အလွဴခံပုဂၢိဳလ္တစ္ဆယ့္ေလးမ်ိဳးဆုိသည္မွာ......
၁။ တိရစၧာန္
၂။ သီလမရွိသူ
၃။ သီလရွိသူ
၄။ စ်ာန္ရရေသ့
၅။ ေသာတာမတၱိမဂ္ပုဂၢိဳလ္
၆။ ေသာတာမတၱိဗုိလ္ပုဂၢိဳလ္
၇။ သကဒါဂါမိမဂ္ပုဂၢိဳလ္
၈။ သကဒါဂါမိဗုိလ္ပုဂၢိဳလ္
၉။ အနာဂါမိမဂ္ပုဂၢိဳလ္
၁၀။ အနာဂါမိဗုိလ္ပုဂၢိဳလ္
၁၁။ အရဟတၱမဂ္ပုဂၢိဳလ္
၁၂။ အရဟတၱဗုိလ္ပုဂၢိဳလ္
၁၃။ ပေစၥကဗုဒၶါ
၁၄။ သမၼာသမၺဳဒၶဘုရားရွင္ တုိ႔ျဖစ္ေပသည္။
အက်ိဳးေပးမႈမွာလည္း အဆင့္ဆင့္မ်ား၍ အက်ိဳးေပးေလသည္။
ရိုေသစြာျဖင့္
ဒကာေတာ္ေရ ဒုသနေသာနဲ႔ပတ္သတ္ၿပီး ျမန္မာဇာတ္ကား ရုိက္ထားတာရွိပါတယ္ေလ။ ကႆပဘုရားရွင္ လက္ထက္ေတာ္အခါတုန္းက သူေဌးသား(၄)ဦးသည္ ေယာက်္ားရွိေသာ မိန္းမမ်ားအားလည္းေကာင္း၊ ပုိက္ဆံေပးၿပီး ငွားရမ္း၍ရေသာ မိန္းကေလးမ်ားအားလည္းေကာင္း ကာေမသုမိစၧာစာရကံကုိ က်ဴးလြန္ ခဲ့ၾကတယ္။
အဲဒီကံေၾကာင့္ သူတုိ႔ေလးဦးသည္ ေသလြန္ေသာအခါမွာ ေလာဟကုမၻီငရဲ၌ ဆင္းရဲဒုကၡမ်ားစြာကုိ ခံစားေနရေလတယ္။ ဒီလုိနဲ႔ ယခုပြင့္ေတာ္မူခဲ့ေသာ ေဂါတမဗုဒၶလက္ထက္တြင္ ေကာသလအမည္ရွိေသာဘုရင္သည္ တစ္ပါးေသာေယာက်္ားရွိ မယားတစ္ေယာက္အား လုိခ်င္၍ ေယာက်္ားျဖစ္သူကုိ ေသဒဏ္ေပးႏုိင္ေအာင္ မျဖစ္ႏုိင္ေသာအလုပ္တစ္ခုကုိ ခုိင္းခဲ့ေလသည္။ ထုိေယာက်္ားသည္ သူေတာ္ေကာင္းတစ္ေယာက္ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ သူမျဖစ္ႏုိင္သည့္ နဂါးျပည္ရွိေသာ ေျမမုန္႔ႏွင့္သစ္ပင္ကုိ နဂါးမင္း၏ အကူအညီျဖင့္ ရရွိခဲ့ေလသည္။
သုိ႔ေသာ္လည္း ေန႔ခ်င္းမျပန္ႏုိင္ေအာင္ ဘုရင္၏ အေထာက္ေတာ္အမတ္မ်ားက ၿမိဳ႕ရုိးတံခါးကုိ မုိးမခ်ဳပ္ခင္ ပိတ္ထားခဲ့ၾကတယ္။ ေယာက်္ားျဖစ္သူလည္း တံခါးပိတ္ထားေသာေၾကာင့္ ၿမိဳ႕ျပင္မွာပင္ အိပ္ခဲ့ရ၏။ ေကာသလဘုရင္သည္ သူ၏ မေကာင္းေသာ အႀကံေၾကာင့္ ထုိညမွာပင္ ကႆပဘုရားရွင္လက္ထက္၌ ကာေမသုမိစၧာစာရကံကုိ က်ဳးလြန္ခဲ့ေသာ သူေဌးသားေလးဦးတုိ႔၏ ေအာ္ဟစ္သံကုိ ၾကားခဲ့ရေလသည္။ သူေဌးသားေလးဦးတုိ႔သည္ ၎တုိ႔ခံေနရေသာ ငရဲျပည္ဒယ္အုိးႀကီးထဲမွ အေပၚသုိ႔ ေခတၱေပၚလာခ်ိန္တြင္ ေနာက္တစ္ခါ ငရဲျပည္မွလြတ္၍ လူျပည္ျပန္ေရာက္လွ်င္ ထုိကာေမသုမိစၧာစာရကံစေသာ မေကာင္းမႈမ်ားကုိေရွာင္ၾကဥ္ၿပီး ေကာင္းမႈကုသုိလ္မ်ားကုိသာ ျပဳလုပ္မည္ဟု ေအာ္ဟစ္ေျပာဆုိၾကေလသည္။
