Monday, January 10, 2011

မိမိကုိယ္ကုိ သန္႔ရွင္းပါ

လူသားတုိ႔သည္ မ်ားေသာအားျဖင့္ ရုပ္ပုိင္းဆုိင္ရာ မိမိခႏၶာကုိယ္ သန္႔ရွင္းေရးကုိ ေန႔စဥ္လုိလုိ ျပဳလုပ္ေနၾကေသာ္လည္း စိတ္ပုိင္းဆုိင္ရာ သန္႔ရွင္းဖုိ႔ရန္အတြက္ေတာ့ ေမ့ေလ်ာ့ေနသလုိ မျပဳလုပ္ခ်င္သလုိ ျဖစ္ေနၾကေပသည္။ တကယ္ေတာ့ ရုပ္ပုိင္းဆုိင္ရာ မည္မွ်ပင္ သန္႔ရွင္းေနေစကာမႈ စိတ္ပုိင္းဆုိင္ရာ ညစ္ပတ္ေနပါက အသံုးမက် လူရာမ၀င္ေသာ လူတစ္ေယာက္သာ ျဖစ္ေပသည္။ မ်ားေသာအားျဖင့္ လူသားတုိ႔သည္ ရုပ္ပုိင္းဆုိင္ရာ သန္႔ရွင္းၿပီး လူၾကည့္ေကာင္းေအာင္ အဖုိးတန္ရတနာပစၥည္း အ၀တ္အစားမ်ား ျပဳလုပ္ထားလွ်င္ လူရာ၀င္ အဆင့္တန္းမွီေသာ လူတစ္ေယာက္ဟု ထင္မွတ္ေနၾကေပသည္။


ရုပ္ပုိင္းဆုိင္ရာေရာ စိတ္ပုိင္းဆုိင္ရာေရာ ႏွစ္မ်ိဳးလံုး တုိးတက္ လွပသန္႔ရွင္းေအာင္ ျပဳလုပ္ႏုိင္လွ်င္ေတာ့ လူရာအ၀င္ဆံုးေသာ လူတစ္ေယာက္ပင္ ျဖစ္ပါသည္။ တကယ္လုိ႔ မိမိက (၂)ခုလံုးစလံုး သန္႔ရွင္းေအာင္ မလုပ္ႏုိင္လွ်င္ အဓိကအက်ဆံုးျဖစ္သည့္ စိတ္ပုိင္းဆုိင္ရာကုိ အေလးထား၍ သန္႔ရွင္းေပးရပါမည္။

စိတ္ပုိင္းဆုိင္ရာ တုိးတက္သန္႔ရွင္းေအာင္ သီလေစာင့္ထိန္းျခင္း ျပဳလုပ္ေပးရပါမည္။ အနည္းဆံုး ငါးပါးသီလေစာင့္ထိန္းကာ မိမိေန႔စဥ္ ရုပ္ပုိင္းဆုိင္ရာ သန္႔ရွင္းသကဲ့သုိ႔ စိတ္ပုိင္းဆုိင္ရာကုိလည္း ေန႔စဥ္သန္႔ရွင္းေအာင္ ျပဳလုပ္ေပးသင့္ပါသည္။ သီလေဆာက္တည္ေသာအခါ၌လည္း မိမိတက္ႏုိင္သည့္ေန႔ရက္မ်ားတြင္ ေဆာက္တည္ႏုိင္ပါသည္။ ရွစ္ရက္ လျပည့္ လကြယ္ေန႔မ်ားမွာ ဥပုသ္သီလ မေဆာက္တည္ႏုိင္လွ်င္ မိမိအားသည့္ရက္မ်ား၌ ရွစ္ပါးသီလဥပုသ္ကို တစ္ပါတ္ တစ္ရက္ေတာ့ ေစာင့္ထိန္းသင့္ပါသည္။

အဘယ့္ေၾကာင့္ဆုိေသာ္ ငါးပါးသီလသည္ လူသားမွန္လွ်င္ ေစာင့္ထိန္း လုိက္နာရမည့္ လူ႔က်င့္၀တ္ျဖစ္၍ ေစာင့္ထိန္းလုိက္နာရေပမည္။ ရွစ္ပါးသီလကုိမႈ လူသားတုိ႔သႏၱာန္တြင္ ေန႔စဥ္နဲ႔အမွ် ကိေလသာအညစ္အေၾကးမ်ား ၿငိကပ္ေန၍ ထုိကိေလသာမ်ားကုိ တစ္ပါတ္တစ္ရက္ေတာ့ သန္႔ရွင္းေပးသင့္ပါသည္။

မိန္းကေလးမ်ား ဦးေခါင္း၌ရွိေသာ ဆံပင္မ်ားသည္ အစေလွ်ာ္ခါစရက္တြင္ ဆံပင္မ်ားသန္႔ရွင္း၍ ေပါ့ပါးကာ ေနလုိ႔ေကာင္းေသာ္လည္း တစ္ပါတ္ခန္႔ၾကာေသာအခါ ျမဴမႈန္းအစရွိေသာ ညစ္ေပမႈမ်ား ျဖစ္လာေသာေၾကာင့္ ေခါင္းေလးလံထုိင္မိႈင္းမႈမ်ား ျဖစ္လာကာ ဦးေႏွာက္မ်ားပင္ မလန္းဆန္းေတာ့ပါ။

ထုိ႔အတူ စိတ္ပုိင္းဆုိင္ရာ ကိေလသာမ်ားသည္ လူသားတုိ႔သႏၱာန္၌ေန႔စဥ္ ထူထပ္ညစ္ေပေနေသာေၾကာင့္ တစ္ပါတ္တစ္ရက္ ရွစ္ပါးသီလဥပုသ္ ေစာင့္ထိန္းကာ စိတ္သန္႔ရွင္းမႈ ျပဳလုပ္ေပးသင့္ပါသည္။ ရွစ္ပါးသီလေစာင့္ထိန္းေသာအခါ ညစာတစ္ရက္မစား၍ ခႏၶာကုိယ္အစားအိမ္ အနားေပးေသာေၾကာင့္ အစာအိမ္သန္႔ရွင္းေပးျခင္းျဖစ္၍ က်န္းမာေရးလည္း ညီညြတ္ေပသည္။ ထုိ႔ေနာက္ ေမထုန္ကိစၥစေသာ ကိေလသာစိတ္မ်ား မိမိသႏၱာမွာမရွိ၍ စိတ္ပုိင္းဆုိင္ရာ သန္႔ရွင္းမႈမ်ားျဖစ္ကာ ဦးေႏွာက္မ်ား ၾကည္လင္လန္းဆန္းေနေပမည္။

ထုိ႔ျပင္ သီလေဆာက္တည္ေသာအခါ မိမိသည္ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းသုိ႔သြားၿပီး သီလယူရန္ အခြင့္မသာပါက မိမိအိမ္၌ရွိေသာ ဘုရားစင္ေရွ႕၌ သီလေဆာက္တည္၍ ရပါသည္။ သီလေဆာက္တည္ေသာအခါ၌လည္း မိမိသည္ ပါဠိဘာသာမရပါက မိမိတတ္သိနားလည္သည့္ ျမန္မာစကားျဖင့္ ရြတ္ဆုိ၍ သီလေဆာက္တည္ႏုိင္ေပသည္။

နိဂံုးခ်ဳပ္အေနျဖင့္ ေျပာခ်င္သည္မွာ လူသားတုိ႔သည္ ရုပ္ပုိင္းဆုိင္ရာ သန္႔ရွင္းေတာက္ေျပာင္ၿပီး တန္ဖုိးႀကီးမားေသာ အ၀တ္ပစၥည္းမ်ားျဖင့္ တန္ဆာဆင္ထားလွ်င္ လူရာ၀င္သည္ဟု ထင္ျမင္ေနၾကေသာေၾကာင့္ ရုပ္ပုိင္းဆုိင္ရာကုိပဲ အဓိကထား၍ ျပဳလုပ္ေနၾကေပသည္။ တကယ္ေတာ့ စိတ္ပုိင္းဆုိင္ရာ သန္႔ရွင္းမႈသည္သာ လူရာ၀င္ေသာေၾကာင့္ စိတ္ကုိသာလွ်င္ အဓိကထား၍ သန္႔ရွင္းေပးရန္ အထူးလုိအပ္ေပသည္။ စိတ္ေရာကုိယ္ပါ သန္႔ရွင္းႏုိင္လွ်င္ေတာ့ လူရာအ၀င္ဆံုးေသာ လူသားတစ္ေယာက္ျဖစ္၍ လူရာအ၀င္ဆံုးလူသားမ်ားျဖစ္ေအာင္ ျပဳလုပ္ႏုိင္ၾကပါေစလုိ႔ ဆႏၵျပဳလုိက္ရပါေပသည္။

