Thursday, September 16, 2010

စကားေျပာၾကရာ၀ယ္

စကားေျပာဆုိရာ၌ လိမ္မာပါးနပ္စြာ ေျပာဆုိတတ္ရန္ လုိအပ္သကဲ့သုိ႔ တဘက္လူရဲ႕စကားကုိ ေသခ်ာနားလည္ေအာင္ နားေထာင္ရန္လည္း လုိအပ္ပါေပသည္။ တစ္ခ်ိဳ႕က မိမိကသာ ေျပာခ်င္၍ တဘက္လူရဲ႕စကားကုိ နားမေထာင္ခ်င္တာတုိ႔ ဆုိလိုခ်က္ကုိ ၿပီးဆံုးေအာင္ နားမေထာင္တာတုိ႔ ရွိတတ္ၾကပါတယ္။


တကယ္ေတာ့ စကားေျပာဆုိျခင္းသည္ အလြန္အေရးပါ အရာေရာက္ေသာ က႑တစ္ခုျဖစ္သည္ကုိ လူတုိင္းသိေနၾကေသာ္လည္း စကားမည္သုိ႔မည္ပံု ေျပာဆုိရမည္ဆုိသည့္ အခ်က္အလက္မ်ားကိုေတာ့ ေလ့လာမွတ္သား မက်င့္ႀကံၾကသည္က မ်ားေနသည္ကုိ ေတြ႕ရွိရေပသည္။

စကားေျပာေကာင္းျခင္း၊ စကားကုိ ေရလည္ပတ္လည္ ေျပာဆုိတတ္ျခင္း၊ လုိရင္းတုိရင္းျဖစ္ေအာင္ ေျပာဆုိတတ္ျခင္းစသည့္ အခ်က္အလက္မ်ားကုိ စကားေျပာဆုိရာ၌ အထူးသတိထားရန္ လုိအပ္လွေပသည္။ စကားေျပာဆုိေကာင္းလွ်င္ အရာရာကုိ ေအာင္ျမင္သကဲ့သုိ႔ လူခ်စ္လူခင္လည္း ေပါမ်ားေပသည္။ စကားေျပာဆုိျခင္းနဲ႔ပတ္သတ္၍ ျမတ္ဗုဒၶမိန္႔ေတာ္မူခဲ့ေသာ စကားေျပာေကာင္းျခင္း အဂၤါ(၆)ပါးကုိ တင္ျပခ်င္ပါသည္။ ၎တုိ႔မွာ...........

၁။ ခ်စ္ခင္ျမတ္ႏုိးဖြယ္ ကုိယ္အမူအရာရွိျခင္း။
၂။ ခ်စ္ခင္ျမတ္ႏုိးဖြယ္ ႏူတ္အမူအရာရွိျခင္း။
၃။ ခ်စ္ခင္ျမတ္ႏုိးဖြယ္ လုိက္ေလွ်ာတတ္ျခင္း။
၄။ ခ်စ္ခင္ျမတ္ႏုိးဖြယ္ မွ်တေ၀ဖန္မူရွိျခင္း။
၅။ ခ်စ္ခင္ျမတ္ႏုိးဖြယ္ ကုိယ္က်င့္သိကၡာရွိျခင္း။
၆။ ခ်စ္ခင္ျမတ္ႏုိးဖြယ္ အသိပညာရွိျခင္းတုိ႔ပင္ ျဖစ္ေပသည္။

စကားေျပာဆုိရာ၌ အဓိကထားရမည့္ အခ်က္မွာ မိမိေျပာေသာစကားသည္ သူတစ္ပါးအတြက္ မထိခုိက္ မနစ္နာ မၾကမ္းတမ္းေသာ စကားမ်ားကုိေရွာင္ၿပီး ေကာင္းက်ိဳးျဖစ္ေစလုိေသာ ေမတၱာဓာတ္ျဖင့္ ေျပာဆုိဆက္ဆံမွ သာလွ်င္ မိမိရဲ႕စကားသည္ အဓိပၸါယ္ရွိ၍ ေအာင္ျမင္မႈရေပလိမ့္မည္။

လူ႔ေလာကစကားေျပာၾကရာတြင္ တစ္ဦးႏွင့္တစ္ဦး ေဆြမ်ိဳးေမာင္ႏွမမ်ားကဲ့သုိ႔ သေဘာထားၿပီး လိမ္မာယဥ္ေက်းေသာ စကားလံုးမ်ားျဖင့္ ေျပာဆုိမွသာလွ်င္ လူရာ၀င္ေသာ စကားျဖစ္ေပလိမ့္မည္။ ထုိ႔ျပင္ မိမိစကားေျပာဆုိမည္ဆုိလွ်င္ မိမိရဲ႕စကားသည္ မိမိေျပာခ်င္ေသာ အဓိပၸါယ္ကုိေရာက္မေရာက္ ဆုိသည့္အခ်က္လည္း သတိထားရန္ လိုအပ္လွေပသည္။ တစ္ခ်ိဳ႕က ေျပာခ်င္ေဇာျဖင့္ ေျပာခ်လုိက္ရာ ဆုိလုိခ်င္သည္ကားတျခား ေျပာလုိက္သည္ကတျခား ျဖစ္ေနတတ္၍ ဒုကၡေတြ႕တတ္ေပသည္။

လူသားမ်ားသည္ မ်ားေသာအားျဖင့္ ျမတ္ဗုဒၶနဲ႔ပတ္သတ္ေသာစကား ရဟန္းသံဃာမ်ားနဲ႔ ေျပာဆုိေသာ စကားမ်ားကုိ မေျပာမဆုိတတ္ မသံုးႏႈန္းတတ္သည္က မ်ားလာသည္ကုိ ေတြ႕ရေသာေၾကာင့္ ထုိအသံုးအႏႈန္း မ်ားကုိလည္း တင္ျပေပးခ်င္ပါသည္။


ျမတ္ဗုဒၶ႐ုပ္ပြားေတာ္အား ေတြ႕ျမင္ရပါက သပၸါယ္လုိက္တာ၊ ၾကည္ညိဳစရာေကာင္းလုိက္တာဟုသာ ေျပာဆုိရပါမည္။ ျမတ္ဗုဒၶ႐ုပ္ပြားေတာ္သည္ ေလ်ာင္းေတာ္မူပံု၊ ရပ္ေတာ္မူပံု၊ သီတင္းသံုးေနေတာ္မူပံုတုိ႔ ရွိၾကပါသည္။ ထုိကဲ့သုိ႔ေသာ ႐ုပ္ပြားေတာ္မ်ားကုိ ေတြ႕ျမင္ရလွ်င္ သူ႔ေနရာနဲ႔သူ သံုးႏႈန္းေျပာဆုိတတ္ရန္ လုိအပ္ပါသည္။

ရဟန္းသံဃာေတာ္မ်ားနဲ႔ေျပာဆုိရာတြင္လည္း အရွင္ဘုရား၊ တပည့္ေတာ္၊ တင္းပါး၊ မွန္ပါ့ဘုရား။ ေလွ်ာက္တင္ပါသည္ဘုရား။ ၾကြေတာ္မူပါဘုရား။ ၾကည္ညိဳပါသည္ဘုရား။ ဆြမ္းဘုဥ္းေပးေတာ္မူပါဘုရား။ အလွဴခံေတာ္မူပါဘုရား။ ဆက္ကပ္လွဴဒါန္းပါသည္ဘုရား။ ဖူးေမွ်ာ္ပါသည္ဘုရားစသည့္ အေျပာအဆုိမ်ားကုိ သူ႔ေနရာသူ ေျပာဆုိတတ္ရန္ လုိအပ္ပါေပသည္။

စကားေျပာမတတ္၍ ေျပာတတ္သလုိ ေျပာလွ်င္ေရာ အျပစ္ရွိသလားလုိ႔ ေမးလာလွ်င္ စိတ္ထဲက ၾကမ္းတမ္းမုိက္႐ုိင္းလုိေသာ စိတ္ဆႏၵမရွိပါက အျပစ္မရွိေသာ္လည္း ဗုဒၶသာသနာႏြယ္၀င္မ်ားျဖစ္ပါက လူသူေလးပါးထဲတြင္ ထုိသုိ႔ေျပာဆုိမွသာလွ်င္ မိမိတို႔၏စကားသည္ ယဥ္ေက်းသိမ္ေမြ႕ေသာ စကားျဖစ္ေပလိမ့္မည္။

ယခုေခတ္ လူငယ္ေလးမ်ားသည္ ရဟန္းသံဃာမ်ားႏွင့္ စကားေျပာရမည္ကုိ ေၾကာက္သလုိလုိ လန္႔သလုိလုိ ျဖစ္ေနတတ္ၿပီး စကားမေျပာခ်င္ၾကေပ။ ထုိသုိ႔ ရဟန္းသံဃာမ်ားႏွင့္ မေျပာမဆုိ မရင္းႏွီးေသာေၾကာင့္ သူတို႔ေလးမ်ား၏ သႏၱာန္၌ ဗုဒၶနဲ႔သက္ဆုိင္ေသာ ယဥ္ေက်းမႈအသိပညာမ်ား ေခါင္ပါးေနၾကျခင္း ျဖစ္ေပသည္။

ထုိ႔ေၾကာင့္ စာေရးသူက မိမိထံသုိ႔ ဘာသာေရး၊ ပညာေရး၊ ဗဟုသုတစေသာ အသိပညာမ်ား ေမးျမန္းခ်င္၍ ေရာက္လာၾကေသာ ေခတ္လူငယ္မ်ားအား စကားမေျပာတတ္လုိ႔ဆုိၿပီး စကားမေျပာ မေမးျမန္းဘဲနဲ႔ေတာ့ မေနပါနဲ႔။ သိခ်င္တာကုိေမးပါ။ ဘယ္လုိေျပာရမည္ဆုိတာကုိလည္း သိခ်င္ရင္ ေမးပါ။ စကားမေျပာတတ္လုိ႔ မေျပာမေမးဘဲေနသြားမည္ဆုိလွ်င္ သင္တုိ႔သႏၱာန္မွာ ဘာသာေရးဗဟုသုတ အသိဉာဏ္မ်ား ရရွိလာလိမ့္မည္ မဟုတ္၊ ငါသည္ သင္တုိ႔အား ငါ၏ေမာင္ႏွမသားခ်င္းကဲ့သုိ႔ သေဘာထားေသာေၾကာင့္ အစဦး၌ ေျပာတတ္သလုိ ေျပာႏုိင္ပါသည္ဟု မိန္႔ေတာ္မူေပးခဲ့သည္။

စာေရးသူကုိယ္တုိင္ကလည္း ျပည္ပ၌ ပညာသင္ေနတဲ့အခ်ိန္ေလးမွာ ကုိယ္တုိင္ကုိယ္က် တရားမေဟာႏုိင္ေသး၍ အြန္းလုိင္းကေန မိမိရင္ထဲ၌ ရွိေနသည့္ အသိပညာမ်ားကုိ အမ်ားအက်ိဳးရွိေအာင္ လုပ္ေဆာင္ေပးမည္ဟု ဆံုးျဖတ္ထားေသာေၾကာင့္ တတ္ႏုိင္သေလာက္ ပုိ႔စ္ေရးတင္၍ တတ္ႏုိင္သေလာက္ ေမးျမန္းလာမႈမ်ားကုိ ေျဖဆုိေပးေနျခင္း ျဖစ္ေပသည္။

ဤပုိ႔စ္ကုိ ေရးသားျခင္းသည္ မိမိတို႔၏ ျမန္မာလူမ်ိဳးမ်ား စကားေျပာဆုိျခင္းနဲ႔ပတ္သတ္၍ လိမ္မာယဥ္ေက်းေစလုိေသာ ဆႏၵျဖင့္ ေရးသားတင္ျပလုိက္ျခင္း ျဖစ္ေပသည္။ ယခုေတာ့ ဤမွ်နဲ႔ နိဂံုးခ်ဳပ္ပါရေစ။ ေနာက္မွ ဆက္လက္ေရးသားတင္ျပေပးပါအုန္းမည္။