ထုိေလးဦးတုိ႔သည္ တစ္ေယာက္ေပၚလာလွ်င္ တစ္ခါေအာ္ဟစ္ၾကရာ ေလးဦးလံုးေခတၱေပၚေပါက္လာခ်ိန္ သူတုိ႔ေျပာခ်င္ေသာစကားမ်ားကုိ အကုန္ေျပာခ်င္ၾကေသာ္လည္း ငရဲအုိးထဲမွ ေခတၱမွ်သာ အေပၚသုိ႔ လည္ပင္းေပၚရံုေလးေပၚလာၿပီး ေအာက္သုိ႔ျပန္နစ္ျမဳစ္သြားၾကေလသည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ သူတို႔ေျပာေသာစကား၏ အဓိပၸါယ္ကုိ ေကာသလမင္းသည္ အကုန္မၾကားရဘဲ ေလးေယာက္လံုး၏ အစဦးဆံုးတစ္လံုးစီသာ ၾကားခဲ့ရေလ၏။
ေကာသလဘုရင္သည္ အဲဒီသူေဌးသားေလးဦးတုိ႔၏ ဒုသနေသာ ေလးလံုးကုိၾကားရေသာအခါ ထိတ္လန္႔ျခင္းမ်ားျဖစ္ၿပီး ေဇာေခၽြးျပန္၍ ႏိႈးခဲ့ေလသည္။ ထုိအေၾကာင္းအရာမ်ားကုိ ျမတ္စြာဘုရားအား သြားေရာက္ေမးျမန္းေသာအခါ ျမတ္ဗုဒၶက ထုိဒုသနေသာဟူေသာ အသံေလးမ်ိဳးသည္ အရင္ဘုရားရွင္လက္ထက္က ကာေမသုမိစၧာစာရကံကုိ က်ဴးလြန္ခဲ့ေသာ သူေဌးသားေလးဦး၏ ေအာ္သံမ်ားျဖစ္ေၾကာင္း မိန္႔ၾကားခဲ့ေလသည္။
ကာေမသုမိစၧာစာရကံနဲ႔ပတ္သတ္၍ သိသင့္သိထုိက္ေသာ အခ်က္အလက္မ်ားကုိ ဦးဇင္းအရင္က ကုိယ္ပုိင္ဘေဘာ့၌လည္းေကာင္း သူမ်ား၀က္ဆုိက္မ်ား၌လည္းေကာင္း တင္ထားခဲ့ၿပီးျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ထုိေနရာမ်ား၌သာ ဖတ္ရႈ႕ၾကပါေလ။
(ဓမၼပဒအ႒ကထာ(ပ)အုပ္၊ စာမ်က္ႏွာ(၂၈၄)တြင္ အက်ယ္ၾကည့္ရႈ႕ႏိုင္ပါသည္။)အရွင္ဘုရား...အေဝးမွ ဦးတင္ပါသည္..အရွင္ဘုရား။
တပည့္ေတာ္မွာေမးစရာေမးခြန္းေတြရွိေနလို႔ေမးခြင့္ၿပဳပါဘုရား။
၁။ ေစတနာသည္ ကံၿဖစ္သည္လို႔ဖတ္ဘူးပါတယ္(ဟုတ္ မဟုတ္အရင္သိလိုပါတယ္ဘုရား) ဟုတ္ခဲ့ရင္
(က) ေစတနာေစတသိက္ပါေသာ အမွဳကိစၥအားလံုးသည္ သံသရာရွည္ေစေသာ အေၾကာင္းရင္းဟုတ္ပါသလား (အရပ္သံုးေၿပာဆိုေနၾကေသာေစတနာသည္ ေစတနာေစတသိက္ကိုပဲ ရည္ရြယ္ပါသလား)
(ခ) ဘုရားရဟႏၱာေတြရဲ႕စိတ္ေတြဟာ ၾကိယာသက္သက္ၿဖစ္တယ္လို႔လဲ မွတ္သားဘူးပါတယ္ဘုရား။ (ဟုတ္ မဟုတ္) ဟုတ္ခဲ့ရင္။
(ဂ) ၾကိယာစိတ္မွာ ဘယ္လိုေစတသိတ္ေတြနဲ႔ ဘယ္လိုအမွဳကိစၥေတြေဆာင္ရြက္လဲ သိခ်င္ပါတယ္ဘုရား။
၂။ ေကာင္းမႈမေကာင္းမႈ ဘယ္လိုအမႈပဲၿပဳၿပဳ သဘာဝနိယာမအရ တူညီတဲ့အက်ိဳး ၿပန္လည္ သက္ေရာက္တယ္.(ေကာင္းတာေရာ..မေကာင္းတာေတြပါ..ၿပန္လည္လာမယ္)လို႔လဲမွတ္သားဘူးပါတယ္ဘုရား။ (ဟုတ္ မဟုတ္) ဟုတ္ခဲ့ရင္ ဥပမာေလးတခုနဲ႔ စိတ္တခုၿဖစ္ပံုနဲ႔ စိတ္ရဲ႕ ဘယ္အေၿခအေန ဘယ္အဆင့္မွာ ဘယ္လိုစြမ္းအားနဲ႔ (action & reaction) သဘာဝနိယာမကို ဘယ္လိုဆက္စပ္ဆင္ၿခင္ရမလဲဆိုတာ သိခ်င္ပါတယ္ဘုရား။ ရိုေသစြာဦးတင္လွ်က္..