Sunday, January 9, 2011

ဘုန္းႀကီးေက်ာင္း၀င္းတြင္ ဖိနပ္စီးေကာင္းပါသလား

အထက္ေဖာ္ျပပါ ေခါင္းစဥ္နဲ႔ပတ္သတ္၍ စာေရးသူတုိ႔ ဗုဒၶဘာသာလူမ်ိဳးမ်ား၌ အေတာ္ေလးကုိ သံသယျဖစ္ေနၾကေပသည္။ ေရွးေရွးေသာ လူႀကီးမ်ားက ဘုန္းႀကီးေက်ာင္း၀င္းအတြင္း ဖိနပ္မစီးနဲ႔ ဗိမၺိသာရမင္းႀကီးကဲ့သုိ႔ ေျခဖ၀ါးကုိ ဓါးနဲ႔ခြဲခံရမယ္ဆုိၿပီး ေျပာဆုိခဲ့ေသာေၾကာင့္ ဗုဒၶဘာသာ၀င္မ်ား ဖိနပ္မစီးရဲၾကေပ။ သုိ႔ေသာ္ ဗိမၺိသာရမင္းသည္ အဘယ့္ေၾကာင့္ ေျခဖ၀ါးကုိ ဓါးနဲ႔အခြဲခံရသည္ကုိေတာ့ ေသခ်ာက်နစြာ သိရွိနားလည္သူက နည္းပါးေပသည္။


တကယ္ေတာ့ ဗိမၺိသာရမင္းသည္ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္း၀င္းထဲတြင္ ဖိနပ္စီးခဲ့၍ ေျခဖ၀ါးကုိ ဓါးျဖင့္ခြဲခံရျခင္း မဟုတ္ပါေပ။ ဘုရားေစတီေတာ္ရင္ျပင္ေပၚ၀ယ္ ဖိနပ္စီးခဲ့ျခင္းေၾကာင့္ ျဖစ္ေပသည္။ ထုိ႔ျပင္ ဗိမၺိသာရမင္းသည္ ရဟန္းသံဃာမ်ား သီတင္းသံုးေနထုိင္ရန္ ခင္းထားေသာအခင္းေပၚ ေျခေဆးျခင္းမရွိဘဲ ညစ္ေပေသာ ေျခေထာက္ျဖင့္ နင္းခဲ့ျခင္းအကုသုိလ္ကံေၾကာင့္ ယခုမ်က္ေမွာက္ဘ၀တြင္ ေျခဖ၀ါးကုိ ဓါးျဖင့္ခြဲခံရျခင္း ျဖစ္သည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းမ်ားတြင္ ေက်ာင္းထုိင္သံဃာမ်ားက ခြင့္ျပဳလွ်င္ စီးေကာင္းပါသည္။

စာေရးသူတုိ႔ ဗုဒၶဘာသာမ်ားသည္ တကယ္အေလးထားရမည္ကုိ အေလးမထားဘဲ မျဖစ္စေလာက္ေလးကုိေတာ့ အေလးထား၍ ျပဳလုပ္လုိက္နာက်င့္သံုးေနၾကေပသည္။ တကယ္စဥ္းစားၾကည့္လွ်င္ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းေပၚတြင္ ဖိနပ္မစီးဘဲ ညစ္ေပေသာေျခေထာက္ျဖင့္ တက္လွ်င္သာ သံဃိကေက်ာင္း ညစ္ေပေသာေၾကာင့္ အျပစ္ရွိေပသည္။ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္း၀င္းအတြင္း ဖိနပ္စီးလွ်င္ အျပစ္ရွိတယ္ဆုိလုိ႔ လုိက္နာၾကေသာ္လည္း ေက်ာင္း၀င္းအတြင္း တံေတြးေထြးျခင္း၊ က်င္ႀကီးက်င္ငယ္စြန္႔ျခင္း၊ အမႈိက္ျပစ္ျခင္းစတဲ့ ညစ္ေပေသာအမႈကိစၥကုိမ်ားေတာ့ အလြယ္တကူ ျပဳလုပ္ၾကေပသည္။ တကယ္စဥ္းစားၾကည့္လွ်င္ မည္သည့္အရာက ပုိမုိ၍ အျပစ္ရွိသည္ကုိ သိႏုိင္လိမ့္မည္ ထင္ပါသည္။

ထုိ႔ျပင္ ဗုဒၶဘာသာမ်ားသည္ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္း၀င္းအတြင္း ဖိနပ္စီးလွ်င္ အျပစ္ရွိတယ္လုိ႔ေတာ့ ယူဆၾကပါတယ္။ သုိ႔ေသာ္လည္း ကားဆုိင္ကယ္စက္ဘီးျဖင့္ ဖိနပ္စီးလွ်က္ ၀င္ေနၾကေပသည္။ တကယ္လုိ႔သာ ေက်ာင္း၀င္းအတြင္း ဖိနပ္စီးလွ်င္ အျပစ္ရွိပါက ထုိသုိ႔ကားမ်ားေပၚတြင္ ဖိနပ္စီးျခင္းသည္လည္း အျပစ္ရွိေပလိမ့္မည္။

ျမတ္စြာဘုရား သက္ေတာ္ထင္ရွားရွိစဥ္အခါက မဟာရာဇာအမည္ရွိေသာမင္းသည္ သံဃာေတာ္မ်ား စႀကံၾကြေနသည့္ေနရာတုိင္ေအာင္ ဖိနပ္စီးကာ သံဃာေတာ္မ်ားအား ဘုရားရွင္ အဘယ္မွာ သီတင္းသံုးေနသလဲေလွ်ာက္ေသာအခါ သံဃာေတာ္မ်ားက ဘုရားရွင္ ေက်ာင္းေပၚ၌သီတင္းသံုးေနသည္ဟု ေျဖၾကားေသာအခါမွသာ ဘုရားရွင္ရွိရာ ေက်ာင္းေပၚသုိ႔တက္ခါနီးတြင္ ဖိနပ္ခၽြတ္ျခင္း၊ မင္း၀တ္တန္ဆာမ်ား ခၽြတ္ထားျခင္းတုိ႔ကုိေထာက္ဆ၍လည္းေကာင္း၊ ဗိမၺိသာရမင္းသည္ ဘုရားရင္ျပင္ေပၚ၀ယ္ ဖိနပ္စီးခဲ့ျခင္း၊ သံဃာေတာ္မ်ား သီတင္းသံုးရန္အတြက္ ခင္းထားေသာအခင္းေပၚ၌ ညစ္ေပေသာ ေျခေထာက္ျဖင့္ နင္းခဲ့ျခင္းတုိ႔ကုိ ေထာက္ဆလွ်င္ ေက်ာင္း၀င္းအတြင္း တလင္ျပင္ေပၚ၀ယ္ ဖိနပ္စီး၍ ရပါသည္။

မိေထြးေတာ္ေဂါတမီႏွင့္ မင္းသမီးငါးရာတုိ႔သည္ ဘိကၡနီ၀တ္ရန္ ေက်ာင္းေတာ္သုိ႔သြားေသာအခါ ဘုရားရွင္ကုိ အရုိအေသ ကင္းမဲ့ရာေရာက္မည္ဆုိး၍ ယာဥ္ရထားမစီးဘဲ ေျခလ်င္သြားခဲ့သည္ကုိေထာက္လွ်င္ မိမိတကယ္ ရတနာသံုးပါးကုိ ရုိေသေလးစားပါက ဖိနပ္၊ ယာဥ္ မစီးဘဲ ေက်ာင္း၀င္းသုိ႔၀င္လွ်င္ေတာ့ ေကာင္းပါသည္။ သုိ႔ေသာ္ ေက်ာင္းေပၚ၊ ဘုရားရင္ျပင္ေပၚသုိ႔ တက္မည္ဆုိလွ်င္ေတာ့ ေျခဆင္းၿပီးမွ တက္သင့္ပါသည္။ မိမိ၏ က်န္းမာေရးေၾကာင့္ ရတနာသံုးပါးကုိ ရုိေသေလးစားေသာ္လည္း ေက်ာင္း၀င္းအတြင္း ဖိနပ္စီးျခင္း၊ ယာဥ္စသည္စီးျခင္းတုိ႔သည္ အျပစ္မရွိ၍ ျပဳလုပ္ႏုိင္ပါသည္။

ယခုေခတ္ လူငယ္မ်ားသည္ မ်ားေသာအားျဖင့္ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းမ်ားတြင္ ဖိနပ္ခၽြတ္ရမည္ကုိ ၀န္းေလးေနၾကသည္။ ဖိနပ္ခၽြတ္ရမည့္ကိစၥေၾကာင့္ တစ္ခ်ိဳ႕ဆုိလွ်င္ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းကုိပင္ မသြားခ်င္ၾကေပ။ သူတုိ႔၏ ေျခေထာက္မ်ား ဘာမ်ားျဖစ္သြားမလဲလုိ႔မ်ား စုိးရိမ္ေနၾကတယ္ ထင္ပါဘိ။ အဲဒီလုိ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္း၀င္းအတြင္း ဖိနပ္ခၽြတ္ရန္ ၀န္းေလးေနသည့္ လူငယ္မ်ားအတြက္ စာေရးသူတင္ျပေသာ ယခုပုိ႔စ္ေလးက အက်ိဳးရွိမည္ထင္ပါသည္။