Thursday, September 9, 2010

ေလွ်ာက္မိေလွ်ာက္ရာ ေျခလွမ္းမ်ားစြာ


သံသရာအစ တဏွာ(အ၀ိဇၨာ)ကဆုိသည့္အတုိင္း တဏွာမကုန္ေသးသမွ် သံသရာထဲ၌ က်င္လည္ၾကရအုန္းေပမည္။ ေလာေလာဆယ္ လူ႔ဘ၀ဆုိသည့္ လူ႕ဘံုေလးထဲ၌ တစ္ေထာက္တစ္ေနရာ နားေနတဲ့အခ်ိန္ေလးမွာျဖင့္ ေလွ်ာက္လွမ္းရသည့္ ေျခလွမ္းေတြ မနည္းေတာ့ပါလား။


ကေလးဘ၀ လမ္းေလွ်ာက္တတ္သည့္ အခ်ိန္မွစၿပီး ေသဆံုးမည့္အခ်ိန္ထိ လူ႔ဘ၀ လူ႔ဘံုတစ္ခဏတာအခ်ိန္ေလးတြင္ ေျခလွမ္းေတြ မ်ားစြာေလွ်ာက္လွမ္းရအုန္းမည္မုိ႔ မိမိေလွ်ာက္လွမ္းရမည့္ ေျခလွမ္းမ်ားကုိ ေကာင္းစြာေလွ်ာက္လွမ္းႏုိင္ရန္ ျပင္ဆင္ၾကရပါ လိမ့္မည္။ လူ႔ဘ၀ေလး၌ ဤမွ်ေလာက္ ေျခလွမ္းမ်ား ေလွ်ာက္လွမ္းေနရရင္ သံသရာ တေလွ်ာက္လံုး ေလွ်ာက္လွမ္းခဲ့ရသည့္ ေျခလွမ္းေတြ ဘယ္ေလာက္ေတာင္ မ်ားခဲ့မလဲ မသိဘူးေနာ္။

ငယ္စဥ္ေတာင္ေက်း ကေလးဘ၀ လမ္းေလွ်ာက္တတ္ခ်ိန္မွစ၍ ေျခလွမ္းမ်ား စတင္ေလွ်ာက္လွမ္းရင္း လူသားတစ္ေယာက္ လုပ္ေဆာင္ျပဳလုပ္သင့္သည့္ အမ်ားအက်ိဳး ႏွင့္ လူ႔ေလာကကုိ ၀င္ဆန္႔ႏုိင္ရန္ လူသားတုိ႔တတ္ေျမာက္ရမည့္ အတန္းပညာမ်ား သင္ၾကားရန္အတြက္ ေျခလွမ္းမ်ား မျဖစ္မေန ေလွ်ာက္လွမ္းေနရေပမည္။

“ေအာ္.......ဘာလုိလုိနဲ႔ ေျခလွမ္းေတြ ေလွ်ာက္လာလုိက္ရတာ နားရတယ္လုိကုိ မရွိပါလား။ နိဗၺာန္ဆုိသည့္ ပန္းတုိင္ကုိ မေရာက္ေသးသမွ် ေျခလွမ္းမ်ား ဆက္ေလွ်ာက္ရအုန္းမွာပါလား”ဟု ေတြးေတာ္ရင္းနဲ႔ အသက္(၁၈)ႏွစ္အရြယ္တြင္ မႏၱေလး၊ သာသနာ့တကၠသုိလ္သုိ႔ ေလွ်ာက္လွမ္းခဲ့ရေပသည္။ သာသနာ့တကၠသုိလ္ B.A degree ေအာင္ျမင္ၿပီးေသာအခါ မိမိ၏ေျခလွမ္းမ်ားသည္ သာသနာျပဳတာ၀န္က်ေသာ ျမစ္ႀကီးနားခ႐ုိင္၊ တႏုိင္းၿမိဳ႕ေလးၿမိဳ႕သုိ႔ ဆက္ခဲ့ရေပသည္။

တႏုိင္းၿမိဳ႕ေလးသည္ ကခ်င္၊ ရွမ္း၊ နာဂ၊ လီဆူး၊ ဗမာတုိ႔ စုေပါင္းေနထုိင္ၾကေသာ ၿမိဳ႕ေလးျဖစ္၍ သာယာေသာ္လည္း ပညာေရးက႑မွာျဖင့္ အေတာ္ေလး ေခါင္ပါးေနေသး ေသာေၾကာင့္ မိမိတတ္ႏုိင္သည့္ ပညာေရးကုိ ေဆာင္ရြက္ေပးမည္ဟု ဆံုးျဖတ္ၿပီးေနာက္ မိမိေျခလွမ္းမ်ားကုိ အမ်ားအက်ိဳးအတြက္ ေလွ်ာက္လွမ္းေပးခဲ့သည္။ မိမိတာ၀န္က်ေသာ ေတာင္တန္းသာသနာျပဳေက်ာင္းေလး၌ လူငယ္ဖြဲ႔ၿဖိိဳးေရး ပရဟိတေဂဟာႏွင့္ ဘုန္းေတာ္ႀကီးသင္ပညာေရးေက်ာင္းရွိသျဖင့္ မိမိအတြက္ တန္ဖုိးရွိေသာ ေျခလွမ္းမ်ား ျဖစ္လိမ့္မည္ဟု စဥ္းစားမိ၍ ၀မ္းသာပီတိျဖစ္မိပါသည္။

ပရဟိတေဂဟာ၌ လာေနၾကေသာ မိဘဆင္းရဲေသာကေလးမ်ား၊ မိဘမဲ့ေသာ ကေလးမ်ားကုိ အတန္းစံုပညာသင္ၾကားေပးခဲ့သည့္အျပင္ သူတုိ႔ကုိေကၽြးေမြး ျပဳစုေစာင့္ ေရွာက္ေပးခဲ့ပါသည္။ ၿမိဳ႕ေပၚ၌ေနၾကေသာ ေငြေၾကးမတတ္ႏုိင္ၾကသည့္ ကေလးငယ္မ်ား လည္း ဘုန္းေတာ္ႀကီးသင္ပညာေရးေက်ာင္းတြင္ လာေရာက္၍ ပညာသင္ၾကားၾကပါသည္။ ကေလးမ်ားကုိ မိမိတတ္သည့္ ပညာမ်ားအား အစြမ္းကုန္ အခ်ိန္ေရာလူပါ ပင္ပန္းခံၿပီး သင္ၾကားေပးခဲ့ေသာေၾကာင့္ သူတုိ႔ေလးမ်ား၏ ေျခလွမ္းမ်ား လွပခဲ့ေပသည္။

မိမိလူ႔ဘ၀ေလး၌ လူ႔ျဖစ္လာတဲ့အခ်ိန္ ဗုဒၶရဲ႕အဆံုးအမ်ား ရရွိေနတဲ့အခ်ိန္ကာလေလးမွာ အမ်ားအက်ိဳးကုိ တတ္ႏုိင္သမွ် လုပ္ေပးမည္ဟု ဆံုးျဖတ္ကာ ေက်ာင္းဖြင့္၌ အတန္းပညာမ်ားကုိ သင္ၾကားေပးျခင္း၊ က်ဳရွင္မ်ားျပသေပးျခင္းမ်ား ျပဳလုပ္ေပးသည့္အျပင္ ေႏြရာသီေက်ာင္းပိတ္ရက္၌ ေခတ္လူငယ္မ်ိဳးဆက္သစ္ကေလးမ်ားအား ဗုဒၶဘာသာယဥ္ေက်းမႈႏွင့္ကြန္ပ်ဳတာ အဂၤလိပ္စာတုိ႔ကုိ သင္ၾကားေပးခဲ့ပါေသးသည္။

ဗုဒၶဘာသာမ်ိဳးဆက္သစ္ေသာ္လည္းေကာင္း၊ အျခားဘာသာ၀င္ မ်ိဳးဆက္သစ္ ေသာ္လည္းေကာင္း ေႏြရာသီေက်ာင္းပိတ္ရက္၌ လြတ္လပ္ေပ်ာ္ပါးစြာေနခ်င္ၾကသည္မွာ ဓမၼတာျဖစ္ေန၍ ဗုဒၶဘာသာယဥ္ေက်းမႈသင္တန္းကုိ မတတ္ေရာက္ခ်င္ၾကေပ။ သူတုိ႔၏ စိတ္အလုိကုိ မိမိက ေက်ာ္လြန္သိရွိေနျခင္းေၾကာင့္ အစဦးကတည္းကပင္ အတန္းပညာ၊ အဂၤလိပ္စာ၊ ကြန္ပ်ဳတာပညာမ်ားကုိ သင္ၾကားခဲ့ျခင္း ျဖစ္ေပသည္။ ထုိသုိ႔သင္ၾကားခဲ့ျခင္းေၾကာင့္လည္း ေခတ္လူငယ္မ်ိဳးသစ္မ်ားသည္ မိမိ၏ သြန္သင္ဆံုးမမႈကုိ မဆန္က်င္ႏုိင္ခဲ့ၾကေပ။

မ်ားေသာအားျဖင့္ ေခတ္လူငယ္မ်ိဳးဆက္သစ္ေလးမ်ားသည္ ေလာကီအတတ္ပညာ မတတ္ေျမာက္ပါက သူတို႔ကုိ ရင္ေဘာင္တန္၍ မေျပာဆုိမဆက္ဆံ ဆရာမလုပ္ႏုိင္ လွ်င္ သူတုိ႔အား သြန္သင္ဆံုးမဖုိ႔ရန္ လြန္စြာခက္ခဲလွ၏။ ထုိသုိ႔ေသာအေၾကာင္းအရာမ်ားကုိ ငယ္စဥ္ကတည္းက စဥ္းစားမိထားေသာေၾကာင့္ ဗုဒၶစာေပကုိ တတ္႐ံုမွ်ျဖင့္ မလံုေလာက္ေသးဟု ဆံုးျဖတ္ကာ ဗုဒၶစာေပကုိသင္ၾကားရင္း တဘက္ကလည္း ေခတ္ပညာမ်ားကုိ ပင္းပန္းခံၿပီး တတ္ေရာက္သင္ၾကားခဲ့ေပသည္။

ထုိ႔ေၾကာင့္ ဘာသာျခားေပါမ်ားလွေသာ ေတာင္းတန္းေဒသ၌ ဘာသာျခားမ်ားအား မိမိတုိ႔၏ အသိပညာမ်ားကို သိရွိနားလည္းရန္အတြက္ သင္ခ်င္လာေအာင္ မိမိက အဂၤလိပ္စာသင္တန္း၊ ကြန္ပ်ဳတာသင္တန္းႏွင့္တြဲစပ္ကာ ဗုဒၶယဥ္ေက်းမႈသင္တန္းကုိ သင္ၾကားေပးခဲ့ျခင္းေၾကာင့္ ေခတ္လူငယ္ေလးမ်ားသည္ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းသုိ႔လာ၍ အဂၤလိပ္စာႏွင့္ကြန္ပ်ဳတာကုိ သင္ခ်င္ၾကသည့္အတြက္ ေရာက္လာၾကပါသည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္လည္း သူတို႔ေလးမ်ားသည္ မိမိေရာေႏွာသင္ေပးသည့္ ဗုဒၶရဲ႕အဆံုးအမမ်ားထဲမွ သိထုိက္သိသင့္သည့္ အခ်က္အလက္မ်ားကုိပါ သင္ယူရျခင္းေၾကာင့္ ေတာင္းတန္းေဒသမွ မ်ိဳးဆက္သစ္မ်ားသည္ လိမ္မာယဥ္ေက်းၿပီး မိမိ၏ စကားကုိလည္း ေျမ၀ယ္မက် နားေထာင္ခဲ့ၾကေပသည္။