ေျဖ။ ။ (၁-က) ေစတနာသည္ ကံျဖစ္တယ္ဆုိတာ ဟုတ္ပါေပသည္။ ေစတနာသည္ ေစတသိက္ပင္ျဖစ္ပါသည္။ အလုပ္ကိစၥမွန္သမွ်သည္ ကံပင္ျဖစ္ပါတယ္။ ေစတနာပါေသာ အမႈကိစၥအားလံုးသည္ သံသရာရွည္ေစေသာ အလုပ္မ်ားမဟုတ္ပါေပ။ သံသရာမွ တျဖည္းျဖည္း လႊတ္ေအာင္အားထုတ္မႈနဲ႔ အျမန္လႊတ္ေအာင္ အားထုတ္မႈသာ ကြာျခားေပသည္။
ဒါနအမႈကုိျပဳလုပ္ေသာသူသည္ သံသရာတြင္ ႀကီးပြားခ်မ္းသာျပည့္စံု၍ ေနေသာေၾကာင့္ ဥပုသ္သီလေဆာက္တည္ျခင္း၊ တရားဘာ၀နာကုိ ေအးေဆးစြာ ျပဳလုပ္ႏုိင္ပါသည္။ ဒါနအမႈကုိ မလုပ္ခဲ့၍ ဆင္းရဲေနေသာပုဂၢိဳလ္သည္ စား၀တ္ေနေရးအတြက္ အလုပ္မအားေသာေၾကာင့္ ဥပုသ္သီလ ေဆာက္တည္ရန္ ခက္ခဲသကဲ့သုိ႔ တရားအလုပ္ကုိ ေအးေဆးစြာလုပ္ရန္မွာလည္း မိမိမွာ မျပည့္စံုေသာေၾကာင့္ ေနာက္ေၾကာင္းမေအးဘဲျဖစ္ေနတတ္၍ တရားအလုပ္ကုိ စိတ္ခ်လက္ခ် မျပဳလုပ္ႏုိင္ၾကေပ။
ထုိ႔ေၾကာင့္ ဒါနအလုပ္သည္ သီလ ဘာ၀နာတုိ႔ကုိလုပ္ေဆာင္ရန္အတြက္ ေနာက္ခံအေထာက္အပံ့ျဖစ္ေပသည္။ သုိ႔ျဖစ္၍ ဘုရားရွင္သည္ ဒါနပါရမီကုိ အစဦးစြာ ျဖည့္က်င့္ခဲ့ေပသည္။
သံသရာရွည္ေစေသာတရားမ်ားသည္ အကုသုိလ္အလုပ္မ်ားသာ ျဖစ္ေပသည္။ တစ္ခ်ိဳ႕က ဒါနလုပ္ခဲ့၍ ခ်မ္းသာေသာ္လည္း သီလအလုပ္ တရားအလုပ္တုိ႔ကုိ မလုပ္ေသာေၾကာင့္ သံသရာ၌ ရွည္လ်ားေနတတ္ေပသည္။ ဒီေလာက္ဆုိရင္ နံပါတ္(၁-က) ရွင္းလိမ့္မည္ထင္ပါသည္။
(ခ) ဘုရားရဟႏၱာမ်ား၏ စိတ္သည္ ႀကိယာစိတ္ျဖစ္ပါေပသည္။
(ဂ) ႀကိယာစိတ္ဆုိသည္မွာ ကုသုိလ္အကုသုိလ္မွလြတ္ေသာစိတ္ကုိ ဆုိလုိေပသည္။ အေၾကာင္းတရားေၾကာင့္ အက်ိဳးတရားျဖစ္တယ္ဆုိရာ၌ အေၾကာင္းတရား၏ ရည္ရြယ္ခ်က္ ေမွ်ာ္လင့္မႈေပၚမွာမူတည္ၿပီး အလုပ္လုပ္ၾကေသာေၾကာင့္ ထုိမူတည္လုပ္ေသာ အမႈကိစၥအေလ်ာက္ အက်ိဳးေပးဆုိတာ ျဖစ္လာရေပသည္။
ဥပမာ-မိမိက လူတစ္ေယာက္ကို ကူညီရာ၌ သူ႕ဆီမွ ျပန္လည္၍ ကူညီမႈကုိ လုိခ်င္ေသာေၾကာင့္လည္းေကာင္း၊ သူ႔၏ ေက်းဇူးဆပ္ျခင္းတစ္ခုခုကုိ လုိခ်င္ေသာေၾကာင့္ လည္းေကာင္း ျပဳလုပ္ေပးလွ်င္ ထုိသူထံမွ တုန္႔ျပန္မႈကုိ မိမိက ခံစားခ်င္ေသာ ဆႏၵနဲ႔ျပဳလုပ္ျခင္းေၾကာင့္ ထုိသူက ေကာင္းေသာတုန္႔ျပန္မႈကုိေပးလွ်င္ ေကာင္းေသာတုန္႔ျပန္မႈကုိ ခံစားရမည္။ မေကာင္းေသာတုန္႔ျပန္မႈကုိ ေပးလွ်င္ မေကာင္းေသာ တုန္႔ျပန္မႈကုိ ခံစားရေပမည္။