နိဂံုးခ်ဳပ္အေနျဖင့္ စာေရးသူေျပာခ်င္သည္မွာ စာေရးသူတုိ႔ ဗုဒၶဘာသာမ်ားသည္ အဓိကထားရမည့္အရာႏွင့္ သာမညထားရမည့္အရာတုိ႔ကုိ ေသခ်ာက်နစြာ ေလ့လာလုိက္စားၿပီး လုိက္နာက်င့္သံုးရန္ လုိေပသည္။ စာေရးသူ သိေစခ်င္ေသာ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္း၀င္းအတြင္း၌ ဖိနပ္စီးသင့္ မစီးသင့္သည္ကုိ ဒီေလာက္တင္ျပလွ်င္ လံုေလာက္မည္ဟု ထင္ျမင္မိေသာေၾကာင့္ ဤမွ်နဲ႔ပင္ နားပါရေစ။ ဆက္လက္တင္ျပႏုိင္ေအာင္ အၿမဲႀကိဳးစားလ်က္.................။

Saturday, January 8, 2011

အပါယ္ေလးပါးမွ လြတ္လုိလွ်င္

လူသားတုိ႔သည္ နတ္ရြာသုဂတိသုိ႔ ေရာက္ခ်င္ၾကေသာ္လည္း အပါယ္ေလးပါးသုိ႔ က်ေရာက္မည္ကုိေတာ့ လူတုိင္းေၾကာက္ရြံ႕ေနၾကေပသည္။။ အပါယ္ေလးပါး၏ ဆင္းရဲဒုကၡကုိ သိၾကသူမ်ားသည္ အပါယ္ေလးပါးအသံၾကားရံုမွ်ျဖင့္ ေၾကာက္လန္႔မႈမ်ား ျဖစ္ေနၾက၏။ သုိ႔ေသာ္ အပါယ္ေလးပါးမွလြတ္ေအာင္ က်င့္သံုးေနထုိင္ လုိက္စားသူမ်ားကနည္းၿပီး မေလ့လာ မလုိက္စား မက်င့္သံုးသူက မ်ားေနေပသည္။


လူသားတုိ႔သည္ မ်ားေသာအားျဖင့္ ေသရမည္ကုိ အလြန္အင္မတန္ ေၾကာက္ရြံ႕ထိတ္လန္႔ၾကသည္။ ဘာျဖစ္လုိ႔လဲဆုိေတာ့ မိမိေသလွ်င္ မည္ကဲ့သုိ႔ေသာ ေနရာဌာနမွာ မည္ကဲ့သုိ႔ ေနထုိင္ရမည္ကုိ ေသခ်ာမသိေသး၍ ရေနေသာ လူ႔ဘ၀ေလး၌ ေပ်ာ္ရႊင္စြာ ေနထုိင္ခ်င္ၾကေသာေၾကာင့္ ျဖစ္ေပသည္။ တကယ္လုိ႔မ်ား လူ႔ဘ၀ထက္ ေပ်ာ္စရာေကာင္းေသာ နတ္ျပည္နတ္ဘံုကုိ ေခၚေဆာင္သြားၿပီး နတ္ျပည္၏စည္းစိမ္ခ်မ္းသာကုိျပ၍ နတ္ျပည္၌ေနမည္ေလာ လူ႔ျပည္၌ျပန္မည္ေလာဟု ေမးလွ်င္ လူ႔ဘ၀ေလးကုိ အလြယ္တကူ စြန္႔ျပစ္ၾကေပလိမ့္မည္။

အဲဒီေတာ့ ေသရမည္ကုိလည္း မေၾကာက္ရေအာင္ ေသလွ်င္လည္း ေကာင္းေသာဘံုမွာျဖစ္ၿပီး ေကာင္းေသာခ်မ္းသာသုခကုိ ခံစားရေအာင္ မေသခင္ အခ်ိန္ေလးမွာ ျပဳလုပ္ရမည့္ ေကာင္းမႈမ်ားကုိ ျပဳလုပ္ေပးပါ။ သိပ္အမ်ားႀကီး ျပဳလုပ္စရာ မလုိေပ။ လူသားတုိင္ ျပဳလုပ္ႏုိင္မည့္ သရဏဂံုသံုးပါး ယံုၾကည္ျခင္းႏွင့္ ငါးပါးသီလကုိ လံုၿခံဳေအာင္ေစာင့္ထိန္းလွ်င္ ေနာင္ဘ၀အတြက္ေတာ့ စိတ္ခ်ရပါသည္။ ဒီထက္မက မိမိက လ်င္ျမန္စြာ ခ်မ္းသာဆံုးျဖစ္ေသာ သႏၱိသုခနိဗၺာန္ကုိေရာက္ခ်င္လွ်င္ ဒီထက္မကေသာ ဘာ၀နာတရားမ်ားကုိ ပြားမ်ားေပးရေပမည္။

မိမိက ဘ၀နာတရား အားထုတ္ဖုိ႔မျဖစ္ႏုိင္လွ်င္ေသာ္မွ ခက္ခဲလွသည္မဟုတ္ေသာ သရဏဂံုသံုးပါးကုိ ယံုၾကည္ျခင္းႏွင့္ငါးပါးသီလ ေဆာက္တည္ျခင္းကုိေတာ့ လူသားတုိင္း လုပ္ႏုိင္မည္ဟု ထင္ပါသည္။

သရဏဂံုသံုးပါးကုိ ယံုၾကည္ျခင္း၌ အေပၚယံ ယံုၾကည္ျခင္းမ်ိဳး မဟုတ္ဘဲ နစ္နစ္ကာကာ ယံုၾကည္မႈရွိဖုိ႔ရန္ေတာ့ လုိေပသည္။ ဥပမာ....ျမတ္စြာဘုရားကုိ ရွိခုိးရာ၀ယ္ ျမတ္ဗုဒၶသက္ေတာ္ထင္ရွားမရွိ၍ ျမတ္ဗုဒၶကုိယ္ပြားျဖစ္ေသာ ေစတီ ဆင္းတုေတာ္တုိ႔ကုိ ရွိခုိးေသာအခါ ျမတ္စြာဘုရားရွင္ သက္ေတာ္ထင္ရွားရွိေနသကဲ့သုိ႔ ျမတ္ဗုဒၶ၏ ဂုဏ္ေတာ္ေက်းဇူးေတာ္မ်ားကုိ အာရံုျပဳၿပီး ရွိခုိးျခင္း၊ လွဴဒါန္းျခင္း၊ အရုိအေသေပးျခင္း စသည္တုိ႔ကုိ ျပဳလုပ္ေပးရပါမည္။ ဗုဒၶဘာသာျဖစ္၍ ၀တ္ေက်တန္ေက်သေဘာျဖင့္ ျဖစ္ကလပ္ဆန္း ရိွခုိးျခင္း လွဴဒါန္းျခင္းမ်ား မျပဳလုပ္ရန္ အေရးႀကီးေပသည္။

ထုိအတူ တရားေတာ္ကုိ ယံုၾကည္ရာ၌လည္း ျမတ္စြာဘုရားရွင္ ေဟာၾကားခဲ့ေသာ တန္ဖုိးႀကီးမားလွေသာ တရားေတာ္မ်ားဟု ယံုၾကည္မႈအျပည့္အ၀ထားကာ နားယူဖတ္ရႈ႕ဖုိ႔ လုိေပသည္။

တဖန္ သံဃာေတာ္မ်ားကုိ ယံုၾကည္ကုိးကြယ္ လွဴဒါန္းေပးကမ္းေသာအခါ၌လည္း ပုထုဇဥ္သမုတိသံဃာျဖစ္၍ လက္လြတ္သဖြယ္ မလုပ္ဘဲ ျမတ္ဗုဒၶ၏ လက္ယာရံ ပညာအရာဧတဒဂ္ ရဟႏၱမေထရ္ အရွင္သာရိပုတၱရာအစရွိေသာ သံဃာေတာ္မ်ားကုိ လွဴဒါန္းေပးကမ္း ရုိေသရသကဲ့သုိ႔ အာရံုျပဳကာ သံဃာေတာ္မ်ားကုိ ယံုၾကည္ကုိးကြယ္ဖုိ႔ရန္ လုိေပသည္။

ထုိ႔အျပင္ ငါးပါးသီလကုိ ေဆာက္တည္ရာ၌လည္း ငယ္ရြယ္စဥ္ မသိေသးေသာ ကာလမ်ား၌ သီလမလံုၿခံဳခဲ့လုိ႔ အားေတာ့မေလွ်ာ့လုိက္ပါနဲ႔။ သိတတ္သည့္အခ်ိန္တြင္ သီလကုိ လံုၿခံဳစြာ ေစာင့္ထိန္းလွ်င္လည္း အက်ိဳးေပးကမ်ားေသာေၾကာင့္ တက္ႏုိင္လွ်င္ တက္ႏုိင္သေလာက္ လံုၿခံဳေအာင္ ေစာင့္ထိန္းသင့္ေပသည္။ တစ္ရက္ေစာင့္ထိန္းလွ်င္ တစ္ရက္ေစာင့္ထိန္းရတဲ့ သီလအက်ိဳးကုိေတာ့ ခံစားရေပမည္။ အလုပ္တစ္ရက္လုပ္လွ်င္ တစ္ရက္လုပ္အားခရသလုိ သီလကုိ တစ္ရက္ေစာင့္ထိန္းလွ်င္ တစ္ရက္ေစာင့္ထိန္းေသာ အက်ိဳးကေတာ့ ဧကန္ခံစားရပါလိမ့္မည္။