သူတုိ႔ေလးမ်ား အလယ္တန္း အထက္တန္းေရာက္ၾကေသာအခါ အဆင့္(၁) (၂)ခ်ိတ္ဆြဲေအာင္ ေျခလွမ္းေနၾကသည္ကုိ မိမိၾကားသိရ၍ အတုိင္းမသိ ၀မ္းသာပီတိျဖစ္ခဲ့ရေပသည္။ မိမိ၏ေျခလွမ္းမ်ား ရပ္တန္႔ၿပီး သူတုိ႔ေလးမ်ား၏ ေျခလွမ္းမ်ား ေလွ်ာက္လွမ္းမႈ ေအာင္ျမင္ေသာေၾကာင့္ မိမိပင္းပန္းရက်ိဳး နပ္ေပသည္။ အမွန္တကယ္ မိမိတာ၀န္သည္ (၂)ႏွစ္ပင္ျဖစ္ေသာ္လည္း သူတုိ႔ေလးမ်ား၏ ေျခလွမ္းမ်ားေကာင္းမြန္စြာ ေလွ်ာက္လွမ္းႏုိင္ရန္ မိမိေရွ႕ဆက္သြားမည့္ ေျခလွမ္းမ်ား မသြားေသးဘဲ (၃)ႏွစ္ ေနေပခဲ့ပါသည္။

သံုးႏွစ္တုိင္တုိင္ မိမိ၏ ေျခလွမ္းမ်ားအား တႏုိင္းၿမိဳ႕ေလး၌ရွိေသာ ဘုန္းေတာ္ႀကီးသင္ပညာေရးေက်ာင္းႏွင့္ ပရဟိတေက်ာင္း၌ရွိေသာ ေက်ာင္းသူ ေက်ာင္းသားအတြက္ ေလွ်ာက္လွမ္းေပးၿပီးေနာက္ မိမိသင္ၾကားထားေသာပညာ မိမိရရွိထားေသာ သာသနတကၠသီလဓမၼာစရိယ B.A (Buddhism) ဘြဲ႕သည္ မျပည့္စံုေသးဟု ခံစားမိေသာေၾကာင့္ တႏုိင္းၿမိဳ႕၌ရွိေသာ ဒါယကာ၊ ဒါယိကာမမ်ားႏွင့္ မိဘဆရာသမားတုိ႔ကုိ သီရိလကၤာႏုိင္ငံသုိ႔သြားေရာက္ၿပီး ေျခလွမ္းေတြ ဆက္ေလွ်ာက္ ခ်င္ေသးသည္ဟု ေျပာဆုိေသာအခါ အားလံုးက ခြင့္ျပဳၾကပါသည္။

သုိ႔ေသာ္ တႏုိင္းၿမိဳ႕မွ ဒါယကာ-ဒါယိကာမမ်ားသည္ ကေလးငယ္မ်ား ပညာေရးအတြက္ မိမိကုိယ္ပဲ အားကုိးခ်င္ေသာေၾကာင့္ ခြင့္မျပဳခ်င္ၾကေပ။ သုိ႔ေသာ္လည္း မိမိအနာဂတ္ႏွင့္ ကေလးမ်ား၏အနာဂတ္ ဆထက္ထမ္းပုိး တုိးတက္ေအာင္ ပညာသင္သြားျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း၊ မိမိပညာသင္၍ျပန္လာလွ်င္ တႏုိင္းၿမိဳ႕ေလး၌ပင္ ေျခလွမ္းမ်ား ဆက္ေလွ်ာက္မည္ျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာဆုိေသာအခါမွသာ ဒါယကာ-ဒါယိကာမမ်ား မ်က္ႏွာၾကည္လင္ ၀မ္းသာမႈမ်ားနဲ႔ မိမိပညာသင္ ဆက္ေလွ်ာက္မည့္ ေျခလွမ္းမ်ားကုိ ခြင့္ျပဳေပးခဲ့ၾကပါသည္။

လူသားတုိ႔သည္ လူ႔ဘ၀၌ ေျခလွမ္းမ်ားေလွ်ာက္ေသာအခါ စဥ္းစားရမည့္ အခ်က္မ်ားစြာ ရွိသည့္အနက္ မိမိေျခလွမ္းမ်ားသည္ လမ္းမမွားရန္ႏွင့္ဆူးေျငာင့္ခလုတ္မ်ား မတုိက္မိရန္သထားၿပီး ေလွ်ာက္လွမ္းၾကရန္ အထူးလုိအပ္လွပါသည္။ မိမိတုိ႔၏ လူ႔ဘ၀၌ေလွ်ာက္လွမ္းမည့္ ေျခလွမ္းမ်ား မမွားရန္အတြက္ သိသင့္သိထုိက္သည့္ အတတ္ပညာမ်ားကုိ သင္ၾကားထားရမည္။ ဆူးေျငာင့္ခလုတ္မ်ား မတုိက္မိရန္အတြက္ လူ႔ဘ၀၌ စိတ္ညစ္စရာဒုကၡမ်ားနဲ႔ ေတြ႕ႀကံဳခံစား ရင္ဆုိင္ရေသာအခါ အမွားအမွန္ အေကာင္းအဆုိးတုိ႔ကုိ ခြဲျခမ္းစိတ္ျဖာ စဥ္းစားတတ္ေသာ အသိဉာဏ္ဗဟုသုတမ်ားရွိေအာင္ ေလ့လာထားရေပမည္။

မိမိေျခလွမ္းမ်ားသည္ လမ္းမွားသုိ႔မေရာက္ရန္အတြက္ ပထမဦးဆံုး အသိဉာဏ္ ပညာမ်ားရွိထားရန္ လုိအပ္ေသာေၾကာင့္ လူသားတုိ႔သည္ ဗဟုသုတအတတ္ပညာမ်ား သင္ၾကားရာတြင္ အတတ္ပညာဗဟုသုတ ကုိယ္က်င့္တရားနဲ႔ျပည့္စံုေသာ ဆရာတုိ႔ထံ၌ သိသင့္သိထုိက္ ရသင့္ရထုိက္ေသာ အတတ္ပညာဗဟုသုတမ်ားကုိ မျဖစ္မေန သင္ၾကားရပါလိမ့္မည္။

ထုိသုိ႔သင္ၾကားရာတြင္ လံုးလ၀ီရိယစုိက္ကာ ပ်င္းရိမႈ ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္းတုိ႔ကုိ ေဘးခ်ိတ္ၿပီး မိမိယခုဘ၀အတြက္ ေနာင္ဘ၀အတြက္ အမ်ားအက်ိဳးအတြက္တုိ႔ကုိ စဥ္းစား၍ အခ်ိန္ရွိခုိက္တြင္ ႀကိဳးစားသင္ယူၾကရေပမည္။ သုိ႔မွသာလွ်င္ လူ႔ဘ၀၌ လူျဖစ္ရက်ိဳးနပ္ေသာ လူသားတစ္ေယာက္ ျဖစ္ေပလိမ့္မည္။

ရခဲလွေသာ လူ႔ဘ၀ေလး၌ေရာက္ရွိေနခ်ိန္တြင္ အမ်ားေကာင္းက်ိဳးအတြက္ မလုပ္ႏုိင္ဘဲ အလဟႆျဖဳန္းတီး၍ ကုန္ဆံုသြားမည္ဆုိလွ်င္ ထုိလူသည္ သစ္ပင္တစ္ပင္ေလာက္မွ် တန္ဖုိးမရွိဘဲ ျဖစ္ေနေပလိမ့္မည္။ အသံုးမက်သည့္သစ္ပင္ တစ္ပင္ေသာ္မွ လူသားတုိ႔အတြက္ ထင္းစုိက္ရန္ ေျမၾသဇာအသံုးခ်ရန္ လုပ္ေပးသြားပါအုန္းမည္။ လူသားျဖစ္လွ်က္ ဒါန သီလ ဘာ၀နာႏွင့္အမ်ားေကာင္းက်ိဳးကုိ မလုပ္ဘဲ မေကာင္းမႈတုိ႔နဲ႔သာ အခ်ိန္ကုန္သြားမည္ဆုိလွ်င္ မည္မွ်ေလာက္ ဆုိးရြားေသာ လူျဖစ္မည္ကုိ စဥ္းစားၾကည့္လွ်င္ သိႏုိင္ေပလိမ့္မည္။

ထုိ႔ေၾကာင့္လည္း “ကုသုိလ္ ဥစၥာ ပညာ တန္ခုိး တစ္မ်ိဳးမ်ိဳးမွ မက်ိဳးမဖက္ ထုိေန႔တြက္ သက္သက္၀မ္းနည္းဖြယ္”ဟု စပ္ဆုိထားေသာ ကဗ်ာေလးသည္ တစ္ေန႔အတြက္ပင္ ဤမွ်ေလာက္အေရးပါလွ်င္ လူ႔ဘ၀အသက္ရွင္ကာလ၌ မည္သုိ႔မည္ပံု ေနထုိင္က်င့္ႀကံ ျပဳလုပ္သင့္သည္ကုိ စဥ္းစား၍ လူ႔ဘ၀ေလးမွာ အသံုးက်ေသာ လူသားတစ္ေယာက္ျဖစ္ေအာင္ ႀကိဳးစားက်င့္ႀကံႏုိင္ၾကပါေစလုိ႔ ဆႏၵျပဳရင္း စာေရးသူရဲ႕ ေက်ာင္းပိတ္ရက္အားလပ္ရက္ေလးကုိ အမ်ားအက်ိဳးအတြက္ “အုဠ္တစ္ခ်က္ သဲတစ္ပြင့္”မွ်ေလာက္ေသာ အသိဉာဏ္ေလးမ်ားရေအာင္ ေရးသားတင္ျပ ေပးလုိက္ရေပသည္။

Friday, September 3, 2010

သီရိလကၤာႏွင့္ Sunday School


စာေရးသူမွတ္တမ္းတင္ထားေသာ Sunday School ေက်ာင္းသူ ေက်ာင္းသားမ်ား၏ပံုရိပ္မ်ား





ဗုဒၶဘာသာႏုိင္ငံမ်ားတြင္ သီရိလကၤာႏုိင္ငံ၏ ဘာသာတရားသိမ္းသြင္းမႈ အားသာခ်က္ တစ္ခုရွိပါသည္။ ၎မွာ Sunday School ဖြင့္လွစ္ၿပီး သင္ေပးျခင္း ျဖစ္ပါသည္။


သီရိလကၤာႏုိင္ငံ၌ရွိေသာ ေက်ာင္းသူေက်ာင္းသားမ်ားသည္ Sunday School ကုိ တနဂၤေႏြေန႔တုိင္း ဘုန္းေတာ္ႀကီးေက်ာင္းမ်ားတြင္ မူႀကိဳးတန္းအရြယ္မွစ၍ တကၠသုိလ္ၿပီးသည္အထိ သြားေရာက္သင္ၾကားရပါ သည္။ ဤႏုိင္ငံမွေက်ာင္းသူ ေက်ာင္းသားမ်ားသည္ စေနေန႔တစ္ရက္သာ အားလပ္ရက္ ရွိပါသည္။

႐ံုး၀န္ထမ္းအလုပ္ကုိ လုပ္ကုိင္မည္ဆုိလွ်င္ ေလာကီအတန္းပညာမ်ား မည္မွ်ပင္ တတ္ေျမာက္ေစကာမႈ Sunday School မွ အဆင့္ျမင့္ေအာင္လက္မွတ္ ရရွိမထားပါက အဆင့္ျမင့္ေသာရာထူးကုိ မရရွိပါ။ ထုိကဲ့သုိ႔ အစုိးရႏွင့္ျပည္သူမ်ား၏ သတ္မွတ္ထားေသာ စည္းစနစ္ေၾကာင့္ ေက်ာင္းသားေက်ာင္းသူမ်ားသည္ Sunday School ကုိ ႏွစ္စဥ္သတ္မွတ္ထားေသာ အတန္းမ်ားၿပီးသည္အထိ အတန္းလုိက္ မျဖစ္မေန သင္ၾကားေလ့လာ ရပါသည္။