မိမိက လူတစ္ေယာက္ကုိ ကူညီေသာအခါ သူ႔ဆီမွ ဘာေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ အကူအညီ တုန္႔ျပန္မႈကုိမွ မလုိခ်င္ဘဲ ကူညီ႐ံုသက္သက္ျဖစ္လွ်င္ ထုိလူဆီမွ ဘယ္လုိတုန္႔ျပန္မႈလာလာ မိမိသည္ လက္မခံေသာေၾကာင့္ သူ၏တုန္႔ျပန္မႈသည္ အရာမေရာက္ေတာ့ေပ။
ထုိ႔အတူ ကိေလသာမကင္းေသးေသာ ပုဂၢိဳလ္မ်ားသည္ အေၾကာင္းတစ္ခုခုကုိျပဳလုပ္ရာတြင္ အက်ိဳးတစ္ခုခုရဖုိ႔ရန္ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ထားၿပီး ျပဳလုပ္ၾကေသာေၾကာင့္ မိမိလုပ္ေသာအေၾကာင္းတရားသည္ အက်ိဳးေပးတစ္ခုခု ရရွိေနေပသည္။ ထုိ႔ျပင္ မိမိတုိ႔မွာ အက်ိဳးေပးရန္အတြက္ အက်ိဳးေပးကုိခံစားရန္ ခႏၶာတစ္ခုခုျဖစ္ရန္လည္း ရွိေနေပေသးသည္။ ထုိအက်ိဳးေပးရန္ ခႏၶာကုိယ္ကုိ ေနာက္ထပ္ခႏၶာကုိယ္မျဖစ္ေအာင္ မပယ္သတ္ႏုိင္ေသးေသာေၾကာင့္လည္းေကာင္း အေၾကာင္းတစ္ခုကုိ ျပဳလုပ္ရာတြင္လည္း ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ကိေလသာတစ္ခုခုနဲ႔ လုပ္ေနေသးေသာေၾကာင့္ ကုသုိလ္အကုသိုလ္ကံ တုိ႔က အက်ိဳးေပးေနျခင္း ျဖစ္ေပသည္။
ဘုရားရဟႏၱာတုိ႔သည္ အက်ိဳးေပးရန္ ခႏၶာကုိယ္ကုိလည္း ေနာက္ထပ္ မျဖစ္ႏုိင္ေအာင္ ပယ္သတ္ထားေသာေၾကာင့္လည္းေကာင္း အေၾကာင္းတစ္ခုခုကုိ လုပ္ေသာအခါ၌လည္း ဘာေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မွမရွိဘဲ လူတစ္ေယာက္အေပၚမွာ ကူညီ႐ံုသက္သက္မွ်သာ သေဘာထားသကဲ့သုိ႔ လုပ္ေဆာင္ေသာေၾကာင့္ ကုသုိလ္ကံတုိ႔က အက်ိဳးေပးခ်င္ေသာ္လည္း အက်ိဳးေပးခြင့္မရဘဲ ေျပာက္ပ်ယ္သြားရေပ သည္။ ဘုရားရဟႏၱာမ်ားသည္ မိမိခ်မ္းသာသလုိ ေနႏုိင္ေသာ္လည္း သူေတာ္ေကာင္းမ်ားျဖစ္၍ သူတုိ႔လုပ္ေပးႏုိင္ေသာအလုပ္မ်ားကုိ လုပ္ေပးေနျခင္း ျဖစ္ေပသည္။