ထုိ႔ေၾကာင့္ မိမိတုိ႔ လူ႔ဘ၀ေလး မေသခင္အခ်ိန္ေလးမွာ ေသရန္မေၾကာက္ဖုိ႔ရန္ႏွင့္ ေသလွ်င္လည္း ေနာင္ဘ၀မွာ ေကာင္းက်ိဳးခ်မ္းသာမ်ားခံစားရရန္ အနည္းဆံုးေတာ့ သရဏဂံုသံုးပါးကုိ ေကာင္းမြန္မွန္ကန္စြာ သက္၀င္ယံုၾကည္ၿပီး ငါးပါးသီလ ရွစ္ပါးသီလမ်ားကုိလည္း တက္ႏုိင္သေလာက္ ေစာင့္ထိန္းသြားမည္ဆုိလွ်င္ ေၾကာက္စရာေကာင္းလွေသာ အပါယ္ေလးပါးမွ လြတ္ကင္းပါလိမ့္မည္။

ထုိကဲ့သုိ႔ က်င့္သံုးေနထုိင္သြားမည္ဆုိလွ်င္ လူသားတုိင္း ေၾကာက္ရြံ႕ေနၾကေသာ ေသျခင္းတရားကုိလည္း ရဲရဲ၀င့္၀င့္ ရင္ဆုိင္ရဲကာ ေနာင္ဘ၀မွာလည္း ေကာင္းက်ိဳးခ်မ္းသာမ်ား ဧကန္ခံစားရမည္ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ အပါးေလးပါးမွ ကင္းလြတ္ေစတတ္ေသာ သရဏဂံုသံုးပါးႏွင့္ ငါးပါးသီလတုိ႔ကုိ ေန႔စဥ္တတ္ႏုိင္သေလာက္ ေစာင့္ထိန္းက်င့္ႀကံလုိက္နာ ေဆာင္ရြက္ၾကပါဟု ဆႏၵျပဳလုိက္ရပါေပသည္။

Friday, January 7, 2011

ကံတရားႏွင့္အေပ်ာ္အပါး

အင္း ေရးစရာဘာရွိလည္းလုိ႔ စဥ္းစားလုိက္ေတာ့ ရခဲလွတဲ့ လူ႔ဘ၀ေလးရေနခ်ိန္မွာ အေပ်ာ္ပါးပဲ ဦးစားေပးၿပီး ဘ၀ဆက္တုိင္းေကာင္းက်ိဳးခံစားရမည့္ ေကာင္းမႈလုပ္ဖုိ႔ေတာ့ ေမ့ေနၾကတဲ့ လူသားမ်ားအတြက္ သတိေပးစာေရးအုန္းမယ္ဆုိၿပီး ဒီေခါင္းစဥ္ကုိ ေပးလုိက္တာပါ။ လူသားမ်ားသည္ ေကာင္းမႈလုပ္ဖုိ႔ကုိသာ အေပ်ာ္ပါးကိစၥေလာက္ စိတ္၀င္စားမယ္ လုပ္ကုိင္ေဆာင္ရြက္မယ္ဆုိလွ်င္ လူ႔ဘ၀ရရက်ိဳး နပ္ပါလိမ့္မယ္။ သုိ႔ေသာ္ မ်ားေသာအားျဖင့္ လူသားတုိ႔သည္ လူ႔ဘ၀ရလာတာကုိ အေပ်ာ္ပါးလုပ္ဖုိ႔ပဲဟု ထင္ျမင္ယူဆေနၾကကာ အေပ်ာ္အပါးအတြက္ပဲ အားထုတ္ႀကံစည္ ျပဳလုပ္ေနၾကတယ္ေလ။


လူ႔ဘ၀ရခဲပံုကုိလည္း စာေရးသူ အရင္ပုိ႔စ္မ်ား၌ ေရးသားခဲ့ၿပီးျဖစ္၍ ဤေနရာမွာ မေရးခ်င္ေတာ့ပါ။ လူ႔ဘ၀သည္ တကယ္ေတာ့ ေကာင္းမႈကုသုိလ္လုပ္ဖုိ႔အတြက္ အေကာင္းဆံုးေသာေနရာပါ။ ဘာျဖစ္လုိ႔လဲဆုိေတာ့ နတ္ဘံုသည္ သတၱ၀ါတုိ႔အတြက္ ေပ်ာ္ပါးစရာ အေကာင္းဆံုးေသာေနရာျဖစ္ၿပီး လူ႔ဘံုသည္ ေကာင္းမႈကုသုိလ္လုပ္ရန္ အေကာင္းဆံုးေသာ ေနရာဌာနတစ္ခုျဖစ္ေပသည္။ ဒါ့ေၾကာင့္ သူေတာ္ေကာင္းမ်ားသည္ လူ႔ဘ၀ထက္ အဆေပါင္းမ်ားစြာသာလြန္ေအာင္ ေပ်ာ္ရႊင္စရာေကာင္းတဲ့ နတ္ဘံုကုိေရာက္ေသာ္လည္း မေပ်ာ္ရႊင္ႏုိင္ဘဲ လူ႔ဘ၀ကုိ ေကာင္းမႈကုသုိလ္လုပ္ခ်င္ၾက၍ လူ႔ဘ၀ကုိပဲ ရခ်င္ၾကသည္္။

ဒီလုိ ရခဲလွတဲ့ လူ႔ဘ၀၊ ေကာင္းမႈလုပ္ဖုိ႔ရန္ အခြင့္ေကာင္းတဲ့လူ႔ဘ၀၊ သာသနာထြန္းကားခ်ိန္မွာ လူ႔ျဖစ္ေနရတဲ့ လူ႔ဘ၀၊ ေကာင္းမႈလုပ္ရင္ ေကာင္းတာျဖစ္မယ္ဆုိတဲ့ အသိဉာဏ္ေလးရွိေနတဲ့ လူ႔ဘ၀မွာ အေပ်ာ္ပါးပဲ လုိက္စားႀကံစည္ျပဳလုပ္ေနမည္ဆုိလွ်င္ ဘယ္ေလာက္မ်ား ၀မ္းနည္းစရာ ေကာင္းလုိက္မလဲ။ ဒီလုိ အေပ်ာ္ပါးကိစၥနဲ႔ လူ႔ဘ၀ေလး ကုန္ဆံုးသြားမည္ဆုိလွ်င္ က်န္တဲ့ဘံုက သတၱ၀ါေတြက ေအာ္ တယ္မုိက္တဲ့ လူပါလားလုိ႔ အျပစ္အတင္းေတြ ေျပာေနၾကေပလိမ့္မည္။

ေနာက္တစ္ခုက လူသားေတြသည္ ကံတရား၏ အက်ိဳးေပးပံုကုိလည္း ေသခ်ာမသိ၊ ေသခ်ာနားမလည္၊ အၾကြင္းမဲ့ယံုၾကည္မႈမရွိ၊ ေယာင္၀ါး၀ါးျဖစ္ေနၾက၍ ေကာင္းမႈ မေကာင္းမႈတုိ႔ကုိ ေသခ်ာမခြဲျခား ဂရုမမႈဘဲ ျဖစ္ခ်င္သည့္ဆႏၵစိတ္ကုိသာလွ်င္ ေရွးတန္းတင္ကာ လုပ္ေနၾကသည္။

ကံတရားဆုိသည္မွာ မိမိလုပ္ခဲ့တဲ့ ေကာင္းမႈ မေကာင္းမႈမ်ားက သူ႔အခ်ိန္တန္လွ်င္ အက်ိဳးေပးလာပါတယ္။ ကံတရားသည္ ျမင္ရတဲ့အရာမဟုတ္သလုိ တည္ေနရာဌာနလည္း အတိအက် မသိၾကသည့္အတြက္ ကံတရား၏အက်ိဳးေပးျခင္းကုိ ဂရုမစုိက္ဘဲ လုပ္ခ်င္ရာကုိသာ စဥ္းစားၿပီး လုပ္ေနၾကျခင္း ျဖစ္ေပသည္။

တကယ္ေတာ့ ကံတရားသည္ ျမင္၍ရအပ္တဲ့အရာလည္း မဟုတ္သလုိ တည္ရာဌာနလည္း အတိအက်ေျပာဆုိဖုိ႔ရန္ ခက္ခဲလွပါတယ္။ ဒါဆုိ ကံတရားကအက်ိဳးေပးတယ္၊ ေကာင္းမႈလုပ္ရင္ ေကာင္းက်ိဳးရတယ္၊ မေကာင္းမႈလုပ္ရင္ မေကာင္းက်ိဳးရတယ္ဆုိတာ ဘယ္ျဖစ္ႏုိင္မလဲလုိ႔ ေစာဒကတတ္လာႏုိင္ ကံတရားအက်ိဳးေပးကုိ ယံုၾကည္မႈ ကင္းမဲ့လာႏုိင္ပါတယ္။