ကုမၸဏီ၊ ႐ံုးစသည္တုိ႔ကုိ အလုပ္လုပ္ဖုိ႔ ေလွ်ာက္လႊာတင္သြင္းရာတြင္ Sunday School ေအာင္လက္မွတ္ပါ ျပသရပါသည္။ ထုိ႔ျပင္ အင္တာဗ်ဴးေျဖဆုိရာ၌လည္း ဘာသာေရးနဲ႔ ပတ္သတ္ေသာ အခ်က္အလက္တုိ႔ကုိ ေမးျမန္းပါသည္။ Sunday School ေအာင္လက္မွတ္လည္းပါမွ ဘာသာေရးဗဟုသုတအသိဉာဏ္လည္း ရွိမွသာလွ်င္ ရာထူးေကာင္းမ်ားကုိ ေပးပါသည္။ အစုိးရလုပ္ငန္းအရာရွိမ်ားခန္႔ရာ၌လည္း Sunday School ေအာင္ျမင္ထားမွသာ အဆင့္ျမင့္ရာထူး ရရွိသည္ကုိေတြ႕ရပါသည္။

ထုိကဲ့သုိ႔ ကေလးဘဝကတည္းက ဘာသာေရး သိမ္းသြင္းေပးထားမႈေၾကာင့္ ကေလးလူႀကီးမေရြး ဘာသာေရးနဲ႔ပတ္သတ္သမွ်ကုိ သိနားလည္ၾက၍ ဂုဏ္ယူစရာေကာင္းလွပါသည္။ စာေရးသူတို႔ ႏုိင္ငံမွာ ယခုေခတ္လူငယ္ေတြ အေတာ္မ်ားမ်ားသည္ ဘုန္းႀကီးရဟန္းေတာ္မ်ားနဲ႔ စကားမေျပာ တတ္ၾကသည္က မ်ားေနသည္ကုိ ေတြ႕ရပါသည္။ ထုိသုိ႔ျဖစ္ရျခင္းမွာ ဘာသာတရားအသိဉာဏ္ နည္းပါးမႈ၊ ဘာသာတရားနဲ႔ေ၀းကြာမႈ၊ ဘာသာတရားမ်ားကုိ သင္ၾကားေလ့လာ စိတ္၀င္စားမႈ မရွိျခင္းတုိ႔ေၾကာင့္ပင္ ျဖစ္ေပသည္။ ဒီလုိျဖစ္ေနျခင္းသည္ စာေရးသူတုိ႔ ဗုဒၶဘာသာျမန္မာလူမ်ိဳးမ်ား အတြက္ အလြန္အင္မတန္ ၀မ္းနည္းစရာ ေကာင္းလွပါတယ္။

အဘယ့္ေၾကာင့္ဆုိေသာ္ ျမန္မာႏုိင္ငံသား ဗုဒၶဘာသာလူမ်ိဳးမ်ားသည္ အယဥ္ေက်းဆံုးေသာႏုိင္ငံျဖစ္သည္ဟု ကမၻာကထင္မွတ္ေနေသာ္လည္း တကယ္တမ္း လက္ေတြ႕ က်က် ေလ့လာၾကည့္ေသာပုဂၢိဳလ္မ်ားနဲ႔ ထိပ္တုိက္ေတြ႕ႀကံဳလာေသာအခါ ယဥ္ေက်းမႈျပကြက္မ်ား မေတြ႕ရလွ်င္ မည္မွ်ေလာက္ ၀မ္းနည္းေၾကကြဲဖြယ္ ေကာင္းမလဲေနာ္။ ျမန္မာလူမ်ိဳးမ်ား၏ ယဥ္ေက်းမႈသည္ ဗုဒၶဘာသာ၏ အဆံုးအမေအာက္မွာ တည္ရွိေသာေၾကာင့္ ဘာသာတရား အသိဉာဏ္မရွိေလ ယဥ္ေက်းမႈမဲ့ေလ ျဖစ္ေနပါလိမ့္မည္။

ယခုေခတ္ေနာင္ပုိင္း ျမန္မာလူမ်ိဳးမ်ားသည္ ဘုန္းေတာ္ႀကီးေက်ာင္းမ်ား ပညာသင္ေသာ အစဥ္အလာေပ်ာက္ပ်က္သြားသည္နဲ႔ တျဖည္းျဖည္း ဘာသာေရးအသိဉာဏ္ မဲ့သြားၾကသည္ကုိ ေတြ႕ျမင္ေနရပါသည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ရဟန္းငယ္မ်ားသည္ ေခတ္နဲ႔ေလ်ာ္ညီေသာ ပညာမ်ားျဖင့္ ဘာသာတရားကုိ သင္ျပေပးႏုိင္ရန္ ႀကိဳးစားေနရျခင္း ျဖစ္ပါသည္။ ဘုန္ေတာ္ႀကီးေက်ာင္းမ်ားက လူငယ္ေတြလိုခ်င္သည့္ ေခတ္ပညာမ်ား သင္ေပးႏုိင္မွသာ စာေရးသူတုိ႔ ျမန္မာႏုိင္ငံသည္ ျမန္မာယဥ္ေက်းမႈမ်ားႏွင့္ ဘာသာေရးအသိဉာဏ္မ်ား အရာရာကုိ စဥ္းစားဆင္ျခင္လုပ္ကုိင္ႏုိင္ ေသာ အရည္အခ်င္းမ်ား တုိးတတ္လာပါ လိမ့္မည္။ သုိ႔ေသာ္ ထုိေခတ္ပညာမ်ား သင္ၾကား ေပးႏုိင္မည့္ ရဟန္းေတာ္မ်ားကုိ ေထာက္ပံ့ကူညီ အားေပးရန္မွာေတာ့ ဗုဒၶဘာသာျမန္မာလူမ်ိဳး တုိင္းတြင္ တာ၀န္ရွိေနပါေသးသည္။

တာ၀န္ရွိသည္ဆုိသည္မွာ မိဘေဆြမ်ိဳးမ်ားက မိမိတုိ႔၏ ေနာက္အနာဂတ္ဖူးပြင့္လာ မည့္ ရင္ေသြးငယ္မ်ားအား ဘုန္းေတာ္ႀကီးသင္ပညာေရးေက်ာင္းမ်ားသုိ႔ ပညာမ်ား သင္ယူႏုိင္ရန္ တုိက္တြန္းႏႈိးေဆာ္ေပးရန္ႏွင့္ လုိအပ္ေသာေထာက္ပံ့မႈမ်ား ျပဳလုပ္ေပးရန္ပင္ ျဖစ္ပါသည္။

သီရိလကၤာႏုိင္ငံရွိေသာ ကေလးလူငယ္မ်ားသည္ ငယ္စဥ္ကထဲက ဘာသာေရး အသိအျမင္ေတြ ရွိေနၾကသည့္အတြက္ လူတိုင္းလိုလို ေဒါသနည္းၾကၿပီး ေရာင့္ရဲလြယ္ၾကသည့္ အခ်က္မ်ားသည္ စာေရးသူတုိ႔ႏုိင္ငံနဲ႔ အေတာ္ေလးကြာေနသည္ကုိ ေတြ႕ရွိရပါသည္။

ဥပမာ-စာေရးသူတုိ႔ႏုိင္ငံမွ ကားသမားေတြဆိုပါေတာ့ (ဥပမာတင္ျပတာပါ၊ ကားသမားေတြသာ မဟုတ္ပါ၊ ေနရာတုိင္းတြင္စဥ္းစားၾကည့္လွ်င္ သိျမင္ပါလိမ့္မည္၊ စာေရးသူက ကားသမားပဲ အျမင္ေနတာမဟုတ္ပါဘူး။ အားလံုးကုိ သူေနရာသူ အတုယူဖြယ္ေလးေတြကုိ အတုယူဖုိ႔ ေရးသားတင္ျပေပးတာပါ၊ ဤႏုိင္ငံကုိ အထင္ႀကီးတာမဟုတ္သလုိ စာေရးသူတုိ႔ႏုိင္ငံကုိလည္း အထင္ေသးျခင္းမ်ိဳးမဟုတ္ပါ။ ဒီထက္မက တုိးတတ္ေအာင္ အတုယူသင့္သည့္အခ်က္မ်ားကုိ မီးေမာင္းထုိးျပျခင္းသာ ျဖစ္ေပသည္။) လမ္းေပၚမွာ ဟြန္းတီးလို႔ မေရွာင္ရင္ ငယ္ငယ္ရြယ္ရြယ္နဲ႔ ေသခ်င္လို႔လား လူ႔ျပည္မေနခ်င္ေတာ့ဘူးလား၊ မုဆုိးမ၊ တစ္ခုလတ္ျဖစ္ခ်င္လုိ႔လား၊ ေယာက်္ား, မိန္းမ မရခ်င္ေတာ့ဘူးထင္တယ္၊ ဘာညာစသည္ျဖင့္ ေျပာဆိုၾက ဆဲေရးၾကေသာ္လည္း ဤႏုိင္ငံမွ ကားသမားမ်ားက်ေတာ့ လူကူးေနတာျမင္ရင္ ကားကိုေသခ်ာရပ္ေပးတယ္။ ကားခ်င္းထိပ္တုိက္ ပြတ္မိ တုိက္မိရင္လဲ အၿပံဳးမပ်က္ဘဲ ကုိယ့္ခရီးကုိ သင့္သလုိ ဆက္ေမာင္းသြားၾကပါသည္။

ဤႏုိင္ငံ၏ ကားလမ္းမ်ားသည္ အင္မတန္က်ဥ္းေျမာင္ေသာ္လည္း သူတုိ႔၏ စိတ္ထားနဲ႔ေတာ့ ကုိက္ညီမႈရွိေနပါသည္။ ယာဥ္အခ်င္းခ်င္း စိတ္ရွည္စြာျဖင့္ တစ္စီးကုိတစ္စီး ေစာင့္ဆုိင္း၍ ေမာင္းႏွင္ ေပးၾကသည္ကုိ ျမင္ေတြ႕ရပါသည္။ စာေရးသူတုိ႔ ျမန္မာႏုိင္ငံမွ လူမ်ိဳးမ်ား ဤႏုိင္ငံေလာက္ လမ္းက်ဥ္းမည္ဆုိလွ်င္ ဘယ္ေလာက္မ်ား ဆဲေရးတုိင္ထြာမႈေတြ ယာဥ္တုိက္မႈေတြ ျဖစ္ေနမလဲ မသိဘူးေနာ္။

စာေရးသူက ေက်ာင္းကို ဘတ္(စ္)ကားနဲ႔သြားလာရတဲ့အခါ မိမိတုိ႔ရဟန္းသံဃာမ်ားကုိ ကားေရွ႕ခန္းမွာ စီးခုိင္းတာဆိုေတာ့ ပို၍သတိျပဳမိပါတယ္။ တစ္ခါတြင္ ကားသမားကို ခင္ဗ်ာတုိ႔ အခ်င္းခ်င္း ဒီလုိျဖစ္ေနတာေတြကုိ စိတ္မတိုဘူးလားလို႔ေမးၾကည့္ရာတြင္ သူကေျပာတယ္ (no problem) ကိစၥမရွိပါဘူးတဲ့၊ (It is always happen. But we aren't angry someone.)မိမိလဲ အေတာ္ေလကုိး အံၾသသြားမိတယ္၊ သီရိလကၤာမွ ကားအမ်ားစုသည္ ကားေနာက္ပိုင္းေတြမွာ အပိန္အ႐ႈံ႕ေတြကသာ မ်ားေနတာ ဒါ့ေၾကာင္းကုိးလုိ႔ စာေရးသူလဲ သတိထားမိခဲ့ပါတယ္ေလ။ “ႏြားသိုးမွန္ရင္ ဂ်ဳိရာ မကင္းဘူးဆိုသလိုပါပဲ ဒါဟာ ေဒါသနည္းလို႔ လုပ္ႏုိင္ၾကတာပဲ”ဟု စိတ္ထဲမွာ ေတြးေတာရင္း စာေရးသူ၏ ေဆာင္းပါးကုိ နိဂံုးခ်ဳပ္ပါရေစ။ စာဖတ္သူအားလံုး ကုိယ္စိတ္ႏွစ္ပါး က်န္းမာခ်မ္းသာၿပီး အမ်ားအက်ိဳးကုိ ေန႔စဥ္လုပ္ေဆာင္ႏုိင္ပါေစလုိ႔ ေမတၱာပုိ႔ ဆႏၵျပဳလ်က္................