(၂) ကုသုိလ္အကုသိုလ္တုိ႔ရဲ႕ အက်ိဳးေပးပံုကုိေတာ့ ဦးဇင္းေရွ႕၌တင္ျပခဲ့ေသာ ေရတြင္းထဲက ခဲလံုးကေလး ဥပမာနဲ႔ဆုိ လံုေလာက္မယ္ထင္ပါတယ္ေလ။ ဒီေလာက္ဆုိ လံုေလာက္ၿပီးဟု ထင္ျမင္မိေသာေၾကာင့္ ဒီမွ်နဲ႔ပဲ နားပါရေစ။ မရွင္းလင္းတာမ်ားရွိပါက ထပ္မံေမးျမန္းေဆြးေႏြးႏုိင္ပါသည္။
ဒကာတစ္ဦးက ဦးဇင္းကုိ ေမးလ္ပုိ႔ ေမးထားတဲ့ ေမးခြန္းႏွင့္အေျဖေလးကုိ လူသားအေပါင္း ဗဟုသုတရေအာင္ တင္ျပေပးလုိက္ပါတယ္။
ေမး။ ။ အရွင္ျမတ္္ဘုရား သဘာဝနိယာမကိုေပၚလြင္ေအာင္ရွင္းလင္းေၿပာနိုင္တဲ့ ဘုရားရဲ႕ဂုဏ္ေတာ္ေၾကာင့္ လူသားေတြဟာ သဘာဝနိယာမတရားကို နားလည္သေဘာေပါက္လာၾကၿပီး ဆင္းရဲၿခင္းအမွန္ကို မလိုခ်င္ေတာ့ေလာက္ေအာင္ၿဖစ္လာခဲ့ၿပီး ၿဖစ္ၿခင္းပ်က္ၿခင္း ၿငိမ္းသတ္သြားနိုင္ခဲ့ၾကတယ္လို႔ မွတ္သားဖူးပါတယ္ ဘုရား။ ဒါေပမယ့္ ဘုရင္းရွင္ရဲ႕ ရွင္းလင္းခ်က္ေတြကို တစ္ဆင့္ၿပီးတစ္ဆင့္ တစ္ဦးမွတစ္ဦး တစ္ဘာသာမွ တစ္ဘာသာ ေၿပာင္းလဲလာခဲ့ၾကေတာ့ ပုဂၢိဳလ္ေရးအာေဘာ္ေတြနဲ႔ ႐ႈပ္ေထြးကုန္ၿပီး ေဝါဟာရ သံသရာၿပန္လည္ သြားရပါတယ္ဘုရား။ အရွင္ဘုရားအခ်ိန္ရရင္ တပည့္ေတာ္ရဲ႕ ေမးခြန္းေလးေတြကို အရွင္းဆံုးေဝါဟာရနဲ႔ ေၿဖၾကားေပးပါလို႔ ေတာင္းပန္ေလ်ာက္ထားပါတယ္ဘုရား။
၁။ ကံရဲ႕သတၱိစြမ္းအားဟာ စိတ္ၿဖစ္စဥ္ဘယ္အဆင့္မွာ ေနာက္အက်ိဳးေပးဖို႔ ကိန္းေအာင္းသြားသလဲ။
ဥပမာ-ဆင္တစ္ေကာင္ကိုသတ္ၿခင္းနဲ႔ ၿခင္တစ္ေကာင္ကိုသတ္ၿခင္းတို႔ရဲ႕ အက်ိဳးေပးဟာ ေဇာကြာဟမွဳေၾကာင့္ ကြဲၿပားတဲ့အက်ိဳးၿပန္လည္မယ္လို႔ထင္ပါတယ္ဘုရား။ ဆင္ကိုသတ္ရာမွာ စိုက္ထုတ္လိုက္ရတဲ့ စိတ္အင္းအားကသာလြန္လို႔ အက်ိဳးေပးကလဲ ၾကီးမယ္လို႔ထင္ပါတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ အဲဒီပုဂၢိဳလ္ရဲ႕စိတ္သ႑န္မွာ ေသေစခ်င္စိတ္ေဇာေတြနဲ႔ အားထုတ္လိုက္လို႔ ေသေလာက္တဲ့အမွဳကိုၿပဳမယ္ ဆင္ကလဲေသသြားမယ္ဆိုရင္ ေသေစေလာက္တဲ့ကံသတၱိေတြက အဲဒီပုဂၢိဳလ္ရဲ့သ႑န္မွာ ကိန္းေအာင္းသြားလို႔ အဆင္သင့္တဲ့ တစ္ခ်ိန္မွာၿပန္လည္ခံစားရမယ္ဆိုတာ လက္ခံနိုင္ပါတယ္ဘုရား။ ဒါေပမယ့္ ငရဲဆိုတာကဘယ္လိုဆက္စပ္ယူရမလဲဘုရား စိတ္ေဇာရဲ႕ဘယ္အဆင့္ဘယ္အခ်ိန္ ဘယ္အေၿခအေနကငရဲက်ဖုိ႔ အေၿခအေနၿဖစ္သြားရပါသလဲဘုရား။
