင္း ခုတင္ခဲ့တဲ့ ေခါင္းစဥ္ကုိ တကၠသုိလ္က ပါေမာကၡဆရာေတြ ဒီလ(၂၆)ရက္ တကၠသုိလ္စည္းေ၀းမွာ တင္ျပၿပီး အားလံုးက သေဘာတူတယ္ဆုိတာနဲ႔ ေက်ာင္းအပ္ၿပီး ေရးရပါေတာ့မယ္။ စာအုပ္စာတမ္း အေထာက္အထားေတြရွာရန္ႏွင့္ က်မ္းငယ္အက်ဥ္းခ်ဳပ္ Synopsis ေရးရန္ (၆)လေတာ့ အခ်ိန္ေပးပါတယ္။ ဒီေပးထားတဲ့ (၆)လအတြင္းမွာ က်မ္းေရးမဲ့ စာအုပ္စာတမ္းအေထာက္အထားမ်ားႏွင့္က်မ္းငယ္အက်ဥ္းခ်ဳပ္ကုိ ေရးသားရွာေဖြ တင္ျပေပးရမွာပါ။

အဲဒီေတာ့ ဦးဇင္းစာဖတ္ပရိသတ္မ်ားလည္း ဦးဇင္းက်မ္းေခါင္းစဥ္နဲ႔ပတ္သတ္တဲ့ စာအုပ္စာတမ္းမ်ားျဖစ္ေစ၊ ၀က္ဆုိဒ္ေလးမ်ားျဖစ္ေစ ရွာေဖြေတြ႕ရွိၾကမယ္ဆုိရင္ ဦးဇင္းဆီကုိ ပုိ႔ေပးရင္ေတာ့ ေကာင္းမယ္ထင္ပါတယ္။ ဦးဇင္းအတြက္ ၀ုိင္း၀န္းရွာေဖြေပးပါက အခ်ိန္အားလပ္ခ်ိန္ရရင္ က်န္တဲ့စာေတြ ေရးလုိ႔ရတာေပါ့။ ျဖစ္ႏုိင္ရင္ စာအုပ္မ်ားေတြ႕ရွိပါက စာတုိက္ကေန ပုိ႔ေပးႏုိင္ရင္ေတာ့ အေကာင္းဆံုးေပါ့ေလ။ ဦးဇင္းအရင္ ဒီမွာေဒါက္တာလုပ္ေနတဲ့သူငယ္ခ်င္းတစ္ပါး ေျပာတာကေတာ့ မင့္ ဒီကစာအုပ္ေတြကုိ ရွာရ၀ယ္ရတာနဲ႔ကုိ ေဒၚလာ(၁၀၀၀)ေလာက္ေတာ့ ကုန္မယ္တဲ့။ ဒါဟာ ျမန္မာျပည္နဲ႔ဆုိင္တဲ့ စာအုပ္ေတြ မပါေသးဘူးတဲ့။ တခ်ိဳ႕စာအုပ္ေတြကုိ အြန္လုိင္းကေန ၀ယ္ရမယ္တဲ့။ ေနာက္ၿပီး ထုိင္းႏုိင္ငံကေနလည္း ၀ယ္ရမယ္တဲ့ေလ။ ျမန္မာျပည္ျပန္ၿပီး စာအုပ္ေတြစုသယ္ခဲ့ရဦးမယ္တဲ့။ အင္း ျဖစ္လာမွေတာ့ ဘယ္တက္ႏုိင္ပါ့မလဲ။ ျဖစ္သမွ်အေၾကာင္း အေကာင္းခ်ည္းပဲလုိ႔ေတြးၿပီး မျဖစ္ျဖစ္ေအာင္ လုပ္ရေတာ့မွာေပါ့ေလ။ ခုေတာ့ ဒီေလာက္နဲ႔ပဲ ဦးဇင္းအေတြ႕အႀကံဳမ်ားကုိ ရပ္နားထားၿပီး ေနာက္မွဆက္လက္တင္ျပေပးပါဦးမယ္။ ဦးဇင္းစာဖတ္ပရိတ္သတ္အားလံုးလည္း ကုိယ္စိတ္ႏွစ္ပါးခ်မ္းသာၿပီး လုိရာဆႏၵျပည့္၀ၾကကာ ပန္းတုိင္ကုိ လ်င္ျမန္စြာေလွ်ာက္လွမ္းႏုိင္ၾကပါေစလုိ႔ ဆုေတာင္းေပးလ်က္……။