အရွင္ေကာမလ(Sanninaymin@gmail.com)
သာသနတကၠသီလဓမၼာစရိယ
B.A (Buddhism)
M.A (university of Kelaniya)
Colombo, Sri lanka.



Saturday, August 28, 2010

ျမတ္ဗုဒၶစြယ္ေတာ္

၂၄.၀၈.၂၀၁၀ ရက္ေန႔တြင္ စာေရးသူတုိ႔ သူငယ္ခ်င္းတစ္စု သီရိလကၤာႏုိင္ငံ ျမတ္ဗုဒၶစြယ္ေတာ္တည္ရွိရာ ကန္ဒီၿမိဳ႕သုိ႔ ညေန(၂)နာရီခြဲတြင္ သြားေရာက္ခဲ့ၾကပါသည္။ စာေရးသူတုိ႔ သီတင္းသံုးရာ ၿမိဳ႕ေတာ္ကုိလံဘုိမွ ကန္ဒီသုိ႔ ကားျဖင့္သြားလွ်င္ (၂)နာရီေက်ာ္ ကားစီးရပါသည္။ ကန္ဒီၿမိဳ႕သည္ ျမန္မာျပည္က ျပင္ဦးလြင္ၿမိဳ႕ေလးနဲ႔ ရာသီဥတုတူသကဲ့သုိ႔ လမ္းေၾကာေကြ႔ေကာက္မႈမွာလည္း တူေနသည္ကုိ ေတြ႕ရပါသည္။ သုိ႔ေသာ္ ကန္ဒီၿမိဳ႕သုိ႔သြားေသာ ကားလမ္းသည္ လမ္းေကာင္းမြန္ျခင္း၊ လမ္းေဖာက္ထားသည္မွာ စည္းစနစ္က်ျခင္းတုိ႔ေၾကာင့္ ကားေမာင္းရသည္မွာ လြယ္ကူးေခ်ာေမြ႔ပါသည္။ ကန္ဒီၿမိဳ႕သည္ ျပင္ဦးလြင္ၿမိဳ႕ကဲ့သုိ႔ ေတာင္ေပၚ၌ တည္ေဆာက္ထားေသာ ၿမိဳ႕ေတာ္ေလးျဖစ္ပါသည္။



ကန္ဒီၿမိဳ႕ေလးကုိ ေရာက္တယ္ဆုိလွ်င္ပဲ စာေရးသူတုိ႔အဖြဲ႕သည္ ကားရပ္နားရမည့္ေနရာတြင္ ကားကုိရပ္ခဲ့ၿပီး ျမတ္ဗုဒၶစြယ္ေတာ္လွည့္လည္ပူေဇာ္ခံမည့္ စြယ္ေတာ္တုိက္ထားရာ ကားလမ္းေဘးနား ပတ္၀န္းက်င္သုိ႔ သြားေရာက္ခဲ့ၾကပါသည္။ ျမတ္ဗုဒၶစြယ္ေတာ္တုိက္သည္ စာေရးသူတုိ႔ ျမန္မာႏုိင္ငံ လြတ္လပ္ေရးရယူရန္ ဗုိလ္ခ်ဳပ္တုိ႔ လက္မွတ္ထုိးေသာ ကန္ဒီအေဆာက္အဦးႀကီး၏ အနီးနားပင္ တည္ရွိပါသည္။ ဗုိလ္ခ်ဳပ္တုိ႔ လက္မွတ္ထုိးခဲ့ေသာ အေဆာက္အဦးသည္ ယခုအခါမွာေတာ့ ႏုိင္ငံျခားသားမ်ား တည္းခုိးရာ အေဆာက္အဦးျဖစ္ေနေပသည္။ စာေရးသူတုိ႔လည္း ထုိကန္ဒီအေဆာက္အဦးႀကီးနားတြင္ ေနရာရ၍ ထုိေနရာမွပင္ ၾကည့္႐ူ႕၍ မွတ္တမ္းတင္ဓာတ္ပံုမ်ားကုိ ဗုဒၶဘာသာလူမ်ိဳးမ်ား ဖူးေတြ႕ရန္အတြက္ လူၾကားတုိးေ၀ွ႔ၿပီး မွတ္တမ္းတင္မ်ားကုိ မရမက ႐ုိက္ကူးခဲ့ရေပသည္။


သီရိလကၤာျပည္သူမ်ားသည္ ႏွစ္စဥ္ ၾသဂုတ္လတြင္ ျမတ္ဗုဒၶစြယ္ေတာ္ဓာတ္အား ပူေဇာ္ေသာအေနျဖင့္ စြယ္ေတာ္ကုိ ရတနာေတြနဲ႔အလွဆင္ထားေသာ ဆင္အေကာင္(၁၀၀)ခန္႔္ႏွင့့္ သီရိလကၤာႏုိင္ငံ၏ ႐ုိးရာေတးဂီတ အကပေဒသာ အႏုပညာမ်ားျဖင့္ စီတန္းလွည့္လည္ပူေဇာ္ပြဲကုိ (၇)ရက္ေက်ာ္ လွည့္လည္ပူေဇာ္ခံၾကပါသည္။


ထုိပူေဇာ္ပြဲသည္ သီရိလကၤာႏုိင္ငံ၏ အႀကီးက်ယ္ဆံုးေသာ ဘာသာေရးပြဲျဖစ္သကဲ့သုိ႔ အာ႐ွရဲ႕စိတ္၀င္စားဖြယ္အေကာင္းဆံုး ဘာသာေရးဆုိင္ရာ အလွျပ စီတန္း လွည့္လည္ပူေဇာ္ပြဲ တစ္ခုအေနနဲ႔လည္း ထင္ရွားေက်ာ္ၾကားေသာ ပြဲေတာ္တစ္ခု ျဖစ္ပါသည္။ စာေရးသူေတြ႕ျမင္ဖူးသမွ်ထဲမွာေတာ့ ဤစြယ္ေတာ္ပူေဇာ္ပြဲသည္ အလွပဆံုး၊ အစည္းကားဆံုး၊ ၾကည့္႐ူ႕စိတ္ခ်မ္းသာဖြယ္အေကာင္းဆံုးႏွင့္ အံ့ၾသပီတိျဖစ္စရာအေကာင္းဆံုးေသာ ပြဲေတာ္တစ္ခုဟု ခံစားမိပါသည္။


ညအခ်ိန္တြင္ ေရာင္စံုမီးမ်ားျဖင့္ လွလွပပ အႏုပညာလက္ရာေျမာက္မ်ားစြာ အလွဆင္ထားေသာ စြယ္ေတာ္တုိက္ႏွင့္ ကန္ဒီၿမိဳ႕ရွိ လမ္းမ်ား၊ အေဆာက္အဦးမ်ားသည္ နတ္ဘံုနတ္နန္းအလား ထင္မွတ္စရာေကာင္းလွေအာင္ လွပေနသည္ကုိလည္း ေတြ႕ျမင္ရ၍ စိတ္ခ်မ္းေျမ႕ခဲ့ရပါသည္။


ျမတ္ဗုဒၶ၏ စြယ္ေတာ္ဓာတ္ကုိ ယခုကဲ့သုိ႔ ဂုဏ္ျပဳအေလးထားပူေဇာ္မႈျပဳလုပ္ျခင္းသည္ ျမတ္ဗုဒၶကုိ အမွန္တကယ္ယံုၾကည္ျခင္းျဖစ္သကဲ့သုိ႔ ဗုဒၶဘာသာရဲ႕ ဂုဏ္သိကၡာကုိလည္း လက္ေတြ႕ျပျခင္းျဖစ္ေသာေၾကာင့္ စာေရးသူေတာ့ ဗုဒၶဘာသာကုိခ်ီးေျမွာက္ေသာ ဒီပြဲေတာ္ေလးကုိ အၿမဲမွတ္ရေနမည္မွာ အမွန္ပင္ျဖစ္ပါသည္။ ယခုက်င္းပေသာ ပြဲေတာ္ေလးကုိၾကည့္၍ စာေရးသူရဲ႕စိတ္ထဲမွာ ဗုဒၶဘာသာအတြက္ ဂုဏ္ယူမိပါသည္။ အဘယ့္ေၾကာင့္ဆုိေသာ္ ယခုပြဲေတာ္ကုိ ျမင္ေတြ႕ရေသာ ဘာသာျခားမ်ား၏ စိတ္သႏၱာန္တြင္ ဗုဒၶဘာသာလူမ်ိဳးမ်ားသည္ သူတုိ႔ဘာသာကုိ အလြန္တန္ဖုိးထားၾကပါသည္လားဟု ဘာသာျခားတုိ႔၏ စိတ္ထဲ၌ ထူးျခားမႈျဖစ္ေနမည္မွာ ေသခ်ာေသာေၾကာင့္ ဗုဒၶဘာသာအတြက္ ဂုဏ္ယူထုိက္ေသာ ပြဲေတာ္ေလးလည္း ျဖစ္ေနသည္မွာ မလြဲဧကန္ အမွန္ပင္ျဖစ္ပါသည္။


ျမတ္ဗုဒၶစြယ္ေတာ္ဓာတ္သည္ ျမတ္စြာဘုရားပရိနိဗၺာန္စံ၀င္ေတာ္မူၿပီးေနာက္ စြယ္ေတာ္ဓာတ္ ေလးဆူၾကြင္းက်န္ခဲ့ရာ တစ္ဆူမွာ ယခုပြဲေတာ္က်င္းပ၍ ပူေဇာ္ေနေသာ ကန္ဒီၿမိဳ႕ရွိ စြယ္ေတာ္တစ္ခုျဖစ္ၿပီး၊ အျခားသံုးဆူမွာ တ႐ုတ္ျပည္၌ တစ္ဆူ၊ နတ္ျပည္၌တစ္ဆူ၊ နဂါးျပည္၌တစ္ဆူ ရွိေနပါသည္။

ယခုသီရိလကၤာ၌ရွိေနေသာ စြယ္ေတာ္ဓာတ္သည္ ျမတ္ဗုဒၶ၏ စြယ္ေတာ္အစစ္ျဖစ္၍ သီရိလကၤာဗုဒၶဘာသာ၀င္မ်ားသည္ စြယ္ေတာ္ကုိ သူတုိ႔၏အသက္ကဲ့သုိ႔ ေလးစားယံုၾကည္ တန္ဖုိးထားၾကေသာေၾကာင့္ အိမ္တုိင္းတြင္ မည္သည့္အလွဴျပဳလုပ္သည္ျဖစ္ေစ စြယ္ေတာ္ပြားကုိ ပင့္ေဆာင္ၿပီး ကုိးကြယ္ထားၾကပါသည္။ ထုိနည္းတူစြာ စြယ္ေတာ္ကဲ့သုိ႔ တန္ဖုိးထားေသာအရာတစ္ခုမွာ အိႏၵိယႏုိင္ငံ ဗုဒၶဂယာရွိ ျမတ္စြာဘုရားရွင္ သဗၺညဳတေရႊဉာဏ္ေတာ္ ရရွိေတာ္မူခဲ့သည့္ မူရင္းေဗာဓိပင္မွ ပင့္ေဆာင္ခဲ့ေသာ သီရိမဟာေဗာဓိပင္ ျဖစ္ပါသည္။ သီရိလကၤာျပည္သူမ်ားသည္ ေဗာဓိပင္ကုိလည္း တန္ဖုိးထားၾကေသာေၾကာင့္ ေန႔စဥ္ညေနခ်မ္းအခ်ိန္တြင္ ေဗာဓိပင္မ်ားသုိ႔ ဆီးမီးအေမႊးတုိင္မ်ားျဖင့္ ထြန္းညွိပူေဇာ္ၾကပါသည္။