ဒါ့ေၾကာင့္ ဒီေနရာမွာ ရွင္နာဂသိန္ႏွင့္မိလိႏၵမင္းႀကီးတုိ႔၏ အေမးအေျဖထဲမွ ကံတရားႏွင့္ပတ္သတ္၍ ေမးေျဖထားပံုကုိ တင္ျပေပးလုိက္ေပသည္္။ မိလိႏၵမင္းႀကီးက ရွင္နာဂသိန္ရဟႏၱာမေထရ္ကုိ ''အရွင္ဘုရား...ကံတရားသည္ တည္ရာဌာန ရွိပါသလား"လုိ႔ ေမးတဲ့အခါ ရွင္နာဂသိန္မေထရ္ျမတ္က ''မင္းႀကီး...သရက္ပင္တစ္ပင္မွာ အသီးမသီးေသးခင္ သရက္သီးသည္ ဘယ္ေနရာမွာ ရွိပါသလဲ"လုိ႔ ေမးျမန္းလုိက္ပါတယ္။ ထုိအခါ မင္းႀကီးက အရွင္ဘုရား..သရက္သီး၏ တည္ရာဌာနကုိ မျမင္ရသလုိ ဘယ္ေနရာမွာ တည္ရွိေနသလဲဆုိတာလည္း မသိႏုိင္ပါဘုရားလုိ႔ ျပန္ေလွ်ာက္ပါတယ္။ အဲဒီလုိ ေျဖၾကားတဲ့အခါ ရွင္နာဂသိန္မေထရ္က မင္းႀကီး...ထုိ႔အတူပဲ ကံတရားဆုိတာ တည္ရာဌာန အတိအက်မသိႏုိင္ မျမင္ႏုိင္ေသာ္လည္း သရက္ပင္မွ သရက္သီးသည္ အခ်ိန္တန္လွ်င္သီးလာသလုိ ကံတရားဟာလည္း အခ်ိန္တန္လွ်င္ ဆုိင္ရာဆုိင္ရာ အက်ိဳးေပးမဲ့ အစြမ္းသတၱိရွိပါတယ္မင္းႀကီးလုိ႔ မိန္႔ၾကားေတာ္မူခဲ့ပါတယ္။။ သရက္ပင္မွ သရက္သီးသည္ အခ်ိန္တန္လွ်င္ အသီးျဖစ္လာသလုိ ကံတရားဟာလည္း ေကာင္းမႈမ်ားတဲ့ခ်ိန္ ေကာင္းက်ိဳးကုိေပးပါတယ္။ မေကာင္းမႈမ်ားတဲ့ခ်ိန္ မေကာင္းမႈကုိ ေပးေနစၿမဲျဖစ္ေပသည္။

ဒါကုိၾကည့္ေသာအားျဖင့္ ကံတရားရဲ႕ သေဘာသဘာ၀ကုိ နားလည္မယ္ ထင္ပါတယ္။ ကံတရားသည္ အရင္ဘ၀ေတြက ေကာင္းမႈႏွင့္ယခုမ်က္ေမွာက္ဘ၀ ေကာင္းမႈေတြကမ်ားေနရင္ ေကာင္းက်ိဳးကုိ ေပးပါတယ္။ အကယ္၍ အရင္းဘ၀ေတြက မေကာင္းမႈေတြမ်ားၿပီး ဒီဘ၀မွာလည္း မေကာင္းမႈေတြမ်ားေနမယ္ဆုိရင္ မေကာင္းက်ိဳးေတြ ေပးေနပါမယ္။

ဒီသေဘာတရားကုိမသိၾကေသာ လူသားအခ်ိဳ႕သည္ ယခုဘ၀မွာ ေကာင္းတာလုပ္ေသာ္လည္း မေကာင္းက်ိဳးက အက်ိဳးေပးေနသည္ကုိ ခံစားရေသာအခါ ကံတရားကုိ မယံုသလုိျဖစ္လာကာ ကံတရားယံုၾကည္မႈမရွိတဲ့ ေနရာဌာနမ်ားသုိ႔ အလုိက္မွားသြားတတ္ၾကသည္။ ဒီဘ၀မွာ ေကာင္းမႈလုပ္ေသာ္လည္း အရင္းဘ၀ေတြက မေကာင္းမႈမ်ားခဲ့၍ မေကာင္းက်ိဳးကုိ ခံစားေနရလွ်င္ ''ငါသည္ ေနာက္ေနာင္ဘ၀ေတြမွာ ယခုလုိ မေကာင္းက်ိဳးမ်ား မခံစားရေအာင္ ယခုသိတတ္တဲ့ လူ႔ဘ၀ေလး၌ ေကာင္းမႈမ်ားမ်ားလုပ္မည္ဟု စိတ္ဆံုးျဖတ္ လုပ္ကုိင္သင့္ေပသည္။ သုိ႔မွသာလွ်င္ သံသရာ၌ ကိုယ္စိတ္ႏွစ္ပါး ခ်မ္းသာစြာျဖင့္ ေနထုိင္သြားရပါလိမ့္မည္။

မိမိတုိ႔ လူ႔ဘ၀ေလးရေနခ်ိန္မွာ ကံတရားသေဘာကုိ ေသခ်ာနားလည္ယံုၾကည္ကာ လူ႔ဘ၀မကုန္ခင္၌ မေကာင္းမႈမ်ားသာ ျဖစ္ေလ့ရွိၿပီး မေကာင္းက်ိဳးမ်ားသာ ေပးတတ္ေသာ အေပ်ာ္အပါးအတြက္ပဲ အားထုတ္ႀကံစည္ ျပဳလုပ္ျခင္းမ်ားေလွ်ာ့ကာ ေကာင္းမႈမ်ားကုိ အရင္က အေပ်ာ္ပါးအတြက္ ျပဳလုပ္ႀကံစည္သလုိ ျပဳလုပ္ၾကပါလုိ႔ ဆႏၵျပဳရင္း နိဂံုးခ်ဳပ္လုိက္ရေပသည္။

မွတ္ခ်က္။ စာေရးသူ ဘေလာ့တင္တုိင္း ေမးလ္မွတဆင့္ ဖတ္ခ်င္ေသာဆႏၵရွိပါက စာေရးသူအေကာင့္ကုိ အပ္ထားႏုိင္ပါသည္။

Monday, January 3, 2011

သိထားသင့္ေသာ အေမးအေျဖ

အာဠာ၀ကအမည္ရွိေသာ ဘီးလူးမင္းႀကီးသည္ ျမတ္စြာဘုရားႏွင့္ ေတြ႕ဆံုေသာအခါ စိတ္၀င္စားဖြယ္ေကာင္းေသာ ေအာက္ပါေမးခြန္း(၄)ခုကုိ ေမးခဲ့ေလသည္။

၁။ ေလာက၌ရွိေသာအရာတုိ႔တြင္ အျမတ္ဆံုးေသာရတနာသည္ အဘယ္အရာ ျဖစ္ပါသနည္း။


၂။ ေလ့က်က္ျခင္းတကာတုိ႔တြင္ အဘယ္မည္ေသာ အေလ့အက်က္သည္ ခ်မ္းသာကုိ ေဆာင္ေပးပါသနည္း။

၃။ အရသာတုိ႔တြင္ အဘယ္အရာသည္ အေကာင္းဆံုးေသာ အရသာျဖစ္သနည္း။

၄။ အသက္ေမြးျခင္းတုိ႔တြင္ အဘယ္ကဲ့သုိ႔ေသာ အသက္ေမြးျခင္းသည္ အျမတ္ဆံုး ျဖစ္မည္နည္း။

အထက္ပါ စိတ္၀င္စားစရာ မွတ္သားစရာ လုိက္နာက်င့္သံုးစရာေကာင္းေသာ ပုစၧာ(၄)မ်ိဳးကုိ အာဠာ၀ကဘီးလူးမင္းသည္ ျမတ္စြာဘုရားကုိ ေလွ်ာက္ထားခဲ့ေပသည္။ ထုိအခါ ျမတ္စြာဘုရားရွင္ ကုိယ္ေတာ္ျမတ္က

၁။ ရတနာ(၃)ပါးကုိ ယံုၾကည္ေလးစား ျမတ္ႏုိးၾကည္ညိဳျခင္းသည္ အျမတ္ဆံုးေသာ ရတနာ ျဖစ္ေပသည္။

၂။ ေလ့က်က္ျခင္းတကာတုိ႔တြင္ ကုသုိလ္ကမၼပထတရား (၁၀)ပါးကုိ ေလ့က်က္ ျခင္းသည္ ခ်မ္းသာကုိ ေဆာင္ေပးပါသည္။ ၎(၁၀)ပါးမွာ