ရိုေသစြာၿဖင့္
ေျဖ။ ။ ဒကာေတာ္က ကံရဲ႕အက်ိဳးေပးပံုကုိ သိခ်င္တာကုိး။ အလုပ္သည္ ကံျဖစ္တယ္ဆုိတာကုိ လူတုိင္းသိၾကလိမ့္မယ္ ထင္ပါတယ္။ မိမိေစတနာအေလွ်ာက္ ေကာင္းတာေရာ မေကာင္းတာေရာ လူသားေတြဟာ လုပ္ျဖစ္ၾကပါတယ္။ ေကာင္းတဲ့အလုပ္ကုိလုပ္မယ္ဆုိရင္လည္း ေစတနာက ပါၿပီးသားပါ။ ေစတနာ အနည္းအမ်ား ကြာျခားမႈေတာ့ ရွိမွာေပါ့ေနာ္။ စိတ္ပါတဲ့အရာဆုိရင္ ေစတနာမ်ားစြာပါၿပီး စိတ္မပါတဲ့အရာဆုိရင္ ေစတနာနည္းပါးပါမယ္။
အဲဒီေတာ့ မိမိရဲ႕ စိတ္ပါမႈ(ေစတနာပါမႈ) မပါမႈေပၚမွာ မူတည္ၿပီး အလုပ္ကိစၥသည္ ေအာင္ျမင္မႈ က်႐ံုးမႈရွိသလုိ ကုသုိလ္ကံ အကုသုိလ္ကံသည္လည္း မိမိရဲ႕ စိတ္(ေစတနာ) ပါမႈ မပါမႈေပၚမွာမူတည္ၿပီး အက်ိဳးေပး နည္းမ်ား ကြာျခားသြားပါတယ္။
ပထမဦးဆံုး ကံရဲ႕အက်ိဳးေပးမႈကုိ နားလည္ေအာင္ ဥပမာေပးခ်င္ပါတယ္။ ကံသည္ ဘယ္လိုအက်ိဳးေပးသလဲဆုိရင္ ေရတြင္းတစ္ခုထဲကုိ ခဲလံုးတစ္ခု ပစ္ခ်လိုက္ရင္ ခဲလံုးက်တဲ့ေနရာမွာ ေရပြက္ေလးဟာ ဗြမ္းကနဲ႔ နေဘးကုိေရလႈိင္ကေလး ျဖစ္သြားပါတယ္။ အဲဒီေရလႈိင္ေလးဟာ နေဘးသုိ႔ေရာက္သြားေသာ္လည္း မၾကာခင္မွာ ခဲလံုးက်တဲ့ေနရာကုိ ျပည္လည္စုစည္းၿပီး ေရာက္လာပါတယ္။
အဲဒီလုိပါပဲ မိမိလုပ္လုိက္တဲ့အမႈကိစၥသည္ အက်ိဳးေပးခ်ိန္မေရာက္ေသးရင္ ေရလႈိင္းကေလး နေဘးသုိ႔ လြင့္ေနတဲ့အခ်ိန္ ျဖစ္ေနတတ္ေပမဲ့ အက်ိဳးေပးဖုိ႔ အခ်ိန္ေရာက္လာရင္ေတာ့ မိမိခဲလံုးေလးထံ ျပန္လည္ၿပီး အက်ိဳးေပးပါတယ္။ မိမိသည္ ခဲလံုးေလးနဲ႔တူၿပီး ေကာင္းကံ မေကာင္းကံသည္ ေရလိႈင္းနဲ႔တူပါတယ္။ ေလာကႀကီးသည္ ေရတြင္းနဲ႔တူပါတယ္။ မိမိလုပ္တဲ့အလုပ္သည္ မိမိကုိျပန္ၿပီး ေရာင္ျပန္ဟပ္တာပါပဲ။ လႈိင္ဂူထဲမွာ မိမိက ေဟ့လုိ႔ေအာ္လုိက္ရင္ မၾကာခင္မိမိဆီကုိ ေဟ့ဆုိတဲ့ေရာင္ျပန္သံက ျပန္ေရာက္လာသလုိ မိမိလုပ္တဲ့ေကာင္းကံ မေကာင္းကံက မိမိဆီကုိ ျပန္ေရာက္လာတာပါပဲ။