ထုိပူေဇာ္ပြဲတြင္ ျမန္မာျပည္ကဲ့သုိ႔ ပြဲလမ္းသဘင္မ်ားျဖင့္ ပူေဇာ္ျခင္းမ်ိဳး မလုပ္ၾကဘဲ မိမိတုိ႔႐ုိးးရာ အကမ်ားနဲ႔ လွည့္လည္ပူေဇာ္ၾကသည္ကုိ ေတြ႕ရပါသည္။ ဤပြဲေတာ္တြင္ သီရိလကၤာျပည္သူလူထုႏွင့္အစုိးရ၏ စည္းလံုးညီညြတ္မႈ၊ ဘာသာေရးစိတ္ဓာတ္ ေလးစားမႈတုိ႔ကုိ ေတြ႕ခဲ့ရေပသည္။ သီရိလကၤာျပည္သူမ်ားသည္ ပြဲေတာ္အတြက္ ျမန္မာျပည္ကဲ့သုိ႔ ပြဲလမ္းသဘင္ ငွါးရမ္းခ၊ စားေသာက္စရိတ္ကုန္က်မႈ၊ ပြဲေတာ္အတြင္း ေရာင္းေသာ ပစၥည္းမ်ား ၀ယ္ယူမႈအတြက္ ကုန္က်မႈစရိတ္မ်ား မရွိေပ။ သီရိလကၤာအစုိးရသည္ ပြဲေတာ္အတြက္ ျပည္သူမ်ားထံမွ ပုိက္ဆံေကာက္ယူစရာမလုိဘဲ ကမၻာလွည့္ခရီးသည္မ်ားထံမွ ရေသာေငြမ်ားျဖင့္ပင္ ပြဲေတာ္အတြက္ကုန္က်စရိတ္ လံုေလာက္မႈရွိပါလိမ့္မည္။ စြယ္ေတာ္လွည့္လည္ပူေဇာ္ခံက်င္းပသည့္ ရက္မ်ားတြင္ တည္းခုိးခန္းမ်ားသည္ အရင္ထက္(၂)ဆတုိး၍ ေစ်းႏႈန္းမ်ားထားေသာ္လည္း ႏုိင္ငံတကာမွ ဧည့္သည္မ်ား လာေရာက္မႈသည္ တည္းခုိးခန္းမေလာက္ေအာင္ မ်ားျပားသည္ကုိ ေတြ႕ရွိခဲ့ရေပသည္။ သူတုိ႔႐ုိးရာအကမ်ားနဲ႔ ပူေဇာ္ပံု ပူေဇာ္နည္းမ်ားကုိ ဓာတ္ပံုမ်ားျဖင့္ တင္ျပေပးပါမည္။ သူတုိ႔မွတ္တမ္းတင္ထားေသာ ဗြီဒီယုိကုိလည္း စာေရးသူ၀ယ္ျဖစ္လွ်င္ တင္ျပေပးပါအုန္းမည္။


စာေရးသူမွတ္မိသေလာက္ တင္ျပရမည္ဆုိလွ်င္ စြယ္ေတာ္လွည့္လည္မည့္ ကားလမ္းကုိ ေရမ်ားျဖင့္ သန္႔စင္ေအာင္ ေဆးေၾကာထားၿပီး ပထမေရွ႕ဆံုးမွ လမ္းရွင္းရန္ႏွင့္ အခ်က္ျပအျဖစ္ တစ္ေယာက္သံုးေပခန္႔အကြာ၌ လူတစ္ေယာက္စီက ႀကိဳးက်စ္မ်ားျဖင့္ “ေျဖာက္....ေျဖာက္နဲ႔ျမည္းေအာင္ လမ္းကုိ႐ုိက္ယမ္း၍ သြားၾကပါသည္။


ဒုတိယေျမာက္ ထြက္ေပၚလာၾကေသာ အလွအပမ်ားမွာ ဆင္စီးသူကုိ ေရွ႕မွတစ္ဖြဲ႕ ေနာက္မွတစ္ဖြဲ႕လူစုတုိ႔က မီးပန္းအလွမ်ားျဖင့္ ႐ုိးရာအက ကလ်က္သြားၾကပါသည္။ ထုိကသူမ်ားကုိ နားေဘးမွမီးတုတ္ႀကီးမ်ားကုိင္၍ မီးျပသူမ်ားကလည္း လုိက္ပါေပးၾကသည္။ ဆင္စီးသူမ်ားက သာသနာ့အလံကုိ ကုိင္ေဆာင္၍ေသာ္လည္းေကာင္း၊ ေစတီမ်ားကုိ ပူေဇာ္၍လည္းေကာင္း လုိက္ပါၾကသကဲ့သုိ႔ ဆင္တစ္စီးစီရဲ႕ ေရွ႕ေနာက္တုိ႔မွာလည္း ႐ုိးရာအကမ်ိဳးစံုတုိ႔ျဖင့္ လုိက္ပါပူေဇာ္ၾကသည္ကုိ ေတြ႕ရပါသည္။


ဆင္ေပါင္းမည္မွ်မ်ားျပားသည္ကုိ စာေရးသူေတာ့ ဓာတ္ပံု႐ုိက္ေနတာနဲ႔ မမွတ္မိေသာ္လည္း ဆင္တစ္စီးႏွင့္တစ္စီး အလြန္မေ၀းကြာဘဲ တစ္ေနရာတည္းမွ စြယ္ေတာ္လွည့္လည္ပူေဇာ္သည္ကုိ ၾကည့္ေနခ်ိန္သည္ ည(၈)နာရီကေန ည(၁၁)နာရီေက်ာ္ထိ ၾကာျမင့္ပါသည္။ အမ်ားေျပာစကား ၾကားရသည္မွာေတာ့ ဆင္အေကာင္ေပါင္း(၁၀၀)ရွိသည္ဟု သိရွိရပါသည္။ ထုိပြဲေတာ္သုိ႔ သီရိလကၤာႏုိင္ငံ၌ရွိေသာ ျပည္သူေပါင္းစံုႏွင့္ ႏုိင္ငံတကာမွ ကမၻာလွည့္ခရီးသည္မ်ား လာေရာက္ၾကည့္႐ႈ႕ၾကသည္မွာ တုိး၍ပင္ မေပါက္ေအာင္ မ်ားျပားလွပါသည္။


သီရိလကၤာႏုိင္ငံသည္ ဘုရားပြဲမ်ားက်င္းပရာတြင္ ပြဲလမ္းသဘင္မ်ားျဖင့္ က်င္းပျခင္းမရွိဘဲ မိမိတုိ႔၏႐ုိးရာအက၊ မိမိတုိ႔၏ဘာသာေရးတရားေတာ္မ်ားျဖင့္သာ ပူေဇာ္ၾကသည္ကုိ ေတြ႕ရွိရပါသည္။ စာေရးသူ ဒီႏုိင္ငံတြင္ ဘုရားပြဲက်င္းပသည္မွာ စြယ္ေတာ္လွည့္လည္ပူေဇာ္ပြဲနဲ႔ဆုိ (၂)ခါမွ်သာ ေတြ႕ဖူးပါသည္။ တစ္ခုက ျမတ္ဗုဒၶဘုရားျဖစ္ေတာ္မူသည့္ ကဆုန္လျပည့္ေန႔ႏွင့္ ယခု ျမတ္ဗုဒၶ၏စြယ္ေတာ္ လွည့္လည္ပူေဇာ္ပြဲတုိ႔သာ ျဖစ္ပါသည္။


ကဆုန္လျပည့္(Wesak day)ေန႔ ဗုဒၶပြဲေတာ္က်င္းပခ်ိန္(၇)ရက္လံုးတြင္ သီရိလကၤာျပည္သူမ်ားသည္ ဘုရားျဖစ္စဥ္ပံုေတာ္မ်ားကုိ ၾကည့္႐ူ႕ျခင္း၊ တရားေတာ္မ်ားကုိ နားေထာင္ျခင္း၊ စတုဒိသာေကၽြးေသာ ေနရာမ်ားတြင္ စည္းစနစ္တက် စားေသာက္ေနၾကသည္တုိ႔ကုိ ေတြ႕ရပါသည္။ လာေရာက္ၾကည့္႐ူ႕သူမ်ားသည္ ထူးထူးေထြေထြ ၾကည့္စရာမရွိလွေသာ္လည္း သူတုိ႔ပြဲေတာ္နဲ႔သူတုိ႔မွာေတာ့ ေပ်ာ္ရႊင္ေနၾကသည္မွာ အမွန္ပင္ျဖစ္ပါသည္။


ယခုက်င္းပေသာ ျမတ္ဗုဒၶစြယ္ေတာ္ လွည့္လည္ပူေဇာ္ပြဲတြင္လည္း လာေရာက္ၾကည့္႐ူ႕သူမ်ားသည္ မတုိးေပါက္ႏုိင္ေလာက္ေအာင္ မ်ားျပားလွေသာ္လည္း သီရိလကၤာျပည္သူမ်ားႏွင့္စီစဥ္ေသာတာ၀န္ရွိသူမ်ား၏ စနစ္က်မႈေၾကာင့္ သူ႔ေနရာႏွင့္သူ ၾကည့္႐ူ႕ေနၾကသည္ကုိ ေတြ႕ျမင္ခဲ့ရပါသည္။ မေရမတြက္ႏုိင္ေလာက္ေအာင္ လာေရာက္ၾကည့္႐ူ႕သူ မ်ားျပားေသာေၾကာင့္ ရဲအရာရွိမ်ားက လမ္းေဘးတန္းစီေပးရာ၌ စနစ္တက်ျဖစ္ေအာင္ စီစဥ္ေပးေနေသာ္လည္း အစဦးဆံုး၀င္ေပါက္မွာ မနည္းတုိးေ၀ွ႕၍ ၀င္ခဲ့ရသည္ကုိ စိတ္ပ်က္သလုိခံစားမိခဲ့ရေပမဲ့ ရဲအရာရွိမ်ားက စာေရးသူတုိ႔ ဘုန္းႀကီးမ်ားကုိ ဦးစားေပးေခၚယူေသာေၾကာင့္ တခဏမွ်သာ တုိးေ၀ွ႕ခဲ့ရပါသည္။

ျမတ္ဗုဒၶစြယ္ေတာ္လွည့္လည္ပူေဇာ္ပြဲတြင္ သီရိလကၤာျပည္သူမ်ားသည္ သူ႔ေနရာသူ လွည့္လည္ရန္တာ၀န္ယူသည္ကုိ ျမင္ေတြ႕ရေသာအခါ “ေၾသာ္-သူတုိ႔သည္ ဗုဒၶဘာသာပီပီ ဗုဒၶပြဲအတြက္ လွည့္လည္ပူေဇာ္ေပးရမည့္ ၾကာရွည္လွေသာ တန္းစီလွည့္လည္ပြဲတြင္ မည္မွ်ပင္းပန္းေစကာမႈ အပင္းပန္းခံမည္”ဟု စိတ္ဆံုးျဖတ္ထားသည့္ပံုကုိ ေတြ႕ရပါသည္။ စြယ္ေတာ္လွည့္လည္သည္မွာ ခန္႔မွန္းေျခအားျဖင့္ (၅)နာရီေက်ာ္ ၾကာျမင့္မည္ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ထုိအခ်ိန္တုိင္းတြင္ က၍သြားေနေသာသူ၊ တီးမႈတ္ေသာသူ၊ မီးတုတ္ႀကီးမ်ားကုိ ကုိင္ေဆာင္ရေသာသူ၊ ဆင္မ်ားနားေဘးမွ ေျခလ်င္ေလွ်ာက္၍ လုိက္ရေသာသူမ်ားသည္ မည္မွ်ပင္းပန္းမည္ကုိ စာေရးသူစဥ္းစားၾကည့္မိသည္မွာ ဘာသာေရးစိတ္ဓာတ္သာ မျပင္းျပပါက လြယ္ကူလွေသာ လုပ္ေဆာင္မႈမ်ား မဟုတ္ေသာေၾကာင့္ ခံႏုိင္ရည္ရွိဖုိ႔ မလြယ္ကူလွေပ။ သီရိလကၤာျပည္သူမ်ား၏ ဘာသာေရးစိတ္ဓာတ္ကုိ ဤပြဲေတာ္ၾကည့္႐ူ႕မႈျဖင့္ စာေရးသူေလးစားမိသကဲ့သုိ႔ ဗုဒၶဘာသာအတြက္လည္း ဂုဏ္ယူ၀မ္းေျမာက္မႈ ျဖစ္ခဲ့ရေပသည္။