(1) ဒါန-စိတ္ထားျဖဴစင္ ေစတနာေကာင္းစြာ ႏွေျမာမႈမရွိဘဲ လြတ္လြတ္စြန္႔ႀကဲ ေပးကမ္း လွဴဒါန္းျခင္း။

(2) သီလ-ကုိယ္ႏႈတ္ႏွစ္ပါးတုိ႔၌ ေကာင္းမြန္မွန္ကန္ေသာ အက်င့္ရွိျခင္း။

(3) ဘာ၀နာ-သမထ,၀ိပႆနာ ဘာ၀နာ(၂)ပါးကုိ ေလ့လာပြားမ်ားျခင္း။

(4) အပစာယန-ရတနာသံုးပါး ဆရာသမား မိဘတုိ႔ကုိ ရုိေသေလးစားျခင္း။

(5) ေ၀ယ်ာ၀စၥ-ကုသုိလ္ျပဳလုပ္ေသာပြဲမ်ား၌ တက္ႏုိင္သည့္ဘက္မွ မပ်င္းမရိ ေ၀ယ်ာ၀စၥ အသြယ္သြယ္ကုိ ျပဳလုပ္ေပးျခင္း။

(6) ပတၱိဒါန-မိမိျပဳလုပ္ထားေသာ ကုသုိလ္မ်ားကုိ ကုိယ္ပုိင္အတၱမရွိဘဲ ဘုရားရွင္၏ အနတၱ၀ါဒအတုိင္း အမ်ားအား အမွ်ေ၀ေပးျခင္း။

(7) ပတၱာႏုေမာဒန-သူတစ္ပါးျပဳလုပ္ေသာ ေကာင္းမႈမ်ားကုိ ေကာင္းခ်ီး၀မ္းေျမာက္ေပးကာ သာဓုေခၚဆုိျခင္း။

(8) ဓမၼသ၀န-ျမတ္ဗုဒၶ၏ တရားမ်ားကုိ နာယူမွတ္သားျခင္း။

(9) ဓမၼေဒသနာ-မိမိတက္သိသေလာက္ ျမတ္ဗုဒၶ၏တရားမ်ားကုိ အမ်ားအား ျဖန္႔ေ၀ ေဟာၾကားေပးျခင္း။

(10) ဒိ႒ိဇုကမၼ-နိဗၺာန္ေရာက္ေၾကာင္း ေကာင္းမြန္ေသာ အယူ၀ါဒ ယံုၾကည္ခ်က္ရွိျခင္း။

အထက္ပါ(၁၀)ပါးေသာ ေကာင္းမႈမ်ားသည္ လူနတ္နိဗၺာန္ သံုးတန္ေသာ ခ်မ္းသာကုိေရာက္ေအာင္ လုပ္ေဆာင္ေပးေသာေၾကာင့္ ေကာင္းမြန္ေသာသုစရုိက္ တရားဟုလည္းေကာင္း၊ ကုသလကမၼပထတရားဟု ေခၚဆုိၾကေပသည္။

၃။ အရသာတကာတုိ႔တြင္ မွန္ကန္ေျဖာင့္မတ္ေသာ စကားကုိေျပာဆုိျခင္းသည္ အျမတ္ဆံုး အရသာ ျဖစ္ပါသည္။

၄။ အသက္ေမြးျခင္းတကာတုိ႔တြင္ ေကာင္းမြန္မွန္ကန္ေသာ ပညာျဖင့္ အသက္ ေမြးျခင္းသည္ အျမတ္ဆံုးျဖစ္ေပသည္။

အထက္ပါ အေမးအေျဖမ်ားသည္ လူသားတုိင္းအတြက္ အသံုး၀င္ၿပီး လုိက္နာက်င့္သံုးသင့္ေသာ အေမးအေျဖမ်ား ျဖစ္ေပသည္။ အဘယ့္ေၾကာင့္ဆုိေသာ္ လူသားတုိ႔သည္ အာဠာ၀ကဘီးလူးမင္းႀကီးေမးခဲ့ေသာ အေမးႏွင့္ျမတ္ဗုဒၶေျဖၾကား ေပးခဲ့ေသာ အေမးအေျဖမ်ားကုိ အမွန္တကယ္သိျမင္ၿပီး လုိက္နာက်င့္သံုးမည္ဆုိလွ်င္ မ်က္ေမွာက္ေရာ ေနာက္ဘ၀မ်ားမွာပါ ေကာင္းက်ိဳးသုခမ်ား ခံစားရ၍ ကုိယ္စိတ္ႏွစ္ပါး ခ်မ္းသာစြာျဖင့္ ေနထုိင္ရမည့္အျပင္ ခ်မ္းသာတကာတုိ႔တြင္ အခ်မ္းသာဆံုးျဖစ္ၿပီး အျမတ္တကာတုိ႔တြင္ အျမတ္ဆံုးျဖစ္ေသာ ေရာက္ႏုိင္ရႏုိင္ခဲလွေသာ ျမတ္နိဗၺာန္ကုိ ေရာက္ရွိခံစားရေပလိမ့္မည္။

Sunday, January 2, 2011

အလုိလုိက္သည္ ဆုိသည္မွာ

''အလုိလုိက္သည္ အလုိလုိက္လုိက္တာ"စသည့္ စကားလံုးကုိ လူ႔ေလာကတြင္ ေျပာဆုိတတ္ၾကသည္။ အလုိလုိက္သည္ဆုိရာ၀ယ္ မိဘႏွင့္သားသမီး၊ ဆရာႏွင့္တပည့္၊ လင္ႏွင့္မယား စသူတုိ႔ၾကားတြင္ သံုးႏႈန္းေသာ စကားျဖစ္ေသာ္လည္း ထုိစကား၏ အဓိပၸါယ္ကုိ မွန္ကန္တိက် ေကာင္းမြန္စြာ နားလည္ျခင္းမရွိၾကသည္က မ်ားေပသည္။ ''အလုိလုိက္သည္"ဆုိသည့္ စကားလံုးသည္ ''အလုိက္သိသည္"စကားလံုးနဲ႔ စာသားခ်င္း ဆင္ေသာ္လည္း အဓိပၸါယ္ခ်င္း မတူညီၾကေပ။


တကယ္ေတာ့ အလုိလုိက္သည္ဆုိသည္မွာ သူတစ္ပါးလုိအပ္ခ်က္အား မိမိကအမွန္တကယ္သိျမင္၍ သူ႔လုိအပ္ခ်က္ကုိ အလုိသိစြာ ျဖည့္ဆည္းေပးျခင္း ျဖစ္ေပသည္။ မိဘမ်ားက သားသမီးမ်ား၏ လုိအပ္ခ်က္ကုိ အလုိက္သိစြာ သူတုိ႔လုိအပ္ေသာပစၥည္းမ်ားအား ၀ယ္ေပးျခင္းမ်ိဳး ျဖစ္သည္။ ထုိသုိ႔မဟုတ္ဘဲ မိဘမ်ားက သားသမီးတုိ႔၏ စိတ္အလုိကုိလုိက္၍ သူတုိ႔လုပ္ခ်င္သည့္အရာ လုပ္ခြင့္ေပးျခင္းသည္ အလုိလုိက္သည္ဟု ယူဆကာ လုိက္ေလွ်ာ့ေပးမည္ဆုိလွ်င္ သားသမီးမ်ား လမ္းမွားကုိပင္ ေရာက္သြားႏုိင္ေပသည္။ ထုိမွ်မကဘဲ သားသမီးမ်ား၏အလုိကုိ လုိက္ေပးတာမ်ားလွ်င္ ေနာက္ပုိင္း၌ သားသမီးမ်ားသည္ မိဘမ်ားအား မထိမဲ့ျမင္ အေလးမထား ဂရုမစုိက္ ခပ္ေပါ့ေပါ့တြက္ကာ လုပ္ခ်င္ရာလုပ္ၾကေပလိမ့္မည္။ ''မိဘေတြက တုိ႔ကုိဘာမွမေျပာ အလုိလုိက္တယ္ ဒါ့ေၾကာင့္ ငါတုိ႔ဘာလုပ္လုပ္ အျပစ္မေျပာ"ဟု ထင္ျမင္ယူဆခ်က္မ်ား ျဖစ္ေပၚလာေပလိမ့္မည္။ ထုိသားသမီးမ်ားသည္ မိဘတုိ႔၏ သြန္သင္ဆံုးမႈမရွိေတာ့၍ မိဘတုိ႔၏ၾသဇာမ်ား အားနည္းေသာအခါ သူတုိ႔စိတ္ကုိ သူတုိ႔ပုိင္တယ္ဟုထင္လာကာ ထင္ရာဆုိင္းၿပီး မိဘမ်ား အရႈံးေပးရေသာ သားသမီးမ်ား ျဖစ္သြားလွ်င္ လူေတာ္လူေကာင္းတစ္ေယာက္ ျဖစ္လာေတာ့မည္ မဟုတ္ေပ။