မိမိလုပ္တဲ့အားထုတ္မႈေပၚမွာ မူတည္ၿပီး အက်ိဳးေပး နည္းမ်ားကလည္း ကြာျခားသြားပါတယ္။ ခဲလံုးကေလးကုိ လြတ္ခ်လုိက္တဲ့အခါ အားပါရင္ အားပါသေလာက္ ေရပြတ္ဟာ ႀကီးမားသကဲ့သုိ႔ ေရလိႈင္းကလည္း ႀကီးမားသြားသလုိ အက်ိဳးေပးဟာလည္း ေစတနာပါမႈအားထုတ္မႈေပၚမွာ မူတည္ၿပီး အက်ိဳးေပးပါတယ္။
ဆင္တစ္ေကာင္ႏွင့္ျခင္တစ္ေကာင္သတ္ရမွာလည္း ဆင္ကုိသတ္ရာ၌ ျခင္ထက္ ပုိမုိအားထုတ္သတ္ရေသာေၾကာင့္ အက်ိဳးေပး ကြာျခားပါတယ္။ ခဲလံုးကေလးကုိ မေရြ႕ရေသာအားထုတ္မႈနဲ႔ ေက်ာက္တံုးႀကီးကုိမေရြ႕ရေသာ အားထုတ္မႈခ်င္း မတူသကဲ့သုိ႔ ျဖစ္ေပသည္။
ကုသုိလ္ကံသည္ အက်ိဳးေပးဖုိ႔ရာ မိမိေနာက္မိမိအရိပ္လုိက္သကဲ့သုိ႔ လုိက္ေနပါသည္။ အကုသုိလ္ကံသည္ အက်ိဳးေပးဖုိ႔ရာ ႏြားေျခရာေနာက္ လွည္းဘီးလုိက္သကဲ့သုိ႔ လုိက္ေနပါသည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ မိမိမွာ အကုသုိလ္ကံမ်ားေနလွ်င္ အကုသုိလ္ကံက အရင္အက်ိဳးေပး၍ ကုသုိလ္ကံက ေနာက္မွအက်ိဳးေပးလိမ့္မည္။ မိမိမွာ ကုသုိလ္ကံက မ်ားေနလွ်င္ ကုသုိလ္ကံက အရင္အက်ိဳးေပး၍ အကုသုိလ္ကံက ေနာက္မွ အက်ိဳးေပးပါလိမ့္မည္။
ဒီေလာက္ဆုိရင္ ရွင္းလိမ့္မည္ ထင္ပါသည္။ မရွင္းလင္းေသးပါက ထပ္မံေမးျမန္းႏုိင္ပါသည္။ ယခုေတာ့ ဤမွ်နဲ႔ နားပါရေစ။
ဦးဇင္းအား ေမးလ္ပုိ႔ၿပီးေမးထားတဲ့ ေမးခြန္းေလးကုိ လူသားအားလံုး ဗဟုသုတရေစရန္ ပုိ႔စ္တင္၍ ေဖာ္ျပေပးလုိက္ျခင္း ျဖစ္ပါသည္။
ေမး။ ။ ေမးထားတဲ့ေမးခြန္းေလးက....အရွင္ဘုရား အခုေခတ္မွာ စပြန္ဆာဆုိၿပီး အရမ္းေခတ္စားေနတယ္ေလ၊ မင္းသမီးေတြဆုိလဲ ဒီအတုိင္းပဲ ဘယ္သမီးကုိ ဘယ္သူက စပြန္ဆာေပးတာစသည္ျဖင့္ေပါ့ေနာ္။ တကယ္တမ္းစဥ္းစားၾကည့္မယ္ဆုိ အဲဒီစပြန္ဆာေပးတဲ့ လူေတြမွာ မိန္းမရွိေနတာပဲ။ အဲဒီေတာ့ ေပးတဲ့သူေရာ လက္ခံတဲ့သူေရာ ကာေမသုမိစၧာစာရကံ ထုိက္မထုိက္ သိခ်င္ပါတယ္။ ႏွစ္ေယာက္စလံုး ထုိက္ပါသလား မထုိက္ဘူးလားဘုရားတဲ့။
ေျဖ။ ။ အင္း ဒီေမးခြန္းေတြကုိ ေျဖေပးဖုိ႔က ေတာ္ေတာ္ကုိ ခက္ပါတယ္။ ဘာျဖစ္လုိ႔လဲဆုိေတာ့ ဒီလုိမ်ိဳးလုပ္ေနတဲ့လူေတြက အျပစ္တင္မွာဆုိးလုိ႔ေလ။ ေနာက္ၿပီး ဒီကိစၥေတြက တြင္က်ယ္စြာျဖစ္ေနၾကတာကုိ လူတုိင္းလုိလုိ သိရွိမယ္ထင္ပါတယ္။ အဲဒီေတာ့ လုိရင္းပဲ ေျဖေပးလုိက္ပါမယ္။