ျမတ္ဗုဒၶစြယ္ေတာ္ေဆာင္းပါးကို ဤမွ်နဲ႔ပဲ နိဂံုးသတ္ပါရေစ။ ဆက္လက္၍ စာေရးသူ ျမင္ေတြ႕သမွ်ထဲမွ စာဖတ္သူမ်ား အက်ိဳးဗဟုသုတ အသိဉာဏ္ရရွိမည့္ အေၾကာင္းအရာတုိ႔ကုိ ေက်ာင္းပိတ္ခ်ိန္မ်ားတြင္ ဆက္လက္ေရးသား တင္ျပေပးပါမည္။


ျမတ္ဗုဒၶစြယ္ေတာ္ပြဲ အမွတ္တရ ဓာတ္ပံုမ်ား

စာေရးသူႏွင့္သူငယ္ခ်င္းမ်ား အမွတ္တရ႐ုိက္ခဲ့ေသာပံု


စြယ္ေတာ္ပင့္ေဆာင္လာပံု(၄)


ျမန္မာျပည္လြတ္လပ္ေရး စာခ်ဳပ္ခ်ဳပ္ဆုိခဲ့ေသာတုိက္


ဆင္ရတနာမ်ားျဖင့္ လွည့္လည္ေသာပံု


စြယ္ေတာ္ထားရွိရာ စြယ္ေတာ္တုိက္မွမွတ္တမ္းပံု

စြယ္ေတာ္အား အနီးကပ္မွတ္တမ္းတင္ထားပံု

စြယ္ေတာ္ပင့္ေဆာင္လာပံု(၃)

စြယ္ေတာ္ပင့္ေဆာင္လာပံု(၂)

စြယ္ေတာ္ပင့္ေဆာင္လာပံု




စီးတန္းလွည့္လည္ေနပံု

၀င္ေပါက္တြင္ ေနရာရရန္ ေစာင့္ဆုိင္းေနၾကပံု

အစဦးဆံုး၀င္ေပါက္ တုိးေ၀ွ႔ေနရပံု(၂)

အစဦးဆံုး၀င္ေပါက္ တုိးေ၀ွ႔ေနရပံု

ရဲအရာရွိမ်ားမွ ေနရာခ်ထားေပးေနပံု

မိမိတုိက္ေပၚမွ ၾကည့္႐ူ႕ေနပံု

ကမၻာလွည့္ခရီးသည္မ်ား ၾကည့္႐ူ႕ေနပံု

လမ္းေဘးတြင္ ေနရာယူေနပံု

႐ုိးရာ၀တ္စားမ်ားျဖင့္ ကျပလွည့္လည္ပံု

႐ုိးရာေတးဂီတမ်ားျဖင့္ လွည့္လည္ေနပံု

မိန္းကေလးမ်ား အကျဖင့္ လွည့္လည္ေနပံု(၃)

မိန္းကေလးမ်ား အကျဖင့္ လွည့္လည္ေနပံု(၂)

မိန္းကေလးမ်ား အကျဖင့္ လွည့္လည္ေနပံု

မိန္းကေလးမ်ား အကျဖင့္ လွည့္လည္ေနပံု

တန္းစီလွည့္လည္ေနပံု

၀ါးေျခေထာက္ျဖင့္ မီး၀ုိင္းမ်ား ကျပေနပံု

႐ုိးရာ၀တ္စံုမ်ားျဖင့္ လွည့္လည္ျပပံု

မီးစက္၀ုိင္းျဖင့္ ကျပပံု

အကမ်ားျဖင့္ေရွ႕ေနာက္ လွည့္လည္ျပသပံု


သာသနာ့အလံမ်ားျဖင့္ ေရွ႕ကေန ထြက္လာေသာဆင္ရတနာ


စြယ္ေတာ္ပင့္ေဆာင္လာေသာ ဆင္ရတနာ





Monday, August 23, 2010

သီရိလကၤာႏွင့္ဘုရားဖူး

၁၁.၀၈.၂၀၁၀ ရက္ေန႔က စာေရးသူတုိ႔ သီရိလကၤာႏုိင္ငံသုိ႔ ႏုိင္ငံေတာ္သံဃနာယကဥကၠ႒ ဗန္းေမာ္ဆရာေတာ္၊ တိပိဋကေရြးခ်ယ္ေရးဥကၠ႒ မႏၱေလးၿမိဳ႕ ေပါက္ၿမိဳင္ဆရာေတာ္၊ ရန္ကုန္ ျဖဴမဟာစည္ ဆရာေတာ္တုိ႔ႏွင့္ ဒါယကာ-ဒါယိကာမ စုစုေပါင္း(၆၈)ဦးတုိ႔သည္ သီရိလကၤာႏိုင္ငံ၊ ကန္ဒီၿမိဳ႕၌ရွိေသာ ဗုဒၶဘာသာ၀င္တုိ႔ အေလးအျမတ္ထားသည့္ ျမတ္စြာဘုရား၏ စြယ္ေတာ္အစစ္ကုိ ဖူးျမင္ရန္ ေရာက္ရွိလာၾကပါသည္။ ထုိ႔ျပင္ ႏွစ္ေပါင္းႏွစ္ေထာင္ေက်ာ္က ေက်ာင္းေတာ္ရာမ်ား၊ နန္းေတာ္ေဟာင္းမ်ား၊ ဘီစီသံုးရာစုခန္႔က စုိက္ပ်ိဳးခဲ့သည့္ မဟာေဗာဓိပင္၊ သီရိလကၤာႏုိင္ငံတြင္ နာမည္အႀကီးဆံုးေတာင္ျဖစ္သည့္ စရိပါဒ(Sri pada) ေတာင္ႏွင့္ သီရိလကၤာျပည္သူတုိ႔၏ ဗုဒၶဘာသာယဥ္ေက်းမႈ တန္ဖုိးထားပံုတုိ႔ကုိလည္း အနီးကပ္ေလ့လာခြင့္ ရခဲ့ၾကေပသည္။

ျမန္မာျပည္မွ ဗုဒၶဘာသာ၀င္မ်ားသည္ အိႏၵိယႏုိင္ငံသုိ႔သာ ဘုရားဖူးသြားၾကသည္က မ်ားပါသည္။ ဗုဒၶဘာသာထြန္းကားေသာ သီရိလကၤာႏုိင္ငံသုိ႔ လာေရာက္ၾကသည္ကား နည္းပါးလွပါသည္။ နည္းပါးရျခင္းအေၾကာင္းမွာ သီရိလကၤာႏုိင္ငံရွိ အထက္၌ေဖာ္ျပခဲ့ေသာ ေနရာေဒသတုိ႔ကုိ ေကာင္းစြာမသိေသာေၾကာင့္လည္းေကာင္း၊ အိႏၵိယႏုိင္ငံကဲ့သုိ႔ ဘုရားဖူးသြားရန္ ေအဂ်င္စီအဖြဲ႔မ်ား မရွိေသာေၾကာင့္လည္းေကာင္း၊ သီရိလကၤာႏုိင္ငံသုိ႔သြားေသာ ေလယာဥ္သည္ ထုိင္းေလဆိမ္မွ ည(၁၀)ေက်ာ္တြင္ ထြက္ေသာေၾကာင့္ ထုိင္းေလဆိပ္မွာ ပ်င္းရိေအာင္ ေစာင့္ေနရေသာေၾကာင့္လည္းေကာင္း၊ သီရိလကၤာေလဆိပ္သုိ႔ေရာက္လွ်င္ ႀကိဳဆုိမည့္ပုဂၢိဳလ္ရွိမွသာလွ်င္ အဆင္ေျပႏုိင္ေသာေၾကာင့္လည္းေကာင္း ဘုရားဖူးလာေရာက္ၾကသူ နည္းပါးသည္ဟု ထင္ပါသည္။

သီရိလကၤာႏုိင္ငံ၏ ထင္ေပၚေက်ာ္ၾကားေသာ အေၾကာင္းအရာမ်ားထဲမွ စာေရးသူ အဓိကထား တင္ျပခ်င္သည္ကား စိတ္၀င္စားဖြယ္ေကာင္းသကဲ့သုိ႔ ႏုိင္ငံျခားသား လာေရာက္လည္ပတ္အမ်ား ဆံုးျဖစ္သည့္ စရိပါဒ(Sri pada)ေတာင္အေၾကာင္းကုိ တင္ျပေပးခ်င္ပါသည္။

သီရိလကၤာႏုိင္ငံ ကုိလံဘုိၿမိဳ႕ေတာ္မွ စရိပါဒေတာင္သုိ႔ အတိုဆံုးႏွင့္အလြယ္လမ္းမွသြားလွ်င္ ကီလုိမီတာ(၁၅၀) ေ၀းပါသည္။ မ်ားေသာအားျဖင့္ စရိပါဒေတာင္သုိ႔ တုိက္ရုိက္မသြားဘဲ ျမန္မာျပည္မွ ျပင္ဦးလြင္နဲ႔ရာသီဥတုတူသည့္ ႏု၀ေရလိယ(Nuware Eliya) ၿမိဳ႕မွ တဆင့္သြားၾက သည္က မ်ားပါသည္။ ႏု၀ေရလိယၿမိဳ႕ေလးသည္ ကုိလုိနီေခတ္က အဂၤလိပ္တုိ႔သေဘာက် ႏွစ္ၿခိဳက္ခဲ့သည့္ ေတာင္ေပၚအပန္းေျဖၿမိဳ႕ကေလး ျဖစ္ပါသည္။ ဤၿမိဳ႕ေလးသည္ ျမင့္မားလွသည့္ ေတာင္ခါးပန္းတုိ႔ကုိပင္ ေလွခါးထစ္သ႑ာန္ျပဳလုပ္ၿပီး ထုိေပၚမွာ ေဆးေရာင္စံုအိမ္ေလးေတြ ဟုိတယ္ေတြ တည္ေဆာက္ထားေသာေၾကာင့္ ႏုိင္ငံျခားသားမ်ား လာေရာက္အေျခခ် ေနထုိင္ၾကပါသည္။ ၿမိဳ႕ေလးသည္ သဘာ၀အရ လွပ႐ံုသာမက ေတာင္ခါးပန္းနံရံမွာ စုိက္ပ်ိဳးထား သည့္ လက္ဖက္စုိက္ခင္းမ်ားေၾကာင့္လည္း နာမည္ေက်ာ္ျခင္း ျဖစ္ေပသည္။

စရိပါဒေတာင္ေပၚကို ဤၿမိဳ႕ေလးမွတက္လွ်င္ (၃)နာရီၾကာေသာ္လည္း လမ္းမွာစုိက္ပ်ိဳးထားသည့္ လက္ဖက္ခင္းမ်ား၊ ေရတံခြန္ႀကီးမ်ား၊ အင္အုိင္ေခ်ာင္းေျမာင္းမ်ားကုိၾကည့္ရင္း တက္ရေသာေၾကာင့္ ေမာပန္းရက်ိဳး နပ္ေပသည္။ စရိပါဒေတာင္သည္ ခ်ိဳင့္၀ွမ္းထဲ ဆင္းသြားလုိက္ အေပၚကုိ တက္သြားလုိက္နဲ႔ ျဖစ္ေနေသာေၾကာင့္ တက္ရသူမ်ားမွာ ျမင္လုိက္ေပ်ာက္သြားလုိက္ ျဖစ္ေနေပသည္။