ထုိအတူ ဆရာႏွင့္တပည့္မွာလည္း ထုိကဲ့သုိ႔ တပည့္မ်ား၏ အလုိကုိလုိက္ကာ ေနထုိင္က်င့္သံုးေပးမည္ဆုိလွ်င္ တပည့္မ်ားသည္ ဆရာကုိ မေၾကာက္မေလးစားေတာ့၍ ေနာက္ပုိင္းတြင္ ဆုိးသြမ္းမႈမ်ား ျဖစ္လာေပလိမ့္မည္။

မိဘမ်ားသည္ သားသမီးတုိ႔၏ အုပ္ထိန္းသူျဖစ္၍ မိဘစကားကုိ သားသမီးက တေသြမတိမ္ လုိက္နာေသာပုဂၢိဳလ္ျဖစ္ရန္ မိဘမ်ားတြင္ ၾသဇာအာဏာရွိရမည္။ ထုိသုိ႔ ၾသဇာအာဏာရွိရန္မွာလည္း သားသမီးမ်ားကုိ မိဘမ်ားက အလုိက္သိစြာ ျပဳလုပ္ေပးသင့္သည္ကုိ ျပဳလုပ္ေပးကာ အလုိမလုိက္ဖုိ႔ အေရးႀကီးေပသည္။ မိဘမ်ားက သားသမီးမ်ားကုိ အလုိလုိက္ေပးမည္ဆုိလွ်င္ မိဘမ်ား၏ ၾသဇာအာဏာကုိ သားသမီးမ်ားက တျဖည္းျဖည္းခ်င္း ဂရုမစုိက္ဘဲျဖစ္ကာ ေနာက္ပုိင္းတြင္ မိဘစကားကုိ နားမေထာင္ေတာ့မည္ဆုိလွ်င္ မိဘမ်ားမွာ ပူေဆြးမႈေသာကမ်ားျဖစ္လာတက္သလုိ သားသမီးမ်ားမွာလည္း ဆင္းရဲဒုကၡမ်ား ႀကံဳေတြ႕လာႏုိင္ေပသည္။

ထုိအတူ ဆရာႏွင့္တပည့္မွာလည္း ဆရာ့စကားကုိ တပည့္က နားေထာင္မွသာလွ်င္ ထုိတပည့္သည္ လူေတာ္လူေကာင္းတစ္ေယာက္ ျဖစ္လာပါလိမ့္မည္။ ထုိကဲ့သုိ႔ တပည့္က ဆရာ့စကားကုိ နားေထာင္ရန္အတြက္ ဆရာသည္ မွန္ကန္တိက်ေသာ ဆရာျဖစ္ရမည္။ တပည့္ကုိ အလုိမလုိက္ဘဲ အလုိက္သိစြာ ေျပာဆုိဆက္ဆံ က်င့္သံုးေနထုိင္တက္ရန္ လုိအပ္ပါသည္။ သုိ႔မွသာလွ်င္ ဆရာတပည့္ေကာင္း ပီသလာပါလိမ့္မည္။

တကယ္ေတာ့ လူ႔ေလာကတြင္ သူ႔စည္းႏွင့္သူ လုိက္နာက်င့္သံုးေနထုိင္တက္ရန္ စည္းကမ္းသတ္မွတ္ေပးသူရွိရန္လုိအပ္သလုိ စည္းကမ္းသတ္မွတ္ေပးသူ၏ ၾသဇာအာဏာလည္းရွိရန္လည္း လုိအပ္ပါေပသည္။ သုိ႔မွသာလွ်င္ ေကာင္းမြန္ေသာ စည္းကမ္းသတ္မွတ္ခ်က္မ်ား လူသားတိုင္းတြင္ရွိေန၍ ေလာကႀကီး သာယာလွပေနေပလိမ့္မည္။

ထုိ႔ေၾကာင့္ လူသားအားလံုး အလုိမလုိက္ဘဲ အလုိက္သိစြာ က်င့္သံုး ဆက္ဆံတက္ၾကပါေစလုိ႔ ဆႏၵျပဳလုိက္ရေပသည္။

မွတ္ခ်က္။ စာေရးသူ၏ ထင္ျမင္ယူဆခ်က္မ်ားသာ ျဖစ္ေပသည္။ မွားမွန္ကုိ ကုိယ္ပုိင္ဉာဏ္ျဖင့္ ဆင္ျခင္စဥ္းစားၾကပါကုန္။ စာေရးသူ ဘေလာ့တင္တုိင္း ေမးလ္မွတဆင့္ ဖတ္ခ်င္ေသာဆႏၵရွိပါက စာေရးသူအေကာင့္ကုိ အပ္ထားႏုိင္ပါသည္။

Saturday, January 1, 2011

ဗုဒၶဘာသာမ်ားအတြက္ သိထားသင့္ေသာအခ်က္မ်ား

ၾသကာသ၊ ၾသကာသ၊ ၾသကာသ ကာယကံ၊ ၀စီကံ၊ မေနာကံ၊ သဗၺေဒါသ ခပ္သိမ္းေသာ အျပစ္တုိ႔ကုိ ေပ်ာက္ပါေစျခင္းအက်ိဳးငွာ ပထမ၊ ဒုတိယ၊ တတိယ တစ္ႀကိမ္၊ ႏွစ္ႀကိမ္၊ သံုးႀကိမ္ေျမာက္ေအာင္ ဘုရားရတနာ၊ တရားရတနာ၊ သံဃာရတနာ ဤရတနာျမတ္သံုးပါးတုိ႔ကုိ (ႏွင့္ဆရာသမားတုိ႔ကုိ) အရုိအေသ အေလးအျမတ္ လက္စံုမုိး၍ ရွိခုိးပူေဇာ္ ဖူးေျမွာ္မွန္းေလွ်ာ့ ကန္ေတာ့ပါ၏ အရွင္ဘုရား။

ေအာက္ပါဆုေတာင္းသည္ ဆုေပးမည့္ဆရာေတာ္ သုိ႔မဟုတ္ မိဘဆရာသမား မ်ားကုိ ရွိခုိးပါက ရြတ္ဆုိရန္ မလုိေပ။ မိမိဘာသာ ရွိခုိးမွသာလွ်င္ ဆုေတာင္းရန္ ျဖစ္ေပသည္။


ကန္ေတာ့ရေသာ အက်ိဳးအားေၾကာင့္ အပါယ္ေလးပါး၊ ကပ္သံုးပါး၊ ရပ္ျပစ္ရွစ္ပါး၊ ရန္သူမ်ိဳးငါးပါး၊ ၀ိပၸတၱိတရားေလးပါး၊ ဗ်သနတရားငါးပါးတုိ႔မွ အခါခပ္သိမ္း ကင္းလြတ္ၿငိမ္းသည္ျဖစ္၍ မဂ္တရား ဗုိလ္တရား နိဗၺာန္တရားေတာ္ျမတ္ကုိ ရရပါလုိ၏ အရွင္ဘုရား။

ထုိဆုေတာင္းမ်ားထဲမွ အပါယ္(၄)ပါး ဆုိသည္မွာ

၁။ ငရဲ

၂။ တိရစၧာန္

၃။ ၿပိတၱာ

၄။ အသူရကာယ္

ထုိ႔တြင္ ၿပိတၱာဘံုႏွင့္အသူရကာယ္ဘံုသည္ ေသခ်ာေအာင္ နားမလည္သူမ်ား ရွိေပလိမ့္မည္။ တကယ္ေတာ့ ၿပိတၱာဘံုသည္ အစားေရစာ ငတ္မြတ္ၿပီး အိမ္ၾကား၊ ေျမာင္းၾကား၊ ေတာ ေတာင္ၾကားမ်ားတြင္ လုိက္လံရွာေဖြ စားေသာက္ၾကရေသာ သတၱ၀ါမ်ား ျဖစ္ေပသည္။ တစ္ခ်ိဳ႕ေသာလူမ်ားသည္ ၿမိဳ႕ရြာမ်ားတြင္ လုိက္လံရွာေဖြ စားေသာက္ေနေသာ ၿပိတၱာမ်ားကုိ မိမိ၏ ဘုန္းကံနည္းပါးေနခ်ိန္တြင္ ေတြ႕ျမင္ေသာအခါ ထုိၿပိတၱာမ်ား၏ ရုပ္ဆင္းသ႑ာန္ကုိျမင္ရၿပီး ေၾကာက္လန္႔ကာ ၿပိတၱာဘံုသားမ်ားကုိ တေစၱ၊ သရဲဟု ေခၚဆုိၾကေပသည္။ ၿပိတၱာဘံုသားမ်ားတြင္ တစ္ခ်ိဳ႕ဘံုကံရွိေသာ သတၱ၀ါမ်ားသည္ ေန႔၌ နတ္တုိ႔ကဲ့သုိ႔ ခံစားရ၍ ည၌ ဆင္းရဲဒုကၡမ်ားကုိ ခံစားရေသာ ၿပိတၱာမ်ားလည္း ရွိေပသည္။