အိမ္ေထာင္က်ၿပီးသား ေယာက်္ားမိန္းမတုိ႔သည္ မိမိလင္မိန္းမမွတစ္ပါး တစ္ပါးသူနဲ႔ က်ဴးလြန္လွ်င္ အျပစ္ရွိပါတယ္။
ေယာက်္ားေလးမ်ားသည္ မိမိတရား၀င္ ေတာင္းရမ္းထားသူ၊ လက္ထပ္ထားသူမွတစ္ပါး က်န္ေသာမိန္းကေလးမ်ားနဲ႔ က်ဴးလြန္လွ်င္ အျပစ္ရွိေပသည္။ ျပည္တန္ဆာမနဲ႔က်ဴးလြန္လွ်င္လည္း အျပစ္ရွိေပသည္။ ျပည္တန္ဆာမသည္ ဘ၀ေပးအေျခအေန စား၀တ္ေနေရးအတြက္ လုပ္ေနရေသာ္လည္း သူ၏အုပ္ထိန္းသူထံမွ တရား၀င္ေတာင္းရမ္းမယူေသာေၾကာင့္ ျဖစ္ေပသည္။ ျပည္တန္မကုိယ္တုိင္လည္း အုပ္ထိန္းသူမ်ား၏ ခြင့္ျပဳခ်က္မရဘဲ က်ဴးလြန္ပါက အျပစ္ရွိေပသည္။ အုပ္ထိန္းသူမ်ား၏ ခြင့္ျပဳခ်က္ရရွိေသာ ျပည္တန္ဆာမသည္ တစ္ေယာက္သူ၏ ကမ္းလွမ္းမႈကုိ လက္ခံထားၿပီး ထုိလက္ခံထားသူအား တာ၀န္မေက်ေသးဘဲ က်န္တစ္ပါးနဲ႔ က်ဴးလြန္လွ်င္လည္း အျပစ္ရွိေပသည္။
အိမ္ေထာင္မရွိေသာ မိန္းကေလးမ်ားသည္ အိမ္ေထာင္မရွိေသာ ေယာက်္ားေလးနဲ႔ က်ဴးလြန္ရာ၌ အမိ၊ အဖ၊ မိဘႏွစ္ပါး၊ အကုိေမာင္၊ အမညီမ၊ ေဆြမ်ိဳး၊ အမ်ိဳးအႏြယ္၊ သူငယ္ခ်င္းမ်ား အုပ္ထိန္းသူ ဤမိန္းမ(၈)ဦးတြင္ပါ၀င္ပါက အျပစ္မရွိပါေပ။ သုိ႔ေသာ္ ေယာက်္ားေလးမ်ားအား ကာမရာဂထၾကြေအာင္ျပဳလုပ္လွ်င္ ထုိမိန္းကေလးသည္ တဏွာရာဂျဖစ္မူ အကုသုိလ္ျဖစ္ပါေပသည္။
တစ္ခ်ိဳ႕ေသာ ေယာက်္ားေလးမ်ားက ေျပာေပလိမ့္မည္။ မိန္းကေလးက သေဘာတူ၍ ျပဳက်င့္တာ အျပစ္မရွိဟု။ တရား၀င္ ေစာင့္ေရွာက္သူမ်ား၏ ခြင့္ျပဳခ်က္မရဘဲ ကာမကုိ ယူျခင္းေၾကာင့္ အျပစ္ရွိေပသည္။ မိန္းကေလးသည္ အထက္ေဖာ္ျပပါ (၈)ေယာက္စာရင္းတြင္ ပါ၀င္ပါက သူတုိ႔သည္ သူတုိ႔၏ ကာမကုိ ပုိင္ဆုိင္ေသာေၾကာင့္ အျပစ္မရွိျခင္း ျဖစ္ေပသည္။ တစ္စံုတစ္ေယာက္က သူတုိ႔၏ အုပ္ထိန္းသူထံမွ တရား၀င္ေတာင္းယူထားၿပီးပါက ထုိသူနဲ႔မွတစ္ပါး က်န္တစ္ပါးနဲ႔ က်ဴးလြန္လွ်င္ မိန္းကေလးသည္ အျပစ္ရွိပါသည္။
ဤမွ်ေလာက္ ေရးသားတင္ျပလွ်င္ ရွင္းမည္ထင္ပါသည္။ မရွင္းလင္းေသးပါက ထပ္မံေမးျမန္းေဆြးေႏြးႏုိင္ပါသည္။