ဤေတာင္၏ထူးျခားခ်က္မွာ ဘာသာႀကီးေလးခုတုိ႔က သူ႔နည္းသူ႔ဟန္နဲ႔ တန္ဖုိးထားၾကျခင္း ျဖစ္ေပသည္။ ဗုဒၶဘာသာ၀င္တုိ႔က “စရိပါဒ (Sri pada-sacred footprint) ျမင့္ျမတ္သည့္ေျခေတာ္ရာ”ဟု ေခၚေ၀ၚသည့္ ေတာင္ထြဋ္ေပၚမွ ေျခေတာ္ရာကုိ ျမတ္စြာဘုရား၏ ၀ဲဖက္ေျခေတာ္ရာဟု ယံုၾကည္ၿပီး ကုိးကြယ္ပူေဇာ္ၾက၏။ ဟိႏၵဴဘာသာ၀င္တုိ႔က ဟိႏၵဴနတ္ဘုရားရွီ၀၏ ေျခေတာ္ရာဟု ယံုၾကည္ၿပီး ကုိးကြယ္ပူေဇာ္ၾက၏။ ခရစ္ယာန္ဘာသာ၀င္ တုိ႔က ခရစ္ယာန္သူေတာ္စင္ စိန္႔ေသာမက္စ္ (St Thomas)၏ ေျခေတာ္ရာ၊ ထုိေတာင္ေပၚမွ သူတုိ႔၏ ေကာင္ကင္ဘံုသုိ႔ မုိင္ေလးဆယ္သာ ေ၀းကြာေတာ့သည္ဟု ယံုၾကည္ၿပီး ကုိးကြယ္ပူေဇာ္ၾက၏။ မူစလင္ဘာသာ၀င္မ်ားက ကမၻာေျမေပၚကုိ ပထမဦးဆံုးေျခခ်ခဲ့သည့္ Adam ၏ ေျခရာဟု ယံုၾကည္ၿပီး ကုိးကြယ္ပူေဇာ္ၾက၏။

စရိပါဒေတာင္တ၀ုိက္ႏွင့္သီရိလကၤာေတာင္တန္းမ်ားကုိ သုမနနတ္မင္းက ေစာင့္ေရွာက္သည္ဟု သီရိလကၤာျပည္သူမ်ားက ယံုၾကည္ၾကသည္။ ယကၡိဳက္နတ္ဘီလူးမ်ားကုိ ႏွိမ္နင္းရန္ ျမတ္စြာဘုရား သီရိလကၤာႏုိင္ငံ မဟီယဂၤဏသုိ႔ ပထမအႀကိမ္ၾကြလာစဥ္က သုမနနတ္မင္းသည္ ျမတ္စြာဘုရားေဟာၾကားေသာ တရားေတာ္ကုိ နာယူရၿပီး ေသာတာပန္တည္ခဲ့သည္။ ျမတ္စြာဘုရားခ်ီးျမွင့္သည့္ ဆံေတာ္ကုိ ဌါပနာၿပီး မဟီယဂၤဏေစတီ တည္ထားခဲ့သည္။ သီရိလကၤာႏုိင္ငံ ေကလနိယသုိ႔ တတိယအႀကိမ္ေနာက္ဆံုး ျမတ္စြာဘုရားၾကြလာစဥ္ သုမနနတ္မင္း၏ ေတာင္းပန္ခ်က္ေၾကာင့္ စရိပါဒေတာင္ထိပ္၌ ၀ဲဖက္ေျခေတာ္ရာခ်ခဲ့ေၾကာင္း မဟာ၀ံသ၌ ေရးသားထားသည္ကုိ ေတြ႕ရပါသည္။

ဘုရားဖူးရာသီစတင္ခ်ိန္ျဖစ္သည့္ ဒီဇင္ဘာလတြင္ အခမ္းအနားမ်ားျဖင့္ သုမနနတ္မင္းကုိ ေတာင္ထိပ္ေပၚသုိ႔ ဘုရားဖူးမ်ား အႏၱရာယ္မက်ေရာက္ေအာင္ သီရိလကၤာျပည္သူမ်ားက ပင့္ေဆာင္ၾကေလသည္။ ဘုရားဖူးရာသီ ဒီဇင္ဘာလမွ ေမလအထိတြင္ ႏုိင္ငံတကာမွ ကမၻာလွည့္ခရီးသည္မ်ား စရိပါဒေတာင္သုိ႔ လာေရာက္လည္ပတ္ၾကပါသည္။ ထုိရာသီအတြင္း ဘုရားဖူးခရီးသည္မ်ား ခန္႔မွန္းေျခအားျဖင့္ တစ္လလွ်င္ ႏွစ္သိန္းခြဲခန္႔ ရွိသည္ဟုဆုိပါသည္။ ထုိအခ်ိန္သည္ အစည္းကားဆံုးအခ်ိန္ျဖစ္ေသာ္လည္း က်န္ေသာလမ်ားတြင္လည္း ဘုရားဖူးခရီးသည္မ်ား ထုိေတာင္ေပၚသုိ႔ တက္ေရာက္ၾကပါသည္။

သီရိလကၤာႏုိင္ငံသုိ႔ ဘုရားဖူးလာေရာက္သူျမန္မာလူမ်ိဳးမ်ားသည္ သီရိလကၤာႏုိင္ငံ၌ ျမန္မာရဟန္းေတာ္မ်ား ပညာသင္သီတင္းသံုးေနထုိင္သည့္ ျမန္မာေက်ာင္းတည္ရွိရာ ပထမၿမိဳ႕ေတာ္ျဖစ္ေသာ ကုိလံဘုိၿမိဳ႕သုိ႔ ေရာက္ရွိၾကပါသည္။ ထုိသုိ႔ေရာက္ရွိလွ်င္ ဘုရားဖူးလာသူမ်ားသည္ မိမိျမန္မာျပည္ဖြား ျပည္ပ၌ပညာသင္ၾကားေနၾကေသာ ရဟန္းေတာ္မ်ား ကုိ ဖူးေတြ႕ရသျဖင့္ မိမိတုိ႔တက္ႏုိင္သေလာက္ ဆြမ္းအစရွိသည္တုိ႔ကုိ ဆက္ကပ္လွဴဒါန္းၾကေလ သည္။

သီရိလကၤာႏုိင္ငံသည္ အိႏၵိယႏုိင္ငံကဲ့သုိ႔ ျမန္မာျပည္မွဘုရားဖူးလာသူမ်ား မေပါမ်ားေသာေၾကာင့္ ျမန္မာေက်ာင္း၌ ျမန္မာျပည္မွ လူမ်ိဳးမ်ား ဆြမ္းကပ္မႈ၊ လွဴဒါန္းမႈျပဳလုပ္သူမ်ား နည္းပါးပါသည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္လည္း သီရိလကၤာႏုိင္ငံသုိ႔ ေရာက္ရွိလာေသာ ျမန္မာဘုရားဖူးခရီးသည္မ်ားသည္ ျမန္မာေက်ာင္းသုိ႔ေရာက္လွ်င္ ဆြမ္းအစရွိေသာ လွဴဒါန္းမႈမ်ား ျပဳလုပ္ၾကပါသည္။

ယခု ေရာက္ရွိလာေသာ ဗန္းေမာ္ဆရာေတာ္ႏွင့္ေပါက္ၿမိဳင္ဆရာေတာ္ဦးေဆာင္ေသာ ဘုရားဖူးအဖြဲ႔မ်ားသည္ သီရိလကၤာႏုိင္ငံ၌ ပညာသင္ၾကားေနေသာ ျမန္မာရဟန္းေတာ္မ်ား၏ ခရီးႀကံဳရွားပါးမႈ၊ ျမန္မာအစားအစာရွားပါးမႈတုိ႔ကုိ သိသျဖင့္ ျမန္မာျပည္မွဆုိင္ရာဆုိင္ရာတုိ႔၏ လူႀကံဳပါးမႈမ်ားကုိ ယူေဆာင္ခဲ့သည့္အျပင္ ဘုရားဖူးအဖြဲ႔၌ပါေသာ ဒါယကာ-ဒါယိကာမမ်ားကလည္း ျမန္မာအစားအစာ အစရွိေသာ လွဴဒါန္းစရာအျဖာျဖာတုိ႔ကုိ သယ္ေဆာင္၍ ျမန္မာေက်ာင္း၌ အ႐ုဏ္ဆြမ္းစားရခဲသည့္ မုန္႔ဟင္းခါးႏွင့္ေန႔ဆြမ္းတုိ႔ကုိ (၂၀.၀၈.၂၀၁၀) ရက္ေန႔တြင္ ဆက္ကပ္ လွဴဒါန္းၾကပါသည္။ ထုိ႔ျပင္ ျမန္မာေက်ာင္း၌ လုိအပ္သည္မ်ား ၀ယ္ယူႏုိင္ရန္အတြက္ ၀တၳဳေငြမ်ား လည္း စုေပါင္း၍ လွဴဒါန္းသြားၾကပါသည္။

ႏုိင္ငံေတာ္သံဃနာယကဥကၠ႒ဗန္းေမာ္ဆရာေတာ္ႏွင့္ ေပါက္ၿမိဳင္ဆရာေတာ္ႀကီးမ်ား ၾကြေရာက္ လာခုိက္ေလးမွာ သီရိလကၤာ၌ပညာသင္ၾကားေနေသာ ျမန္မာရဟန္းေတာ္မ်ားအား လုိအပ္ သည္မ်ား မိန္႔ၾကားရန္အတြက္ (၂၀.၀၈.၂၀၁၀) ရက္ေန႔ ေန႔ခင္းအခ်ိန္တြင္ ၾသ၀ါဒခံယူပြဲေလးလည္း ျပဳလုပ္ခဲ့ၾကပါသည္။ သီရိလကၤာႏုိင္ငံ၌ ပညာသင္ၾကားေနေသာ ျမန္မာရဟန္းေတာ္မ်ားသည္ ဆရာေတာ္ႀကီးမ်ားကုိ ဖူးရသည့္အတြက္ ၀မ္းေျမာက္၀မ္းသာျဖစ္သကဲ့သုိ႔ ျမန္မာရဟန္းေတာ္မ်ားက ဆရာေတာ္ႀကီးမ်ား လုိအပ္ရာရာ ျပဳစုေပးသည္ကုိ ေတြ႕ရသည့္အတြက္ ဆရာေတာ္ႀကီးမ်ား ကလည္း ၀မ္းေျမာက္၀မ္းသာျဖစ္သြားၾကပါသည္။

သီရိလကၤာႏွင့္ဘုရားဖူးေဆာင္းပါးကို ဤမွ်နဲ႔ပဲ နိဂံုးသတ္ပါရေစ။ ဆက္လက္၍ စာေရးသူ ျမင္ေတြ႕သမွ်ထဲမွ စာဖတ္သူမ်ား အက်ိဳးဗဟုသုတ အသိဉာဏ္ရရွိမည့္ အေၾကာင္းအရာတုိ႔ကုိ ဆက္လက္ေရးသား တင္ျပေပးပါမည္။


Sunday, August 22, 2010

ဘုရားဖူးအဖြဲ႔မ်ား ျမန္မာေက်ာင္း၌ အမွတ္တရမ်ား

ေအာက္မွာေဖာ္ျပထားေသာ ဓာတ္ပံုမ်ားမွာ ႏုိင္ငံေတာ္သံဃနာယကဥကၠ႒ ဗန္းေမာ္ဆရာေတာ္ႏွင့္ ေပါက္ၿမိဳင္ဆရာေတာ္တုိ႔ဦးေဆာင္ေသာ ဘုရားဖူးအဖြဲ႔ သီရိလကၤာျမန္မာေက်ာင္း၌ ဆြမ္းကပ္ျခင္း၊ လွဴဖြယ္ပစၥည္းမ်ား လွဴဒါန္းျခင္း၊ ဆရာေတာ္ႀကီးမ်ားမွ ျမန္မာရဟန္းေတာ္မ်ားအား ၾသ၀ါဒခ်ီးျမွင့္ျခင္း စသည္တုိ႔ကုိ အမွတ္တရ ႐ုိက္ကူးထားေသာ ဓာတ္ပံုမ်ားပင္ ျဖစ္ပါသည္။











Type your summary hereType rest of the post here