အသူရကာယ္ဘံုသည္ ၿပိတၱာဘံုႏွင့္ ခပ္ဆင္ဆင္ ရွိေပသည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ အသူရကယ္မ်ားကုိ ၿပိတၱာအႀကီးစားဟု ေခၚေ၀ၚၾကသည္။ တကယ္ေတာ့ အသူရကယ္သည္ ၿပိတၱာမ်ားကဲ့သုိ႔ လူတုိ႔နဲ႔ နီးစပ္ရာမ်ား၌ မေနဘဲ ျမစ္ေခ်ာင္းကမ္းပါးတုိ႔၌ ေနတတ္ၾကသည္။ သုိ႔ေသာ္ သူတုိ႔သည္ ျမစ္ကမ္းမ်ား၌ေနေသာ္လည္း ေရေသာက္ခ်င္၍ ေရေသာက္မည္ဆုိလွ်င္ သူတုိ႔၏ အကုသုိလ္ကံေၾကာင့္ ေရမ်ားခန္းေျခာက္ကာ သဲေသာင္းမ်ားကုိသာ ေတြ႕ရွိရၿပီး ေရကုိမေသာက္ရေပ။ ဤမွ်ေလာက္ ဆင္းရဲၾကေပသည္။

တစ္ခ်ိဳ႕ ၿပိတၱာဘံုသားမ်ားႏွင့္ အသူရကာယ္ဘံုသားမ်ားသည္ ဘုရားတစ္ဆူႏွင့္ တစ္ဆူၾကားထိ မကၽြတ္လြတ္ဘဲ ဒုကၡခံၾကရသည္။ အဆုိးဆံုး သက္တမ္းရွည္ၿပီး ဒုကၡအမ်ားဆံုး ခံရသည့္သတၱ၀ါမ်ားကား ငရဲသားမ်ားပင္ ျဖစ္ေပသည္။ ငရဲသားမ်ားသည္ ငရဲ(၈)ထပ္တြင္ သူတုိ႔အကုသိုလ္ကံအေလ်ာက္ သက္တမ္းႏွင့္ ဆင္းရဲဒုကၡမ်ားကုိ လွလွႀကီး ခံၾကရေပသည္။

ကပ္(၃)ပါးဆုိသည္မွာ

၁။ သတၳႏၱရကပ္- ဒုတ္၊ ဓါး၊ လက္နက္မ်ားျဖင့္ ပ်က္စီးေသၾကရေသာကပ္။

၂။ ေရာဂႏၱရကပ္- ပလိပ္ေရာဂါစေသာ ေခတ္၌ျဖစ္ေလ့ရွိေသာ ေရာဂါမ်ား ၿမိဳ႕ရြာတုိင္းျပည္ မ်ား၌ ပ်ံ႕ႏွံ႔ကာ ပ်က္စီးေသၾကရေသာကပ္။

၃။ ဒုဗၻိကၡ ႏၱရကပ္- ၿမိဳ႕ရြာတုိင္းျပည္တုိ႔၌ အစားေရစာ ငတ္မြတ္ၿပီး ေသၾကရေသာ ကပ္တုိ႔ ပင္ ျဖစ္ေပသည္။

ရပ္ျပစ္ရွစ္ပါးဆုိသည္မွာ

၁။ ငရဲ

၂။ တိရစၧာန္

၃။ ၿပိတၱာ၊ (အသူရကာယ္ဘံုကုိ ၿပိတၱာဘံု၌ သြင္းယူထားျခင္း ျဖစ္ေပသည္။

၄။ သက္တမ္းရွည္ေသာ အသညသတ္ျဗဟၼာႏွင့္ အရူပျဗဟၼာမ်ား၊ အသညသတ္ျဗဟၼာ သည္ ရုပ္ခႏၶာသာရွိ၍ စိတ္မရွိေသာေၾကာင့္ တရားမရႏုိင္ေပ။ အရူပျဗဟၼာမ်ားသည္ စိတ္သာရွိ၍ ရုပ္ခႏၶာမရွိေသာေၾကာင့္ တရားနာခြင့္ မရွိေပ။ ထုိ႔ေၾကာင့္ သက္တမ္းရွည္ၿပီး တရားနာခြင့္မရွိေသာ ျဗဟၼာႏွစ္မ်ိဳးတြင္ မျဖစ္ရေအာင္ ဆုေတာင္းျခင္း ျဖစ္သည္။

၅။ ဘုရားရွင္ႏွင့္ရဟန္းေတာ္မ်ား မေရာက္ႏုိင္ေသာ ပစၥ ႏၱရာဇ္က်ေသာ အရပ္ေဒသ။

၆။ သာသနာရွိေနခ်ိန္တြင္ တရားနာခြင့္ရွိပါေသာ္လည္း မိစၧာအယူမွားေနသူမ်ား။

၇။ သာသနာရွိေနၿပီး ေကာင္းေသာအယူရွိပါေသာ္လည္း ဉာဏ္ပညာနည္းသူမ်ား။

၈။ အသိဉာဏ္ပညာလည္းရွိ၊ ေကာင္းေသာအယူရွိေသာ္လည္း သာသာနာမရွိေသာ အခ်ိန္၌ လူျဖစ္ရသူမ်ား။

အထက္ပါအျပစ္ရွိေသာ ေနရပ္ေဒသမ်ားသုိ႔ ေရာက္ရွိေနလွ်င္ မဂ္ဗုိလ္ ကုသုိလ္ကံတရားမ်ား အားမထုတ္ႏုိင္၍ မဂ္ဗုိလ္တရားမ်ား မရရွိႏုိင္ေသာေၾကာင့္ ထုိအရပ္မ်ားသုိ႔မေရာက္ေအာင္ ဆုေတာင္းရျခင္း ျဖစ္ေပသည္။

ရန္သူမ်ိဳးငါးပါးဆုိသည္မွာ

၁။ ေရေဘး

၂။ မီးေဘး

၃။ ခုိးသူဓါးျမေဘး

၄။ အေမြးခံ သားဆုိးသမီးဆုိး

၅။ မင္းဆုိး

တစ္ခ်ိဳ႕က မိမိမုန္းေသာသူကုိ ရန္သူဟု ထင္မွတ္ကာ ရန္သူမ်ိဳးငါးပါး၌ ထည့္သြင္းတက္ၾကေပသည္။ မိမိကမုန္းရံုျဖင့္ ရန္သူမျဖစ္ႏုိင္ပါ။ မိဘကုိ မၾကာခဏ ဒုကၡေပးတတ္၊ စုေဆာင္းထားေသာ ပစၥည္းမ်ားကုိ အလကားျဖဳန္းတက္ေသာ သားသမီး မ်ားသည္သာ မိမိ၏ ပစၥည္းမ်ားကုိ အလဟႆျပဳန္းတီးေအာင္ ျပဳလုပ္ေသာေၾကာင့္ ရန္သူမ်ိဳးငါးပါး၌ ထည့္သြင္းရျခင္း ျဖစ္ေပသည္။

၀ိပၸတၱိတရားေလးပါးဆုိသည္မွာ

၁။ မင္းဆုိးမ်ား အုပ္စုိးေနျခင္း

၂။ အပါယ္ေလးဘံု၌ ျဖစ္ေနရျခင္း

၃။ ရုပ္ဆင္းအဂၤါ ခ်ိဳ႕တဲ့ျခင္း

၄။ ကုိယ္ႏႈတ္စိတ္သံုးပါးလံုး၌ ျပဳသင့္သည္ကုိ မျပဳဘဲ မျပဳသင့္သည္ကုိ ျပဳမႈေျပာဆုိ ႀကံစည္တတ္ျခင္း။

ဗ်သနတရားငါးပါးဆုိသည္မွာ

၁။ ေဆြမ်ိဳးမ်ား ပ်က္စီးျခင္း။

၂။ စည္းစိမ္ဥစၥာပ်က္စီးျခင္း။

၃။ အနာေရာဂါမ်ား ႏွိပ္စက္၍ပ်က္စီးျခင္း။

၄။ မိစၧာအယူရွိျခင္း။

၅။ သီလပ်က္စီးျခင္း။

အထက္ေဖာ္ျပပါ အခ်က္မ်ားသည္ ေထရ၀ါဒဗုဒၶဘာသာ လူမ်ိဳးမ်ား တကယ္သိထားသင့္သည္ အခ်က္မ်ားျဖစ္ေပသည္။ တစ္ခ်ိဳ႕ေသာသူမ်ားသည္ ေန႔စဥ္ဘုရားရွိခုိးျခင္း ဆုေတာင္းျခင္းမ်ား ျပဳလုပ္ေနေသာ္လည္း အထက္ပါအခ်က္မ်ားကုိ တိတိက်က် သိမထားၾကသည္က မ်ားေပသည္။
ထုိ႔ေၾကာင့္ စာေရးသူသည္ သိသင့္သိထုိက္သည္ဟု ယူဆရသည့္ အထက္ပါ အခ်က္မ်ားကို တင္ျပလုိက္ရျခင္း ျဖစ္ေပသည္။